contact

Verslag van de alternatieve rit van 19 mei 2013, Baeckelandt-Rally


De weergoden spelen alle grote Organisatoren parten: net als in de Giro moeten ook wij op zoek naar een alternatief voor onze rit op verplaatsing. De prefect van Ath heeft namelijk in extremis alle doortochten op de gevreesde kasseistrook van "Haut Breucq" verboden wegens sneeuw, lawine en ander gevaar. Het superbekwaam bestuur van onze geliefde club, flexibel dat ze zijn,  organiseert dan maar  aan "Ten Koetshuize" een democratisch overleg. De optie om eens mee te fietsen met onze confraters de Streuvelsvrienden wordt met een nipte meerderheid afgewezen en gezien de heersende windrichting wordt in consensus gekozen voor de Baeckelandt-rally die vertrekt uit Lendelede. Het is crisis, ook voor onze penningen , en daarom rijden we deze tocht 2 weken vooraleer hij op de kalender staat. Lekker gratis en de pijlen staan al netjes geschilderd op het wegdek. Van penningen gesproken: onze penningmeester is eindelijk, samen met de ex-SG,  terug uit Flamencoland. Hij is niet het delirium nabij, maar het deliruim-tremens ver voorbij, niet door de overvloedige Sherry & Tapas maar door de succesjes van zijn Oost-Vlaams voetbalploegske. Hij kan van niet anders meer klappen en wordt de mond gesnoerd door de President: zet die ploat af!!!! Later op de dag zal blijken dat Zulte kampioen van één minuut was , volgend seizoen worden ze gesponsord door Minute Maid. Sportief dat we zijn: toch een proficiat voor het mooie seizoen. Spijtig voor het Belgisch Europees coëfficient, in de eerste ronde uitgeschakeld door de kampioen van Azerbeidzjan: het wereldberoemde Khazar Lenkoran wegens ontreddering bij de boeren na de zoveelste  muilpeer van Leye op Berrier. Enfin, genoeg over het balspel, over naar topsport: de Baeckelandt tocht wordt aangeduid door pijlen met een grote B, dus moeten Bart Vanmarcke en Bjorn de kop trekken. Het sportieve kruim van de Tinekesvrienden beukt tegen de Noordooster in. We genieten van het onvoorspelde zonnetje. Ondertussen begint het te druppelen in Rumillies meldt de wedstrijdradio. Aan een heel vlot tempo passeren we Moorslede en West-Rozebeke waar na de " keuneleute" de splitsing wacht. Rambo is al een tijdje aan het lobbyen om in stede van de 70km de 100km onder de wielen te schuiven. Het merendeel van de 21 fietsers opteert echter voor een extra lange aperitief op deze Sinksenhoogdag. Tijd voor de break: sportdirecteur van dienst Geert opent zijn mobiele colabar terwijl zoonlief Tim rondgaat met het cake.- en koekjesbuffet. Hartelijk dank. Ondertussen krijgen we melding van stortregens in de omgeving van Ath. Wij genieten verder van de zon, de milde temperaturen en de landelijke wegen. De thermovesten worden individuele saunacabines en de druppels zweet parelen als kroonjuwelen aan onze karakterkoppen. Met de wind in 't gat draaien B&B een tandje groter en scheuren we naar Lendeleute. Alleen een lekke band voor schooldirecteur Geert, alweer aan F1 tempo vervangen, en een hoogoplopende verbale discussie tussen Rambo en de Fondateur verbreken nog het cyclosportieve genieten. Beide mastodonten verwijten elkaar met medische termen een gebrek aan stuurkunst. De Fondateur kent een ontgoochelingsdipje wegens het uitstellen van zijn koninginnerit. Uitgesteld is niet verloren of van uitstel komt afstel, wat zal het zijn. Om Bing op te peppen wordt op 2 wielen een alternatief gezocht in overleg met de kalendercommissie: er wordt een optie genomen op 1 september, ook een rit olv Marc die kan doorgeschoven worden. Wordt vervolgd!!! Reeds om 10u26 bollen we Lendelede binnen. Te vroeg om de kortste weg naar Tinekesstede te nemen en we doen nog een ommetje langs Steenbekebos waar Tim en de President de knuppel in het Tinekeshok gooien. Er volgt nog een hectische finale tot aan  de lichten van de R8 met Kevin, Simon en Ringo als tempobeulen. Voldaan laten we ons uitbollen tot aan het clublokaal. We hebben toch een prachtig ritje kunnen afleggen, 3u zadel en 82km aan een sterk gemiddelde van 27,3!! Met dank aan de sterke kopmannen !Ondertussen overspoelt te Rumillies een Tsunami het markplein, de geparkeerde wagens meesleurend als waren het luciferdoosje. Toch een goeie beslissing van de Perfect van Ath mijn gedacht!!!


