Verslag van de rit naar De Ronde van Vlaanderen op 5 april 2026
De Platse op Pasen om iets voor 8u. De President begroet zijn volgelingen onder luid klokkengeluid met de traditionele Paasgroet Urbi et Orbi, vrij vertaald: aan Heule en de rest van de wereld is parking. In dit lang feestweekend heeft de club zijn leden over gans Europa uitgestuurd. De redactie ontvangt zichtkaarten uit Italië, de Champagnestreek , Dardennen, Lendelede en andere vakantieoorden. Toch tellen we 10 dappere Flandriens aan de start van de tweede editie van deze Ronde van Vlaanderenklassieker. De President wordt met veel warmte onthaald na zijn preventief intermezzo en dat doet deugd aan zijn hartje. Mark is midden een van zijn klassieke verhalen uit de oude Tinekesdoos als de jury hem onderbreekt en stipt om 8u het peleton op gang fluit, Heeren vertrekt! Klimgeit Geert is aan zet en hij doet zijn diploma van ritarchitect van het jaar alle eer aan. Via landelijke wegen slingeren we ons over de flanken van de Tiegemberg richting de heuvelzone van De Ronde. Nieuwe baantjes over het erf van de boerderij in Kerkhove lopen bijna slecht af als de groep wordt aangevallen door de bloeddorstige waakhond van de hofstede, met de tanden ontbloot en het schuim op de lippen stormt de vlooienbak op Kampioen Yvan af. Onze champ heeft echter al voor hetere vuren gestaan en diepere wateren doorzwommen, hij doet zijn bril af en kijkt het mormel doordringend in de ogen. De keffer schrikt zich een ongeluk door zoveel stoïcijnse kalmte en druipt met de staart tussen de benen ontgoocheld af, zichzelf troostend met "aan die indringer was er toch niet veel te peuzelen". We bollen Kluisbergen binnen en wanen ons op de ring van Antwerpen, een stilstaande file zover het oog reikt. We ontwijken voetgangers die als een horde mieren gewapend met stoeltjes, paraplu's en bakken bier de Kwaremont bestormen. Het is dan 9u15 en de renners passeren een eerste maal om 13u30... het zullen nog lange koude en op den duur zatte uren worden. We naderen de Paterberg en zien de heuvels niet door de immense tenten die de strategische plaatsen bezetten, vluchtelingenkampen voor VIP's. Is dit Vlaanderens mooiste of Vlaanderens lelijkste??? In ieder geval zal het enkele uren later Vlaanderens vuilste zijn. Enfin, we laten het niet aan ons hart komen en onze koers gaat verder , het peleton splitst zich in twee. Nico, Thierry, Paulo Jorge, Yvan en Joost opteren voor de originele kasseien van de Paterberg, de rest verorbert dezelfde hoogtemeters via de betonnen Stooktestraat, toch ook 11%. Fotomoment op de top met dank aan familie en het avontuur zet zich verder. Geert heeft voor een heel mooi tussenstukje Vlaamse Ardennen gekozen op weg naar de Kruisberg en Hotond. We pedaleren op en neer over berg en dal en wanen ons op de Rollercoaster van de Kortrijkse Foor waar onze Tripadvisor deze week uitblonk in durf en kracht. Onze rekening aan hoogtemeters wordt verder aangedikt en de pitstop van de trip wordt gehouden op de hoogste plaats van Oost-Vlaanderen, 150m boven zeeniveau. In deze ijle lucht genieten we niet alleen van de sfeer, het groot scherm en onze banaan of energiereep. In de stille achtergrond herstelt Geert geruisloos het schoenplaatje van Thierry dat door zijn immense krachtzetting op de Paterberg in zijn rechterpedaal is achtergebleven. Sterk technisch staaltje Geert, bravo! Daarvoor dient een pitstop en verliezen we geen extra tijd. Onder politiebegeleiding fietsen we voorbij het monument van "Koarle" in de Ronde van Vlaanderenstraat en dwars door de mensenzee dalen we richting Schelde alsof waren we Mozes door de Rode Zee. Richting heimat zit de wind tegen, 4 Beaufort en dat laat zich voelen. Gelukkig hebben we met Nico en Paulo Jorge brede en sterke kopmannen die de waaier aanvoeren. Berggeit Geert wil onze conditie verder aanscherpen en zijn bijnaam alle eer aandoen en serveert ons nog enkele pittige kuitenbijters zoals Ter Klare en Het Laatste Oortje. Zonder incidenten passeren we nog de Paasfoor en moe maar gelukkig trappen we Heule binnen waar het Paasbuffet en de Ronde ons opwachten. Nog meegeven dat we na 6 ritten maar liefst 4 geletruidragers tellen: Mark de Fondateur, Paulo Jorge, Tripadvisor Joost en regerend Kampioen Yvan! Prachtige en pittige rit met originele insteek, 82km en 640hm aan 24.2 gem. Dikke merci Geert en voor herhaling vatbaar.
