Verslag van de rit van 13 april 2014 Carrefour de l'Arbre Roubaix

Blij weerzien met onze Rondehelden aan de start van de 7e etappe. Pantani noteerde weer als vanouds de aanwezigheden op een vel perkament, kapitein Dirk verscheen met een ferm ingepakte duim aan de inschrijvingstafel, Geert had zijn retrofiets van stal gehaald en Bjorn kwam even peilen naar het conditionele niveau van zijn ploeggenoten. De hoogdagen volgen elkaar tegenwoordig pijlsnel op want na de Rondegekte van vorige week serveerde onze president  vandaag kersverse kasseien uit de Hel van het Noorden doorspekt met zandkorrels van de zuiverste soort gespreid op een bedje pavé jakadé. Dit gebeurde dan nog op de dag zelf van deze klassieker die zo mogelijk nog heroïscher proporties aanneemt dan Vlaanderens mooiste. Opnieuw ondergedompeld worden in de sfeer van de grote dagen, zich renner voelen op legendarische wegen, de wielergeschiedenis ter plaatse beleven en ruiken : het kan enkel bij de Tinekesvrienden! Een euforische Willy wou net voor de start het Esseveelied aanheffen maar werd vlug met de harde realiteit geconfronteerd : KVK scoorde 2 keer meer en het supportersaantal binnen de ploeg van zijn clubke blijft op één staan. Toch geruchten in het peloton over een bestelling Esseveesjaals door de champ en Red Philip. Nader onderzoek wees evenwel uit dat beiden van plan zijn die sjaals op een rituele manier te verbranden nadat eerdere voodoopraktijken op een Durypopje hun doel misten. Ook een grote naam aan het stuur van de volgwagen : kersvers papa Pieter die voor dag en dauw moeder en kroost in de steek liet om het Tinekesteam vak-en oortjeskundig te begeleiden op de tocht door de hel. Champ Ronny had voor de gelegenheid zijn schoonzoon meegebracht voor een gebitstest : zou hij zijn tanden al dan niet stukbijten op de kasseien?

Een in grote conditie verkerende bompa-president  nam direct de teugels stevig in handen daarbij geassisteerd door wisselende medekopmannen : Dirk,Simon,Jacques,Pantani...Al vrij vlug werden de lichamen op temperatuur gebracht door een originele zigzagbeklimming van de pover leute. De laatste restjes overwinningsalcohol werden uit de bloedbaan gezweet en er werd plaats vrijgemaakt voor de kasseihoofdschotel die op een gastronomische manier in brokjes zou opgediend worden. Een eerste strook was van een lichtlopende soort voorzien van een goed berijdbare zijstrook voor de asfaltjeannetten. Viriel als we zijn, koos niemand voor het asfalt. Even verderop verhinderden enkele wereldvreemde gendarmes ons de toegang tot het parcours niet wetende welke personaliteiten ons peloton herbergt. Geen nood, de president past aan alles een mouw en zo kwamen we uiteindelijk tocht terecht op de nog onbereden paden van de Helleklassieker. Sensatie troef op de strook van Gruson. We hadden daar een afspraak met de wielergeschiedenis en  knepen even in de wang om te zien of dit wel echt  was. De decibels en drinkbussen vlogen in het rond, toeschouwers werden nipt ontweken, het samenspel van banden en kasseien veroorzaakten trillende armspieren en klapperende tanden. Pure sensatie op 2 wielen! Gendarm Jean mes Couilles (van adel) vond dat het nog iets beter kon en stuurde ons opnieuw het Grusonpad op waarna sportdirecteur Pieter de dorstigen laafde en de hongerigen spijsde, waarvoor hartelijk dank! Op de terugtocht genoten we tot aan de piste van de laatste 15 km van de echte Paris-Roubaix waarbij de kasseien van Hem en  Espace Creupelandt onze achting voor de echte helden nog deed toenemen.

Een heel aparte en sensationele ervaring! Bedankt president voor zoveel voorbereiding en zoveel wielerechtheid in deze rit, zonder twijfel hét pronkstuk van dit seizoen. Dat we het 's namiddags voor de TV nog eens allemaal als toeschouwer konden herbeleven, maakt het nog zoveel mooier! Unieke rit,94 km,21 renners en 26,1 gemiddeld. Tot zondag,1e afspraak voor de berggeiten onder ons.

