Verslag van de rit naar kasseistrook 5 van Paris-Roubaix Camphin-en-Pévèle 14 april 2019
De kroon op het hoofd van de voorjaarsklassiekers : Paris-Roubaix
op presidentiële wijze gekruid met pikante hoogtemeters en geserveerd op een
bedje van kraakverse en poerdroge kasseien. Geen gastronomisch gepeuzel,
integendeel, alle ingrediënten werden à volonté opgediend. Enkele opmerkelijke
starttaferelen. De klimaatmarsen mogen dan op het politieke toneel wel afgedaan
worden als onverantwoord gespijbel en groene hersenspinsels, moeder natuur
denkt daar duidelijk anders over. 14 april ,amper 2 graden en een strakke
Noordooster zorgden voor winterse temperaturen die de opwarming van de aarde
naar het rijk der fabelen stuurden. Wat klimaat, hoe klimaat , klimaat is
klimaat en paniekvoetbal hoort thuis op de groene rechthoek (die van Zulte
uiteraard. Op de VK was de slogan eerder l’Union fait la farce). Geert Sioen,
berggeit en notoir kasseihater, verscheen monter en opgewekt aan de start en
ook onze dames gaven collectief present : het vibrerend gedokker op de kasseien
in de Hel van het Noorden zit daar vermoedelijk voor iets tussen. Pantani
vierde zijn seizoensdebuut terwijl onze gedachten vooral uitgaan naar Dirk die
momenteel volop herstelt na een optreden op de operatietatami. Sterkte Dirk en
een spoedig herstel gewenst! Last but not least slaagde Frederik samen met zijn
pienter zoontje met brio in de selectieprocedure “hoe versterk ik de
presidentiële garde in de gedaante van sportdirecteur”. Beiden werden
respectievelijk gekroond tot sportdirecteur 1 en 2. Tussen de president en de
sportdirecteurs trokken 17 renners de wijde wereld in op zoek naar avontuur en
eeuwige roem. Met het mes tussen de tanden en opgespannen spieren haspelden we
al vlug enkele hoogtemeters af. Wat een heerlijke streek is dit toch : bergop,
bergaf, kasseien, putten, biljartwegen, Noordooster op kop, wind in ’t gat, een beetje zon en veel
koude. Dit alles samengeperst op een zakdoek van om en bij de 85 km. Omdat het
oog en de sups ook wat willen, besloten we om een snuifje spektakel aan
het geheel toe te voegen. Zo liet de president zijn luchtkamer leeglopen en
konden de sups van nabij getuige zijn van het feit hoe een lekke band succesvol
en in no time verwisseld wordt. Geslaagd oponthoud, kirrende fans en een prima ingangsexamen voor Frederik senior en junior. Nagenietend en zonder kleerscheuren konden
we onze Helletocht verder zetten. Enkele minder bekende kasseistroken werden
moeiteloos overwonnen en tussendoor voerden we een strijd tegen de onderkoelde
thermometer. Hoogtepunt van de rit was zonder enige twijfel de doortocht op de
memorabele kasseistrook Camphin -en - Pévèle. Terwijl het peloton zich
opsplitste in kasseivreters en asfaltjeannetten werden we op deze 1800 m lange
strook volledig ondergedompeld in de Paris-Roubaixsfeer en stoven onze Van
Aerts’, Van Marcke’s, Sagans en andere Gilbert’s onder luid gejuich richting
pitstop. Enorme ervaring, met dank aan de president! Na een gesmaakte aanvulling
van vocht en calorieën - waarvoor dank aan de wedstrijdsponsor - vingen we met
volle moed de terugtocht aan. Ook hier bleef het parcours geaccidenteerd en
werd de voorjaarsconditie aan een stevige test onderworpen. In een pittige
finale werd niemand tussen de kader ter hoogte van de derailleur gesitueerd
hetgeen bewijst dat de Tinekestroepen reeds getuigen van een meer dan
behoorlijke conditie. Na 85 km bolde het peloton over de meet. 17 renners
en een sterk gemiddelde: 26/u. en 460 hoogtemeters.
Opnieuw een formidabele rit met alles erop en eraan : bedankt
Martin, ’t was een meesterstuk! Tot zondag om 8u!