President
Verslag van de rit naar Mullem op 29 maart 2026
Ondanks de 2 graden buitentemperatuur boden 15 Tinekesvrienden en 1 gastrijder zich aan om de eerste rit van de lente onder eerder winterse temperaturen aan te vatten. Voor Mark 2 een vreugdevol maar ook stressy moment: voor het eerst kwam hij aan de start als officieel aanvaard nieuw lid. Een ganse eer en genoegen waarbij hij snel heel wat voordelen zal ondervinden, zoals daar zijn: het grote respect van de algemene omgeving, een thuisomgeving die nu liefdevol de koerskleren op zondag zal klaarleggen, de drinkbus zal vullen, de banaan en de energiereep zal klaarleggen, … Kortom Mark 2 komt in de rij der lokale beroemdheden.
Wat ook moet vermeld worden, is het feit dat onze club zodanig bol staat van roemvolle feiten en gebeurtenissen dat bijna iedereen, met uitzondering van uw verslaggever, niet stilstond bij het feit dat deze rit in de annalen van het gulden boek van de club zal genoteerd worden als eerste rit waarvan de organisatie volledig in Portugese handen was en dan ook volledig terecht werd aangekondigd als “Passeio de bicicleat com o Paulo até Mullem”, een mondvol om te zeggen dat Paulo een ritje naar Mullem zou verzorgen.
En het moet gezegd: ondanks de Portugese roots had Paulo voor de organisatie zeer goed gekeken naar ons Belgisch businessmodel om succesvol uit de hoek te komen en had hij zowaar een heuse managementstool opgezet. In eerste instantie benoemde hij zichzelf tot CEO en dat gaf hem het recht om de rit uit te besteden aan externen. In Joost-doet-al vond hij een gewillig slachtoffer die hij prompt de opdracht gaf om een rit op te stellen met mooie baantjes, prachtige vergezichten én een sfeervolle plaats voor de klassieke stop. Daarnaast stelde hij twee mogelijke persberichten op voor na de wedstrijd. Communiqué 1 klonk als volgt: “ De Heer Ferreira heeft met plezier vastgesteld dat de rit door hem opgesteld op grote algemene tevredenheid van de leden kon rekenen. Zijn ervaring en kennis ten dienste stellen van de leden ten einde bij te dragen tot hun algemeen welzijn is zijn grootste genoegdoening”. Maar Paulo, voorzienig en in overeenstemming met zijn managementsmodel, had ook een tweede persbericht klaar voor het geval mocht de rit een tegenvaller zijn, en dat klonk als volgt: “ De rit van 29 maart voldeed niet aan de door mij persoonlijk zorgvuldig opgestelde targets en dit dient ten zeerste vermeden in de toekomst. Ik zal dan ook betrokken medewerkers, die dit project realiseerden, ter verantwoording roepen alsmede een plan van aanpak voor de toekomst opstellen ten einde dit in de toekomst te vermijden.” Dit noemt men voorzien zijn op alles !
