 |
| Diederik fotograaf |
 |
| Met de stijl van Wout Van Aert |
 |
| Met de stijl van de Kampioen |
Sfeerbeelden van de rit van zondag 20 juni 2021 naar Grijsloke en Wortegem
Verslag van de rit van 13 juni : Franco-Belge
No pain, no gain : 14 papa’s, Abu en eregast Kevin alias het hertje, kleurden op deze heuglijke dag de vloerbedekking van Ten Koetshuize in onze clubkleuren. Nadat de Rode Duivels gisteren de Russen tijdens WO III glansrijk in de pan hakten, hadden alle vaders als gemeenschappelijke noemer de wil om ’s middags afgetraind aan de dis te verschijnen om door de kroost verwend en in de watte gelegd te worden. Vanwege de epidemiologische toestanden nog altijd geen foodtruck die tevens dienst doet als opbergkast voor onze hoogtechnologische maar werkloze vervangstukken.
Onze TripAdvisor stelde opnieuw zijn vaardigheden
als ritarchitect en kopman ten dienste
van de beste club van Heule. De klassieker Gent-Wevelgem diende immers net als
vorig seizoen afgeblazen te worden en dan moet noodgedwongen het crisisplan
van de club geactiveerd te worden. Kevin bulkt van de parcourskennis en slaapt
ongetwijfeld ook met een van Mark geleende en onuitputtelijke wielerkamasutra
onder zijn hoofdkussen. Hij diende zich dan ook aan met quasi hoogtemersloze
achterzakjes voor een heerlijke tocht over de skreve : een aaneenschakeling van
het beste dat de Franco - Belge te bieden heeft en dat in een met zon gevuld
decor.
Onze president vertoeft nog altijd op missie in Zuid-Franrijk en zoekt daar met de regelmaat van een klok de boomgrens op (zie foto). Dit belooft voor zijn wederoptreden dat volgens de paparazzi en een welingelichte bron zeer nakend zou zijn. De uitgekiende hoogtestage zal ongetwijfeld de basis leggen voor een spetterend vervolg van het wielerseizoen.
De rit ging richting Quesnoy sur Deûle, een agrarisch pareltje in het noorden van Macronland. Na de turbulentie in de atmosfeer van de voorbije dagen had Kevin een windloze tocht besteld. Het was dan ook heerlijk bollen doorheen een met bomen afgezet pittoresk landschap waar Jacques Brel ongetwijfeld zijn inspiratie voor “le plat pays” heeft gevonden. De ontluikende natuur, de liggende, wandelende en loeiende koeien, het geblaf van uit de kluiten gewassen natuurlijke alarmsystemen (lees : honden), een spurtende kip, bereden paarden en katten met vossenstaarten : al deze beelden ontrolden zich voor onze ogen. Onze pedaalomwentelingen sneden als een mes door de boter, de samengebalde kracht van onze kuiten werd spelenderwijs overgedragen op de trapassen.
Aan kilometerpaal 52 kregen we een
schilderachtige pitstop aangeboden in Quesnoy sur Deûle. Iedereen laafde zich
aan het eigen en coronaproof vloeibaar
en vast lekkers. Tijdens de terugtocht was het opnieuw volop genieten en strooide
Kevin toch enige hoogtemeters als spijkers voor de wielen. Hij bleef
onvermoeibaar kop trekken en perste er regelmatig indrukwekkende tussenspurtjes
uit om de kruispunten fietsproof te maken. Wat een energie, wat een longinhoud,
net de Kristof D’Haene van de Veekaa! Ook de stroken langs de Leie werden erg
gewaardeerd en zorgden ervoor dat de gemiddelde snelheid, net als het aantal
aanwezigen, het seizoensrecord verbrak. Straffe kerels, die Tinekesvrienden. Nog
enkele statistische gegevens : Red Philip slikte een kanjer van een vlieg in en
verscheen daardoor met een lijf vol
proteïnen en aminozuren aan tafel. Fondateur Mark kreeg een gloednieuwe helm van
zijn nageslacht cadeau ten einde zijn grijze rittenmassa optimaal te beschermen
en een lang leven te bezorgen.
