Verslag van de rit naar Hertsberge op 22 maart 2026
Rit 4 van ons prille Tinekesseizoen zorgde aan de start voor een drukte van jewelste op Heule Platse met een wielerhectiek zo eigen aan ons Heulse dorp op zondagmorgen. Zowel de Kam, Den Hert, De Ramongs en uiteraard ook de DUDU- Tinekesvrienden hadden hun wielerzonen laten vertegenwoordigen voor een nieuw wieleravontuur. Heule Platse was voor even het centrum van het wieleruniversum.
Opmerkelijke aanwezige was ex KVK voetballer legende Kristof D’Haene die de voetbalschoenen blijkbaar had ingeruild voor een wieleroutfit , helaas het verkeerde , want enkel het onze is natuurlijk het enige echte originele voor een Heulse wielerclub. Zou deze misrekening te maken hebben met de promotiestress die de VeeKaa overvalt ?
Tevens terug aan de start was onze Nico die een geldig afwezigheidsbriefje kwam binnensteken van vorige week : hij was namelijk een heel weekend in de weer geweest om een nieuwe bolide aan te schaffen. Met gepaste trots kwam hij met zijn splinternieuwe glimmende Merida aandraven, die onze tempobeul 2025 ongetwijfeld nog sterker zal maken. Bij deze is iedereen dan ook gewaarschuwd.
Opvallendste afwezige was zonder twijfel onze President. De mysterieuze bokkesprongen van zijn hartritme van de laatste weken zorgden voor de nodige mentale vertwijfeling, in die mate dat enkel het geruststellend advies van een specialist ter zake onze President terug in ons onthoofde peloton zal krijgen. Alle begrip, en we hopen met zijn allen dat Martin rap met geruste mindset terug zijn rol als Peoplemanager 2025 en TinekesPresident kan opnemen. Snel beterschap gewenst van ons allen !
Rit 4 startte als een copycat van Rit 2 toen de weersvoorspellingen ook zonnig en lentefris klonken maar in de plaats kregen we hardnekkige nevelsluiers die onze vergezichten van de vlakke, uitgestrekte West-Vlaamse landschappen ferm beduvelde. We zagen maar net het achterlicht van onze voorligger en dat was het dan ongeveer. Ook ons Portugees talent Jorge had zich toch kouwelijk verslikt en meer naar Meteo Portugal dan naar Meteo Tineke gekeken door zonder verpinken in korte broek en zonder handschoenen aan de start te komen voor een rit met een starttemperatuur van een winterse 4 °. We gaan onze Jorge nog eens dringend moeten onderwerpen aan een basis inburgeringscursus : “welke kledij past voor welk weertype in België ?”
Mist dus, dichte koude mist. Zo’n mist waarvan je begint te twijfelen of je al goed wakker bent . Zo’n mist waarvan je het gevoel had in een low-budget horrorfilm zitten . Het enige wat ontbrak was zo’n schimmig spook dat uit de mist zou opduiken, in de plaats daarvan kregen we plots opdoemende traktors, hele slierten moto’s en onvoorzichtig opduikende autobestuurders.
West-Vlaanderen is prachtig , echt waar. Alleen hebben we het vandaag niet gezien.
Toch verliep deze biljart vlakke rit al bij al voorspoedig . Enkel Bing trapte aan kilometerpaal 70 toch even op zijn adem door de temposnokken van Xavier en Nico , maar kon toch weer probleemloos aansluiten doordat elkeen intussen overtuigd is ons van onze heilige quote “samen uit, samen thuis” .Het peloton snakte intussen meer en meer naar het bestuurstraktaat van hete chocolademelk in onze thuisbasis Dudu. Deze gezellige warme plek, waar de charme er van af druipt, zorgde toch voor een algemene tevredenheid en een vooruitblik naar de aankomende weken.
Om te beginnen al volgende week voor een pittig(er) ritje naar het schilderachtige Mullem onder leiding van onze Portugese ijsbeer.
Tot dan !
Tripadvisor Joost
11 deelnemers, 83 km, 247 hm, 26,4 gemiddeld.