En zo vertrokken wij onder de vleugels van Paulo, zowaar met een lange koersbroek aan (!) en nam hij de overige 15 man, helaas geen enkele vrouw, op sleeptouw. Wat was hij blij dat hij eindelijk de stress van de voorbije week kon uitwerken op zijn pedalen want wat weinigen weten is dat Paulo verleden week naast deze organisatie nog een belangrijke opdracht heeft vervuld. Zo kreeg hij het bezoek van Antonio Morgado en Oiveira Ruidie, die zondag de Ronde afwerken en gevraagd hadden om een aantal Vlaamse wielertermen uit te leggen zodat zij de belangrijkste koers van het jaar beter zouden kunnen lezen. Een opdracht die Paulo gezien zijn ervaringen op het lijf geschreven is. Als deze renners zondag sterker voor de dag komen dank zij hun kennis van belangrijke termen zoals “goan - demarcar”, “steentjes – pedras”, “ge kunt ze kussen - você pode ir se danar”, is dit voor een groot deel de verdienste van Paulo. De vertalingen waren tevens eerst voorgelegd aan eminent Portugalexpert en bestuurslid Philippe die na diepgaande evaluatie zijn goedkeuring gaf voor dit project.
En ja, er werd ook gefietst ! Na een koude start kwam een weliswaar aarzelend zonnetje ons bijstand verlenen maar algauw vervulden de stijgende temperaturen alsook de mooie wegeltjes ons een warm gevoel, al was het maar een 5-tal graden. Paulo wilde dat er ook een Portugese toets in het parcours vervat zat en dat deed Joost met brio: plots zaten we op een opengelegd traject dat bestond uit stenen, aarde en modder maar opzettelijk was ingelast om de leden de ervaring te geven van een aantal banen van de Algarve: prima les !
En zo kwamen we via mooie wegen aan in het centrum van Mullem voor de klassieke stop en het moet gezegd, ook de stopplaats verdiende de quotering 5 sterren ! Zo kon Mark 1 er zijn fiets én zijn kuiten opladen aan de speciaal geplaatste laadpaal, was er een vuilnisbakje aanwezig voor diegenen die anders hun bananenschil achteloos weggooien en was er vooral een zicht op wellicht één van de mooiste en gezelligste pleintjes in ons Vlaanderenland. Vooral voor Patrick was dit een heilzaam moment; na enkele weken slecht weer in Spanje waar de kleren van zijn lijf waaiden, was dit een vreugdevol moment.
Na de klassieke foto trokken we huiswaarts op een echt goed uitgekiend parcours. Ondanks het aantal hoogtemeters voelde dit niet bepaald lastig. Dit bevestigt het eerdere vermoeden dat het snor zit met de conditie van de leden !
Voor we het goed en wel doorhadden, bereikten we Kortrijk waar we aan de achterzijde van het station nog een soort doolhof doorspartelden om zo aan te komen in de vertrouwde thuishaven waarbij de ene koos voor een snelle thuiskomst en anderen voor een deugddoend glas bij sponsor Dudu.
En Paulo, die zag dat het goed was geweest, en zorgde meteen met een opgelucht hart dat perscommuniqué 1 naar de verschillende perskanalen kon gestuurd worden….
Schitterende rit met dank aan Paulo en Joost met 16 deelnemers, 85 afgelegde kilometers, 24.5 gemiddelde en 429 hoogtemeters. En zet je maar schrap voor volgende week : Geert neemt ons mee naar het parcours van de Ronde, en dat belooft een zware klus te worden ! ! !
Yvan the Champ
Verslag van de rit naar Hertsberge op 22 maart 2026
Rit 4 van ons prille Tinekesseizoen zorgde aan de start voor een drukte van jewelste op Heule Platse met een wielerhectiek zo eigen aan ons Heulse dorp op zondagmorgen. Zowel de Kam, Den Hert, De Ramongs en uiteraard ook de DUDU- Tinekesvrienden hadden hun wielerzonen laten vertegenwoordigen voor een nieuw wieleravontuur. Heule Platse was voor even het centrum van het wieleruniversum.
Opmerkelijke aanwezige was ex KVK voetballer legende Kristof D’Haene die de voetbalschoenen blijkbaar had ingeruild voor een wieleroutfit , helaas het verkeerde , want enkel het onze is natuurlijk het enige echte originele voor een Heulse wielerclub. Zou deze misrekening te maken hebben met de promotiestress die de VeeKaa overvalt ?