Red Philip

 

NVDR: herbeleef deze memorabele rit op http://connect.garmin.com/jsPlayer/479907165

Tinekesvrienden nu ook uit de lucht te bewonderen

nog luchtbeelden

De Tinekesvrienden in de Ronde van Vlaanderen 6 april 2014

Verslag van de rit van 6 april 2014 Heule dorp van de Ronde!

Op een moment dat de meeste Ronderenners nog aan het dromen waren van een overwinning, blies  ons Tinekesleger verzamelen voor dé wielerhoogdag van het seizoen. Ten Koetshuize was hermetisch afgesloten en omgevormd tot een VIP-dorp maar een pro-actief bestuur had alles voorzien om de start vlekkeloos te kunnen laten verlopen. Onze Streuvelsvrienden blijken fervente volgers te zijn van de Tinekesblog want ze kwamen tegemoet aan onze minieme vorm van ongerustheid betreffende hun wielerlot : ze tekenden alle 3 present voor hun eigen ronde. Het aanbod van onze president om de strijdbijl voor 1 dag te begraven door samen met ons via een verbroederingsrit de hoogdag te vieren, werd afgewimpeld vanwege te weinig ...hoogtemeters op het menu. De relatie blijft dan ook eerder gespannen en evolueert richting frigiede oorlog.

Geert, vader van Tim, fungeerde als sportdirecteur en zag hoe het deelnemersaantal langzaam maar zeker aandikte tot 15 renners. Een eerder bescheiden aantal maar er waren verzachtende omstandigheden. Zo waren onze Ronderenners nog aan het bekomen van hun uitzonderlijk exploot op zaterdag. De redactie vernam dat  de talrijke trainingskilometers resulteerden in een glansprestatie waarbij iedereen heelhuids de aankomst bereikte. Er werden gemiddelde snelheden genoteerd van zo maar eventjes dik 27 en 28 km/u en dat over een afstand van om en bij de 250 km met hellingen om u tegen te zeggen. Coach Dirk moest in extremis forfait geven vanwege een arbeidsongeval maar ontfermde zich met veel liefde over zijn discipelen door sterk aanwezig te zijn. Minder vrolijk nieuws kwam er van ons nieuwste lid  Piet Deceuninck. Piet kwam onzacht in aanraking met een paaltje en blijkt zwaar gehavend te zijn aan kaak en schouder.  Spoedig herstel Piet, we duimen voor jou!

Verder gaven er nog enkele leden forfait vanwege een opvordering door het plaatselijk feestcomité. Blijkt dat Heulenaars kunnen feesten als de beesten en bekend staan als echte zuipschuiten. Ons bestuur is zoals bekend heel straf in crisismanagement en gaf dan ook enkele Tinekesvrienden dienstvrijstelling door hen belangeloos ter beschikking te stellen van de plaatselijke bevolking. Een scherp ogende fondateur had een ingenieus plan opgesteld : met de nodige rugwind richting Wingene om ons van daaruit onder te dompelen in de sfeer  van de  Ronde door op het parcours van de helden terug te keren naar het feestdorp van Zuid-West-Vlaanderen. Hij kreeg aan de kop het gezelschap van onze president die als een heuse dirigent het tempo aangaf ten einde het strikte uurschema niet in de soep te laten draaien. Ons raderwerk liep uiterst gesmeerd, geen enkele lekke band en een sportdirecteur die ons halfweg verwende met een gevarieerd buffet en aangepaste drank. Bedankt Geert en Tim!

De 2e wedstrijdhelft werd gekenmerkt door talrijke kippevelmomenten. Ons Vlaanderenlandje is het gezelligste plekje op deze aardkluit! Ambiance troef op elke hoek van elke straat, aanmoedigingen, flitsende camera's, afgezette ronde punten...het werd allemaal ons deel op weg naar het mekka van deze Ronde. Het binnenrijden van Heule jaagde de adrenaline dermate door ons lijf dat de gemiddelde snelheid met een ruk de hoogte inging. Wat een sfeer, wat een uitbundige menigte, wat  een oorverdovend gejoel! We kwamen ogen en oren te kort om alle indrukken te kunnen vasthouden...Geen haartje op ons lijf dat plat bleef liggen! Alleen hiervoor al is het meer dan de moeite een Tinekesvriend te zijn.

Een enorme belevenis die haar eindpunt vond aan Heule station waar Bart Huysentruyt ons enkele emoties deed doorspoelen. Bedankt Bart! Daarna werden we zelf door de menigte opgeslokt en vuurden we de echte dwangarbeiders van de weg aan.

