Verslag van de rit voor Babbe van zondag 26 april 2026

Nog maar pas zijn de feestelijkheden rond de verrijzenis van de Heer afgelopen of een tweede wonderbaarlijke opstand uit de doden voltrok zich op het dorpsplein van onze geliefde gemeente. Jo Decoutere was immers na een lange afwezigheid opnieuw aanwezig en zou bij wijze van inleiding alvast een deel van de rit ons met zijn aanwezigheid vereren. Zijn terugkomst werd gevierd met vele gemeende verwelkomingen en knuffels. Door de euforie die deze comeback met zich meebracht, hadden we niet door dat het centrum van Heule ondertussen volledig bezet was met wielertoeristen van allerhande pluimage en uit verschillende clubs. Voor auto’s was er bijna geen doorkomen aan zonder enkele fietsers onderste boven te rijden of mee te voeren op de motorkap. En er viel nog meer goed nieuws te horen: onze voorzitter heeft dank zij een stage op Gran Canaria zijn burn-out ten gevolge van het stressvol ambt van voorzitter van onze club zo goed als volledig overwonnen. Dit dank zij een Spartaans traject dat onder andere bestond uit lang uitslapen, uitgebreid ontbijt, rust aan en in het zwembad, leuke fietsritjes, intensief aperitieven en uitgebreide maaltijden met aangepaste wijnen. Geen enkel moment verzaakte hij aan deze zware opdracht en verwelkomen we binnenkort opnieuw een montere en kwieke voorzitter! Enfin, vandaag reden we de rit georganiseerd ten voordele van Babbe Vanneste en het fonds voor onderzoek naar spinale musculaire atrofie (SMA). Zij werd geboren met deze spierziekte en zit in een rolstoel, maar dat houdt haar allerminst tegen. Ze heeft een duidelijk toekomstplan en ondanks haar beperking studeert ze nu Toegepaste Psychologie. De fietsrit waaraan we deelnamen, startte op de terreinen van Don Bosco en kaderde in een benefietevenement onder leiding van vzw Back Forward. Het gonsde er van de activiteiten: Springkastelen,. babbelboxen, Optreden Koninklijke Harmonie St-Cecilia Rollegem en nog veel meer ! De organisatie was gewoon volledig af. Ook de fietsers en de wandelaars werden verwend: we kregen proviand voor onder baan, stond er een fietsherstellingsdienst klaar,……. Kortom alles en nog meer om met een positief gemoed een ongetwijfeld mooi parcours te gaan verkennen. En ook de zon wou persé haar medewerking verlenen om van deze organisatie iets heel moois te maken. Op die manier kwamen de mooie glooiingen in het landschap nog beter tot hun recht. Na 35 kilometer verlieten Jo en Joost onze groep waardoor we voor het eerst dit jaar bestuurloos onze weg moesten verder zetten. Bestuurloos betekent echter niet stuurloos want het ontbreekt de leden niet aan de nodige branie om deze verantwoordelijkheid onder de vlag van gedeeld leiderschap succesvol verder te zetten. Even werd gedacht dat Joost aan dezelfde stoornis leed als de voorzitter maar dat bleek loos alarm want familieverplichtingen noopten hem er toe om eerder huiswaarts te keren. Door het niet onaardige tempo doemde al snel de Tiegemberg voor ons op en bovendien trakteerden ze ons ook nog op de lastigste kant van de beklimming zodat de spieren op de nodige spanning gebracht werden ter voorbereiding van de Koppenberg die volgende week op het programma staat. En zo vlamden we richting eindpunt op Don Bosco waar de festiviteiten volop aan de gang waren en waar we nog konden nagenieten van een frisse pint. En nog volgende bedenking: een meer dan welgemeende proficiat aan Babbe voor haar doorzettingsvermogen, maar ook aan haar entourage zijnde haar gezin, haar begeleiders, …. Kortom iedereen die zich dagdagelijks inzet voor haar. Jullie verdienen ons respect ! Zelf was ik ongeveer 45 jaar actief in de zorg bij kinderen met zeer uiteenlopende problematieken (complexe ontwikkelingsstoornissen, mentale handicap, psychische problemen, ….) en ik heb heel grote verschillen gezien tussen zij die kunnen rekenen op een goede (gezins)context en diegenen die dat niet hebben omwille van ouders die soms overleden zijn, die niet in staat zijn om die zorg op zich te nemen, die de noodzaak van sterke begeleiding niet inzien, …. En dit zorgt, ik heb het vaak ervaren, voor schrijnende taferelen. Van deze blog maak ik dan ook gebruik om hen heel even onder de aandacht te brengen ….. Met 14 deelnemers reden we 91.74 kilometers aan een gemiddelde van 26,4 km/uur en overwonnen we 578 meter hoogteverschil. Maar die hellingen zijn peanuts ten opzichte van de hoogteverschillen die Babbe dagdagelijks dient te overbruggen! Yvan