Red Philip
NVDR:herbeleef de rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/3558424088
Verslag van de rit van 7 april 2019 Russignies
Op de dag van
Vlaanderens mooiste verzamelden 11 mannen (waaronder testrijder Emile) en 2
vrouwen met jeukende benen aan de thuisstartbasis van één der meest atletische
en sexy wielerteams die Heule rijk is. Podiumfavoriet en gps-wonder Mark kon in
laatste instantie aansluiten met zijn uit het Rondemuseum afkomstig vehikel
nadat zijn echte bolide er de brui aan had gegeven.
Onze man van de
klassiekers – niemand minder dan SB/PM Willy himself – had met Rodaniaanse
precisie en zijn flexibele meetlat het parcours zodanig afgemeten dat we alsnog
enigszins konden proeven van het echte werk der groten op die heroïsche Vlaamse
wegen. Geen sinecure want de Ronde heeft het voorlopig niet meer zo begrepen op
Heule en omstreken. Zo was een trekpleister als de Kwaremont afgesloten
voor echte coureurs en bleek het vipgebeuren rond de Trieu te gevaarlijk voor
professionele dalers . Maar zoals zo vaak in deze club werd nu ook weer een
aardrijkskundig huzarenstukje opgevoerd. Flexibele klasse met grote K van KVK!
Artikel 6 quater van
ons clubreglement (voetbalgepalaver verboden zolang de VK niet wint) werd
inmiddels naar de prullenmand verwezen vanwege niet meer van toepassing. Nu
zelfs het grote Essevee al voor 4e opeenvolgende keer lelijk
uitgleed over die gladde Kortrijkse hemdsknopen, diende een actualisering van
het clubreglement zich uiteraard op. Dit tot groot jolijt van die hards zoals
Geert Depoortere 2, de president en Red Philip. De diepe groeven op de
voorhoofden van Willy, Arne en Fanny waren evenwel perfecte geleiders voor die
hemelse en bittere voetbaltranen die al vlug over ons neerdaalden. Ter hoogte
van Bissegem werd dan ook het regenvestjesalarm afgekondigd en bestond de opdracht
erin behoedzaam en veilig langs riooldeksels en scherpe bochten te laveren.
Sportdirecteur Kevin stond in rechtstreekse verbinding met de wedstrijdleiding
van de Ronde en beschikte zelfs over realtime beeldmateriaal. Terzelfdertijd
werden we telkens verwittigd bij naderend achteropkomend verkeer of hoe
hoogtechnologisch duotasken ons clubgebeuren is binnengeslopen.
Willy had een pittig
parcours samengesteld waarbij een door de weersomstandigheden gladde
kasseiafdaling voor enig animo zorgde : her en der dichtgeknepen billen maar
iedereen stak de kasseien behendig één voor één in de achterzak. Ideale
training voor volgende week! De pitstop werd afgekondigd te Russignies, aan de
voet van de Trieu. Onze penningmeester heeft een uitgebreid netwerk en regelde
via een lokale vriend een perfecte locatie. Kevin rukte uit met heerlijke cake
die recht uit schoonmoeders oven kwam : tongstrelend en smakend naar de trog,
naar nog! Zelfs de overburen mochten delen in de cakevreugde, ideale reclame!
Hartelijk dank Kevin en co!
Op de terugtocht was
het landschap cartouchegevoelig maar werden de benen redelijk rustig gehouden.
Fanny gaf blijk van een topconditie en mengde zich steevast vooraan in de
debatten. Sterk. Ook Petra heeft de goede benen te pakken : girlpower om u
tegen te zeggen!
Een onfortuinlijke
Arne kreeg nog te maken met een lekke band die in een recordtempo vervangen
werd.
Opnieuw een ritparel
die aan de Tinekesarchitectuur werd toegevoegd waarvoor dank aan Willy die als
clubsenior zelf gedurende 81 km alle touwtjes in handen hield! Bravo aan onze
SB/PM!
81 km, 26 gemiddeld,
14 deelnemers en 427 hm.
Tot zondag 8u voor een
nieuwe klassieker!
