Verslag van de rit in Tinekesfeestensfeer op 10 september 2023
Zondag van het tweede weekend van september en dus “partytime” in Heule. Tijdens dit weekend wordt de stille huisvader een fuifnummer, gaan de jongeren steevast nog harder uit de bol en worden brave huismoeders indien hun knoken het toelaten halve paaldanseressen …
Wie zondagmorgen vroeg naar de start kwam, zag nog wat stille getuigenissen: straten vol bekers (ondanks de te betalen garantie), enkele halve lijken die de nacht hadden doorgetrokken, hier en daar wat weggegooide frieten en soms ook wat maaginhoud die weer aan de straat werd toevertrouwd…
In schril contract met deze half-nog-levende objecten onze Tinekesvrienden die zich monter en fris aanmeldden aan de start ! Wat betreft onze club mogen we gerust van een Remcogewijze wederopstanding spreken of van een ware verrijzenis maanden na Pasen want niet minder dan 14 mensen meldden zich aan de start.
Het spreekt voor het niveau van onze club dat onmiddellijk een analyse werd opgemaakt en men kwam tot de volgende conclusie: het aangekondigde traktaat na de rit kon alvast geen kwaad maar het vooruitzicht om een ganse rit zonder windjasjes, regenvestjes, lange broek, afstroopbare mouwen, sjaals of elektrisch deken een leuk toertje te maken, alsook de terugkerende mensen-uit-verlof zorgden voor het hoge opkomstcijfer.
De Tinekesfeesten stonden in het teken van La douce France en dit inspireerde duidelijk onze Piet die voor de start de leden toesprak op een manier die Macron en zelfs Charles De Gaulle in vervlogen tijden zouden doen blozen. Naast de aankondiging van de rit en het traktaat bracht hij een uitvoerige, zinderende ovatie ter attentie van de kampioen, met name uw dienaar-reserve-kroniekschrijver-na-de enige-echte-hoofdredacteur-Philippe (die normaal zondag zijn comeback viert). Er volgde een applaus dat tot ver buiten Heule te horen was !
Terloops: Piet probeert ook een nieuwe vorm van duathlon in te voeren. Het eerste gedeelte bestaat uit het fuifbeest afgeven om dan korte tijd daarna de fiets te bestijgen. Via de hoogste diplomatieke kringen is hij dichtbij een officiële erkenning door het Olympisch Comité en hoopt hij ons land te vertegenwoordigen in deze discipline op de Spelen van Parijs. Daarnaast heeft Marc als ervaringsdeskundige reeds toegezegd om de trainingsschema’s voor het eerste deel van de discipline op te stellen en hem doelgericht te trainen.
Onder een blauwe hemel en de eerste zonnestralen trokken we er welgemutst op uit. Piet had uit zijn groot receptenboek gekozen voor een vaak glooiend traject waarbij echte beklimmingen uit den boze waren maar waarbij zelden vlak wegdek viel waar te nemen. De mooie vergezichten, belicht met steeds sterke wordende zonnestralen, maakten ons blij en opgewekt. Marc gaf blijk van een stijgende vormcurve en zit reeds met zijn gedachten bij volgend seizoen waar hij na een winter-in-schuim-en-trainingszweet hoopt om menig vriend en (mocht hij er al hebben) vijand te verbazen.
Wie ondertussen ook heel wat zweetparels voelde opkomen, was Brecht. Hij had het stalen ros sinds juni links laten staan maar ging tot het uiterste om niet te begeven. “That’s the spirit” Brecht maar de volgende keer wat meer de fiets bestijgen !!