Verslag van de rit naar Staden en omgeving op 15 maart 2026
15 maart 2026 Ondanks de povere 2 graden Celsius tellen we toch 14 aanwezigen: 12
effectieve leden en twee stagiairs. De eerste is Mark bis die aan zijn tweede rit toe is en
eigenlijk nog een ‘bleu’ is, maar niet getreurd, met het talent dat hij heeft, is het slechts een
kwestie van tijd vooraleer hij alle wielerkneepjes onder de knie heeft. De tweede is Fries, met
name van het fameuze geslacht van de Vannestes. Met drie man uit dit roemrijk gezin
tekenen ze present voor de start.(zie foto hieronder) Jammer dat de vierde, met name Cies, forfait moest geven
met een opspelende rug. Anders hadden wij, in lopende meters, ongeveer 8 meters
Vannestes mogen verwelkomen.
Parcoursbouwer van dienst was ons clubmonument Mark; ook genaamde ‘de
parcoursbouwer’ en ook gekend onder de naam ‘Bing’. Hij zou ons richting Staden voeren.
En er zijn zekerheden in het leven: als Marc een rit uittekent, staat die garant voor mooie
binnenbaantjes, vaak ongekende oorden, prachtige uitzichten en weinig of geen grote
banen. En alsof dit niet genoeg is, wijst hij ons dan nog op mogelijke gevaren op de baan “let
up wi, want tes doar nen scherpen draai” en weerklinkt zijn alom gekend fluitsignaal bij het
naderen van een grote voorrangsweg.
Wij waren wel eens nieuwsgierig hoe hij het toch aan boord legt om steeds van die mooie,
originele ritten ineen te steken en daarom interviewden we hem tijdens de rit. “Zeg Mark, hoe
doe jij dat om telkens zo’n prachtige baantjes te vinden? Heb je een goeie Garmin
misschien?”. Hierop kwam snel en krachtig een heel leerrijk antwoord; “Garmin, Garmin,
nondedju niks te Garmin. Kenne kik al die boantjes uut min hoofd. Kkpijze kik eerst wukke
richting da we gaan rien en toen plakke kik die boantjes een bitje aan mekoar.” Waarop de
vraagsteller replikeerde met “ah, zoiets als copy paste”. Met opnieuw een even duidelijk
antwoord: “copypijs, ken pijzet niet, ik doe dad allemoale uut mijn hoofd! En doarbie, die
gasten van tegenwoordig kunnen niks mee zoender dienen compjuter. Un ze genen muus of
nen touchdinges inne, stoan ze doar te blinken: de losers”.
Ons interesseerde het ook of hij hierbij hulp kreeg van iemand bij dit moeilijke werk. “Ba joak,
mien vrouwe elpt uk daarmee bezig benne. Nie da ze zie de boantjes kent, maar zie zorgt
ervoren dat mien potloden altied goe gescherpt zien. Ke kik een zwort nodig voar te
schrieven, een groen vo de kleine boantjes in te kleurn, en een rood voor de gevoarlijke
punten nie te vergeten. En natuurlijk zorg ze wok voor een goe gomme, want kanne kik wok
nen keer missen hé. En wuk dadder wok heeeel belangriek is, ik rie dat de weke dervoren
nog nen keer zelve, vo te kikken of dadder geen werken zien. “
Tot daar de werkwijze van de éminence grise van de parcoursbouw. En inderdaad, er was
geen woord gelogen van zijn verhaal want hetgeen zich voor zich ontvouwde, was om
duimen en vingers af te likken. Voeg daarbij nog het feit dat de zon zich meer en meer
manifesteerde en zelfs de buitenstaander kan het zo aanvoelen: alles was aanwezig voor
een prachtige sportieve zondagvoormiddag.
Wat leuk is, gaat snel en voor we het goed en wel in de smiezen hadden, waren we op weg
naar huis en werd als dessert nog de “keuneleute” (voor Jorge “Coelho prazer”)
gepresenteerd om de spieren nog efkens op de gewenste spanning te brengen en de
longblaasje nog even goed te vullen.
En zo kwamen we vlugger dan we dachten bij de heimat waar helaas de adrenaline zulke
hoogten had bereikt dat de groep in brokken en stukken zich op de markt van Heule
presenteerde. Een klein schoonheidsfoutje dat echter niet wegneemt dat we met z’n allen
opnieuw een pracht van een rit hebben mogen beleven !
Een “joyride” van 75 kilometers met 14 deelnemers met een gemiddelde van 26,2 kilometer
per uur kon opnieuw in ons archieven neergeschreven worden !
