Verslag van de rit van 16 mei : Wortegem-Petegem

 

Enige weerkundige bezorgdheid aan de vooravond van deze rit : de nationale en regionale weerberichten voorspelden buien op de meest onverwachte en onmogelijke momenten en werden daarin niet tegengesproken door de buienradars. We hadden echter beter moeten weten gezien het feit dat meteo Tineke voor de zoveelste keer nagels met koppen sloeg : “het blijft droog tot des middags”. Een waarheid als een koe, onwrikbaar, onomstotelijk en getuigend van een enorme meteorologische wijsheid. Het negeren van deze boodschap resulteerde in een eerder magere bezetting : 7 heldhaftige deelnemers die niet bang zijn van enig avontuur.

Onze president-fondateur was in de meest optimistische bui : hij diende zich aan in korte broek waarbij zijn atletische benen op een heroïsche manier blootgesteld werden aan de grillen van moeder natuur. Een roostering waarbij zijn uit de kluiten gewassen wielaandrijvingen zouden voorzien worden van een egaal bruin kleurtje zat er evenwel niet in. Diederik was er ongetwijfeld ook bij geweest ware het niet dat de Heulenaar dit weekend vol op hem rekende om medische en andere problemen op een medicinale manier zalvend op te lossen. We geven ook een meer dan eervolle vermelding aan onze Tinekesatleten Kevin en Simon (samen met ex-leden David²) die op zaterdag zomaar eventjes 250 km afhaspelden en 1300 hm verorberden voor “Kom op tegen Kanker”. Dit memorabel feit werd met een gulden pen ingeschreven in hun persoonlijk dossier of hoe de Tinekesvrienden ook buiten de clubgrenzen actief zijn om het goede doel te steunen.

Geert, onze parcoursbouwer van dienst, ligt momenteel samen met zijn gezin in de coronalappenmand waardoor er in de loop van de week vlug diende geschakeld te worden om de continuïteit van de dienstverlening binnen de club te garanderen. TripAdvisor Kevin activeerde onmiddellijk de noodprocedure  en vond in Mathijs een polyvalente en  meedenkende bondgenoot die de club een pasklare oplossing bezorgde. Spoedig herstel aan Geert en co en een dikke merci aan Mathijs!

Xavier vierde zijn wederoptreden na eveneens een covid-19 besmetting die hemzelf en zijn gezin even afzonderde van de buitenwereld. Met een lijf vol natuurlijke antistoffen geselde hij de pedalen alsof er niks gebeurd was.

Piet en Mathijs speelden voor locomotief terwijl Abu als een volleerde kaartjesknipper van achteruit en accordeongewijs het pelotonneke doorfietste. We waren niet alleen getuige van maar ook actieve deelnemer aan een glooiend parcours dat de kuiten onder de gepaste spanning bracht maar ook energieverslindende eigenschappen etaleerde. In Wortegem konden we in een pittoresk decor genieten van de pitstop. Het is op die locatie dat Jo plots uit de kast kwam en zich uitte als verwoede Racing Genksupporter. Hij omschrijft zichzelf als man van de fusie die het zieltogende Waterschei –en Winterslaggepingel tot een succesvol project maakte. We kunnen er in Zuid-West-Vlaanderen nog iets van leren.

Na de pitstop speelden we in een afdaling een ontketende Piet kwijt die niet wou weten van een linkse afslag en zich met ware doodsverachting in de diepte gooide. Jo en de moderne communicatiekanalen verenigden het peloton opnieuw op een manier zoals enkel Tinekesvrienden dat kunnen.

Aan kilometerpaal 66 schrikte Mark radio Tineke op.  Een noodstop ontsnapte deels aan zijn aandacht waarna hij Jo bijna omver kegelde en kennis maakte met de harde realiteit van de straatstenen. Op een kramp in het dijbeen na gelukkig geen averij maar onze clubgps koos er toch  voor om op eigen tempo de weg verder te zetten.

Schitterende en conditiebevorderende rit waarvoor dank aan de onvermoeibare Mathijs.

90 km, 26 gemiddeld, 7 deelnemers en 410 hm.

Tot zondag om 7:30 met opnieuw Mathijs aan het roer!

Red Philip

 

 

Aanmoedigingen vanuit de presidentiële suite!

