Verslag van de rit naar Kluisbergen van 9 september
Heule is in de ban van de Tinekesfeesten en dat hebben we
geweten. Bij het ochtendlijke binnenrijden van deze feestgemeente werden her en
der wandelende lijken aangetroffen die de vergelijking met Frankenstein perfect
konden doorstaan. Ze bewogen zich voort als waren het ontsnapte mummies uit geheime
Kortrijkse sarcofages. Zelfs bittere tranen werden gespot of hoe zelfs het
Aalsters carnaval navolging krijgt te Heule. De biergalm die langzaam opsteeg
richting bijna gedicht ozongat wees in ieder geval op een uitdeinende
feesttoestand. Als club blijven we de verkiezing van Tineke van Heule heel
genegen want het is Tineke en haar eredames die op de kampioenenviering het
podium voorziet van warme kussen en trofeëen allerhande. Een mens zou voor
minder zijn zondagochtenden opofferen. De mededeling op de blog dat onze SB/PM
na afloop zou trakteren zorgde voor een zeer gestoffeerd deelnemersveld. Liefst
18 deelnemers wilden dit onder geen enkel beding missen. Het omhoog gaan van de
Aldislagbomen ontlokte aan Willy enkele spitsvondige opmerkingen over viriliteit
en staande ovaties waarop Fanny repliceerde dat het nogal vroeg op de ochtend
was om dergelijke vreugdekreten te lanceren.
Piet was ritarchitect en kreeg last minute Diederik
(apothekers prepareren zich vakkundig vóór aanvang van de rit) als medekopman
aan zijn zij. Gerd liet via WhatsApp weten dat zijn vehikel na amper 100 meter
te kampen had met een fatale leegloper en wenste ons veel succes. Het bericht
bulkte van frustratie om de gemiste km’s en de onthouding van liters gerstenat.
De Tinekestrein vertrok toch klokvast op zoek naar uitdaging en
calorieverbruik. Het was genieten geblazen langs het oervlaamse plat pays dat
Jacques Brel zo mooi wist te bezingen toen hij nog springlevend was. We
laveerden aanvankelijk behendig langs de heuveltjes van Erika hetgeen ons de
illusie bezorgde dat de hoogtemeters voor een andere keer zouden zijn. Tot Piet
plots dé verrassing van de dag uit zijn helm toverde : de vervaarlijke
Kluisberg dook als een slokop voor onze
wielen op! Er was geen ontkomen aan, we puften en hijgden ons in verspreide
slagorde richting dak van de Vlaamse Ardennen. De verwoede inspanningen werden
op de top beloond met een overheerlijke en uitgebreid buffet geschonken door
Simon. Bedankt Simon, zowel de bereiding als de bediening verdienen een
Michelinster! Na een vereeuwiging van onze troepen in het gezelschap van rode
Teddy ging het tegen een gezapig tempo richting dé feestgemeente van
Vlaanderen. Piet bleef ondertussen maar hoogtemeters uit zijn achterzak toveren
en combineerde dit met heerlijke afdalingen die de gemiddelde snelheid omhoog
dreven. Ook Yvan deed zijn duit in het zakje door een traditie in stand te
houden : zijn ketting laat telkens in de omgeving van Kluisbergen haar oren
hangen waarop hij haar met veel geduld en toewijding opnieuw op de juiste weg
helpt.
Als uitsmijter laveerde ons peloton nog door het Kortrijks
stadscentrum waar de plaatselijke bevolking haar ogen uitkeek op zoveel
wielertalent en bewonderend de sponsoring op de truitjes gadesloeg. Eind goed al
goed dus en onder een feestelijk klokkengelui kwamen we aan op de terrassen van
Heule centrum alwaar de dorstige kelen
gelaafd werden op kosten van de nog altijd in stevige conditie verkerende
clubkas.
