Verslag van de rit van 13 april 2014 Carrefour de l'Arbre Roubaix
Blij weerzien met onze Rondehelden aan de start van de 7e
etappe. Pantani noteerde weer als vanouds de aanwezigheden op een vel
perkament, kapitein Dirk verscheen met een ferm ingepakte duim aan de
inschrijvingstafel, Geert had zijn retrofiets van stal gehaald en Bjorn kwam
even peilen naar het conditionele niveau van zijn ploeggenoten. De hoogdagen
volgen elkaar tegenwoordig pijlsnel op want na de Rondegekte van vorige week
serveerde onze president vandaag
kersverse kasseien uit de Hel van het Noorden doorspekt met zandkorrels van de
zuiverste soort gespreid op een bedje pavé jakadé. Dit gebeurde dan nog op de
dag zelf van deze klassieker die zo mogelijk nog heroïscher proporties aanneemt
dan Vlaanderens mooiste. Opnieuw ondergedompeld worden in de sfeer van de grote
dagen, zich renner voelen op legendarische wegen, de wielergeschiedenis ter
plaatse beleven en ruiken : het kan enkel bij de Tinekesvrienden! Een
euforische Willy wou net voor de start het Esseveelied aanheffen maar werd vlug
met de harde realiteit geconfronteerd : KVK scoorde 2 keer meer en het
supportersaantal binnen de ploeg van zijn clubke blijft op één staan. Toch
geruchten in het peloton over een bestelling Esseveesjaals door de champ en Red
Philip. Nader onderzoek wees evenwel uit dat beiden van plan zijn die sjaals op
een rituele manier te verbranden nadat eerdere voodoopraktijken op een
Durypopje hun doel misten. Ook een grote naam aan het stuur van de volgwagen :
kersvers papa Pieter die voor dag en dauw moeder en kroost in de steek liet om
het Tinekesteam vak-en oortjeskundig te begeleiden op de tocht door de hel.
Champ Ronny had voor de gelegenheid zijn schoonzoon meegebracht voor een
gebitstest : zou hij zijn tanden al dan niet stukbijten op de kasseien?
Een in grote conditie verkerende bompa-president nam direct de teugels stevig in handen
daarbij geassisteerd door wisselende medekopmannen :
Dirk,Simon,Jacques,Pantani...Al vrij vlug werden de lichamen op temperatuur
gebracht door een originele zigzagbeklimming van de pover leute. De laatste
restjes overwinningsalcohol werden uit de bloedbaan gezweet en er werd plaats
vrijgemaakt voor de kasseihoofdschotel die op een gastronomische manier in
brokjes zou opgediend worden. Een eerste strook was van een lichtlopende soort
voorzien van een goed berijdbare zijstrook voor de asfaltjeannetten. Viriel als
we zijn, koos niemand voor het asfalt. Even verderop verhinderden enkele
wereldvreemde gendarmes ons de toegang tot het parcours niet wetende welke
personaliteiten ons peloton herbergt. Geen nood, de president past aan alles
een mouw en zo kwamen we uiteindelijk tocht terecht op de nog onbereden paden
van de Helleklassieker. Sensatie troef op de strook van Gruson. We hadden daar
een afspraak met de wielergeschiedenis en
knepen even in de wang om te zien of dit wel echt was. De decibels en drinkbussen vlogen in het
rond, toeschouwers werden nipt ontweken, het samenspel van banden en kasseien
veroorzaakten trillende armspieren en klapperende tanden. Pure sensatie op 2
wielen! Gendarm Jean mes Couilles (van adel) vond dat het nog iets beter kon en
stuurde ons opnieuw het Grusonpad op waarna sportdirecteur Pieter de dorstigen
laafde en de hongerigen spijsde, waarvoor hartelijk dank! Op de terugtocht
genoten we tot aan de piste van de laatste 15 km van de echte Paris-Roubaix
waarbij de kasseien van Hem en Espace
Creupelandt onze achting voor de echte helden nog deed toenemen.
Een heel aparte en sensationele ervaring! Bedankt
president voor zoveel voorbereiding en zoveel wielerechtheid in deze rit, zonder
twijfel hét pronkstuk van dit seizoen. Dat we het 's namiddags voor de TV nog
eens allemaal als toeschouwer konden herbeleven, maakt het nog zoveel mooier!
Unieke rit,94 km,21 renners en 26,1 gemiddeld. Tot zondag,1e afspraak voor de
berggeiten onder ons.
Red Philip
NVDR: herbeleef deze memorabele rit op http://connect.garmin.com/jsPlayer/479907165
.jpg)
.jpg)
Verslag van de rit van 6 april 2014 Heule dorp van de Ronde!