President


NVDR: Herbeleef de rit op Garmin http://connect.garmin.com/player/315456106

Verslag van de regenrit van 12 mei 2013 richting Doomkerke


Vol verwachting werden zaterdagavond stalen,carbonnen en semi-stalen carbonnen rossen gezadeld en voorzien van de nodige haver om er een gesmeerd lopende  zondagochtend van te maken. Het vergde moed en zelfopoffering om onze zoetgevooisde moeders  en echtgenotes op hun feestdag alleen te moeten  achterlaten maar een Tinekesvriend wordt nu éénmaal rijkelijk vergoed  om de clubkleuren te verdedigen. Een vergoeding die net zoals in de politiek onderworpen wordt aan een vestzak – broekzakoperatie,al lijkt een uit vestzak in sjakosbeweging  hier iets realistischter.

Het wemelde van bedrijvigheid aan de startplaats. Niemand minder dan de voorzitter himself  deelde niet alleen de lakens maar ook de reservewielen,materiaalkist,zuignapinstallatie en aanwezigheidspunten uit. Pantani was met zijn gezin op semihoogtestage in Luxemburg,de SB/PM vertoeft op Spaanse bodem alwaar hij volop hotels met luxestallen  aan het boeken is voor de nakende Europese campagne van zijn favoriete ploeg en Petra was vrijgesteld wegens Moederdag. De president torste dus het volledige gewicht van de koers op zijn schouders zoals alleen de Kannibaal het hem voordeed. Pure klasse!

Toen parcoursbouwer en ex-MM Geert in het gezelschap van vriend voor het leven Joost zijn rugnummer kwam afhalen,kreeg hij voor de gelegenheid 5 kilo lood aangeboden ten einde niet de speelbal te worden van windkracht 8 op de schaal van beaufort. Lood in combinatie met de obligate banaan moest garant staan voor een vlekkeloos wedstrijdverloop. Kevin Six makte zijn debuut als sportdirecteur .

Met volle moed werd de Tinekesmachine in gang gezet. Het vooruitzicht van een vlakke overgangsrit met rug-en zijdelingse wind zorgde voor opgewekte gezichten,”loden” Geert had samen met Joost het  peloton volledig onder controle. Tot er plots een onverklaarbare kink in de weerkabel  kwam…

Meteo Tineke werd buiten spel gezet,donkere wolken  trokken een ondoordringbare muur op en de hemelsluizen werden hoe langer hoe meer opengedraaid. De bij wet verboden regenvestjes doken toch links en rechts op . Samen met de temperatuur  daalde ook de moral naar een dieptepunt. Als klap op de vuurpijl werd Franky nog getrakteerd op een leegloper.

Aan kilometerpaal 30 kondigde de wedstrijdjury via radio Tineke aan dat de rit wegens de apocalyptisch ogende klimatologische omstandigheden drastisch werd ingekort. Een reeds uitgedund peloton zette de koers richting Heule,het lood verdween uit de achterzak van Geert en ettelijke tandjes werden  bijgestoken om zo vlug mogelijk uit de omknelling van die vervloekte weergoden te geraken.

Uiteindelijk werd er afgeklokt op 51 km tegen een gemiddelde van 26,7 en een startersaantal van 26.

De club bezorgde zodoende de Tinekesmoeders  alsnog een gesmaakt geschenk onder de vorm van een vroegtijdige thuiskomst van hun afgetrainde  idolen.

Bij het ter perse gaan kon nog verkomen worden dat sportdirecteur Kevin in de late namiddag ten prooi was gevallen aan een accute aanval van wafelindigestie. Sterkte Kevin, het is met een indigestie zoals met de leidersplaats van Zulte : nog voor je het goed weet,is ze weer verdwenen.

Tot zondag voor de rit op verplaatsing! Meer nieuws hierover v olgt nog.