Er dienden zelfs waarborgen opgehoest te worden voor de
glazen van de recuperatiedrank bij uitstek : warme chocomelk! Het moet zijn dat
de Heulenaren verwoede verzamelaars zijn van deze hebbedingetjes.
Heel mooie rit waarvoor dank aan Piet. 18 renners, 70 km, 454
hm en 27,6 gemiddeld.
Tot zondag!
Red Philip
Rit van 2 september : Heuvelland - Monteberg
Nog niet de ultimo kilometro maar toch al de laatste maand
van het seizoen. De klassementsteerlingen kunnen nog alle kanten uitrollen en
dus was er absoluut geen sprake van een eindeseizoensfeertje. Alles begint
stilaan naar de herfst te ruiken en te voelen : starten om 8u, een graadje
minder al konden we met de voorgeschotelde 13 gr niet echt klagen. Het was trouwens
enige tijd geleden dat we nog zo’n opkomst mochten noteren : 18 man en 1 vrouw zorgden
voor een volslank peloton. De MM kwam handen en ogen te kort om alles te
registreren maar slaagde er alsnog in de aanwezigheden correct te noteren. We
vernamen voorts off the record dat de president en zijn First Lady met de Air Force One op
missie zijn naar een Zuiderse bestemming waar alle soorten batterijen via
zonne-energie terug opgeladen worden. Minder goed nieuws kwam er vanuit de
gekwetstenboeg. Naast Buffalo Benny en Bart liggen nu ook onze Tripadvisor
(geblokkeerde rug) , ex-secretary –general Jacques ( op training duel aangegaan
met een dolgedraaide quad) en coach Dirk (knieoperatie) in de lappenmand. Aan allen
in naam van de club een spoedig en volledig herstel gewenst! Daarnaast ook opbeurend
nieuws : David Fieux, alias Rebelin, kaapte in de koers van Marke een 5de
plaats weg. Klasse op 2 wielen, bravo David!
Onder toezicht van sportdirectrice Petra zette ritarchitect
Wesley iedereen op scherp voor een rit richting Heuvelland. Onmiddellijk
sensatie toen bleek dat onze volgwagen plots in het niets leek verdwenen te
zijn : Bermudadriehoektoestanden op Heuls grondgebied! Pantani werd als
verkenner vooruit (of achteruit) gestuurd maar het was uiteindelijk een wakkere
Geert Depoortere 2 die de hete adem van Petra niet meer in de nek had gevoeld en
direct alarm sloeg. Via een fenomenaal strategisch inzicht slaagde hij erin
Petra op het slagveld te traceren en haar terug achter de aanvalslinies te
loodsen. Van een briljant militair hoogstandje gesproken!
Kopmannen Wesley, David Rigole en Mathijs legden er richting
Westhoek afwisselend de gepaste pees op hetgeen zorgde voor een aangenaam en
sportief tempo. Ook de pitstopplaats werd speciaal uitgekiend : net vóór de
Monteberg zodat alle reserves aangevuld konden worden om de slokop van de
etappe de baas te kunnen. Een fel gesmaakt en gevarieerd buffet viel ons te
beurt waarvoor hartelijk dank aan Petra.
De Monteberg is een pareltje voor de wielertoerist. Het
hoogteverschil van 115 m werd via een gemiddeld stijgingspercentage van 7 %
door iedereen vlot overbrugd. Het viel daarbij op dat Joost tijdens de
beklimming de 2 vingers in de neusgaten hield of hoe een trainingssessie met de
Leeuw op Italiaanse bodem haar vruchten afwierp. Sterk!
Op de terugtocht naar de heimat brak de zon helemaal door en
belandden we van een stukje herfst opnieuw in de zomer.
Het Heuvelland toverde heerlijke vergezichten op ons netvlies
waardoor eens te meer onze zondagmorgen gekleurd werd conform de missie van de
club : sporten en leute maken onder het motto samen uit, samen thuis.
Machtige rit tegen een haalbaar tempo waarvoor dank aan
Wesley en zijn ritluitenanten.