Yvan de Champ
Verslag van de rit naar de Kluisberg en omstreken op 8 maart 2026
Rit 2 van het nieuwe Tinekesseizoen kondigde zich deze week warm en zonnig aan , met volop zon en piektemperaturen tot 18 ° , dit met branie aangekondigd door de klassieke mediakanalen. Enkel Meteo Tineke had het nog maar eens ,op een haar na , op D-6 notabene, bij het rechte eind. Namelijk droog en 12 ° tot aan de finish, enkel dat streepje zon bleef veel te lang op zich wachten door hardnekkige mistsluiers . Wat kan je ook verwachten ? Een rit uit onze cloud naar Kluisbergen werd logischerwijs overschaduwd door een grijze cloud.
Aan de start verscheen een mooi aantal conditioneel messcherpe en goed doorwinterde Tinekesvrienden . Enkel Matthias haakte op het laatste moment nog af doordat hij zijn mistlampje maar niet kon vinden in zijn fietskot. Of had hij te maken met een echte baaldag na een uit de hand gelopen avondfeestje ? Broer Cies was gelukkig wel paraat na iets teveel gerstenat de avond ervoor en ontnuchterde zichzelf na elke vochtafdrijvende kilometer. Sterk en vooral effectief !
Diederik kon wel een geldig afwezigheidsattest voorleggen doordat hij op wacht stond om voor alle Heulenaars ook tijdens het weekend voor de nodige farmaceutische ondersteuning te zorgen. Maar waar bleef Jo , dit ondanks zijn zelf aangekondigde come-back ? Als je dit leest, Jo : we missen je allemaal ! Pik gerust maar weer aan volgende week.
Onze cloud-ritarchitect had voor vandaag toch wel wat hoogtemeters voorzien voor een rit zo vroeg op het seizoen. Is dit wel Tinekes-conform ? Moeten de eerste ritten op onze kalender niet maximaal 55 km zijn en zo plat als een luis ? Volgens good old – en vat vol Tinekes-ervaring Mark 1 bijgenaamd Bing , Fondateur en club GPS ging het vroeger “gene woar gewist zinne”. Tja , vroeger is vroeger en nu staan Tinekesvrienden al van rit 1 in bloedvorm nietwaar ? De winterritjes, spinningfietsen en hometrainers hebben namelijk hun effect niet gemist en ne goeie “fond” gelegd, nietwaar beste “fond”ateur ?
Aan kilometerpaal 8 begonnen de eerste Zwevegemse heuveltjes zich al te manifesteren en via Heestert en Avelgem lag ook kuitenbijter Kluisberg op ons te wachten . No problem , in een mum van tijd was onze meute boven en werden alle twijfels in onze achterzak gestoken : de conditie is er weer ! Wie er ook weer nadrukkelijk kiplekker, fris en fruitig met zoveel wielerplezier rond rijdt is ons Portugees talent Jorge die ook tijdens de koude, Vlaamse winters met korte broek blijft rijden ! Straf , of is het om het vrouwelijk schoon langs de kant van de weg in zwijm te doen vallen met zijn gespierde, zongebruinde, getatoeëerde kuiten of vindt hij dat zijn fietstattoo altijd en overzal zichtbaar moet blijven , winter of gene winter ? Club-plaaggeest Xavier twijfelt zelfs openlijk of Jorge wel een echte Portugees is… oei als daar maar geen ambras van komt… Wat wel buiten kijf staat is dat Jorge onze club grandioos heeft vertegenwoordigd in de cyclo -KBK vorige week en de volgende ochtend reeds paraat stond voor alweer een rit naar de Palingbeek. Dat kunnen we van Xavier moeilijk zeggen, die lag de zondagochtend erna uitgeteld en moegestreden bij moeder de vrouw uit te hijgenen maar vooral : forfait geven voor onze startrit met ontbijt . Jorge 1 – Xavier 0 .
Via lange daverende kasseien van de Varent, de licht heuvelende maar prachtige landschappen van Anzegem, Wortegem- Petegem en uiteindelijk Waregem en Deerlijk kwam ons dierbaar Heule terug in zicht en moeten we besluiten alweer een pittige maar vooral prachtige rit te hebben afgewerkt. Enkel dat streepje zon hebben we zo hard gemist en ging de kers op de taart geweest zijn.
Goed gedaan boyz !
Joost
Tot volgende week voor een vlakke(re) rit richting Staden onder regie van de Fondateur.
75 km, 440 hm , 13 deelnemers en een gemiddelde van 25,1 km/u.
Verslag van de eerste rit van het seizoen 2026 op 1 maart richting Zillebeke met ontbijt en bevoorrading onderweg.
Na een lange en vooral natte winter heerste er op deze 1e zondag van maart een terug naar schoolgevoel bij de Tinekesvrienden.
