Verslag van de rit van 3 juni 2018 Franco-Belge met aankomst in ons lokaal café Merlijn

Net zoals voorspeld door meteo Tineke : zachte starttemperaturen, matige wind, het ideale fietsweer om er een zondagse boenk op te geven. Enigszins verwonderlijk konden we uit onze 35-koppige kern amper een elftal distilleren. Er waren evenwel serieuze verzachtende omstandigheden : zo is het Vlaamse land momenteel in de ban van communie-en lentefeesten en fietsten onze eliterenners zonder contract zich op zaterdag het snot uit de neus in La Chouffe - en andere classics. Dirk en onze clubgps Mark daarentegen vielen ten prooi aan een mysterieuze bacterie die hun maag -en darmstelsel helemaal had ontregeld. In het geval van Dirk bleek de schuldige een uit Japan afkomstig monster te zijn terwijl Mark  als proever optrad voor Tanpizza’s en – noedels ter vervanging van de lekkernijen die frituur Bertrand al ruim 40 jaar op de Veekaa uit zijn frietmand toverde.

Onder het motto “kwaliteit primeert op kwantiteit” mocht het deelnemersveld er toch wezen. Toppers als Pantani en David Rigole tekenden vol goesting present, net als onze Geert Depoortere’s, de voorzitter, Joost, Arne, onze Tripadvisor, de MM en last but not least Petra die de vrouwelijke eer hoog hield na bij nachte aan het ziekbed van Dirk stand-bye te zijn geweest.  Een mix van jeugd en ervaring dus die over de skreve op avontuur zou trekken om daarna een après-vélo te houden in ’t Merlijntje. Onze SB/PM rekende zich ondertussen rijk vanuit zijne canapé en liet fier weten dat de clubkas moeiteloos de Europese norm zou halen zonder dat er met de klakke zou moeten rondgegaan worden. Of hoe elk nadeel zijn voordeel heeft.

Het was onze TripAdvisor himself die de ritarchitectuur had uitgetekend terwijl Piet glansrijk zou duotasken : combinatie van de jobs van sportdirecteur en fotograaf.  Gezien de favoriete voetbalclub van Kevin (afkorting in pelousevorm op gewone aanvraag te bekomen bij SB/PM Willy) vol Europa mag induiken, volgde hij dit voorbeeld en troonde ons mee over de grens naar het land van du pain, du vin, du Boursin en ook wel een beetje van Macron(s).

In een mum van tijd waren we in het buitenland en regende het smskes van de telecomoperatoren in in onze berichteninbox. Kenmerkend voor het eerste ritgedeelte was de lichtlopendheid van het parcours : zonder een trap te veel te geven bereikten we Quesnoy sur Deule waar de pitstop in een verrassend idyllisch kader werd gehouden. Via een smalle doorgang kwamen we bij de rivier de Deule terecht, beter bekend als een zijrivier van de Leie. De Kevin had dit in ’t zwart ontdekt tijdens zijn ritverkenning of hoe de anderskleurige mens licht in de geesten kan brengen. We verorberden met plezier de door Piet de geserveerde natjes en droogjes waarvoor hartelijk dank. Na onze tussenlanding rolden de eerste hoogtemeters voor onze wielen : een pittige tempoversnelling pijnigde de kuiten maar de schilderachtige omgeving compenseerde alles. We mochten langs het kanaal richting Lauwe nog eens flink van jetje geven waarbij Pantani in de achtervolging op de kopgroep fabuleuze snelheden haalde. Geert Depoortere 1 en de MM profiteerden daarbij à la Zoetemelk van zijn wiel.

Na deze krachtinspanning ging het richting Merlijntje waar de club trakteerde met drank à volonté en boterhammen met gekap. De president diepte ter plaatse nog enkele ontsmettingsrecepten op die vooral in het geval van spijsverteringsproblemen reeds proefondervindelijk hun nut hebben bewezen. Zo leerden we dat Ricard en gin tonic in elk apothekerijkastje thuishoren omdat ze in no time helend werken. Tip van de week dus!

Schitterende rit met formidabele vergezichten en heerlijke tempoversnellingen.