Op een moment dat de meeste Ronderenners nog aan het
dromen waren van een overwinning, blies
ons Tinekesleger verzamelen voor dé wielerhoogdag van het seizoen. Ten
Koetshuize was hermetisch afgesloten en omgevormd tot een VIP-dorp maar een
pro-actief bestuur had alles voorzien om de start vlekkeloos te kunnen laten
verlopen. Onze Streuvelsvrienden blijken fervente volgers te zijn van de
Tinekesblog want ze kwamen tegemoet aan onze minieme vorm van ongerustheid
betreffende hun wielerlot : ze tekenden alle 3 present voor hun eigen ronde.
Het aanbod van onze president om de strijdbijl voor 1 dag te begraven door
samen met ons via een verbroederingsrit de hoogdag te vieren, werd afgewimpeld
vanwege te weinig ...hoogtemeters op het menu. De relatie blijft dan ook eerder
gespannen en evolueert richting frigiede oorlog.
Geert, vader van Tim, fungeerde als sportdirecteur en zag
hoe het deelnemersaantal langzaam maar zeker aandikte tot 15 renners. Een
eerder bescheiden aantal maar er waren verzachtende omstandigheden. Zo waren
onze Ronderenners nog aan het bekomen van hun uitzonderlijk exploot op
zaterdag. De redactie vernam dat de talrijke
trainingskilometers resulteerden in een glansprestatie waarbij iedereen
heelhuids de aankomst bereikte. Er werden gemiddelde snelheden genoteerd van zo
maar eventjes dik 27 en 28 km/u en dat over een afstand van om en bij de 250 km
met hellingen om u tegen te zeggen. Coach Dirk moest in extremis forfait geven
vanwege een arbeidsongeval maar ontfermde zich met veel liefde over zijn
discipelen door sterk aanwezig te zijn. Minder vrolijk nieuws kwam er van ons
nieuwste lid Piet Deceuninck. Piet kwam
onzacht in aanraking met een paaltje en blijkt zwaar gehavend te zijn aan kaak
en schouder. Spoedig herstel Piet, we
duimen voor jou!
Verder gaven er nog enkele leden forfait vanwege een
opvordering door het plaatselijk feestcomité. Blijkt dat Heulenaars kunnen
feesten als de beesten en bekend staan als echte zuipschuiten. Ons bestuur is
zoals bekend heel straf in crisismanagement en gaf dan ook enkele
Tinekesvrienden dienstvrijstelling door hen belangeloos ter beschikking te
stellen van de plaatselijke bevolking. Een scherp ogende fondateur had een
ingenieus plan opgesteld : met de nodige rugwind richting Wingene om ons van
daaruit onder te dompelen in de sfeer
van de Ronde door op het parcours
van de helden terug te keren naar het feestdorp van Zuid-West-Vlaanderen. Hij
kreeg aan de kop het gezelschap van onze president die als een heuse dirigent
het tempo aangaf ten einde het strikte uurschema niet in de soep te laten
draaien. Ons raderwerk liep uiterst gesmeerd, geen enkele lekke band en een
sportdirecteur die ons halfweg verwende met een gevarieerd buffet en aangepaste
drank. Bedankt Geert en Tim!
De 2e wedstrijdhelft werd gekenmerkt door talrijke
kippevelmomenten. Ons Vlaanderenlandje is het gezelligste plekje op deze
aardkluit! Ambiance troef op elke hoek van elke straat, aanmoedigingen,
flitsende camera's, afgezette ronde punten...het werd allemaal ons deel op weg
naar het mekka van deze Ronde. Het binnenrijden van Heule jaagde de adrenaline
dermate door ons lijf dat de gemiddelde snelheid met een ruk de hoogte inging.
Wat een sfeer, wat een uitbundige menigte, wat
een oorverdovend gejoel! We kwamen ogen en oren te kort om alle
indrukken te kunnen vasthouden...Geen haartje op ons lijf dat plat bleef
liggen! Alleen hiervoor al is het meer dan de moeite een Tinekesvriend te zijn.
Een enorme belevenis die haar eindpunt vond aan Heule
station waar Bart Huysentruyt ons enkele emoties deed doorspoelen. Bedankt
Bart! Daarna werden we zelf door de menigte opgeslokt en vuurden we de echte
dwangarbeiders van de weg aan.
70 km tegen 27,5 gemiddeld. Tot zondag!