De benen waren, ondanks een frisse 7 graden, in de ban van lentekriebels en de kuitspieren verlangden naar een eerste marteling op Vlaamse wegen.
Voor de gelegenheid pakten we dan nog eens uit met ons gloednieuwe clublokaal Dudu waar we met open armen en een uit de kluiten gewassen ontbijt werden ontvangen.
Een blij weerzien dus en gezelligheid troef in den Dudu waar de liefde voor de fiets centraal staat en de Tinekesvrienden vanaf nu gekoesterd worden als hun fietsclub.
Hartelijk dank aan de uitbaters!
Terwijl de ontbijtkoeken vlot achter de kiezen verdwenen pakte de President uit met een ontroerende speech.
Mark Verstraete werd als nieuw lid warm verwelkomd bij de beste club van Heule waarbij de nadruk werd gelegd op zorgen voor elkaar en het “samen uit, samen thuisgevoel” dat hoog in ons vaandel blijft staan.
Na het prachtige en uitgebreide ontbijt werd het traditionele staatsieportret genomen en de fietsen de wijde wereld ingestuurd.
Secretaris Philippe
Na dit verslag uit het gezellige startdorp waar sommige vrienden langer wilden vertoeven schakelen we over naar Carl Berteele voor het ritverslag:
12 renners trekken zich op gang tussen een zee van supporters en collega-wielertoeristen. Thierry en Joost knallen er vandoor als 2 speren uit een boog en na de eerste hoogtemeters van het seizoen ter hoogte van de watertoren in Gullegem protesteert de Fondateur. Zijn nagelnieuw vehikel werkt niet op elektriciteit maar op diesel en die motoren hebben nu eenmaal wat opwarming nodig. De rust keert terug in het peleton maar onze Tripadvisor heeft het niet onder de markt. Zijn GPX-file op onze VF-app blijkt gehackt door duistere buitenlandse krachten. Op ieder kruispunt willen de hoogtechnolisch uitgeruste Tinekesvrienden elk een andere afslag nemen, uiterst gevaarlijk voor valpartijen. De GPX wordt in de vuilbak gekieperd en old school bollen we verder. Nog is de ellende voor de ritarchitect niet voorbij. Waar men fietst langs Vlaamse wegen komt men wegenwerken tegen...Joost negeert de verbodsborden en wat verder verspert een reusachtige Caterpillar midden een desolate moddervlakte de weg. Chaos troef! Wat moet aspirant-lid Mark V hiervan denken, zal hij zijn keuze verleggen naar één van de 17 andere Heulse wielerclubs? Regerend Kampioen en amateur psycholoog Yvan kan onze aanwinst echter overtuigen om zijn oordeel nog wat uit te stellen , knap werk Yvan! We keren onze kar en via alternatieve wegen komen we terug op het originele parcours. Voor de rest blijft de wedstrijdradio stil, geen enkel incident wordt vermeld. We beuken verder door de snijdende wind en slingeren ons door Moorslede , Zonnebeke en langs de Polygonebossen. Na 38km bereiken we de uitgebreide bevoorrading van het loopevenement "In Flanders Fields Trail" , schitterend gelegen op een pittoreske plaats langs de Gasthuisbossen in Zillebeke. Gastvrouw is niemand minder dan de First Lady, geassisteerd door de even knappe Eva Desmet, de verborgen en verzwegen dochter van de President. We laten ons de sportdrank, gelletjes, bananen, koekjes, pasta, pizza en nog zoveel lekkers smaken. Dank aan de organisatie van de IFF trail en aan de dames. Met de bijgetankte krachtenvoorraad trekken we ons weer op gang. De wind zit meer in het voordeel en er wordt gezellig gekeuveld. Tijd voor een interview met kandidaat-lid Mark V. Blijkt in zijn jongere jaren een begenadigd klimmer te zijn geweest met op het palmares de Stelvio, de Galibier, Alpe d'Huez en de Kezelberg. Mark is in ieder geval uit het goede hout gesneden want niettegenstaande een blanco trainingswinter haalt hij vlot de eindmeet in den Dudu waar de clubkas trakteert. Achter een schuimende pint met of zonder alcohol wordt nog gezellig nagekaart. Topdag deze eerste rit in de all-in formule. 68 km aan een mooie 26.0 gemiddelde en 345 hm.
Tot volgende week voor de rit naar Kluisbergen!
President
Abonneren op:
Reacties (Atom)