 

Red Philip
Nvdr: herbeleef de rit op http://connect.garmin.com/player/312248136

Verslag van de rit van 5 mei 2013 Kwaremont & Patersberg


Nadars omsingelen onze vertrouwde startplaats aan "Ten Koetshuize". Is dit om onze meute supporters binnen de lijntjes te laten kleuren? Neen, ze staan klaar voor "Heule Koerse" in de namiddag waar, asociaal als we zijn, niemand van de Tinekesvrienden wenst aan deel te nemen. Professioneel als we zijn focussen we met 22 starters op de bergrit van heden. Dirk en Bart Vanmarcke brengen een hommage aan de betreurde oud-kopman Joseph Morel die in de vorige eeuw de geestelijke vader was van de clubrally Heule-Kwaremont-Heule. Een vers gezicht wordt opgemerkt: Yvan Winne, pas aan zijn 3de fietsuitstap van het jaar toe wegens hardnekkige grieptoestanden. Yvan heeft voor zijn maidentrip een ritje gekozen naar zijn status van flandrien-veteraan van vele oorlogen, geen vlakke opwarmer voor Yvan maar onmiddellijk het zware geweld! Onder een stralende zon trekken we ons op gang, behendig tussen de nadars laverend. Begeleid door een matig windje zien we algauw de contouren van de Vlaamse Ardennen. David sukkelt al een tijdje met een "crac" in zijn achterwiel en heeft daarom als test het achterwiel van Ringo in gebruik. Het vervelende geluid blijft inderdaad achterwege maar als compensatie wordt hij op een leegloper getrakteerd...Zo is het altijd iets hé. In de faubourgs van  Avelgem, beter gekend als "Rugge" wordt vlug bijgepompt om schade aan het geleend materiaal te voorkomen. We steken de Schelde over en aaien de flanken van de Kluisberg. De berggeiten maken zich klaar en worden losgelaten voor de beklimming van de Oude Kwaremont. Alleen de Cannondale "Tarmac" van Geert Sioen ziet de portie stenen niet zitten, de rest  van het peleton zwoegt zich hotsend en botsend en badend in het zweet naar boven. Kopman Bart zorgt voor zijn troepen als een Border Collie voor zijn schapen: Hij vliegt van achter naar voor en opnieuw naar achter waar hij rode lantaarn de Fondateur begeleidt tot Bing laat weten dat hij in een bosje zijn behoefte moet doen. Zelfs voor een schaapherder is dit teveel gevraagd. David komt als leider van een select groepje als eerste boven. Bij de achtervolgers merken we een zeer verdienstelijke Yvan op. Onmiddellijk wordt gefluisterd dat het griepverhaal zijn langdurige stage op de flanken van de Teide moet camoufleren. Als op de top de groep weer voltallig is ontsnapt het aanwezige bestuur, leep als ze zijn, aan de aandacht van het peleton. De president en de materiaalmeester laten zich als een baksteen naar beneden vallen en vliegen als eerste de Paterberg op. Wim en co blijven op de top nog net uit de greep van David en Bart. Sportdirecteur van dienst is Gerd die deze functie vandaag combineert met die van clubfotograaf! Op de steile flanken neemt hij van iedereen actiefoto's en boven op de Patersberg, midden het pittoreske landschap wordt een groepsfoto genomen waarbij de dikste buiken achteraan staan en de slankste atleten vooraan, een soort fotoshop dus. Gerd trakteert met welverdiende wafels en fruitsap waarvoor dank. Schooldirecteur Geert worstelt eveneens met een weerbarstig wiel. De kenners spreken van problemen met de body of de cassette, voor een administratief geschoolde Tinekesvriend onbegrijpelijke taal. Volgende kuitenbijter wordt de verschrikkelijk steile zijflank van de Tiegem, bekend als de Mortirolo van het St-Arnolduspark. Geert zijn body ziet wreed af omdat zijn cassettedeck hem weeral in de steek laat. Volgende keer overschakelen op CD of DVD beste Geert!! Genoeg geklommen, meer dan 580 hoogtemeters werden reeds gesprokkeld, op naar onze Tinekesstede. Tot ontgoocheling van de grote motoren zit zelfs een finale langs de vaart zit er niet in . Trop is teveel zeggen de kopmannen en we scheuren Heule binnen waar we als voorprogramma van Heule Koerse nog 5 toerkes rond het Park afleggen. Prachtige rit , heel originele invulling van onze vroegere rally, 86 km aan 26 gem. Proficiat en dank aan de parcoursbouwers Bart en Dirk.