84 km, 27,2 gemiddeld en 330 hm.

Tot zondag!

Red Philip

NVDR: herbeleef de rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/2753935791

Sfeerbeelden van de Franco-Belge/Merlijntjerit van 3 juni 2018

Verslag van de rit van 27 mei 2018 Montreoul au Bois - Trou Robin

In alle vroegte liepen de zondagse wekkers en smartphone-alarmen af op de nachtkastjes van de Tinekesvrienden. De andere helften van het bed wentelden zich zuchtend en puffend in het dons, de Tinekesvrienden, dappersten onder de Galliërs, stapten met het juiste been uit de bedstee en maakten zich op voor de eerste rit die om 7:30 van start zou gaan. Vroeger starten betekent niet alleen meer kilometers fietsen maar  komt ook tegemoet aan de soms tropische klimatologische omstandigheden die onze contreien hoe langer hoe meer teisteren. 23 graden om 7u ’s morgens, Zuiderse toestanden in Noord-Europa. De Aldiparking vulde zich dan ook met 20 gretige atleten en 1 atlete die geen zin hadden om te besparen op zweetdruppels. Parcoursbouwer van dienst was niemand minder dan Geert Sioen en dan weten de insiders direct wat de wielerpot schaft : voorgerecht bestaande uit hoogtemeters geserveerd op een bedje van koude spieren, hoofdgerecht met gepocheerde hellingen aangebakken in eigen zweet en als dessert gechambreerde en kuitenbijtende klimpartijen die de tanden doen knarsen, het gehemelte uitdrogen, de bloeddruk de hoogte injagen, de hartslagen optimaliseren en de spiervezels extra doen vibreren. Wielerfijnproevers als we zijn schoven we dan ook likkebaardend aan voor deze heerlijke vorm van zelfkastijding van de enige echte klimchef. Sommelier van dienst was onze sportieve sponsor Bjorn die voor de spijs –en drankcombinaties geassisteerd werd door één van zijn troonopvolgers. Terwijl we ons na een bezinningsmoment van rust en gebed klaar maakten om de klikpedalen in werking te stellen, kwam Jo met heuglijk nieuws af. Zijn buienradar verklapte dat we rond de klok van 9u zouden getrakteerd worden op een  verkwikkende douche al was het niet direct duidelijk of hij de had over de Westvlaamse dan wel over de Limburgse regio.

Wat er ook van weze, met Zwitserse precisie  begonnen we om 7:30 aan een tocht vol avontuur die ons voor de gelegenheid dwars door de flink in opbouw zijnde Guldensporenstad bracht. Van meetaf aan glooide het landschap in alle hevigheid en trokken we via Hoog-Kortrijk een droomlandschap binnen waar rauwe fazantenkreten weergalmden, hazen vrolijk rondhuppelden om daarna tegen een duizelingwekkende snelheid voor het hazenpad te kiezen en zonnende beafsticks ons vol ongeloof  aanstaarden alsof we wielertoeristen waren. Alras werd duidelijk dat Jo de juiste buienradar had aangeklikt : de hemelsluizen werden met mondjesmaat opengedraaid, de temperatuur nam een duik en het gedonder loste via de bliksem enkele waarschuwingsschoten voor onze boeg. Na de sneeuw van het seizoensbegin nu gebliksem : het wordt een historische jaargang! Onvervaard en strijdlustig negeerden we de alarmsignalen van moeder natuur en daagden haar nog verder uit door de regenvestjes onaangeroerd te laten. We gaven niet af en wonnen uiteindelijk met verve het pleit. Pronkstuk van de etappe was de Trou Robin, een vreselijke bult met een gemiddeld stijgingspercentage van 8,8 % en nabij de top zelfs 17 %. Iedereen bedwong dit monster en kon daarna genieten van een sterrenmaaltijd waarvoor dank aan Bjorn en co. Tijdens de pitstop kregen we ook nog even Franse les van enkele autochtonen die afgedankte WC-potten recycleren in bloembakken. Van inventieve Zuiderburen gesproken.