 

Sfeerbeelden

 

Verslag van de rit van 9 mei 2021 naar Willems (Fr)

 Eindelijk lijkt de pandemie bijna helemaal in de pan gehakt en konden we met de politieke en virologische zegen 1 dag na het terrassenbachanaal voor de 1^e keer dit seizoen onze clubesbattementen officieel opstarten. Ons vipdorp baadde dan ook in een feestelijke sfeer.

Korte mouwen, korte broek, lange mouwen, lange broek? Regenvest of niet? Dit soort vraagstukken hield ons bezig toen we in alle zondagse vroegte de warme bedstonde inruilden voor een niet-gemotoriseerde  tocht op 2 perfect geoliede wielen. Als man vol twijfel voor de kleerkast gaan staan, beseffend dat de tijd ontbreekt om de thuiscatwalk op te lopen en de spiegels te monsteren. Dan maar vlug even de buitentemperatuur opmeten en vaststellen dat de atmosferische omstandigheden en het wolkendek het niet toelieten om vlug vestimentaire knopen door te hakken. Wegens te veel twijfel dan maar op safe spelen : beenstukken met jartellen vasthaken aan korte broek, armstukken als een 2^de huid aanbrengen ten einde een sponsor te plezieren. M.a.w. vrouwelijk denkwerk mannelijk uitgevoerd, polyvalentie binnen het Tinekespeloton. 

Ten Koetshuize liep druppelsgewijs vol op deze dag van alle moeders. De tijd dat onze Tinekesmama’s door hun wederhelften liefdevol met ons op pad gestuurd werden voor een stevige en gezondheidsbevorderende fietswandeling, lijkt jammer genoeg voorbij. De vaders onder ons daarentegen delegeerden de festiviteiten aan hun zonen en dochters voor wie moeder-en vaderdagen deel uitmaken van hun corebusiness net zoals niet meer winnen de hoofdbezigheid van Club geworden is.

De president liet inmiddels via de geijkte digitale bestuurskanalen weten dat hij wegens een overvolle en slopende vakantieagenda de fakkel voor een 5-tal weken doorgeeft volgens het estafetteprincipe : wie hem eerst grijpt is even president ad interim, een voorafname op eeuwige roem in het gulden clubboek. Op die manier wordt een machtsvacuüm vermeden en het competitiegevoel aangescherpt zonder het risico te lopen op een coup. 

Parcoursbouwer van dienst was Kevin die daarbij geassisteerd werd door Abu. We doken even over de Frankrijkskreve maar gezien onze aanwezigheid in het buitenland de 48u niet overschreed,  was er nooit enige quarantainegevaar. Ook daaraan denken onze parcoursbouwers. 

Aan kilometerpaal 30 noteerden we de eerste officiële crevaison van het seizoen : de prijs werd Briek Schottegewijs door Frederic in ontvangst genomen. Wat zou good old Briek gedacht hebben van de CO2 cartridges die nu standaard deel uitmaken van onze uitrusting?

Even voor de pitstop werd er op een hellend vlak een cartouche afgeschoten zoals enkel de straaljagers van Malaysian airlines dat kunnen! De bevoorrading kwam dan ook niks te vroeg. Het smullen werd gecombineerd met een fotoshoot die het accent legde op onze kathedralen van lichamen.

Op de terugweg liet Robrecht nog een lekke band noteren waarop Abu en Kevin de mouwen opstroopten. De ingekorte middenvinger van Abu zorgde ervoor dat de klus in een recordtempo geklaard werd.

De laatste wedstrijdhelft beukten we tegen de wind in en in waaiers reden we de finale tegemoet.

Reserves werden aangesproken, zweetdruppels gutsten van het voorhoofd, de pedalen werden gefolterd waarbij been-en dijspieren tot in hun diepste vezels aan het werk gezet werden. 

De eindmeet werd in optimale conditie gehaald.

Andermaal een schitterende rit uit het arsenaal van TripAdvisor Kevin waarvoor hartelijk dank!

13 coureurs, 90 km, 26,8 gemiddeld en 380 hm.

Tot zondag om 7u30 voor een rit onder leiding van bergkoning Geert!

 

Red Philip

 

Sfeerbeelden van de rit van 9 mei 2021 naar Willems (Fr)

 

Verslag van de testrit naar Handzame op 2 mei 2021

 Voor de 3^de keer bliezen we dit seizoen coronaproof verzamelen om conform de richtlijnen per 10 maar nog altijd in testmodus de eer van de club te verdedigen.