70 km tegen 27,5 gemiddeld. Tot zondag!

Red Philip

 

NVDR: herbeleef de rit op http://connect.garmin.com/jsPlayer/476003364

Verslag van de rit van 30 maart 2014 Poelkapelle

Dankzij de Brit William Willet  was een meerderheid van ons gezelschap zaterdagavond in bed gedoken met op het nachtkastje niet alleen de smartphone maar ook een handgezette wekker ten einde niks aan het zomeruurtoeval over te laten. Biologische klokken werden ontregeld, voetbaluitjes vroegtijdig afgebroken, echtgenotes werden een uur vroeger naar bed meegetroond want alles moest wijken voor de plicht op zondagmorgen : een geef acht ter hoogte van Ten Koetshuize waar de president klokvast als altijd zijn troepen schouwde. Fier als een gieter reed de SB/PM het Heulse tarmac op nu zijn ploeg onverwacht voor 3 paaseieren had gezorgd. Eigenlijk een week te laat, maar geen enkele KVK-sup die daar erg in had. Naast de gestelde lichamen ook enkel scherp afgetrainde exemplaren aan de start : wie een brood werpt richting Bjorn, Bart Vanmarcke en parcoursbouwer Dirk krijgt het gegarandeerd gesneden terug, messcherp staan ze. Ze stonden nu voor hun ultieme test : toetsen of hun hard labeur richting Vlaanderens mooiste voldoende was om mee te kunnen met het Tinekespeloton. Pantani lag na 4000 trainingskm's nog te soezen in de armen van Peggy. Hij laat absoluut niks aan het toeval over en beseft als geen één dat de klassiekers vooral  in bed gewonnen worden. De redactie vernam nog dat onze MM inmiddels een graag geziene gast is in de vetsmelterij waar hij na elk bezoek het strijdlied van het inmiddels opgedoekte Thor Waterschei uit volle borst aanheft : "Ter Heil Onzer Ribbenkast!".

Dirk promoveerde schoonvader Johan prompt tot sportdirecteur terwijl Petra in de bedstee aan het recupereren was van Gent-Wevelgem of was het eerder van de après party? Rambo van zijn kant kon nog net aansluiten bij een vertrekkend peloton. Het verouderingsproces van 1u had zich vertaald in een extra gelaatsrimpel die  hij eerst nog succesvol had weggestreken, geholpen door de wondere techniek van het stoomstrijkijzer. Voor de aandachtige waarnemers onder ons : de Streuvelsvrienden zijn nog altijd vermist. De tijd begint te dringen want hun zwarte pacemakerdoosbatterijen zenden nog maar enkele dagen signalen uit. Delen we binnenkort Ten Koetshuize met de bevallige Streuvelsweduwes?

Dirk en co namen de ploeg onder een stralende zonnehemel op sleeptouw richting Poelkapelle. Ofschoon de ochtendlijke temperaturen nog niet van die aard waren om brandwonden te veroorzaken, hadden enkele dapperen toch de korte broek vanonder het stof gehaald. Er was voorts een zekere vestimentaire twijfel zichtbaar maar 1  constante  was toch aanwezig : hoe dikker de speklaag, hoe luchtiger de kledij, omgekeerd ook.

De 1e wedstrijdhelft liep gesmeerd langs een heerlijk landschap en met fluisterasfalt beklede wegen.  De pitstop ter hoogte van een militaire begraafplaats was een belevenis op zich : naast de fel gesmaakte spijs en drank (dank u Dirk en co) werden we tevens aangemoedigd door buitenlandse toeristen. We waren jammer genoeg onze gesigneerde foto's vergeten maar de atletische lichamen maakten veel goed.Na de pitstop werd de etappe uiterst pittig met eerst een heuse granaataanval door de president die gecounterd werd door Tim en Kevin. Boven greep Kevin de bloemen voor de president en Tim.De toon was gezet en de benen kriebelden hoe langer hoe meer. Voor Moorsele werd opnieuw een oorverdovende cartouche afgeschoten. De RVV-toppers zetten de aanval op en wat volgde was een heerlijke race met de mannen in vorm op de eerste rij en een 2e groepje dat in waaiervorm op enkele lengtes bleef hangen. Mooi om zien hoe gesmeerd alles verliep : geruisloos de kop overnemen, ploegmaats uit de wind zetten, doorbijten op de cruciale momenten, kortom : een sportsensatie van de bovenste plank! Het Tinekesleger verkeert duidelijk in bloedvorm!