De terugweg liet zich kenmerken door een opgedreven tempo en een opnieuw stijgende temperatuur. Marie stuurde het peloton nog even wandelen om een private sanitaire stop te kunnen organiseren terwijl de president in de finale geconfronteerd werd met een leegloper. Alles werd als de bliksem gefikst. Uiteindelijk puften we moe maar blij richting thuishaven waar een verfrissende douche wachtte en de wastrommel in gereedheid gebracht werd om de, dixit Diederik, stoer ogende en gespikkelde uitrusting dringend in het zeepsop te laten rondjes draaien. Sublieme en conditiebevorderende rit met heerlijke vergezichten en prikkelende hellingen. Bedankt Geert Sioen! 21 renners, 90 km, 27 gemiddeld en 577hm.

Tot zondag om 7:30 voor de Merlijntjesrit!

Red Philip

NVDR: herbeleef de rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/2734029152

Sfeerfilm rit naar Montreoul au bois 27 mei 2018 (en 't was bergop hé!)

Sfeerfoto's van de rit van 27 mei 2018 Montreoul au bois

Verslag van de rit op verplaatsing vanuit Deinze 20 mei 2018

Vandaag staat de jaarlijkse schoolreis van de Tinekesvrienden op de kalender! Voor de gelegenheid wordt het rennersdorp verlegd van den Aldi naar de carpoolparking aan de afrit Deinze. Een vleugje Tinekeshistoriek: Het idee om een rit op verplaatsing te fietsen kent zijn oorsprong bij de vroegere sponsor Tente, start aan de firma in Kruishoutem. Later verplaatst naar de markt van Kruishoutem en ook nog vanuit de rand van Doornik en Poperinge. Uiteraard telkens in een felgesmaakte regie  van onze onvolprezen clubGPS Mark de Fondateur.

Geen gorilla’s maar 13 fietsers en sportbestuurder Xavier duiken op  in de mist op de parking. Het is koud, 9° , maar meteo Tineke had zon beloofd en deze komt na een half uurtje piepen.

De rust in de vlakke aanloop wordt tot 3 maal toe verstoord door kleine parcoursvergissingen. De spitstechnologie van Mark’s GPS kan de opeenvolging van bochten en chicanes niet volgen, medekopman Kevin is gejaagd om naar het kampioensfeestje te gaan van zijn handbalclub en een dul konijn op het plein zorgt ervoor dat we telkens op onze stappen moeten terugkeren.  Maar niet getreurd, ter hoogte van Gavere steken we de Schelde over en beginnen we de eerste van onze 629 hoogtemeters te sprokkelen. We genieten van het prachtige parcours, 100% nieuwe baantjes, onbekende dorpjes passeren de revue: Munte, Scheldewindeke, Oosterzele.. Oogstrelende vergezichten en bloedmooie natuur vergezellen ons. De pitstop heeft Mark tactisch voorzien aan km 37 ter hoogte van het lekker ouderwetse voetbalplein van Sporting Strijpen want daarna begint de hectische finale van 43 km dixit de Fondateur. Xavier serveert ons een uitgebreid buffet van sportdranken en gebakjes waarvoor dank! Nog maar net terug op het carbonnen ros wordt de wielerkaravaan klem gereden door 2 volgeladen tractors, zie foto hieronder. De veiligheidsraad van de Tinekesvrienden stuurt onmiddellijk gezant en onderhandelaar Geert S op de wilde boerendochter af, en met succes, na 10’ oponthoud kunnen we onze fietsweg verderzetten met de beklimming van de Kortendries. Zoals zijn naam laat uitschijnen niet de langste helling maar wel pittig met een strook aan 9% en den ideale aperitief voor de Berendries. Vanuit het De Croo dorp Michelbeke vallen we deze klassieker uit de Ronde aan, 900m klimmen aan 7.2% met pieken tot 14%. Iedereen raakt vlot op de top, daarna laten we ons als bakstenen vallen naar de flank van de Valkenberg die we beklimmen via de Kiekenstraat (whats in a name nietwaar), 13% stijging schuiven we weer vlot onder de wielen. Eervolle vermelding voor de enige dame in het gezelschap: Marie klimt elegant en met de glimlach op eigen tempo, zie foto hieronder!