Onze waardering voor historiek en religie kennende, werd halt gehouden bij een kapelletje met het opschrift “Ne passez pas par le chemin sans dire un Ave Maria”, en dat werd ook gedaan. Koeken, bananen, gellekes en drankbidons werden overal bovengehaald en onder een deugddoende schaduw aangeboden door de maagd Maria hielden we ons klassiek pauzemoment. Jammer dat er geen politiecombi aanwezig was want nu moesten de mannen waarbij de nood hoog was het stellen met een schamele struik…
Ondertussen werd het warmer en warmer maar dit kon de pret en het tempo niet drukken. Piet bleef er samen met Kevin de beuk ingooien tot er na een hergroepering een verzoek kwam van Piet. “Normaal is er nu nog nen toer richting Moeskroen voorzien maar we kunnen hier ook rechtstreeks richting Kortrijk gaan…”. Nog nooit in het bestaan van onze club was een brainstorm zo kort én zo eensgezind …. “Zo rap meuglijk naar Heule platse, win dust !”.
En zo geschiedde. De gedachte aan een frisse cola of pint gaf ons vleugels en zo streken we neer in onze feestgemeente. Ondertussen was het stikkend heet en het eerste drankje was rapper uitgedronken dan het opgediend kon worden. Het dorstige weer noopte ons tot een aanpassing van de regels uitgevaardigd door de president. In plaats van 2 traktaten kwamen er drie. Slecht nieuws voor de clubkassa maar schitterend nieuws voor onze droge kelen. En zo konden we ook nagenieten van een mooie rit van 68 kilometer aan een gemiddelde van 27,4 per uur en 395 hoogtemeters, en dit in een prachtig Heuls feestdecor, onder weldoende schaduw, leuk keuvelend en beseften we dat geluk vaak in een heel klein hoekje ligt…..
Ondertussen zat onze president de feiten te volgen vanuit de Vercors via WhatsApp en zag hij dat het goed was …
Tot zondag !
Yvan
Verslag van de rit Franco-Belge op 3 september 2023
7.56 uur zondagmorgen aan het alom gekende startpunt. Kevin staat eenzaam en zenuwachtig op zijn GSM te tokkelen omdat hij denkt dat er een ander startuur is… Groot is dan ook zijn opluchting als hij een collega-Tinekesvriend ziet verschijnen. Maar amper elkaar ontmoet of hij vliegt naar Heule Centrum op zoek naar wat voedsel, lees een rijsttaartje. Nee, Kevin lijdt niet aan ondervoeding thuis maar hij had niets mee voor onderweg. Toch wel enige consternatie: normaal moeten we af en toe stoppen voor Kevin omdat hij het één en ander moet lossen ……. Nu moest er dringend iets toegevoegd worden.
En ook al is het september, onze leden weten van geen ophouden om hun vleugels uit te slaan. Piet, Xavier, onze voorzitter, en nog andere blinken uit door hun afwezigheid. Wie wel terug aanwezig is, is onze vriend Joost. Hij is al enige tijd terug maar zijn 10-daagse cruise bracht hem met zo’n elitaire mensen in contact dat hij enige aanpassingsproblemen had om terug tussen het gewone volk te komen. Gelukkig heeft hij de gewone draad des levens weer kunnen oppakken en peddelt hij terug gezapig mee met de bende.
Ondertussen is er wel groot nieuws te melden van de kant van het bestuur. In hun onverdroten zoektocht naar bijkomende financiële bronnen om de nieuwe uitrusting te betalen, hebben ze een primeur. Vanaf nu kan, tegen een nog te bepalen maar fikse vergoeding, ieder lid vragen om thuis afgehaald en/of afgezet worden. Blijkbaar heeft Arne zich al ingeschreven om op die manier zeker te zijn dat hij na iedere rit zijn weg terugvindt tot aan zijn huis. Aan de leden kunnen we nu reeds verklappen dat er ook klantenkaarten zullen aangeboden waarbij je na tien beurten gratis één keer thuis wordt afgehaald.
