WTC Tinekesvrienden

Alarmerende berichten in de uren voorafgaand aan de 8^e etappe. Gereputeerde weerstations sloegen elkaar om de oren met tegenstrijdige berichten, de buienradars leverden een gevecht op regen en zon en trachtten het wolkendek met Zwitserse precisie te doorgronden. De voorzitter himself liet niks aan het toeval over en volgde uur na uur de ontwikkelingen op via de tablet. Duidelijk geen slaaptablet want uiteindelijk kwam hij tot de vaststelling dat eens te meer het weerstation van de club, het alomgekende Meteo Tineke, nagels met koppen had geslagen op dag – 7! Ons weerstation dribbelt met een regelmaat van een klok de gevestigde waarden en lijkt zo stilaan toe aan een opmars richting alle Telenetzenders. Veel volk dan ook aan de start van de eerste bergrit met hier en daar een regenvestje dat evenwel vlug in de achterzak belandde. Net voor de start vernamen we nog dat er een hele strafrechterlijke procedure opgestart werd tegen het puntensysteem van de club dat blijkbaar even in de digitale soep draaide op dag 1 van het nieuwe seizoen. Het conflict komt in de loop van deze week voor de groene clubtafel. Alle bewijsmateriaal wordt ondertussen verzameld (foto HNB,manuele deelnemerslijst,de stylo die medeplichtig was aan het delict,reistickets en getuigenissen van omstaanders en supporters) om alsnog de klassering in een juiste plooi te krijgen. Naar verluidt zijn de gebroeders Devos betrokken partij en zou Red Philip nu broeden op een paasei. Wordt vervolgd. Na de presidentiële zegen en het ochtendlijke dankgebed voor de bloemen uit Nederland kon parcoursbouwer Jacques aan de slag daarbij geassisteerd door sportdirecteur Bart Vanhoutteghem. De SB/PM liet zich verontschuldigen vanwege deelname aan de Scheldeprijs op zaterdag in Schoten waar hij 155km aflegde aan 28,3 gemiddeld. Een echt schot in de roos dus , dit in tegenstelling tot zijn favoriete ploeg die naast de roos schoot ondanks het uittekenen van geslaagde wiskundige patronen op de groene rechthoek.

Rambo eiste van meetaf aan het medekopmanschap op daarbij ondersteund door Diederik. Het getuigt van grote conditie als een spurtbom en routier als Rambo al in de 1^e bergrit mee de teugels in handen helpt houden! Het valt tevens op dat ook de fondateur blaakt van conditie. Wat gieten zij in hun pulle? Het werd een gezapige aanloop naar de gevreesde Mont-St-Aubert waarbij op meerdere plaatsen hart -en bloedvaten langzaam geprepareerd werden op het steile monster. Tim broedde op een aanvalsplan waarbij hij direct aan de voet de aanvalsklok zou luiden om op die manier het kaf van het koren te scheiden. Bijkomend wou hij met zijn verschroeiend aanvalsplan de Ronderenners verschalken maar dat laatste lukte niet echt. Iedereen raakte heelhuids boven ondanks doorschuivende achterwielen op de vochtige en steilste strook. Petra triomfeerde en liet weten dat de eindstand Mont-St-Aubert – Petra geëindigd was op 0-1. Puike prestatie!

Al het harde labeur werd beloond met een gastronomische pitstop waarbij Bart overheerlijke rijsttaartjes voorzag die met vakmanschap waren klaargestoomd door onze sponsor Wouter. Hartelijk dank Bart!

De terugweg werd vooral gekenmerkt door een felle tegenwind waarbij Jacques met ferme pedaalslagen en kromgebogen als een echte Flandrien van geen wijken wilde weten. Als apotheose volgde nog een mooi eerbetoon aan de stad van Manten en Kalle waarbij langs kronkelende en krinkelende wegen ons peloton haar visitekaartje afgaf aan de plaatselijke bevolking.

Zeer geslaagde rit,79 km tegen 26,5 gemiddeld en 26 renners.

Tot zondag!