Red Philip
NVDR: herbeleef de rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/3537456364
Verslag van de rit van 31 maart 2019 Franco-Belge
De manipulatie van moeder natuur zorgde ervoor dat wij op een virtueel ontiegelijk vroeg uur aan de start van de 5de rit verwacht werden. Biologische - en Rodaniaklokken werden overhoop gehaald terwijl hart en andere spieren aan een tijdelijk verouderingsproces werden onderworpen. De wekelijkse routine kreeg een knauw maar gezien de flexibiliteit van de huidige generatie wielertoeristen werd deze hindernis toch vlot door 14 renners genomen.
Er werd druk gedebatteerd over de exploten van onze clubleden op zaterdag. Zo zetten Fanny, Pantani, Geert en nonkel Marc hun beste beentjes voor in de Ronde van West-Vlaanderen (topprestatie!) , beten Kevin, Diederik, Ivan, Simon en Sven zich vast in de wielerklassieker Gent-Wevelgem en verdedigde David de Tinekeskleuren in de Parochianenkoers. Meer dan 1/3de van ons ledenbestand ging vreemd en bewees daarmee dat deze club gezond springlevend is en kwalitatief hoog aangeschreven staat. Er werd nogal wat afgefietst in West-Vlaanderen!
De club koos onder impuls van onze Tripadvisor Kevin voor een tocht over de skreve waar gele hesjes in promotie staan en wijn, kaas en stokbrood hoge toppen scheren in de voedingsdriehoek.
SB/PM Willy vierde zijn eerste optreden van het seizoen en liet zich meteen opmerken door naast Kevin de eerste wedstrijdhelft op kop te fietsen. Een zoveelste bewijs dat mannen zijn zoals de wijn: hoe ouder, hoe beter!
Jo manifesteerde zich als sportdirecteur terwijl ons sportkoppel bij uitstek, Petra en Dirk, verenigd voorop ging in de strijd.
Een aangename rugwind en dito temperaturen zorgden voor een vlugge heenrit waarbij een formidabel landschap zich voor onze ogen ontrolde. Natuurpracht op een boogscheut van bij ons, verborgen parels die vaak onbekend en dus onbemind blijven.
Een gegroepeerd peloton doorploegde vreedzaam het decor tot plots de kreet “allahoe akbar” weerklonk. Met ogen vol ongeloof zagen we plots de helm van Mathijs over het asfalt rollen! Verbijstering, ongeloof, opperste verwondering en vooral bezorgdheid namen het van de rede over. Gelukkig bleek de helm inhoudsloos te zijn en was de eerste terroristische aanval in de geschiedenis van de Tinekesvrienden een scheet in een fles. Mathijs kwam met de schrik vrij, het bestuur zal brainstormen over de aanstelling van een preventieadviseur. Profiel wordt eerstdaags bekendgemaakt, kandidaten zullen gescreend worden op goed gedrag en zeden en zullen verloond worden met eeuwige roem en een vermelding in het gulden boek van de clubgeschiedenis.
De pitstop werd geserveerd aan kilometerpaal 44 : Jo rukte uit met spijs (Limburgse vlaai) en drank waarvoor hartelijk dank.
De terugtocht was van een ander kaliber : nonkel Marc nam nu naast Kevin de honneurs waar en zaagde de kopwind met wiegende schouders vakkundig middendoor. Kevin had daarnaast nog enkele cartouchestroken voorzien waarbij er op geen hoogtemeterke minder of meer gekeken werd.
Het maakte van deze etappe een doorgedreven conditietraining die de fysieke paraatheid en de conditie opnieuw enkele centimeters bijschaafde.
Sportdirecteur Jo kon vreedzaam toekijken vanuit de volgwagen nu Murphy een dagske verlof had genomen.
Schitterende internationale rit met dank aan onze Tripadvisor!
15 deelnemers, 80 km, 25,4 gemiddeld en 366 hm.
Tot zondag om8u!