Ons vipdorp lag er vredig bij ook al was het in het begin van de week nog het decor voor aanstormende brandweerwagens, gierende ambulances en apocalyptische beelden van een klooster dat in vuur en vlam stond.

De President vereeuwigde vóór de start de nog nasmeulende resten van wat eens een oase van goddelijke rust en stilte was te midden het centrum van Heule. Zou Lucifer hier op een pyromaanachtige manier één of andere wraakactie gepland hebben?

Wat er ook van weze, feit was dat er plots een aftandse Pausmobiel opdook, gevuld met overjaarse zusters die zich met een brandend verlangen en vol heimwee vergaapten aan wat ééns hun veilige thuishaven was. We voelden met hen mee.

Aan de start mochten we een gehavende Abu verwelkomen die in geuren en kleuren meegaf wat er hem overkomen was terwijl de president- fondateur wit wegtrok rond de neusvleugels. Abu had zich van aftrekcursus vergist en was op de werkvloer zo wild te keer gegaan dat hij daarbij het topje van de wijsvingers moest inleveren. Bij het terugtrekken ontstond een kettingreactie en spoot het bloed uit het vingerrestant. Kwaksgewijs belandde het vervolgens op de vloer waarna Abu met bekwame spoed voor een reconstructie naar de kliniek gebracht werd. Ivan, gepokt en gemazeld door het leven en een vat vol ervaring, wees erop dat het hier eigenlijk om een jammerlijk mislukte goocheltruc ging. Courage Abu!

Ondertussen liep Ten Koetshuize langzaam vol al zijn we als club ook hier vooruitziend en vooruitstrevend : nadat er al strategische en tactische plannen gesmeed werden om 2 pelotonnekes te vormen, kwamen we tot de vaststelling dat we net met 10 atleten waren. Beter kon het niet passen en een messcherpe TripAdvisor Kevin liet er geen gras over groeien : hij bracht de fietstrein richting Handzame gracieus in beweging.

Ter hoogte van Wevelgem sloot onze van conditie blakende clubsenoir en hoofdaandeelhouder Willy aan. Het was een aangenaam weerzien!

De wind was geen bondgenoot maar deed het beste vermoeden voor de terugtocht. Kevin had toch enkele bultjes voorzien en daaraan gekoppeld 2 terreinstroken waar we, oorlogszuchtig als we zijn, enkele cartouches mochten afschieten. Abu mankeerde niet en vloog als een vingerloos lichtgewicht frontaal tegen de helling aan.

De pitstop ter hoogte van Handzame was welgekomen. Er werd van de gelegenheid geprofiteerd om al de eerste trofee van het seizoen uit te reiken. Kevin bedacht onze kasseivreter Mark met een knoert van een kasseitrofee! (zie foto's hieronder)

De 2^de rithelft joeg de snelheidsmeters in de hoogte en als top of the bill kregen we nog de keuneleute geserveerd : een opeenstapeling van hoogte-en laagtemeters die het competitiegevoel aanzwengelen en het fietsen tot een feest maakt. Ivan merkte na afloop op dat normaal de schaap de preut af is maar dat hier duidelijk het konijn de preut af was We konden hem geen ongelijk geven

Met de “vent à la poep” denderden we richting Heule waarna er in de finale nog een deftige cartouche afgeschoten werd. De jeugdigen onder ons reden alle resterende jus uit de benen terwijl het clubje U63 met respect voor hart, lijf en leden op veilige afstand de fietsdebatten opvolgde.

Zeer aangename rit in een majestueus decor en met een flink gemiddelde van 27/u , 80 km en met 270 hm.

Tot zondag om 8u voor de echte start van het seizoen!

Red Philip

Sfeerbeelden van de testrit naar Handzame op 2 mei 2021

 

Verslag van de rit naar Bevergem op 21 maart 2021

 2de rit in een nog altijd klassementsloze  testomgeving en op een poerdroge ondergrond. De politiek hield het hoofd koel en besloot onder enorme druk van ons Politbureau om de redelijkheid te laten zegevieren en het buiten sporten in clubverband verder te laten evolueren in groepjes van maximum 10 atleten. Keerzijde van de medaille is wel dat dit onder voorbehoud van andere maatregelen ook gedurende de volledige maand april van kracht zal zijn. Nochtans verdampen onze uitgestoten aerosolen in de open lucht nog vlugger dan het puntentotaal van de Veekaa en dat wil al wat zeggen. Waar is de tijd naartoe dat de Kyotonormen absoluut dienden gehaald te worden om zo de uitstoot van de broeikasgassen drastisch te verminderen. 