Op de terugweg dwarsen we nog de Zwalm en haar streek over supermooie baantjes, superlatieven schieten tekort om deze sublieme rit te beschrijven. Het is puur genieten tot we terug de carpoolparking oprijden. Dikke proficiat en dikke merci aan Mark voor deze nieuwe parel aan de rijke rittenkroon van de Tinekesvrienden!

80km aan 25gem, 629hm

President

NVDR: herbeleef de rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/2715097099

Groepsfoto en sfeerbeelden van de rit op verplaatsing 20 mei 2018

De Flandriens van de regenrit naar Houthulst 13 mei 2018

Verslag van de rit van 6 mei 2018 , piste Roubaix

De weer-en andere goden en waren ons fantastisch gezind : na een periode van net niet (tiens, waar hebben we dat nog gehoord), spreidde Laura haar tentakels wijds open zodat iedereen kon genieten van haar gratis aangeboden zonne-energie. Kilometertellers liepen net niet achterwaarts, zweetdruppels sierden al van bij de start menig voorhoofd als parels aan een snoer en de zomertenu’s gaven heelwat sportief mensenvlees bloot. De kannibalen onder ons stonden reikhalzend en likkebaardend achter de roodwitte Aldi-slagbomen klaar om op elk ongewapend moment fluks toe te slaan te meer ons vrouwelijk deelnemersveld nog eens compleet was.

Heuleplaats lag ondertussen bezaaid met de restanten van een ongemeen boeiend en losbandig leven. Heulenaars kennen er wat van : ze jagen met sprekend gemak het zwin deur de bjitten. Waren ze onder impuls van onze SB/PM gastheer geweest voor Team Essevee of lag een andere ploeg aan de basis van dit bacchanaal? Navraag bij de plaatselijke feestbeesten (lees : Mark, Piet, Mathijs, Diederik, Frederik, Joost, Yvan,…) leerde ons dat het uitgerekend Team Burgemeester was dat de forcing had gevoerd door uit te pakken met de realisatie van een gloednieuwe Heuleplaats.

We noteerden bij de start het heroptreden van onze president die net terug voet aan wal had gezet vanuit het land van Ouzo en Papazoglou. Het eerste streelt de smaakpapillen, het tweede doet pijn aan de voetbalogen.  Een wakkere Tripadavisor had reeds op vrijdag in de mot dat het Heuvellandparcours van Wesley in extremis gekaapt werd door de Montebergrally waarop onze  kopman in no time een rit naar Roubaix uit zijn gps toverde. Flexibiliteit, aanpassingsvermogen, creativiteit…Zie daar enkele van de eigenschappen die in overvloed aanwezig zijn binnen deze vereniging. De president was in ieder geval niet rouwig om deze lastminute aanpassing gezien zijn jetlag en de Zuiderse modus vivendi.

Een rit naar de legendarische vélodrome André Petrieux geeft altijd een speciaal gevoel. De wielergeschiedenis kleeft aan die wielerbaan, het stof van de kasseien, het zweet van de dwangarbeiders van de weg, de rondgierende adrenaline, het verstomde gejuich van de wielermassa…Je vindt het op die plaats allemaal terug. Een unieke ervaring. De weg daarheen verliep gestroomlijnd en tegen een sportief tempo met Wesley en Ringo als locomotieven van dienst.

Tijdens de pitstop deed Tripadvisor Kevin zijn naam alle eer aan : hij nam ons mee naar hogere sferen door uit te pakken met rasechte, onvervalste spacecake naar schoonmoeders recept. Overheerlijk en maagvullend : de reeds opgebruikte calorieën werden smakelijk aangevuld waarvoor hartelijk dank.

Blij dat we content waren richtten we de wielersteven terug naar de thuishaven waarbij we nog enkele hoogtemeters savoureerden en tevens een cartouche mochten afschieten langs de golden river.

Een all-in rit met historische inslag waarvoor dank aan Wesley.

80 km, 27,5 gem, 23 renners en 332hm.

Tot zondag om 8u aan den Aldi.

Red Philip

NVDR: herbeleef de rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/2683317707

Groepsfoto en sfeerbeelden piste Roubaix en onderweg