 

President


 

Verslag van de rit van 28 april 2013 Torhout


Alweder een grote opkomst aan "Ten Koetshuize" op deze zonnige zondag. We noteren niet minder dan 28 afgetrainde Tinekesvrienden  waaronder 3 nieuwe leden die de President fier voorstelt aan de anciens: Steven, Wesley en Diederik. Deze laatste is van beroep apotheker wat altijd interessant is voor een wielerclub. We mankeren nu alleen nog een veearts....Het gerucht doet de ronde dat het bestuur denkt aan een ledenstop wegens teveel succes. Dit brengt ons terug naar de gouden jaren van de club toen er een megakandidatenwachtlijst was en ge alleen kon aansluiten bij voordracht 2 leden  en aankoop van een keuken bij Keukens Remmerie.  Heden op het programma de vlakke rit naar Torhout in een regie van onze duivel-doet-al materiaalmeester Pantani die zijn voltallig gezin heeft meegebracht als service-course: de bevallige Peggy en even knappe Kimberley fungeren als sportdirecteur. Wim reed gisteren , net als Mathijs, de 100km van de Davitamon met 900 hoogtemeters!! En vandaag opnieuw op post , niettegenstaande de clubpunten al van gisteren binnen zijn,  chapeau Mathijs en Wim!!! Langs prachtige landelijke wegen slingeren we ons een weg naar het Houtland. We genieten met volle teugen van de vergezichten en  schitterende landschappen vol voorjaarsbloesems die eindelijk hun volle glorie mogen tonen. De serene sfeer in het peleton wordt alleen verbroken door een vinkenzetting die onze weg verspert. Ambetante vogels, die vinken, ze zorgen voor een grote CO2 uitstoot en zitten gans het seizoen in onze weg, kunnen ze dat niet indoor organiseren. Pantani vindt vlot een alternatief maar belooft als voorzitter van de kalendercommissie vanaf  nu de vinkenzettingkalender te matchen met die van de Tinekesvrienden om alle oponthoud te voorkomen. Buiten Torhout aangekomen houden we pitstop: De dames Pantani gaan rond met welgekome spijs en drank waarvoor dank. Niels doet een toegestaan Saganneke bij vriendin Kimberley om zijn testosteronpeil weer op niveau te brengen.  Na de break laten we de volgwagen achter en vliegen we door het Groenhove domein: we scheuren langs joggers en kindervoituren en springen als volleerde crossers over hindernissen en balken. Buiten het bos staan onze gemotoriseerde begeleiders net op tijd klaar voor de eerste en enige crevaison van de dag: Dieter maakt een noodstop en samen met hem de rest van de club wat enig kunst- en vliegwerk vergt om uit elkanders wielen en lichaamsopeningen te blijven. MM Pantani blijft er onbewogen bij: vrouw- en dochterlief steken in een Formule 1 tempo een nieuw wiel: daarom zijn het ook pitpoezen hé!! Aan een strak tempo en met de "vent en poupe" naderen we de thuisbasis. Alleen een trein doet ons nog eens voet aan de grond zetten. Bij deze gelegenheid worden in het peloton tussen de topsporters voedingstips uitgewisseld. Rambo, die gans de rit nog geen slok heeft gedronken geeft toe dat hij, net als de woestijndieren, op voorhand drinkt: de zaterdagavond kapt hij genoeg Jupiler binnen om 2 kamelenbulten te vullen...Bing hangt meteen tussen zijne kader van het lachen.. In de finale worden al registers opengezet. Kevin W en Ringo zetten een treintje op die de Quick-Steppers alleen maar kunnen benijden. Tim wint de massaspurt op één been en drie samengespalkte vingers. Ongelooflijk mooie rit over veel ongekende, lichtlopende wegen. Dikke proficiat aan parcoursbouwer Wim! 80km aan 27,5 gem. Tijd voor een eerste kijk op het klassement, 4 Tinekesvrienden reden tot nu toe alle ritten: Regerend kampioen Ronny, Guy, Tim en Pantani!!!! Zie top 15 hiernaast op de weblog.