Heerlijke rit, bravo Dirk! 78 km,19 renners en een gemiddelde van 27,2! We wensen onze jongens alle succes in hun RVV zaterdag en verzamelen terug zondag om 8u voor de jaarlijkse wielerhoogmis in ons dorp van de Ronde!

Red Philip

NVDR: herbeleef de rit op http://connect.garmin.com/jsPlayer/471076662

Sfeerbeeld van de Mila babyborrel

De KVK-bike van onze Champ Ronny

Verslag van de rit van 23 maart 2014 Néchin

Met  5 graden voelde de ochtend van deze 4^e etappe heel fris aan. De aandachtige lezers van meteo Tineke waren evenwel niet verrast en hadden zich getooid met helmmutsen en dikke handschoenen. De betrouwbaarheid van ons meteostation is ronduit legendarisch, zelfs 7 dagen op voorhand serveert het ons een waarheidsgetrouwe weerschotel. De president kwam gemotoriseerd en met breaking news Ten Koetshuize opgereden. Hij is nl fiere opa geworden van Mila, een eerste kleindochter en meteen de jongste vrouwelijke supporter van K.V.Kortrijk! Proficiat voorzitter en first lady! Nu hij vanaf heden de nachten zal moeten doorbrengen aan de zijde van oma galmt de hit “Oma’s aan de top” dagelijks doorheen de living. Onze SB/PM kwam diepbedroefd en getooid met een rouwband aan de start. Essevee kan immers niet meer mee. Danone neemt op de truitjes de plaats in van Molecule omdat ze volop hun yochurtbekers in the picture willen plaatsen en als rugsponsor werd het vermaarde Kleenex binnengehaald. De Heizel zien en sterven, redelijk herkenbaar. Voorts een opgemerkte rentree van Ivan.

Een bruingebrande  fondateur hield er nog even de spanning in maar als parcoursbouwer van de dag maakte hij toch tijdig zijn opwachting. Zijn wintersportvakantie was een voltreffer : 25 graden, bikiniweer en sneeuw van Esseveekwaliteit. Diederik ten slotte vierde zijn debuut als sportdirecteur en onze bakker-sponsor Wouter wou geen 3^e keer lek rijden en kwam in burger het hersteld clubwiel inleveren.

We trokken ons op gang voor een rit op Waals grondgebied, Néchin en omstreken. De fondateur kreeg versterking van o.a. Kevin om de onbekende paden en wegen plat te rijden. Het dient gezegd dat het wegennet over de grens de kenmerken vertoont van de Staatskas :  vol putten die enkel op lange termijn zullen gevuld kunnen worden. Daar waar Willy vorige week het Noorden verloor was het nu de beurt aan onze clubgps in hoogsteigen persoon! De eerste wegversperring zorgde voor een 100% desorientatie, het toestelletje draaide volledig in de soep en onze parcoursbouwer kon niet onmiddellijk terugvallen op zijn parate kennis. De Waregemse Han Solo zou hier goed van pas gekomen zijn want volgens hem is’t altijd “’t es ol iere”! Nader onderzoek wees inmiddels uit dat onze fondateur het slachtoffer werd van de Amerikaanse paranoia. Ze hadden in het licht van de komst van Obama alle satellietverbindingen in een straal van 60 km uitgeschakeld. Vriend en vijand rijden dan natuurlijk verloren. Even later was het euvel evenwel hersteld en werd dé attractie van de rit geserveerd : een 700 m lange kasseistrook om u tegen te zeggen. De president nam strategisch zijn positie in gevolgd door Tim die geen cm uit zijn wiel week. Het werd een holderdebolder gevecht op een hier en daar glibberige ondergrond dat gewonnen werd door een in vorm verkerende Kevin. De wijn van vader Willy bevat ongetwijfeld anabole steroiden. Even later kwam Diederik op de proppen met rijsttaartjes en drank, van een uiterst aangename pitstop gesproken! Bedankt Diederik.

Met een aangename rugwind verlieten we Néchin en reden we een pittige 2^e rithelft met hier en daar enkele bescheiden hoogtemeters kwestie van spieren en longinhoud langzaam te prepareren voor het zwaardere werk. Van zwaarder werk gesproken : onze elitejongens reden 150 km op het Davitamonparcours en jaagden er 1200 hoogtemeters door!

Bij terugkomst bleek Ten Koetshuize afgezet met een indrukwekkende reeks nadars. Sterk werk van de president die de hele zone had afgehuurd om een feestje te bouwen met zijn onderdanen : 22 keer een Jupilerproost op het nieuwe leven. Bedankt Mila, bedankt president!