En ja, klokslag acht uur, vertrokken we met z’n zessen richting het land van Macron, de baguettes, de Champagne, de Camembert en zo veel meer moois. Onderweg konden we onze eerste nieuwe klant van ons ‘Pick up and deliver at home service’, Simon Bossuyt, oppikken. Toch proficiat voor Simon om na een wilde nacht op één of ander festival toch het stalen ros te bestijgen. Maar in de plaats van gelukwensen, achtte Kevin dit het moment om als oudste van de familie, Simon de levieten te lezen en hem op de gevaren van luide muziek, alcohol en drugs op dergelijke verdorven plekken te wijzen. U moet immers weten, Kevin is een echte huisduif: nooit weg, altijd thuis, …… een karaktertrek die hij ongetwijfeld van zijn vader geërfd heeft….
Maar naast echte huisduif is Kevin ook een kei in het uitstippelen van nieuwe trajecten. Dit keer had hij de regio Wervik als aperitief gekozen en konden we, onder zijn aanvoering en keurig geassisteerd door Geert, in de Balokken een soort veredelde versie van de Plugstreets afhaspelen. Heerlijke kleine landwegeltjes die wel wat stuurvaardigheid vereisten, maar Tinekesvrienden hebben nu eenmaal een sterke technische bagage. Onder bewonderende blikken namen we iedere hindernis, ieder bochtje, ieder bultje alsof ze er niet waren.
Na de ‘doorstuuk van het jaar’, ‘de mooiste plaats om plat te vallen van het jaar’ konden we nu ook de ‘mooiste pauzeplaats van het jaar’ toekennen aan Kevin. In Quesnoy-sur-Deûle werd halt gehouden en alles wat je maar kon wensen was voor handen: tafel met zitbanken, bomen met welgekomen schaduw, vuilnisbakken en heerlijke hagen om een plasje te doen…. beter kan niet. Opnieuw hoogstaande gesprekken waarbij vooral de naam Sven Pichal geciteerd werd. Blijkbaar wordt zijn programma ‘de inspecteur’ fel gesmaakt ……. Daarnaast ook opbeurende woorden voor Patrick en Joost, beiden ooit trotse maar nu vooral sterk ontgoochelde eigenaars van een rood-wit clubabonnement. Zij overwegen om contact op te nemen met Philippe en een zelfhulpgroep te starten met als thema “Hoe blijven we positief aankijken tegenover het leven ondanks de teloorgang van onze geliefde club”.
Op de terugweg was het heerlijk toeven: Kevin had nu fuifnummer Simon aan zijn zijde maar die bewees al vlug dat het liederlijk en Bourgondisch leven geen afbreuk deed aan zijn fysisch kunnen en onder gestrekte draf, heerlijke zonnestralen én de totale afwezigheid van Murphy was het heerlijk fietsen op vaak totaal onbekende wegeltjes.
Een zondagvoormiddag zoals we er nog vele zouden willen beleven: een rit van 80 km aan een gemiddelde van 27,5 per uur en te verwaarlozen hoogtemeters mogen nu toegevoegd worden aan onze rijk gevulde archieven.
Patrick, Geert, Simon, Joost, Jan, Kevin en Yvan mochten al dit moois meemaken. Dank aan de parcoursbouwer !
Ps: het rijsttaartje werd fel gesmaakt !