13 (…) renners tekenden present voor een etappe richting Bevergem onder leiding van Joost. Het fictieve dorp is een vaste waarde op de kalender en beantwoordt perfect aan de noden van de wielertoerist. We verdeelden ons in een peloton van 7 en één van 6 zodat we perfect tegemoet kwamen aan de virologische spelregels. 

Kevin haalde zijn abonnement van kopman uit de achterzak en stak het als een mes tussen zijn tanden terwijl Joost  als een rasechte generaal aan zijn zijde plaatsnam vanwaar hij de debatten leidde om aldus de cartouches strategisch en vakkundig in het mijnenveld te kunnen uitzetten.  

De regengoden waren nog eens met een grenzeloos verlof en de wind was een fantastische bondgenoot die onze snelheidsmeter met de grens van de 30 km/u deed flirten. 

Aan kilometerpaal 15 reed Diederik zijn achterband in frieten, een fel gesmaakt product dat van het patattenveld afkomstig is. Abu zette meteen zijn zwaailicht op en kwam ter plaatse de eerste zorgen toedienen. Klus in een mum (alhoewel)  van tijd geklaard.  Aan kilometerpaal 30 was het de beurt aan Yvan  om kennis te maken met Murphyaanse toestanden : eveneens lek.  Zijn pompje blies haar laatste adem uit, het ventiel weigerde halsstarrig elke medewerking  waarop we moesten aanrukken met diverse bommekes die allemaal evenwel botsten op de grenzen van de fietstechnologie. Er zat voor Yvan niks anders op dan met een halflege binnenband via de kortste weg naar de thuishaven te fietsen. Wat een oorlogsoperatie te midden het Bevergemse slagveld!   

We schrapten in allerijl enkele minuten van de pitstop terwijl de paparazzi enkele beelden schoten van de ploeg en de omgeving. 

Ondertussen floot de wind al heftig in het nadeel en wisten we meteen hoe het zat met de conditie : zeer bevredigend voor een seizoensbegin. 

Bij dit alles zouden we nog vergeten dat Joost met Bevergem een parel van een rit uit zijn fietsbenen had geschud en op meesterlijke wijze bewees dat een uit de kluiten gewassen rit ook op de korte ruimte kan georganiseerd worden. Bedankt Joost, dit was af!  

70 km, 27 gemiddeld, 13 man en 295 hm.  

Tot zondag om 8:30  voor een rit olv de president-fondateur en clubgps Mark. 

Red Philip  

 

Verslag van de eerste “test”rit van het seizoen 2021 , Ieper en omstreken op 14 maart 2021

 Dinsdag 9 maart om 18:30u: crisismeeting van het kernkabinet van WTC Tinekesvrienden. Na raadpleging van Marc, Steven en Erika en polsen bij ritarchitect Simon wordt beslist om het seizoen op te starten met een testrit in groepjes van max 10 fietsers. De digitale communicatie naar de leden verloopt razendsnel en de eerste verheugde reacties stromen binnen. Simon doet op woensdagmorgen al onmiddellijk de laatste verkenning, petje af voor zoveel clubliefde!

Zondag om 8:30u: het zoveelste historisch moment in de geschiedenis van onze geliefde club, 14 Tinekesvrienden staan te trappelen om te genieten van de eerste sportieve uitdaging van dit seizoen.

Max 10 man per waaier, hoe verdeel je dan 14 starters? 2 x 7 is te simpel , we kiezen voor even getallen :8 en 6 met Simon en Jan op kop van de eerste en Kevin en Kampioen Joost (15 kg lichter) als leiders van de tweede waaier.

Meteo Tineke had Gent-Wevelgem weder voorspeld en het is er weer boenk op, wind 27km/u uit WNW, stampen tegen de wind in, 2 waaiers op 100m afstand over de slingerende wegen, mooi om zien.

De 2 de waaier krijgt plots gezelschap van 3 ontheemde Bondtrappers A. Ze stonden alleen aan de start, Flandriengehalte Tinekesvrienden - Bondtrappers A : 14 - 3. .. Ze vragen vriendelijk of ze de rest van de rit mogen volgen ( beleefde jongens die Bondtrappers) en ja waarom niet, we blijven binnen de Federale richtlijnen.