Red Philip
Verslag van de rit van 24 maart 2019, Zeveren bij Deinze
Zondag 24 maart 2019 :
Ten Koetshuize baadt in het zonlicht en heeft iets weg van een oase, een
vruchtbare plek in de woestijn dus. Het machtige middenplein straalt een overdonderende
maar vredige rust uit die slechts af en toe onderbroken werd door het
gezang van enkele vroege maar goedgemutste vogels. Aan de rand van deze
majestueuze plek verzamelden druppelsgewijs 20 okselfrisse Tinekesvrienden –en
vriendinnen om de reeds 4de rit van het seizoen
onder de pedalen te duwen. Sportdirecteur en strafpleiter Arne had het
zitje aan het stuur van de volgwagen gedelegeerd aan zijn neef terwijl Diederik
zijn eigen artisanaal product – Dieter junior – meetroonde naar de start. De pers
kon niet achterhalen of het hier ging om een test van enig spierversterkend
middel. Misschien was het enkel de bedoeling om een tandje te laten bijsteken?
De modus vivendi van deze club kan als voorbeeld dienen voor politici die niet
weten hoe de demografische evolutie van de bevolking aan te pakken : verjonging
is het antwoord hierop.
Daarnaast noteerden we
de opvallende afwezigheid van onze op hoogtestage vertrokken geletruidrager en
clubgps Mark die zo zijn felbegeerde kleinood in de handen duwde van nonkel
Marc. Je moet Mark of Marc heten om bij ons de last van het leiderschap te
kunnen torsen.
Een messcherpe Simon
nam ons op sleeptouw voor een tocht naar de enige echte plaats waar we ons 100%
thuis voelen : Zeveren! Het is ronduit verbluffend hoezeer de verschillende
ritarchitecten ons telkens weer langs nieuwe en verrassende wegen brengen. Het
was aanvankelijk fel inbeuken tegen de strakke wind terwijl er een zeer
sportief tempo werd op na gehouden. Langs krinkelende en kronkelende
wegen maakten we langzaam maar zeker terreinwinst richting the place to
be. Tot Fanny het moedige besluit nam om haar nagelnieuwe vehikel (een
pareltje!) te showen door op een strategische manier alle lucht uit haar
achterwiel te laten ontsnappen. De prijs voor de eerste lekke band van het
seizoen was hiermee een feit en als beloning kreeg Fanny een leger van helpende
handen om zich heen. De kwaliteitsreservewielen van de club bleken volledig
compatibel te zijn met de nieuwste fietssnufjes : klasse!
Enkele onverwachte parcourshindernissen
stuurden het Garmintoestel van Simon even in de war maar de parate wegkennis
van onze ritarchitect loste dit euvel probleemloos op. De enkele extra km’s
zorgden voor een verhoogde staat van paraatheid in het peloton en werkten zo
spier- en conditiebevorderend. Even later werd de president het slachtoffer van
een doorstuik. Murphy was ooit werknemer bij de PTT. Putje graven, Tentje
zetten en Tukske doen. Alleen was de onverlaat zijn tentje vergeten te zetten
waardoor de gecamoufleerde put aan het oog van de president onttrokken werd.
Ook hier werd er vlot van wiel gewisseld en werd het oponthoud tot het minimum
minimorum beperkt. Even voorbij Deinze kwam de verdiende pitstop net op tijd :
rijsttaartjes en suikerwafels streelden onze smaakpapillen en vulden de
energiereserves doeltreffend aan. Bedankt Arne! Kevin ontpopte zich ondertussen
tot een echte MM en voorzag het wiel van Fanny van een nieuwe luchtkamer. Als
beloning kreeg hij km’s krediet en een doos vol goeie punten van Fanny!
De ingrediënten van de
terugreis bestonden uit zijwind en waaiervorming waarbij de inmiddels
opgewarmde lucht langsheen onze atletische lijven vrij spel kreeg. Arne gaf nog
een demonstratie van zijn in het tussenseizoen verorberde cursus “surplacen
voor dummies”. Gelukkig had de voorzitter het maneuver tijdig doorzien en
zorgde zijn hand in extremis voor een smoutzachte landing van Arne. Maradonna
maakte ooit gebruik van de hand van God, bij de Tinekesvrienden is de hand van
de president het goddelijke wapen bij uitstek. Een dankbare Arne deed zijn
bolide - tot groot jolijt van de omstaanders - een handenstand uitvoeren.
Schitterende rit die door iedereen vlot verteerd werd. Bedankt Simon voor dit
bewogen kunststukje!
89 km, 27,5
gemiddeld en 220 hm. Tot zondag om 8u!
Red Philip
NVDR: herbeleef de eerste 75km van de rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/3494874740
Abonneren op:
Posts (Atom)