Tevens terug aan de start was onze Nico die een geldig afwezigheidsbriefje kwam binnensteken van vorige week : hij was namelijk een heel weekend in de weer geweest om een nieuwe bolide aan te schaffen. Met gepaste trots kwam hij met zijn splinternieuwe glimmende Merida aandraven, die onze tempobeul 2025 ongetwijfeld nog sterker zal maken. Bij deze is iedereen dan ook gewaarschuwd.
Opvallendste afwezige was zonder twijfel onze President. De mysterieuze bokkesprongen van zijn hartritme van de laatste weken zorgden voor de nodige mentale vertwijfeling, in die mate dat enkel het geruststellend advies van een specialist ter zake onze President terug in ons onthoofde peloton zal krijgen. Alle begrip, en we hopen met zijn allen dat Martin rap met geruste mindset terug zijn rol als Peoplemanager 2025 en TinekesPresident kan opnemen. Snel beterschap gewenst van ons allen !
Rit 4 startte als een copycat van Rit 2 toen de weersvoorspellingen ook zonnig en lentefris klonken maar in de plaats kregen we hardnekkige nevelsluiers die onze vergezichten van de vlakke, uitgestrekte West-Vlaamse landschappen ferm beduvelde. We zagen maar net het achterlicht van onze voorligger en dat was het dan ongeveer. Ook ons Portugees talent Jorge had zich toch kouwelijk verslikt en meer naar Meteo Portugal dan naar Meteo Tineke gekeken door zonder verpinken in korte broek en zonder handschoenen aan de start te komen voor een rit met een starttemperatuur van een winterse 4 °. We gaan onze Jorge nog eens dringend moeten onderwerpen aan een basis inburgeringscursus : “welke kledij past voor welk weertype in België ?”
Mist dus, dichte koude mist. Zo’n mist waarvan je begint te twijfelen of je al goed wakker bent . Zo’n mist waarvan je het gevoel had in een low-budget horrorfilm zitten . Het enige wat ontbrak was zo’n schimmig spook dat uit de mist zou opduiken, in de plaats daarvan kregen we plots opdoemende traktors, hele slierten moto’s en onvoorzichtig opduikende autobestuurders.
West-Vlaanderen is prachtig , echt waar. Alleen hebben we het vandaag niet gezien.
Toch verliep deze biljart vlakke rit al bij al voorspoedig . Enkel Bing trapte aan kilometerpaal 70 toch even op zijn adem door de temposnokken van Xavier en Nico , maar kon toch weer probleemloos aansluiten doordat elkeen intussen overtuigd is ons van onze heilige quote “samen uit, samen thuis” .Het peloton snakte intussen meer en meer naar het bestuurstraktaat van hete chocolademelk in onze thuisbasis Dudu. Deze gezellige warme plek, waar de charme er van af druipt, zorgde toch voor een algemene tevredenheid en een vooruitblik naar de aankomende weken.
Om te beginnen al volgende week voor een pittig(er) ritje naar het schilderachtige Mullem onder leiding van onze Portugese ijsbeer.
Tot dan !
Tripadvisor Joost
11 deelnemers, 83 km, 247 hm, 26,4 gemiddeld.
Verslag van de rit naar Staden en omgeving op 15 maart 2026
15 maart 2026 Ondanks de povere 2 graden Celsius tellen we toch 14 aanwezigen: 12
effectieve leden en twee stagiairs. De eerste is Mark bis die aan zijn tweede rit toe is en
eigenlijk nog een ‘bleu’ is, maar niet getreurd, met het talent dat hij heeft, is het slechts een
kwestie van tijd vooraleer hij alle wielerkneepjes onder de knie heeft. De tweede is Fries, met
name van het fameuze geslacht van de Vannestes. Met drie man uit dit roemrijk gezin
tekenen ze present voor de start.(zie foto hieronder) Jammer dat de vierde, met name Cies, forfait moest geven
met een opspelende rug. Anders hadden wij, in lopende meters, ongeveer 8 meters
Vannestes mogen verwelkomen.