Yvan
Verslag van de rit naar de Plugstreets op 27 augustus 2023
Ten Koetshuize om 7u50, het gaat er superspannend aan toe tussen de Streuvelvrienden en de Tinekesvrienden. De Streuvels pronken in splinternieuwe truitjes, mooi het moet gezegd, en zijn voor hun doen in grote getale afgezakt naar het rennersdorp. Ze gaan toch niet met meer zijn dan onze gerenommeerde club. De stand loopt op van 2-2 naar 6-5 voor de Tinekes, iedereen houdt de adem in. Worden het nog penalty's of haalt onze betere fysiek het in de slotminuten? En dan: een heloranje gloed verlicht de einder en de St-Eutropius kerk. Een imposante gehelmde ridder komt afgestormd op zijn carbonnen ros, wie is die gast, wie is die kerel, wien èt er zoveel karma, wien es die kastaar? Die forse kuiten, die brede schouders waarvan één wat lager hangt, dit kan niets minder zijn dan de verrijzenis van onze goeie ouwe Mark de Fondateur!!!! Welcome back Mark!!! Zo komen de bordjes nog op 8-5 en halen we de eervolle overwinning binnen. Toch wel een ontgoochelende opkomst voor deze klassieker naar de roemruchte Plugstreets maar zoals steeds hebben de afwezigen ongelijk. Aan de zijde van Arne trekt de President het peleton op gang. Arne is net terug van een hoogtestage in de Luberon en het heuvellachtige hinterland van de côte d'Azur en laat zijn bewonderenswaardige conditie blijken en behoudt de koppositie tot in Ploegsteert. Met de voorzitter geen rit zonder kasseien en in Geluwe is het al prijs op de helling van de Geluwemolenstraat. Iedereen vlot naar boven maar voor Mark is het tempo te egaal en te saai. Van zijn trainer moet hij meer interval trainen en in Kruiseke verlaat hij de Wolfpack om aan zijn persoonlijke programma te werken, bluven trainen Mark!!! De Plugstreets komen eraan en voor één keer beslist de ritarchitect om tussen strook 1 en 2 geen signaalgever te spelen. Allemaal anciens in de bunch en die kennen na 10 jaar nu toch het parcours denkt hij. Maar wat kan misgaan zal misgaan zei de welgekende Murphy. Het is bergop en tegen wind op strook 1, best pittig en Arne krijgt de weerbots van zijn 40km beukwerk op kop. Hij krijgt het snot en het zwart voor de ogen en verliest de pedalen en zijn oriëntatie. Hij mist de chicane aan het boerhof en verdwijnt aan de horizon. De groep staat na te genieten bij de hergroepering als de President een paniekerige noodoproep ontvangt van Arne, hij staat ondertussen mijlen verder. Hoogtechnologische oplossingen zoals locatie delen komen niet in aanmerking wegens geen bril mee. De voorzitter, ere onderofficier bij de Belgische infanterie en eminent kaartlezer en oriëntatieloper geeft dan maar onderrichtingen zoals richting zon fietsen en de korstmossen achter jou laten. Tevergeefs, enkele telefoons later worden dan maar Alain Remue en een Sea Lion helikopter uit Koksijde met succes opgetrommeld. We zijn eindelijk weer herenigd en verliezen Arne voor de rest van de rit geen seconde meer uit het oog. Na de break aan het monument van de Christmas Truce vervolgen we onze weg over de resterende Plugstreets en snijden we de Heuvelzone aan avec le vent en poupe. Een nieuw blik kopmannen wordt opengetrokken en Mathijs en Simon zorgen voor een stevig en snedig tempo over berg en dal. De ritorganisator heeft nog voor een verrassing gezorgd met een klassevolle bevoorrading ten huize Babydoc in Geluveld, de betere rally waardig met frisdrank en versnaperingen à volonté. (zie foto's) Oud wielerkampioen Pieter en wereldkampioen U8 Jack vergezellen het peleton na de hervatting tot in Dadizele waarbij er vlot snelheden van 36 km/u worden gehaald. Na de Kezelberg krijgen we nog eens een ouderwetse finale met een ware ploegentijdrit op hoger, veiligere en zichtbaarder niveau dan de avond ervoor in Barcelona. Na Arne tegen aftekening afgeleverd te hebben in Moorsele bollen we moe maar gelukkig Heule binnen, mooi sportief ritje aan een aangenaam tempo zonder verdere incidenten en in een stralend zonnetje. 95km aan 26.4 gem en 461hm. President
Verslag van de rit naar St-Sauveur op 20 augustus 2023
Saint-Sauveur …. Een rit, geboetseerd en gebeiteld door Mathijs, heeft zich in geen tijd ontwikkeld tot een klassieker waarvoor iedereen nederig zijn petje en fietshelm afdoet. De rit staat voor mooie vergezichten, unieke baantjes vol kiezel die alleen onze Waalse broeders kunnen in elkaar flansen en hoogtemeters die zelfs door onze hoogtemeterspecialist Geert met een ‘welverdiende 9’ worden gequoteerd.