Schitterende rit met dank aan Kevin voor de nieuwe baantjes
en het fietsplezier op zondagmorgen! Of zoals Frederik het passend verwoordde : we
werden sportief verwend voor onze vaderdag!
90 km, 28 gemiddeld, 15 deelnemers en 136 hm.
Tot zondag om 7:30!
Red Philip
Verslag van de rit van 6 juni naar Heuvelland
Vijfde postcoronarit en opnieuw een mooie opkomst : 13
topfitte Tinekesvrienden die bereid gevonden werden om hun grenzen te verleggen
en het rijk der vrijheid binnen te fietsen.
Normaliter was onze bergkoning Geert nu aan zet maar het
vermaledijde Chinavleermuizenvirus had zich enkele weken geleden in de nok van
zijn dak gevestigd van waaruit het als superverspreider hemzelf en de hele
familie gegijzeld hield. Zijn residentie werd prompt omgetoverd in een
safehouse van waaruit hij met een zwaar gemoed en ingehouden verdriet de
esbattementen van zijn wielervrienden noodzakelijkerwijze digitaal moest
opvolgen. Ondertussen gaat het al een heel stuk beter maar zitten zijn benen
nog vol lood en verschijnt er al wat roest op zijn bolide. Courage Geert en
hopelijk tot binnenkort!
Kampioen Joost wierp zich op als de reddende parcoursengel
en bood een uitgebreide versie van zijn op 2 mei voorziene rit naar Heuvelland
aan als gewaardeerd alternatief. Flexibiliteit om u tegen te zeggen en een
getuigenis van ware clubliefde.
Bij een slordige 14 graden en onder het vakkundig
kopmanschap van Joost en TripAdvisor Kevin trokken we van leer richting een
streek die we onder de noemer fietsparadijs kunnen catalogeren. We zijn
geprivilegieerden op dat vlak : alle windrichtingen bieden ons onvermoede
fietsmogelijkheden waarin alle ingrediënten verscholen zitten. Kasseien,
hoogtemeters, panoramische vergezichten, pittoreske en bewegende landschappen en pareltjes uit onze Vlaamse
wielerklassiekers. De term Flandrien is niet zomaar uit de lucht komen vallen,
het is een erfelijk en gekoesterd begrip uit onze eigenste contreien.
Er werden enkele vrije parcours aangekondigd waar naar
hartenlust kon gekoerst worden. De jongsten onder ons hielden de benen niet
stil en vlamden erop los alsof de patatten thuis al aan het aanbranden waren.
Zweetdruppels vlogen in het rond, been-en dijspieren werden gefolterd, pedalen
gegeseld en de bovenlichamen wiegden op Merckxiaanse wijze heen en weer. De
pitstop te Wulvergem kwam net op tijd : het eigen proviand kon rustig achter de
kiezen gestopt worden terwijl Diederik en Red Philip zich tot paparazzi ontpopten en enkele
clubbeelden vereeuwigden voor het nageslacht.
De 2de wedstrijdhelft bleef uitermate boeiend en
voorzag ons tevens nog van enkele pittige hoogtemeters en heerlijk bollende
afdalingen op prachtige slingerende wegen in een schilderachtig landschap.
Topontspanning op zondagmorgen! De verwachte tegenwind was ons genadig en blies
slechts op halve kracht. Er werd nog wat gekeuveld over de gouden generatie
Rode Duivels die verdacht veel gelijkenis blijkt te vertonen met de Veekaa :
veelbelovend maar nog geen platte prijs bijeengespeeld.
Aan het verkeersbord Vijfwegen wisten we hoe laat het was.
De traditionele koersstrook kondigde
zich aan. De Tinekesmachine begon topsnelheden te ontwikkelen en verwisselde de
NMBS-locomotief door een gloednieuw TGV-exemplaar. De gensters vlogen van de
spieren en de fietskaders maar niemand raakte het spoor bijster.
Topwielrennerij met een ontketend peloton dat de omgeving in vuur en vlam
zette.