 

President

 
NVDR: herbeleef de rit op Garmin http://connect.garmin.com/player/305201567

Verslag van de rit van 21 april 2013 Langemark


Naar verluidt staat meteo Tineke op het punt genomineerd  te worden voor de award   beste weerstation op deze planeet. De Zwitserse  precisie waarmee telkens opnieuw  de weersomstandigheden tot in de kleinste details in kaart gebracht worden , neemt  stilaan legendarische vormen aan! Het 6de zintuig van de voorzitter  vergadert wekelijks met de weergoden en dit resulteert in een netjes afgelijnde à la carte  weersvoorspelling  zodat vestimentaire blunders  even zeldzaam zijn als doelpunten buitenshuis van de VK.  Flandrien  en karaktermens Tim presenteerde zich met 3  aan elkaar geplakte vingers,stille getuigen van de valpartij vorige week. Enig nadeel hierbij is dat hij nu na 3 ipv 5 pintjes huiswaarts moet op zaterdagavond.

De batterij testers werd  inmiddels van 3 op 4 gebracht  hetgeen het peloton deed aanzwellen tot een 32-koppige bende! Reken daarbij de afwezigheid van certitudes als onze fondateur-gps Mark,Yvan en neofiet Kevin Yamaha en we kunnen al 3 elftallen in kaart brengen. Topploegen benijden ons!

Ouwe getrouwe Jacques was de parcoursbouwer van dienst en  sponsor Wouter had zijn pa als sportdirecteur ingehuurd. Ook hier zet de professionalisering zich door want de bakkerij had een heuse bedrijfswagen ingezet! De Tinekesvrienden  bloeien als nooit tevoren,de club blaakt van gezondheid.

De rit ging richting Poelkapelle en Passendale en  bracht een heuse groet aan de vele slachtoffers van de Grooten Oorlog. Een educatieve klassieker op de clubagenda dus die  de mensheid  met de neus op het zinloze wapengekletter uit W O I drukt. We scheurden langs velden en wegen die er ooit bloedrood en chaotisch hadden bijgelegen,waar menige laatste adems werden uitgeblazen  en waar nu nog steeds opduikende obussen en indrukwekkende oorlogsgraven  stille  getuigen zijn van deze oorlogsgruwel. Taferelen om stil van te worden en te genieten van het  hier en nu.

In de buik  van het peloton ging het ook over voetbaloorlogen  die de Gaverbeek  momenteel herschapen in een kolkende zee waar menig  tegenstander in verzwolgen wordt. De  Kortrijkse stadsgrenzen worden  versterkt met hemdknopjes om te voorkomen  dat de Groeningekouter  blank komt te staan. Red Philip verwonderde zich over  het feit dat niemand nog lek wil rijden en voegde dan uiteindelijk maar zelf de daad bij het woord : onderaan lek na een worsteling met een steentjesstrook. Met vereende krachten  en  onder luid applaus werd gewisseld van wiel.

Halfweg viel er ons een 5-sterrenbevoorrading te beurt. Wouter liet voor de gelegenheid zelfgemaakte rijsttaartjes aanrukken! Overheerlijke  break van onze sponsor die niet vies is van het zware werk : noch voor de oven,noch op de fiets. Bedankt Wouter en co!

Berggeit Kevin hield net als Geert Depoortere de benen opvallend stil.

Bleek dat hij zaterdagavond een duel van Stella verloren had met 1-0 terwijl Geert naar een degustatie van Omerkaas was geweest. De overdadige kaascomsumptie zorgde voor flanellen benen waardoor hij zich bij een volgende  gelegenheid  zal beperken tot “omer oe liever”.

In de straten van Heule werd nog een zware cartouche afgevuurd die collectief  goed verteerd werd.

Prachtige rit in een pittoresk decor  dat mooie vergezichten combineerde met historische beelden die telkens weer op het netvlies blijven branden. Aparte sensatie,met dank aan parcoursbouwer Jacques!

32 renners,80 km tegen  een sterk gemiddelde van 26,8.

Red Philip

NVDR: herbeleef de rit op GARMIN http://connect.garmin.com/player/302180894

Wie wordt op 5 mei de eerste kampioen van Heule

Voor de liefhebbers. Wie meedoet in clubuitrusting krijgt de punten van de voormiddagrit, kwestie van in topform aan de start te staan....