Voeg bij dit mooi traject een schitterend weerbericht en je begrijpt dat we over bovenste beste troeven beschikten om Tinekesvrienden in grote getale te mogen verwelkomen aan onze alom gekende startplaats. En toch … slechts 6 mensen aan de start. Een grondige analyse werd verricht en er waren drie elementen die meespeelden: ten eerste is er het sterke reis-DNA van onze leden: Baskenland, Ardennen, …. Velen voelden het kriebelen en wilden andere oorden verkennen (groot gelijk!). Daarnaast is er nog steeds onze gekwetstenboeg en is het wachten op eminente leden met letsels ergens tussen kop en teen waarvan we hopen ze toch nog dit seizoen terug te zien. En er was nog een heel speciale derde reden …
Wie niet aan de start stond, was onze eigenste president maar die was voor één keer niet op reis en had protocollaire doch hoogst aangename “verplichtingen”. Nee, deze zondagmorgen geen clubuitrusting maar wel een sjiek kostuum en das (misschien moeten we eens denken aan hemden om Jean-Marie Pfaff-gewijze onze clubnaam op de kraag te laten plaatsen) en dit om zich te presenteren op het festijn georganiseerd door ons ander clubicoon Mark. Hij vierde zijn 40ste, jawel je leest het goed, 40ste huwelijksverjaardag met zijn Veerle. En er is voor Mark dubbele winst: naast zijn 4 decennia onvoorwaardelijke liefde is Veerle sinds kort op pensioen en derhalve kunnen ze nu voor het eerst 24u/24u van elkaar genieten !!! Je zou voor minder een feest geven. In elk geval namens onze Club een welgemeende 40-voudige proficiat aan Marc en Veerle ! !
Voeg daarbij nog dat Kevin pas op de aller-, allerlaatste minuut aanwezig meldde. Na zijn langdurige verblijf in Botswana en Namibië vond men het aan de grens hoogst verdacht dat iemand met een Europese achternaam, Wittewrongel begot, de oversteek wou maken naar Europa. Daarom diende hij eerst zich te melden bij de dienst vreemdelingenzaken en diende hij bewijs aan te brengen van zijn integratie in Europese en Belgische middens. Uiteindelijke bewijsvoering kon gevonden worden in onze eigenste blog alwaar zijn naam regelmatig terug te vinden is en zo kon hij ongestoord ons landje weer binnen. Omdat ze onze blog zo interessant vinden, loopt er trouwens voor het ogenblik een vraag van de Namibische autoriteiten om wekelijks een vertaling van onze avonturen ter beschikking te krijgen.
De geringe opkomst kon de pret niet drukken en voor we het wisten werden we ondergedompeld in golvende parcoursen, unieke vergezichten en verorberden we hoogtemeters bij de vleet. En wanneer je dan onwillekeurig begint te denken aan een enig mooie dag, ja dan roept Murphy zich geroepen om weer eens tussen te komen.
Nadat Patrick verleden week de trofee veroverde van ‘den deurstuuk van het jaar’ liet nu zijn voorband het afweten. Ja dat komt ervan als je de week ervoor verklaarde dat je in tijden geen lekke band kreeg …. Nu, ondertussen zijn de technische vaardigheden van Patrick voldoende gekend om te weten dat deze herstelling in geen tijd afgehaspeld werd en ondertussen profiteerde Kevin ervan om een plaspauze in te lassen. Blijkbaar heeft zijn drieweken durende blaastraining in het buitenland nog niet de gewenste resultaten opgeleverd.
Terwijl de zon alle registers opentrok was het ook tijd voor ons om het echte werk aan te pakken en wisten we dat vanaf Frasnes-Les-Anvaing een gepeperde helling ons stond op te wachten. Gesneden koek voor Mathijs, Kevin en Xavier om deze te bestormen.