Red Philip
NVDR: herbeleef de rit op http://connect.garmin.com/jsPlayer/476003364
Verslag van de rit van 30 maart 2014 Poelkapelle
Dankzij de Brit William Willet was een meerderheid van ons gezelschap
zaterdagavond in bed gedoken met op het nachtkastje niet alleen de smartphone
maar ook een handgezette wekker ten einde niks aan het zomeruurtoeval over te
laten. Biologische klokken werden ontregeld, voetbaluitjes vroegtijdig afgebroken,
echtgenotes werden een uur vroeger naar bed meegetroond want alles moest wijken
voor de plicht op zondagmorgen : een geef acht ter hoogte van Ten Koetshuize
waar de president klokvast als altijd zijn troepen schouwde. Fier als een
gieter reed de SB/PM het Heulse tarmac op nu zijn ploeg onverwacht voor 3
paaseieren had gezorgd. Eigenlijk een week te laat, maar geen enkele KVK-sup
die daar erg in had. Naast de gestelde lichamen ook enkel scherp afgetrainde
exemplaren aan de start : wie een brood werpt richting Bjorn, Bart Vanmarcke en
parcoursbouwer Dirk krijgt het gegarandeerd gesneden terug, messcherp staan ze.
Ze stonden nu voor hun ultieme test : toetsen of hun hard labeur richting
Vlaanderens mooiste voldoende was om mee te kunnen met het Tinekespeloton.
Pantani lag na 4000 trainingskm's nog te soezen in de armen van Peggy. Hij laat
absoluut niks aan het toeval over en beseft als geen één dat de klassiekers
vooral in bed gewonnen worden. De
redactie vernam nog dat onze MM inmiddels een graag geziene gast is in de
vetsmelterij waar hij na elk bezoek het strijdlied van het inmiddels opgedoekte
Thor Waterschei uit volle borst aanheft : "Ter Heil Onzer
Ribbenkast!".
Dirk promoveerde schoonvader Johan prompt tot
sportdirecteur terwijl Petra in de bedstee aan het recupereren was van
Gent-Wevelgem of was het eerder van de après party? Rambo van zijn kant kon nog
net aansluiten bij een vertrekkend peloton. Het verouderingsproces van 1u had
zich vertaald in een extra gelaatsrimpel die
hij eerst nog succesvol had weggestreken, geholpen door de wondere
techniek van het stoomstrijkijzer. Voor de aandachtige waarnemers onder ons :
de Streuvelsvrienden zijn nog altijd vermist. De tijd begint te dringen want
hun zwarte pacemakerdoosbatterijen zenden nog maar enkele dagen signalen uit.
Delen we binnenkort Ten Koetshuize met de bevallige Streuvelsweduwes?
Dirk en co namen de ploeg onder een stralende zonnehemel
op sleeptouw richting Poelkapelle. Ofschoon de ochtendlijke temperaturen nog
niet van die aard waren om brandwonden te veroorzaken, hadden enkele dapperen
toch de korte broek vanonder het stof gehaald. Er was voorts een zekere
vestimentaire twijfel zichtbaar maar 1
constante was toch aanwezig : hoe
dikker de speklaag, hoe luchtiger de kledij, omgekeerd ook.
De 1e wedstrijdhelft liep gesmeerd langs een heerlijk
landschap en met fluisterasfalt beklede wegen.
De pitstop ter hoogte van een militaire begraafplaats was een belevenis
op zich : naast de fel gesmaakte spijs en drank (dank u Dirk en co) werden we
tevens aangemoedigd door buitenlandse toeristen. We waren jammer genoeg onze
gesigneerde foto's vergeten maar de atletische lichamen maakten veel goed.Na de
pitstop werd de etappe uiterst pittig met eerst een heuse granaataanval door de
president die gecounterd werd door Tim en Kevin. Boven greep Kevin de bloemen
voor de president en Tim.De toon was gezet en de benen kriebelden hoe langer
hoe meer. Voor Moorsele werd opnieuw een oorverdovende cartouche afgeschoten.
De RVV-toppers zetten de aanval op en wat volgde was een heerlijke race met de
mannen in vorm op de eerste rij en een 2e groepje dat in waaiervorm op enkele
lengtes bleef hangen. Mooi om zien hoe gesmeerd alles verliep : geruisloos de
kop overnemen, ploegmaats uit de wind zetten, doorbijten op de cruciale momenten,
kortom : een sportsensatie van de bovenste plank! Het Tinekesleger verkeert
duidelijk in bloedvorm!
Heerlijke rit, bravo Dirk! 78 km,19 renners en een
gemiddelde van 27,2! We wensen onze jongens alle succes in hun RVV zaterdag en
verzamelen terug zondag om 8u voor de jaarlijkse wielerhoogmis in ons dorp van
de Ronde!