84 km,28,2 gem en 381 hm. Tot zondag om 8u voor de rit onder
regie van Piet!
Red Philip
Verslag van de rit naar Grijsloke op 26 augustus 2018
We noteren 26
augustus. We weten intussen dat
de het warmste van deze zomer stilaan op zijn einde loopt en dat de herfstdagen
voorzichtig in het verschiet liggen.
Ook de langste en zwaarste ritten
hebben we intussen wel achter de
kiezen. Logischerwijze werd het startuur
een half uur opgeschoven waardoor we iets langer in onze nest mochten liggen.
Iets te lang blijkbaar want velen onder ons hadden hun vermoeide kat gestuurd , amper een tiental Tinekesvrienden stonden vertrekkensklaar. Gelukkig werd onze rit versterkt met een 3 tal gastrenners : Karel, Filip (pipo) en Christ.
Aan de start toch enige consternatie : er werd gewag gemaakt
van een eerste overwinning van de veekaa begod.
Al onmiddellijk ontstonden er wilde fantasiën over een PO 1 deelname.
Tja, zalig zijn zijn de armen van geest . Intussen hield onze schatbewaarder zich wijselijk stil van achter zijn stuur , zou essevee misschien alweer
verloren hebben ?
Intussen stond ervaringsdeskundige Dirk klaar om ons mee te
nemen richting Gijzelbrechtegem. Samen met
medekopman Geert D. fietsten we al hobbelend via Rollegem, Bellegem en Moen
naar de flanken van de Kluisberg en Oude Kwaremont om onze pitstop te nemen in Grijsloke . We
passeerden ook nog even de thuishaven van grootindustrieel Willy Naessens en
zijn jonge deerne Marie Jeanne. Zelfs Hotel
Romantiek was nooit ver weg deze zondag.
Arne had voor ons een culinaire spitsvondigheid voorzien,
met name overheerlijke rijsttaartjes uit het charmante Moorsele. Bedankt Arne,
top !
Door een onverwacht
euvel in het parcourprofiel werd onze Jan nog spijtig genoeg getroffen door een
leegloper. De bandelwissel verliep
dermate snel dat die hard geleek met de bandenwissel van Vettel in Spa
Francorchamps dit weekend. Arne : zowel topkok als topmecanien in 1 persoon .
Langs de boorden van het kanaal werd intussen nog de
vertrouwde cartouche afgeschoten door deze bende afgetrainde topatleten. Enig ander niet gemotoriseerd vehikel werden
ter plaatse achtergelaten.
Voldaan bolden we ons geliefde Heule terug binnen, na alweer
een op en top leuke en gevarieerde rit van Dirk. Dikke merci
!
Aan de top van ons klassement belooft het in elk geval een
razend spannende eindrace te worden. Marc, onze fondateur en notoir club-gps
nam door de afwezigheid van een andere Tinekeslegende Red Filip de leiding in
ons clubkampioenschap over , weliswaar maar met enkele schamele punten. Zie klassement hiernaast. Een
bloedstollende nek aan nek race zit er de volgende weken in elk geval aan te
komen, de tactische plannetjes worden
met Zwitserse precisie in elkaar
geknutseld in elk geval. Voor een gokje zich best wenden tot Unibet.com.
Tot volgende zondag opnieuw om 8 uur aan den Aldi
Joost
1 sportbestuurder, 10 Tinekesvrienden, 3 gastrijders, 75 km, 27,4 gemiddeld, 455hm
NVDR: herbeleef de rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/2966872338
Verslag van de bewogen rit naar Ruiselede 19 augustus 2018
Er stond vandaag een feesteditie op de kalender : onze
clubgps, president-fondateur Mark diepte niet alleen een nieuwe rit uit zijn rijkgevulde
parcoursportefeuille op maar verbond er samen met nonkel Marc nog een traktaat
aan vast ter gelegenheid van een 60ste en 65ste
verjaardag. 125 jaar wielergeschiedenis of hoe Mark & Marc de
bevolkingspiramide dribbelen met een uitstekende fysieke paraatheid. Het
ontlastingspatroon van onze ritarchitect dreigde nog even roet in het eten te
gooien maar uiteindelijk kon hij de schijn ophouden en bleef de ongewenste
pensenkermis achterwege. Voor het eerst in zijn getrouwd leven sprak hij vóór
zijn vertrek vanop het vertrek de gevleugelde woorden : “nu vertrek ik niet
graag”.
