Verslag van de rit naar Streuvels streke op 6 september 2026

Stijn Streuvels, hij zou tijdens de Tinekesrit van 8 september de centrale figuur zijn. Frederik had ons een unieke rondrit beloofd in de regio van deze alom gevierde schrijver. Het is algemeen geweten dat onze Frederik één van zijn grootste fans is: zijn foto staat steevast op zijn schoorsteen, zijn poster hangt boven zijn bedstee en ook denkt hij er aan om een tattoo met de beeltenis van Stijn te laten plaatsen op zijn imposante biceps. Een fel gesmaakt gebaar werd gesteld door de Streuvelsvrienden: om hun respect en appreciatie kenbaar te maken omdat wij hun patroonheilige die dag zouden eren, kwamen zij met ongeveer de helft van hun leden ons een goede rit toewensen. De twee leden werden prompt door onze club uitgenodigd om mee te rijden maar bij de aanblik van zo’n getalenteerde groep coureurs die bovendien blaakten van Vlaamse forme bedankten zij vriendelijk. Nu moet gezegd dat bij de start enkele belangrijke elementen ontbraken, met name het voltallige bestuur en de parcoursbouwer himself. Wat betreft het bestuur waren er twee op buitenlandse missie en lag Joost tussen de lakens met een snotvalling zo groot als de eertijdse snor van Stijn Streuvels. Naar verluid evolueert zijn gezondheid gunstig. En dit vooral dank zij Ingrid. Zij brengt hem liefdevol om het uur een warm drankje, nu eens een theetje met vitamine c en wat later warme welk met echte honing, dit alles vergezeld van een bemoedigend woordje, want zijn gedwongen afwezigheid tijdens de rit had er bij hem diep in gehakt ……..Ook wrijft zij liefdevol s ’avonds zijn kloeke borst in met Vicks waardoor hij in geen tijd op weg lijkt om weer de oude te zijn en ons zodoende zondag weer kan vervoegen. Bedankt Ingrid voor de goede zorgen! En de parcoursbouwer? Overslapen, overmand door de stress, het uur uit het oog verloren, het roadboek nog even doorgenomen? In elk geval was hij te laat maar een officiële reden voor zijn laattijdigheid konden we niet vernemen. Na een fikse uitbrander van de voltallige groep gingen we van start en waren de verwachtingen hooggespannen. Als voorgerecht kregen we Tiegemberg voor de wielen en mochten we proeven van de makkelijke kant om dan de moeilijke kant te beklimmen, en om dan in strakke draf naar het befaamde en door sommigen gevreesde pad te gaan waarop Stijn uitkeek als hij weer eens een succesverhaal neerschreef. Sommigen vlogen over de grintweg, anderen vervolgden hun weg met dichtgeknepen billen. Gelukkig bleef het materiaal intact ………… of toch niet want enkele kilometers later hoorden wij de alom gevreesde kreet ‘Plaaaaaat!’. En inderdaad Jan had een leegloper die misschien zijn oorzaak vond in het grint en de stenen die Stijn Steuvels daar indertijd zelf heeft neergekieperd. Er is bij de Tinekes echter een gouden regel die zegt dat dergelijke pauzes ook een pedagogische meerwaarde betekenen: zo kregen we een uitgebreide op wetenschappelijk gefundeerde bevindingen uitleg over de relatie tussen bandendruk en bandbreedte…. Heel interessant ! Tevens voor Geert een unieke kans om zijn ondertussen bijna legendarisch pompje te demonstreren en op die manier stemmen te verzamelen voor zijn nakende kandidatuur voor de raad van bestuur van onze club. Eens terug op weg, beseften wij wat voor een bofkont Frankske Lateur eigenlijk moet geweest zijn; af en toe een boekske schrijven en dan vooral genieten van deze prachtige regio. Hij was zelf een fervent fietser en hadden de Tinekesvrienden toen al bestaan, ben ik zeker dat hij lid zou geweest zijn en dat er zeker en vast een boek over onze club ging verschenen zijn. De pauze werd gehouden in het heel bevallige Moregem en het decor werd nog versterkt door de passage van een Moregemse schone! Bij deze aanblik zou de snor van Frank zeker even gesidderd hebben en zou dit ongetwijfeld onderdeel uitgemaakt hebben van zijn oeuvre. En dan tijd voor de terugweg waar de ene al dacht aan de traktatie op Heule plaats en waar de andere al met zijn gedachten bij de Vlasico zat. Diedrik, Patrick, Jan, Geert, Marc 1 en 2, Nico, Arne, Jorge, Cies, Nico en uw verslaggever mochten deze literaire rondrit van 83 kilometer aan een gemiddelde van 25.5 km per uur en 561 hoogtemeters. Dank aan Frederik Streuvels! Ook een eervolle vermelding voor Arne die na een tijdje afwezigheid toch opnieuw present was en slaagde met onderscheiding! En nu op naar de Tinekesfeesten! Yvan

Sfeerbeelden van de rit naar Streuvels streke op 6 september 2026