Parcoursbouwer van dienst was ons clubmonument Mark; ook genaamde ‘de
parcoursbouwer’ en ook gekend onder de naam ‘Bing’. Hij zou ons richting Staden voeren.
En er zijn zekerheden in het leven: als Marc een rit uittekent, staat die garant voor mooie
binnenbaantjes, vaak ongekende oorden, prachtige uitzichten en weinig of geen grote
banen. En alsof dit niet genoeg is, wijst hij ons dan nog op mogelijke gevaren op de baan “let
up wi, want tes doar nen scherpen draai” en weerklinkt zijn alom gekend fluitsignaal bij het
naderen van een grote voorrangsweg.
Wij waren wel eens nieuwsgierig hoe hij het toch aan boord legt om steeds van die mooie,
originele ritten ineen te steken en daarom interviewden we hem tijdens de rit. “Zeg Mark, hoe
doe jij dat om telkens zo’n prachtige baantjes te vinden? Heb je een goeie Garmin
misschien?”. Hierop kwam snel en krachtig een heel leerrijk antwoord; “Garmin, Garmin,
nondedju niks te Garmin. Kenne kik al die boantjes uut min hoofd. Kkpijze kik eerst wukke
richting da we gaan rien en toen plakke kik die boantjes een bitje aan mekoar.” Waarop de
vraagsteller replikeerde met “ah, zoiets als copy paste”. Met opnieuw een even duidelijk
antwoord: “copypijs, ken pijzet niet, ik doe dad allemoale uut mijn hoofd! En doarbie, die
gasten van tegenwoordig kunnen niks mee zoender dienen compjuter. Un ze genen muus of
nen touchdinges inne, stoan ze doar te blinken: de losers”.
Ons interesseerde het ook of hij hierbij hulp kreeg van iemand bij dit moeilijke werk. “Ba joak,
mien vrouwe elpt uk daarmee bezig benne. Nie da ze zie de boantjes kent, maar zie zorgt
ervoren dat mien potloden altied goe gescherpt zien. Ke kik een zwort nodig voar te
schrieven, een groen vo de kleine boantjes in te kleurn, en een rood voor de gevoarlijke
punten nie te vergeten. En natuurlijk zorg ze wok voor een goe gomme, want kanne kik wok
nen keer missen hé. En wuk dadder wok heeeel belangriek is, ik rie dat de weke dervoren
nog nen keer zelve, vo te kikken of dadder geen werken zien. “
Tot daar de werkwijze van de éminence grise van de parcoursbouw. En inderdaad, er was
geen woord gelogen van zijn verhaal want hetgeen zich voor zich ontvouwde, was om
duimen en vingers af te likken. Voeg daarbij nog het feit dat de zon zich meer en meer
manifesteerde en zelfs de buitenstaander kan het zo aanvoelen: alles was aanwezig voor
een prachtige sportieve zondagvoormiddag.
Wat leuk is, gaat snel en voor we het goed en wel in de smiezen hadden, waren we op weg
naar huis en werd als dessert nog de “keuneleute” (voor Jorge “Coelho prazer”)
gepresenteerd om de spieren nog efkens op de gewenste spanning te brengen en de
longblaasje nog even goed te vullen.
En zo kwamen we vlugger dan we dachten bij de heimat waar helaas de adrenaline zulke
hoogten had bereikt dat de groep in brokken en stukken zich op de markt van Heule
presenteerde. Een klein schoonheidsfoutje dat echter niet wegneemt dat we met z’n allen
opnieuw een pracht van een rit hebben mogen beleven !
Een “joyride” van 75 kilometers met 14 deelnemers met een gemiddelde van 26,2 kilometer
per uur kon opnieuw in ons archieven neergeschreven worden !
Yvan de Champ
Verslag van de rit naar de Kluisberg en omstreken op 8 maart 2026
Rit 2 van het nieuwe Tinekesseizoen kondigde zich deze week warm en zonnig aan , met volop zon en piektemperaturen tot 18 ° , dit met branie aangekondigd door de klassieke mediakanalen. Enkel Meteo Tineke had het nog maar eens ,op een haar na , op D-6 notabene, bij het rechte eind. Namelijk droog en 12 ° tot aan de finish, enkel dat streepje zon bleef veel te lang op zich wachten door hardnekkige mistsluiers . Wat kan je ook verwachten ? Een rit uit onze cloud naar Kluisbergen werd logischerwijs overschaduwd door een grijze cloud.