Met dertien renners en sportdirecteur David Rigole staken
we van wal voor een relatief vlakke rit richting Ruiselede via Izegem,
Meulebeke, Pittem en Tielt. De wind was tijdens de 1e rithelft een
welkome bondgenoot en zorgde ervoor dat de gemiddelde snelheid de vergelijking
met Kortrijk Koerse kon doorstaan. Het kopwerk van onze jongelui Willy en Mark
was daar uiteraard ook niet vreemd aan, ze dirigeerden met sprekend gemak het
peloton doorheen een kakelende windsymfonie. De pitstop werd vlot bereikt,
David pakte ter plaatse uit met megawafels die overgoten werden met gekoelde
frisdrank waarvoor hartelijk dank. Petra had zich vooral opgehouden in de
omgeving van Mark en voelde plots een steeds heviger wordende aandrang om de plaatselijke fauna en flora te voorzien
van de nodige meststoffen nu moeder natuur de laatste tijd ontregeld is en
stiefmoederlijk behandeld wordt door de opwarming van de aarde. Petra verdween
halsoverkop in het maïsveld terwijl Willy de plaatselijke haas even aan de klap
hield. Bij de Tinekesvrienden wordt duidelijk aan alles gedacht en is teamwork
geen ijdel begrip.
Met verse moed zadelden we opnieuw de stalen en carbonnen
rossen voor wat achteraf één van de meest bewogen 2de rithelften van
het seizoen zou worden.
De wind blees nu pal op kop en topatleet Pantani nam nu
enig kopwerk voor zijn rekening. Er kon toch nog wat gekeuveld worden totdat
plots het noodlot in alle hevigheid toesloeg. Het voorwiel van Buffalo Benny
besloot om onbekende redenen even te snuffelen aan het achterwiel van Petra.
Deze al dan niet gewenste intimiteiten resulteerden in een lawaai van jewelste.
Benny werd het slachtoffer van de aantrekkingskracht van de aarde en kuste
keihard de grond waarop Geert Depoortere 2 als een volleerde Saganacrobaat
eveneens het decor invloog. Plots was het alle hens aan dek in de gelederen nu
er 2 van pijn verwrongen lichamen in de goot waren beland. Geert kon zonder
veel moeite zijn weg vervolgen terwijl Benny niet ongehavend uit dit avontuur
kwam : spierwit, duizelig, een onwillige heup en een hand die er voor spek en
bonen bijhing. Verdict : gebroken duim met operatie tot gevolg, geen
hersenschudding want alle vijzen werden na grondig onderzoek teruggevonden. De
bezemwagen bewees volop zijn nut terwijl het de volgende km’s toch even stil
werd in het peloton. Sterkte Benny en veel courage!
Even verderop werd Jan het slachtoffer van een lekke band
waarop David aangaf dat dit geen enkel probleem vormde : hij had nu immers ook
een reservefiets aan boord!
Via Lendelede en Kuurne denderden we Heule centrum binnen
waar de terras van den Hert uitnodigend op ons lag te wachten. De
verjaardagsparty van beide Markussen werd zeer gesmaakt, het gerstenat piste
als een engelke op de tong. Proficiat heren en bedankt!
Mooie maar bewogen rit, 14 deelnemers, 84 km, 27,5
gemiddeld en 320hm. Tot zondag om 8u!
Red Philip
NVDR: herbeleef de rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/2947467712
Abonneren op:
Posts (Atom)