Fondateur Mark heeft behoefte aan een verstandig gesprek en laat zich taktisch uitzakken naar de 2de waaier waar hij lyrisch begint te verhalen over zijn zelfstandige schilderwerken. Kevin doopt hem onmiddellijk als Mark Pareit-Peintre... (voor de koersfanaten). Voor al jullie klusjes, één adres dus...

Na de pitstop in St-Juliaan wenden we de steven naar Ieper met een gesmaakte doortocht onder de Menenpoort en over de markt. 

We genieten nu van de rugwind en Piet, die het commando heeft overgenomen, snijdt te gezwind een linkse bocht aan en doet een Yveske Lampaert, zijn voorwiel glijdt weg over de vochtige ondergrond en hij maakt kennis met het asfalt. Consternatie in de de karavaan maar Piet komt met de schrik weg en een vermelding in de ritnotulen.

We vliegen nu richting heimat, Matthijs laat na de Kezelberg recordsnelheden noteren op Strava maar trekt door de middelpuntvliedende kracht wat Moorseelse afval aan. Een stuk schroot zorgt voor de eerste crevaison van het seizoen, de herstelling verloopt moeizaam en ook enkele luchtbommetjes moeten het ontgelden.

Moe maar gelukkig bollen we Heule binnen, iedereen wreed content dat we weer in groep kunnen fietsen, genieten van de rit, natuur en vriendschappen. Het kuiswerk aan de vélo nemen we ermee plezier bij.

Veel dank aan Simon voor de mooie rit en de andere kopmannen voor het verstandig tempo!

73km aan 25,5 gem, 365hm

Tot zondag voor de rit naar Bevergem olv Kampioen Joost!

President 

Eindbeschouwing van het bewogen seizoen 2020

 

Wat nu zondag de apotheose moest worden van een uiterst bewogen seizoen is spijtig genoeg  verveld tot een seizoenseinde in mineur : de virologie dwingt ons ertoe de fietsjaargang 2020 ten grave te dragen op 1 november, symbolischer kan het amper.

De virale spoken blijven als afschuwelijke ondingen rondhangen en pikken er willekeurig slachtoffers uit. Onzichtbare vijanden zijn de gevaarlijkste en we kunnen ze, ondanks talrijke tempoversnellingen en het afvuren van regelrechte cartouches, niet uit ons wiel krijgen.

Het was een seizoen waarbij onze troepen uitgedund werden maar waar de harde kern toch overeind bleef. In spiksplinternieuwe tenue’s en met veel goesting haalden we op 1 maart de fietsen opnieuw  van stal om onze zondagmorgens te voorzien van kleur maar soms ook van bloed, zweet en tranen op die nijdige Vlaamse hellingen.

Helaas demarreerde de Chinese renner Covid-19 toen zo vlijmscherp dat hij alles en iedereen ter plaatse liet en aan een solotocht begon. Hij rijdt nog steeds eenzaam voorop en verorbert alles wat hij tegenkomt om toch maar niet te moeten bezwijken.

Gelukkig volgde iedereen in die periode toen strikt het trainings-en voedingsadvies om uiteindelijk vanaf 24 mei opnieuw topfit te kunnen aanknopen met het teamwork.

Het resulteerde in een nieuwe kampioen die luistert naar de naam Joost! Een dikke proficiat voor deze mooie en verdiende kampioen die daarnaast nog parcoursbouwer durft te spelen en in tijden van uiterste nood samen met Yvan zelfs de elektronische verslagpen hanteert. Nieuwkomer en echte materiaalmeester Abu sleept zilver in de wacht en wie anders dan vaste podiumwaarde Mark gaat met het brons lopen? Proficiat aan de kampioenen!

De ettelijke kilometers die deze ploeg dit seizoen toch nog kon afmalen, vormden de basis voor een stevig samenhorigheidsgevoel. De solidaire in-en ontspanning op zondagmorgen, het avontuur, de heerlijke sfeer, de lekke banden, de salto’s mortale, de lachsalvo’s, de plaagstoten : het zijn stuk voor stuk ingrediënten van een team waarin het begrip vriendschap centraal staat.

Allen voor één, één voor allen!

Vive le vélo, leve de Tinekesvrienden!

Red Philip