19 deelnemers meldden zich onder een veelbelovende mooie
hemel. Het toenemend deelnemersaantal
toonde aan dat de meeste vakantiegangers stilaan het vertrouwde nest hebben
opgezocht en zich weer concentreren op hun corebusiness, met name de Tinekesvrienden.
10 seconden voor 7.30 verscheen een totaal ontredderde
voorzitter: de werkdruk van de laatste weken had hem volledig onderuit gehaald.
Alle bestuursdaden tot een goed einde brengen én wekelijks het verslag
schrijven hadden hem mentaal totaal
ontredderd. Vooral het gebrek aan inspiratie had hem de laatste tijd sterk
parten gespeeld: het voortdurend nadenken over de inhoud van zijn artikels
bezorgde hem slapeloze nachten met als gevolg dat hij ging woelen in zijn bed
waardoor op zijn beurt dit danig op de heupen begon te werken van de vrouw
waardoor ook de huiselijke vrede in gevaar kwam… Voeg daarbij nog de
schabouwelijke uitslag van zijn o zo geliefde wit-rode vereniging waardoor het
echt wel te veel kan worden om door 1 mens te dragen. Naar het schijnt, was de
voorzitter al om 7.20 in het park van Heule aanwezig maar verkoos hij om zich
nog 10 minuten te verschuilen achter een dikke boom om op die manier zo lang
mogelijk uit het zicht van de collega’s te blijven… Het was dan ook op beide knieën
dat hij smeekte om de verslaggeving over te nemen. Om zijn gezin te redden, heb
ik dan maar ja gezegd.
Ook Jacques was van de partij met een opgelapt vehikel.
Omdat de fietsenmaker nog in verlof was, had hij eigenhandig een grote nagel
door zijn kader geklopt waardoor zijn zadel opnieuw vast op zijn fiets stond:
iets dat toch altijd handig is bij het fietsen. Vol ontzag luisterden wij naar
zijn uitleg en leerden wij dat zelfs ambtenaren van financiën bepaalde
capaciteiten kunnen hebben.
Bjorn was sportbestuurder van dienst en dat heeft zo zijn
gevolgen: desnoods kon de helft van de aanwezige renners met fiets en al
vervoerd worden in de enige en onvervalste Duthoo-camionette en dat kon nodig
zijn want vandaag ging het richting Ronse en zelfs de grootste kierewiet weet
dat het daar niet bepaald vlak is.
Gangmakers waren het onverwoestbare duo Willy en Geert.
Blindelings mag en kan je die mannen volgen. Naar het schijnt, stapt Willy de laatste tijd nog enkel van
zijn fiets om te eten, te slapen en naar het toilet te gaan. Eerst heeft hij
zelfs nog geprobeerd om te eten tijdens het fietsen maar het snijden van een
chateaubriand op zijn bovenbuis zorgde voor nogal wat ongemak en krassen op
zijn mooie Colnago waardoor hij van dit idee is afgestapt.
In de aanloop naar de Tiegemberg moest het peloton stoppen
omdat Geert van versnelling wilde veranderen en zijn ketting manueel op een
groter kroontje plaatste. Enige uitleg over die ‘stokskes aan het stuur’ leerde
hem echter dat je ook zo kunt schakelen. Blij om deze wijsheid bleef Geert de
rest van de voormiddag hiermee oefenen waardoor we hem de ganse dag niet meer
gehoord hebben.
Bij de aanloop van de Tiegemberg floot Willy haast de longen
uit zijn lijf om kandidaat-aanvallers uit te nodigen voor een sprintje bergop.
Niemand die zich geroepen voelde, duidelijk wetende dat er veel meer zou komen,
behalve Guy Devos die met een niet ongevaarlijke rechts-inhaal-beweging ten
aanval trok maar verder niemand kon beroeren om mee te gaan. Derhalve kon Guy
boven even genieten van het” Lonely-at- the-Topgevoel”.
De kasseien van de Varent stonden ook op het menu en dienden
vooral om de deelnemers wakker te schudden. Ondertussen leerde het angstzweet
op het gezicht van de fondateur en de toenemende stilte in peloton dat de speeltijd
stilaan over was en dat het tijd was voor het zwaardere werk. Dit bleek
terecht: als aperitiefhapje werd de Kuitholstraat opgevlogen en om te bekomen werd halt gehouden aan ons
‘schoolke’ waar niemand de naam van kent en waar Bjorn trakteerde op drank en
allerhande koeken. Even was er ongerustheid omdat men meende dat iedereen een
stuk Cyproc ging krijgen om op te kauwen maar deze vrees
bleek ongegrond. Bedankt Bjorn !
Daarna ging het in gestrekte draf naar de hoofdschotel, met
name de Fiertel met stukken van 21 % hellingsgraad waar kwikzilveren David als
eerste de top bereikte, gevolgd door Bart en Yvan met in de nabijheid Pantani,
duidelijk terend op zijn 7cols-conditie.
Daarna werd de steven weer gericht naar Heule en werden we
op de terugweg nog verrast door Marc die, enigszins geholpen door de hand- en
spandiensten van enkele collega’s, op de kleine hellingen rond Kortrijk nog het
ganse peloton in flarden reed.
Terug in Kortrijk werd totaal onverwacht nog halt gehouden
ten huize Guy Devos waar we allemaal twee sportpakketten met allerhande
sportvoeding en –drank in ontvangst mochten nemen. Sinterklaas is dus niet
alleen actief tijdens de maand december. Bedankt Guy!
De rit werd er ook ontbonden en dank zij het puike voorbereidende
werk van Willy mogen wij opnieuw een rit met 5 sterren toevoegen aan het reeds
welgevulde geschiedenisboek van de Tinekesvrienden …….
95 km aan 26,3 gem. 656 hoogtemeters
Yvan
NVDR : herbeleef de rit op Garmin http://connect.garmin.com/player/210110282
4 opmerkingen:
Prachtig verslag van Yvan waarvoor dank. Schitterende rit van onze PM die we nu spijtig genoeg 5 ritten moeten missen door reizen, weekends, reizen, party's ed. Originele heen en terugrit, was plezant, en deze keer uit de coulissen -:). Eveneens dank aan Bjorn en Guy voor de ravitaillement.
'k leze in da verslag da de voirzitter hem verdokn et achter nen bojm èt int park. Moar da kan nie, want der stoat doar genen enen bojm die zo dikke es um de voirzitter te verdukkn
Yvan is ook een auteur van het zuiverste gehalte nietwaar.
A propos , de PM heeft al jaren zo scherp niet meer gestaan (of geweest) . Nu tijd voor hoogtestage en de ronde van Frankrijk. Hoop terug te ,zijn voor de kampioenenrit. Stuur nu en dan verslagje tijdens de fietsweek Mont St Michel- Vallon Pont d'Arc ; de belevenissen met Brika
Helaba, niet lachen met de atletische gebouwde voorzitter hé. ik zou mij ook niet achter die boompkes kunnen verschuilen want ik weeg nog 2kg spieren meer.
Een reactie posten