22 renners,71,5 km en 25,5 gemiddeld. Tot volgende zondag, officieel om 8u maar het zal aanvoelen als 7u!

Red Philip

 

NVDR: herbeleef de rit op http://connect.garmin.com/jsPlayer/467014630

Verslag van de rit van 16 maart 2014 Zandvoorde & Bellewaerde

Reeds de 3e etappe in de Tinekestour en opnieuw bleken de weergoden ons gunstig gezind. Een aangename temperatuur zorgde voor gechambreerde atleten, zij het op slaapkamertemperatuur. Opgemerkt heroptreden van Tim die na een neusoperatie het doktersadvies aan zijn laars lapte en zo de legendarische woorden van good old Briek in daden omzette : "ge moe rien aje moe rien". Het laat zich raden dat Tim de rest van de ritten zal domineren met de vingers in de neus. Geen Streuvelsvijanden gespot aan de startplaats. Verdwenen in de Bermudadriehoek of al op weg richting Oekraine om al hun gewicht in de Krimschaal te werpen? Dat zal allicht pas duidelijk worden na het vinden van hun respectievelijke zwarte dozen. Hopelijk onthullen die niet té veel. Ook Mark de Fondateur was in geen velden en wegen te bespeuren. Zou hij bezweken zijn onder het gewicht van zijn pril baronschap en de daarmee gepaard gaande recepties en fietsloze orgieën?

Wat er ook van zij, Ten Koetshuize kleurde langzaam maar zeker blauworanjezwart. De aanwezigheidsteller stond rond de klok van 8u op 40 teelballen en Petra die de eer van het sterke geslacht opnieuw met verve kwam verdedigen. De elite zonder contract was toen al bijna een uur onderweg met op het menu zowat de hele Westhoek,142 km en 860 hoogtemeters! Hopelijk zijn de talentscouts nog bezig aan hun winterslaap want anders dreigen we een aantal kopstukken kwijt te spelen nog voor de play offs  goed en wel van start gaan. Gelukkig beschikt onze club over een zeer gedisciplineerde SB/PM die zijn ziel en speerpunten niet verkoopt voor enkele vluchtige zilverlingen.

Onder het oog van een stuurvaardige Lomme Rambo trok parcoursbouwer Willy met een John Massisallure de Tinekestrein op gang. Een ferme tegenwind beukte zo genadeloos op de kopman in dat die na ongeveer 1 uur wedstrijd als een volleerde  trapezist geplooid tussen zijn kader begon te hangen. De Willydynastie was evenwel vlakbij want zoon Kevin en schoonzoon Simon sprongen onder het motto "eendracht maakt macht" de pater familias bij in de ongelijke strijd tegen de ontketende  natuurelementen. Even later bleek onze SB/PM helemaal van de kaart toen hij zich op 300 m van zijn residentie liet dribbelen door een wegversperring. Er wordt hiervoor bij het bestuur een ontwerp van reglementswijziging ingediend die bepaalt dat elke parcoursbouwer vanaf heden verplicht het parochieblad moet inkijken op zoek naar plaatselijke wegomleidingen. Sponsor Wouter besloot even later in een bakkerijloze wijk lek te rijden. Opnieuw een sterke PR-stunt, Wouter! Ook Steven wou wel eens een reservewiel en de handigheid van Rambo testen. Beiden doorstonden de vuurproef met glans. Op een stukje vrij parcours werd er vervolgens een cartouche van jewelste afgesloten die uiteindelijk resulteerde in een door Kevin glansrijk gewonnen tussenspurt. Even voorbij Bellewaerde kon de pret niet op : pitstop met spijs en drank waarvoor dank aan Don Felipe!

De terugtocht werd gekenmerkt door heerlijke rugwind die de gegeselde en kromgereden ruggen met fluwelen zachtheid masseerden. In de finale werd cartouche nr 2 afgeschoten met o.a. Tim,Simon en Red Philip in de hoofdrol. Zou Tim hiervoor de neusdruppels van ex-KVK-er  N'Diaye geleend hebben?

Na een heerlijke rit bereikten we met een voldaan gevoel Ten Koetshuize. Bedankt Willy!

70 km tegen een gemiddelde van 27,2. Mooi zo!

Tot zondag om8u.

Red Philip

 

NVDR: herbeleef de rit op http://connect.garmin.com/jsPlayer/462695494