Red Philip

NVDR: herbeleef de rit op http://connect.garmin.com/jsPlayer/484306808

Blij weerzien met onze Rondehelden aan de start van de 7e etappe. Pantani noteerde weer als vanouds de aanwezigheden op een vel perkament, kapitein Dirk verscheen met een ferm ingepakte duim aan de inschrijvingstafel, Geert had zijn retrofiets van stal gehaald en Bjorn kwam even peilen naar het conditionele niveau van zijn ploeggenoten. De hoogdagen volgen elkaar tegenwoordig pijlsnel op want na de Rondegekte van vorige week serveerde onze president vandaag kersverse kasseien uit de Hel van het Noorden doorspekt met zandkorrels van de zuiverste soort gespreid op een bedje pavé jakadé. Dit gebeurde dan nog op de dag zelf van deze klassieker die zo mogelijk nog heroïscher proporties aanneemt dan Vlaanderens mooiste. Opnieuw ondergedompeld worden in de sfeer van de grote dagen, zich renner voelen op legendarische wegen, de wielergeschiedenis ter plaatse beleven en ruiken : het kan enkel bij de Tinekesvrienden! Een euforische Willy wou net voor de start het Esseveelied aanheffen maar werd vlug met de harde realiteit geconfronteerd : KVK scoorde 2 keer meer en het supportersaantal binnen de ploeg van zijn clubke blijft op één staan. Toch geruchten in het peloton over een bestelling Esseveesjaals door de champ en Red Philip. Nader onderzoek wees evenwel uit dat beiden van plan zijn die sjaals op een rituele manier te verbranden nadat eerdere voodoopraktijken op een Durypopje hun doel misten. Ook een grote naam aan het stuur van de volgwagen : kersvers papa Pieter die voor dag en dauw moeder en kroost in de steek liet om het Tinekesteam vak-en oortjeskundig te begeleiden op de tocht door de hel. Champ Ronny had voor de gelegenheid zijn schoonzoon meegebracht voor een gebitstest : zou hij zijn tanden al dan niet stukbijten op de kasseien?

Een in grote conditie verkerende bompa-president nam direct de teugels stevig in handen daarbij geassisteerd door wisselende medekopmannen : Dirk,Simon,Jacques,Pantani...Al vrij vlug werden de lichamen op temperatuur gebracht door een originele zigzagbeklimming van de pover leute. De laatste restjes overwinningsalcohol werden uit de bloedbaan gezweet en er werd plaats vrijgemaakt voor de kasseihoofdschotel die op een gastronomische manier in brokjes zou opgediend worden. Een eerste strook was van een lichtlopende soort voorzien van een goed berijdbare zijstrook voor de asfaltjeannetten. Viriel als we zijn, koos niemand voor het asfalt. Even verderop verhinderden enkele wereldvreemde gendarmes ons de toegang tot het parcours niet wetende welke personaliteiten ons peloton herbergt. Geen nood, de president past aan alles een mouw en zo kwamen we uiteindelijk tocht terecht op de nog onbereden paden van de Helleklassieker. Sensatie troef op de strook van Gruson. We hadden daar een afspraak met de wielergeschiedenis en knepen even in de wang om te zien of dit wel echt was. De decibels en drinkbussen vlogen in het rond, toeschouwers werden nipt ontweken, het samenspel van banden en kasseien veroorzaakten trillende armspieren en klapperende tanden. Pure sensatie op 2 wielen! Gendarm Jean mes Couilles (van adel) vond dat het nog iets beter kon en stuurde ons opnieuw het Grusonpad op waarna sportdirecteur Pieter de dorstigen laafde en de hongerigen spijsde, waarvoor hartelijk dank! Op de terugtocht genoten we tot aan de piste van de laatste 15 km van de echte Paris-Roubaix waarbij de kasseien van Hem en Espace Creupelandt onze achting voor de echte helden nog deed toenemen.

Een heel aparte en sensationele ervaring! Bedankt president voor zoveel voorbereiding en zoveel wielerechtheid in deze rit, zonder twijfel hét pronkstuk van dit seizoen. Dat we het 's namiddags voor de TV nog eens allemaal als toeschouwer konden herbeleven, maakt het nog zoveel mooier! Unieke rit,94 km,21 renners en 26,1 gemiddeld. Tot zondag,1e afspraak voor de berggeiten onder ons.

Red Philip

NVDR: herbeleef deze memorabele rit op http://connect.garmin.com/jsPlayer/479907165