Verslag van de rit van 14 april 2013 Velaines


Een drukte van jewelste aan ten Koetshuize nu meteo Tineke al 2 weken op voorhand het begin van de zomer had aangekondigd  op deze 14de april. We slaan de lente gewoon over en gaan voor een inhaalbeweging à la Standard : zomer,maar dan pas vanaf 13u op zondag. Pantani telde maar liefst 32 (!) topatleten aan de inschrijvingstafel waaronder testers Diederik,Steven en Wesley. Allicht een recordcijfer! Het bestuur heeft inmiddels een ferm  uit de kluiten gewassen scoutingscel uit de grond gestampt en ligt voortdurend op de loer naar nieuw talent. Zo worden er o.m. leden uitgestuurd naar Portugal, Tenerife en Zuid-Frankrijk. Men speelt zelfs met het idee om  gewillige bloemenmeisjes een interimcontract aan te bieden om na te gaan of er ook Saganbloed onder de nieuwelingen schuilt. Er wordt duidelijk niks aan het toeval overgelaten,het professionalisme druipt in beekvorm van de wielen en de kaders.

Er werden nogal wat vestimentaire verschillen opgemeten aan de startplaats. De koukleumen van dienst presenteerden zich in winterse  battle dress,hier en daar werden ook al blote benen gespot en zelfs blote armen maar dat laatste had dan meer te maken met het niet terugvinden van de door fietsen Wouter gesponsorde armstukken. De hoofdvogel was – hoe kan het ook anders – voor niemand minder dan good old Rambo. The last minute man stond al om 7u30 te zwaaien met zijn prikklokkaart,alleen was er nog geen prikklok aanwezig. Blijkt dat Rambo vanaf heden kiest voor glijdende uren. Hij wil tijd kopen om die dan terug te nemen in de talrijke bergzones verderop het seizoen. Voer voor de sectie wedstrijdjury van het bestuur. Tim daarentegen koos voor de omgekeerde bewerking : het peloton  wat voorsprong geven bij de start om daarna bergop allesvernietigende cartouches af te vuren.

De rit werd op gang geschoten door SB/PM Willy, ex-MM Geert en Joost mag het weten. Dit drietal herbergt samen meer dan 150 jaar wielerervaring onder de stoere bast maar al vlug werd duidelijk dat ze zijn zoals de wijn : hoe ouder,hoe beter,ook al schijnen ze hun conditie te onderhouden in ’t zwart. Ze hoeven evenwel niks meer te vrezen nu de ex-secretaris generaal de fiscusgriffel  samen met  de zwarte mouwen aan de haak heeft gehangen. Al  vlug werd duidelijk dat ze er geen zoektocht voor senioren hadden van gemaakt. De Poverleute deed  de dieselmotoren aanslaan en sommigen konden al direct ervaren dat de conditie – in tegenstelling tot de kilo’s – nog niet alomtegenwoordig was.  Radio Tineke volgde intussen discreet de pedaalslagen van de testers en zag dat het goed was.

Er werd gezapig maar kordaat richting bevoorrading gefietst waar de dochter van Willy - echtgenote Simon als een volleerde sportdirectrice iedereen van drank en wafels voorzag,waarvoor dank! De kalendercommissie van de club belegde ter plaatse in ijltempo een  spoedvergadering  om het schrikbeeld van de Mont-St-Aubert te verjagen richting  september. Ze werden hierbij geïnspireerd door enkel bijna-hartaanvallen van  rondbuikige Tinekesvrienden. Een puffende SB/PM  briefte vervolgens dat er zand in zijn  gps was geraakt en daardoor de beklimming van de Kluis mocht maar niet moest .Dat was dan weer zonder de vrouwelijke bestuursinbreng gerekend want Petra maakte brandhout van die Garmin en  vaardigde een fietsmarsbevel uit : iedereen over de Kluis,net zoals Petra zelf .Van spirit gesproken!

Het 2de ritgedeelte kende een eerder sensationeel verloop. In de staart van het peloton werd een valpartij gesignaleerd met Tim en de voorzitter  als slachtoffers. Tim deed dienst als presidentiële schokbreker en beide leken relatief ongedeerd uit de asfaltworsteling te komen. Na enig oplapwerk kon het peloton  hervatten richting  finale waarbij voor het eerst dit seizoen de weg langs het kanaal gegeseld werd.Prachtige rit,waarvoor dank aan de parcoursbouwers van dienst!

32 renners,80 km tegen 26,3 gemiddeld en liefst 622 hoogtemeters!!!! Bij het ter perse gaan kon nog vernomen worden dat Tim gehavend uit de strijd kwam : een gebroken vinger die voor 6 weken gespalkt wordt. Spoedig herstel Tim en hopelijk vlug weer van de partij.

Red Philip
Nvdr: herbeleef de rit op Garmin http://connect.garmin.com/player/298855265

Tinekesvriend klust bij als sportdirecteur World Tour team