Verslag van de rit van 23 maart 2014 Néchin
Met 5 graden voelde
de ochtend van deze 4e etappe heel fris aan. De aandachtige lezers
van meteo Tineke waren evenwel niet verrast en hadden zich getooid met
helmmutsen en dikke handschoenen. De betrouwbaarheid van ons meteostation is
ronduit legendarisch, zelfs 7 dagen op voorhand serveert het ons een
waarheidsgetrouwe weerschotel. De president kwam gemotoriseerd en met breaking
news Ten Koetshuize opgereden. Hij is nl fiere opa geworden van Mila, een
eerste kleindochter en meteen de jongste vrouwelijke supporter van
K.V.Kortrijk! Proficiat voorzitter en first lady! Nu hij vanaf heden de nachten
zal moeten doorbrengen aan de zijde van oma galmt de hit “Oma’s aan de top”
dagelijks doorheen de living. Onze SB/PM kwam diepbedroefd en getooid met een
rouwband aan de start. Essevee kan immers niet meer mee. Danone neemt op de
truitjes de plaats in van Molecule omdat ze volop hun yochurtbekers in the picture
willen plaatsen en als rugsponsor werd het vermaarde Kleenex binnengehaald. De
Heizel zien en sterven, redelijk herkenbaar. Voorts een opgemerkte rentree van
Ivan.
Een bruingebrande
fondateur hield er nog even de spanning in maar als parcoursbouwer van
de dag maakte hij toch tijdig zijn opwachting. Zijn wintersportvakantie was een
voltreffer : 25 graden, bikiniweer en sneeuw van Esseveekwaliteit. Diederik ten
slotte vierde zijn debuut als sportdirecteur en onze bakker-sponsor Wouter wou
geen 3e keer lek rijden en kwam in burger het hersteld clubwiel
inleveren.
We trokken ons op gang voor een rit op Waals grondgebied, Néchin
en omstreken. De fondateur kreeg versterking van o.a. Kevin om de onbekende
paden en wegen plat te rijden. Het dient gezegd dat het wegennet over de grens
de kenmerken vertoont van de Staatskas : vol putten die enkel op lange termijn zullen
gevuld kunnen worden. Daar waar Willy vorige week het Noorden verloor was het
nu de beurt aan onze clubgps in hoogsteigen persoon! De eerste wegversperring
zorgde voor een 100% desorientatie, het toestelletje draaide volledig in de
soep en onze parcoursbouwer kon niet onmiddellijk terugvallen op zijn parate
kennis. De Waregemse Han Solo zou hier goed van pas gekomen zijn want volgens
hem is’t altijd “’t es ol iere”! Nader onderzoek wees inmiddels uit dat onze
fondateur het slachtoffer werd van de Amerikaanse paranoia. Ze hadden in het
licht van de komst van Obama alle satellietverbindingen in een straal van 60 km
uitgeschakeld. Vriend en vijand rijden dan natuurlijk verloren. Even later was
het euvel evenwel hersteld en werd dé attractie van de rit geserveerd : een 700
m lange kasseistrook om u tegen te zeggen. De president nam strategisch zijn
positie in gevolgd door Tim die geen cm uit zijn wiel week. Het werd een
holderdebolder gevecht op een hier en daar glibberige ondergrond dat gewonnen
werd door een in vorm verkerende Kevin. De wijn van vader Willy bevat
ongetwijfeld anabole steroiden. Even later kwam Diederik op de proppen met
rijsttaartjes en drank, van een uiterst aangename pitstop gesproken! Bedankt
Diederik.
Met een aangename rugwind verlieten we Néchin en reden we
een pittige 2e rithelft met hier en daar enkele bescheiden
hoogtemeters kwestie van spieren en longinhoud langzaam te prepareren voor het
zwaardere werk. Van zwaarder werk gesproken : onze elitejongens reden 150 km op
het Davitamonparcours en jaagden er 1200 hoogtemeters door!
Bij terugkomst bleek Ten Koetshuize afgezet met een
indrukwekkende reeks nadars. Sterk werk van de president die de hele zone had afgehuurd
om een feestje te bouwen met zijn onderdanen : 22 keer een Jupilerproost op het
nieuwe leven. Bedankt Mila, bedankt president!
22 renners,71,5 km en 25,5 gemiddeld. Tot volgende zondag,
officieel om 8u maar het zal aanvoelen als 7u!
NVDR: herbeleef de rit op http://connect.garmin.com/jsPlayer/467014630
Abonneren op:
Posts (Atom)