Op ‘Saint-Sauveur-platse’ werd een korte break georganiseerd en werden alweer én belangrijke weetjes uitgewisseld én belangrijke zaken geconstateerd. Zo werd een boompje opgezet over priapisme en kreeg iedereen de kans om relevant wetenschappelijke kennis over dit onderwerp op te doen. Daarnaast werd ook een belangrijke boom opgezet over het al dan niet moeilijke toiletbezoek tijdens het begin van een verlofperiode …. Daar had Kevin echter totaal geen boodschap aan … die had een openbaar toilet gespot en kon niet aan de verleiding weerstaan om die pot verder te vullen en eigen darmen te ledigen. De opluchting was tot ver buiten de gemeente hoorbaar. Blijkbaar heeft Piet op de Catsberg onbewust voor een nieuwe trend gezorgd binnen ons peloton.
Snel werd nu de steven gericht naar de Karnemelkbeekstraat en ook deze helling werd al bij al vlot verteerd en had iedereen reeds de terugweg in gedachten tot ondergetekende zijn duit in het zakje deed en de vermaledijde uitroep ‘plaaaaat’ moest rondbazuinen. Maar Cruijffs gezegde ‘ieder nadeel heb zijn voordeel’ was hier meer dan ooit van toepassing. Het onheil geschiedde vlakbij wielercafé ‘De oude hoeve’ alwaar de leden tijdens het herstel zich te goed deden op een schaduwrijk gezellig terrasje aan een frisdrank en waar zelfs fietsgerief aanwezig was om herstellingen uit te voeren. Derhalve werd ter plaatse de trofee uitgereikt van ‘mooiste plaats om plat te vallen’.
De terugweg was een klassieker en werd er een heel, heel stevig tempo aangehouden om onze verloren tijd in te lopen. Op die manier stormden we richting Kortrijk en voor het we wisten, was ook deze rit rijp voor de historieken. Dank Mathijs voor dit mooi traject en proficiat aan iedereen (Mathijs, Xavier, Kevin, Geert, Patrick, Yvan) die deze zware klus tot een goed einde bracht. We reden immers 95 kilometers aan een gemiddelde van 26,7 per uur en verorberden 705 hoogtemeters.
Afspraak zondag voor de beruchte Plugstreets onder aanvoering van onze voorzitter. Start om 8 uur!
Yvan
Verslag van de rit "dwars door Pays des Collines" van 13 augustus 2023
13 augustus, Kortrijk congé loopt zoetjesaan op zijn einde en dat zien we in het rennersdorp: 8 avonturiers melden zich aan voor een nieuwe aflevering van Reizen Geert. Waar zijn de Tinekesvrienden zoal op reis geweest vraagt U zich af? Wel het antwoord is simpel: Van Afrika tot in Amerika en vanop de Himalaya tot in de woestijn.... Echte globetrotters die Tinekesvrienden. Stipt om 7u30 trekt het peleton zich op gang voor een zesbergenprijs, zo leert ons de Garmin op basis van de doorgestuurde GPX-file , wat een hoogtechnologische club zijn we toch nietwaar. Geert was een prima student in de richting aardrijkskunde-meetkunde en zo weet hij als geen ander dat de kortste afstand tussen 2 punten een rechte lijn is. Hij kiest voor het Guldensporenpad richting heuvelzone en zo komen mooi opgewarmd na 31km al aan in het tweetalige Ronse en beginnen we te smullen van al het voorziene lekkers. We krijgen als amuse-bouche de helling van de Maquisstraat onder de wielen geschoven, een tweetrapsraket met een piek van 11%. Iedereen verteert vlot het eerste klimwerk en we genieten van de natuur en het prachtige vergezicht. We bollen Walloniê binnen en noteren de borden Ellezelles en Flobecq. Onze kopman kiest voor een mooi en lang stuk Ravel, dit zijn oude spoorwegbeddingen omgevormd in fietspaden in Zuid-België. We