Verslag van de rit naar Popuelles op moederdag 10 mei 2026

Zondagochtend 7u55 Moederdag . Al heel de voorbije week orakelden weerapp’s van allerlei pluimage tegengestelde weersberichten door voor de komende zondag . Een barometrisch moeras dus en in de verte dreigde zelfs een opeenvolgende annulatie van de rit wegens regens, bliksems, hagel en ander ongedierte. Hoe dichter Moederdag namelijk kwam hoe beter het eruit zag en effectief aan de start stonden 13 Tinekesvrienden klaar onder een stralende en droge hemel. Echter . Ze verzamelden zich namelijk op de platse alsof ze geselecteerd waren voor een medische experiment naar vitamine D-tekort. Het was de eerste rit van het seizoen in korte broek en dat was er duidelijk aan te zien. Sommige benen (met absolute uitblinker ondergetekende Trip Advisor) waren zo wit dat passerende auto’s automatisch hun grootlichten dimden. Ze waren zo wit dat iedereen zijn zonnebril nog eens goed positioneerde om zich te weren tegen danige lichtreflectie. Enkel onze berggeit Geert negeerde straal de webloginstructies “lange broeken verboden” en stelde het hoongelach van zijn omgeving nog even uit. Toch dient het gezegd : er waren een paar uitzonderingen te bespeuren. Onze President en vooral Patrick verschenen dankzij hun talrijke winterse verblijven in Zuiderse oorden, aan de start alsof ze net uit de reclamespot van een exotisch reisbureau waren gestapt. ”Een beetje kleur van op reis” klonk het droog en vooral te zien. Bij de traditionele groepsfoto halverwege de rit in het schilderachtige dorpje Popuelles moesten we de camera opnieuw scherpstellen door het enorme contrast. Club-gps, fondateur , Bing of gewoon onze Mark had nog maar eens zijn beste (wit ) beentje voor gezet en een knaller van een rit in elkaar gestoken . Voor zijn klassieker naar Molenbaix toverde hij opnieuw “nieuwe baantjes” uit zijn achterzak dat het een lieve lust was. De heenrit verliep wonderbaar vlot. Wind schuin in de rug, strak tempo, de benen voelden sterk en verrassend fris . “de conditie zit goed” klonk het of “we vliegen precies” . Zoals meestal leidde dit tot een gevaarlijk optimisme want op de terugweg blies de legendarische Vlaamse tegenwind ongenadig in ons nadeel en met wat pittige hellingen en enkele linke kasseistroken zoals de Jacquetbosstraat en de Beerbosstraat onderweg deden de gesprekken en gezellige babbels abrupt stil vallen. Babbels moesten plaats maken voor het happen naar adem. Gelukkig zorgde tempobeul 2025 Nico voor het nodige kopwerk, samen met mannen in vorm Jan , Thierry en Jorge. Ondertussen bleven we maar genieten van de prachtige landschappen overdekt met een lentezonnetje en verheugden we ons ook op het feit dat we dit seizoen nog niet 1 keer te maken kregen met een leegloper , gebroken ketting of een of andere tuimelperte. Geen enkele renner had al langs de weg gestaan met een binnenband tussen de tanden, niemand kon betrapt worden op een verkeerd aangesloten CO2-bommetje. Murphy is gelukkig in de verste verte niet te bespeuren en dat willen we heel graag zo houden. Stilaan begon iedereen te beseffen dat het Moederdag was en werd het tempo nog wat opgevijzeld. Er moesten namelijk nog wat bloemen aangekocht worden voor moeder of schoonmoeder. Beter thuis komen met bloemen dan met excuses moet iedereen gedacht hebben. De bloemenruiker mag wat mij betreft ook uitgedeeld worden vandaag aan parcoursbouwer pur-sang Mark die weer voor een hele plezante rit zorgde en iedereen tevreden stelde dankzij een puike voorbereiding en dito verkenning. Chapeau en dikke merci daarvoor . Vandaag nog publiceert onze secretaris Philippe een up-to-date klassement en kunnen we nu al verklappen dat Jorge resoluut naar de koppositie is opgeschoven en trots mag paraderen met zijn gele trui. Razend spannend blijft het wel want de top 5 ligt heel dicht bij elkaar. Tot volgende week voor een ritje naar het schilderachtige Ellezelles . Joost 13 aanwezigen, 89 km. 26,2 gem.