Aan de start verscheen een mooi aantal conditioneel messcherpe en goed doorwinterde Tinekesvrienden . Enkel Matthias haakte op het laatste moment nog af doordat hij zijn mistlampje maar niet kon vinden in zijn fietskot. Of had hij te maken met een echte baaldag na een uit de hand gelopen avondfeestje ? Broer Cies was gelukkig wel paraat na iets teveel gerstenat de avond ervoor en ontnuchterde zichzelf na elke vochtafdrijvende kilometer. Sterk en vooral effectief !
Diederik kon wel een geldig afwezigheidsattest voorleggen doordat hij op wacht stond om voor alle Heulenaars ook tijdens het weekend voor de nodige farmaceutische ondersteuning te zorgen. Maar waar bleef Jo , dit ondanks zijn zelf aangekondigde come-back ? Als je dit leest, Jo : we missen je allemaal ! Pik gerust maar weer aan volgende week.
Onze cloud-ritarchitect had voor vandaag toch wel wat hoogtemeters voorzien voor een rit zo vroeg op het seizoen. Is dit wel Tinekes-conform ? Moeten de eerste ritten op onze kalender niet maximaal 55 km zijn en zo plat als een luis ? Volgens good old – en vat vol Tinekes-ervaring Mark 1 bijgenaamd Bing , Fondateur en club GPS ging het vroeger “gene woar gewist zinne”. Tja , vroeger is vroeger en nu staan Tinekesvrienden al van rit 1 in bloedvorm nietwaar ? De winterritjes, spinningfietsen en hometrainers hebben namelijk hun effect niet gemist en ne goeie “fond” gelegd, nietwaar beste “fond”ateur ?
Aan kilometerpaal 8 begonnen de eerste Zwevegemse heuveltjes zich al te manifesteren en via Heestert en Avelgem lag ook kuitenbijter Kluisberg op ons te wachten . No problem , in een mum van tijd was onze meute boven en werden alle twijfels in onze achterzak gestoken : de conditie is er weer ! Wie er ook weer nadrukkelijk kiplekker, fris en fruitig met zoveel wielerplezier rond rijdt is ons Portugees talent Jorge die ook tijdens de koude, Vlaamse winters met korte broek blijft rijden ! Straf , of is het om het vrouwelijk schoon langs de kant van de weg in zwijm te doen vallen met zijn gespierde, zongebruinde, getatoeëerde kuiten of vindt hij dat zijn fietstattoo altijd en overzal zichtbaar moet blijven , winter of gene winter ? Club-plaaggeest Xavier twijfelt zelfs openlijk of Jorge wel een echte Portugees is… oei als daar maar geen ambras van komt… Wat wel buiten kijf staat is dat Jorge onze club grandioos heeft vertegenwoordigd in de cyclo -KBK vorige week en de volgende ochtend reeds paraat stond voor alweer een rit naar de Palingbeek. Dat kunnen we van Xavier moeilijk zeggen, die lag de zondagochtend erna uitgeteld en moegestreden bij moeder de vrouw uit te hijgenen maar vooral : forfait geven voor onze startrit met ontbijt . Jorge 1 – Xavier 0 .
Via lange daverende kasseien van de Varent, de licht heuvelende maar prachtige landschappen van Anzegem, Wortegem- Petegem en uiteindelijk Waregem en Deerlijk kwam ons dierbaar Heule terug in zicht en moeten we besluiten alweer een pittige maar vooral prachtige rit te hebben afgewerkt. Enkel dat streepje zon hebben we zo hard gemist en ging de kers op de taart geweest zijn.
Goed gedaan boyz !
Joost
Tot volgende week voor een vlakke(re) rit richting Staden onder regie van de Fondateur.
75 km, 440 hm , 13 deelnemers en een gemiddelde van 25,1 km/u.
Abonneren op:
Reacties (Atom)