snijden dwars door een eeuwenoud oerbos (zie foto) met mytische hutten en versieringen, indrukwekkend!!! Na de Bruyere , 2de helling van de dag loopt het echter mis met onze leider in het Bergklassement Xavier die plots last heeft van acute rugpijn. Collegiaal wordt onmiddellijk gepolst naar de oorzaak: Blz 45 van de Kamasutra in combinatie van een irritante mug? Het antwoord is simpel, zijn rugspieren kunnen de kracht van zijn billen en kuiten niet meer aan en gaan in staking. Xavier rijdt vanaf dan met een wattbegrenzer, kan zijn energie niet meer kwijt en hangt continu aan de rekker en aan de staart van de meute. De mooie krinkelende landelijke wegen en vergezichten over Di Rupoland volgen elkaar in recordtempo op en het is voor de andere 7 Tinekesvrienden puur genieten geblazen. Waar blijft reizen Geert dit toch uithalen vragen we ons af. Voor de eerste maal in de Tinekesgeschiedenis fietsen we Everbeek binnen en beginnen we aan de terugweg. Na een spectaculaire afdaling vol haarspeldbochten wacht La Houppe, de langste helling met een top op 138m boven de zeespiegel. Boven net voor Chalet Gerard (niet te verwarren met Chalet Reynard voor de kenners) houden we onze pitstop. 2 lokale mormels houden ons gezelschap en de groepsfoto wordt genomen tussen 2 reuzendildo's, zie hieronder. We zijn den 13e en we zullen het geweten hebben. Net over de grens met Vlaanderen staat Murphy ons met een vette grijns op te wachten. Eerst bonkt Patrick in een put (lekke band wordt snel hersteld) en enkele kilometers verder knalt Piet in de steile afdaling van de Steenbeekberg in een immense holte in het wegdek met een ferme doorstuk tot gevolg. De schade is niet te overzien want ook zijn velg is getoucheerd. Een verse binnenband steken is geen oplossing , moet Piet de strijd staken? De creativiteit en oplossingsgerichtheid van de Tinekesvrienden kent echter geen grenzen. Een sympathieke buurman leent ons een bektang en handige Patrick die Metaal-Latijn met specialiteit Spaans heeft gestudeerd plooit de weerbarstige velg weer op zijn originele plaats, een origineel staaltje van vakmanschap!!!(zie foto) Geert loodst ons verder door de prachtige Vlaamse Ardennen met nog enkele kuitenbijters. Ondertussen is de zon erdoor gekomen en is het zalig fietsen en genieten. We hebben heel wat tijd verloren bij de reparaties en spoeden ons richting Heimat maar Murphy wil ons nog geen vrij spel geven. In Anzegem raken we verzeild achter een optocht van oldtimer tractors die aan een slakkengangentje den Tiegemberg bestijgen om Zuhal Demir te pesten met nog wat extra stikstofuitstoot. We bemerken good old Franky Dury aan het stuur van zijn oud functievehikel, wat een gemist talent toch voor de boeren. De finale speelt zich af langs het kanaal in Stasegem en we zijn ooggetuige van een miraculeuze genezing! De zon, warmte en hitte heeft de lumbago van Xavier verdreven en hij neemt de kop aan een verschroeiend tempo. Ook de brug over de Leie knalt hij als vanouds over, heeft hij die rugpijnen nu gefaket of wat? Als afsluiter krijgt hij nog goeie medische raad van zijn vriend Diederik om toch maar wat suppositoirs te laten steken want die werken sneller. Na een sublieme atletische sportieve rit bollen we Heule binnen, de lofwoorden voor de ritarchitect zijn meer dan terecht, merci Geert voor zoveel moois. 104km aan 25.6 gemiddeld en 820hm.
President
Abonneren op:
Posts (Atom)