Van daaraf ging het gezwind via Gullegem richting Heule waar
deze zeer sportieve rit ontbonden werd. Schitterend parcours, waarvoor
hartelijk dank aan Joost en medekopmannen.
13 deelnemers, 95 km, 27 gemiddeld en 498 hm. Tot zondag om 7u30!
Red Philip
Verslag van de rit op verplaatsing van 30-05
Het schoolreisgevoel was niet ver weg tijdens het ontwaken
op deze 7de dag. Op het programma stond niks minder dan de rit op
verplaatsing olv van de immer gewaardeerde president-fondateur Mark. De
carpoolparking van Deinze deed zichzelf dan ook alle eer aan toen de
Tinekeskaravaan de beschikbare ruimte
Formule1 gewijs innam. Eénmaal de ronkende motoren stilvielen, kwamen
afgetrainde atleten tevoorschijn. Sommigen hadden zelfs de wagen laten ombouwen
om de fiets in optimale omstandigheden volledig horizontaal en uitgerust aan de
start te brengen. Anderen zoals Diederik deden een Jürgen Coningske en kwamen gecamoufleerd uit de wagen gekropen.
Onder de camouflage blonk die flitsende wieleruitrusting die de schuchtere
zonnestralen in al hun glorie deden weerkaatsen. Topatleten Simon en
TripAdvisor Kevin schoten de hoofdvogel af door rechtstreeks vanuit Wevelgem op
2 wielen volledig opgewarmd aan de startplaats te verschijnen. Van grote klasse
gesproken! Opvallend detail : zowel Frederik als Mark boden zich aan met een snor
in volle groei waarbij Frederik duidelijk een straatlengte voorsprong had
bijeengesprokkeld. Wie dacht dat het de bedoeling was om aldus feller te
snorren kwam bedrogen uit : ze bereiden zich voor op “Streuvelen door Heule”
als hulde aan 150 j Stijn Streuvels, zie WhatsAppbericht en e-mail van Piet
daarover.
Parcoursbouwer Mark gaf om 8u stipt het startsein nadat hij
eerst zijn achter- en andere zakken had volgestouwd met hoogtemeters. Hij had
duidelijk rekening gehouden met de diesels onder ons door te zorgen voor een vlakke en lichtlopende 1e
koershelft. Er werd keuvelend genoten van een onbekend landschap waarbij
sommigen zich afvroegen of de gezochte Conings zich misschien niet incognito
bij ons peloton zou aansluiten. Even leek het erop dat dit ook effectief zo was
toen de verslaggever maar ternauwernood ontsnapte aan een aanslag! Een plotse
koerswijziging bleef bij drankorgel
Frederik onopgemerkt waarna hij met
drinkpul in de hand de kuit van de MM als rem gebruikte. Goed gezien en
acrobatisch uitgevoerd al was het risicovol vermits de kuit nog vol dynamiet
zat dat echter gezien de vlakke aanloop gelukkig nog niet geactiveerd was. Geen
spectaculair boobytrapeffect dus. Ivan dacht eerder aan een aanslag op de
persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting.
Na de kasseien van de Lippenhovestraat bereikten we uitgerust
maar vol adrenaline de pitstop waarna de “hel” kon losbreken. En of ze losbrak!
In de lagere school zagen we 2 beren broodjes smeren maar in het volwassen
leven maakten we nu kennis met drieste beren die nog dienden getemd te worden.
Mark had zijn complete berencollectie van zolder gehaald om ze strategisch op
te stellen daarbij maximaal gebruik makend van zijn geografisch inzicht,
parcourskennis en gps-bedrevenheid. Daarbovenop strooide hij zijn hoogtemeters als
peper kwistig in het rond. Het leverde hem zelfs de bijnaam “Mark Masochist”
op. De Langendries, de Berendries, de
Kortendries, de Wolvenhoek, de Hoogkouter en de Rekelberg. Stuk voor stuk
kuitenbijtende hellingen die gebald werden in een 30-tal km en ons de indruk
gaven van op een achtbaan te vertoeven. De beren klauwden hoe langer hoe feller
en hapten tonnen energie uit de wiegende en op de rand van de instorting
vertoevende lichamen. Een in topconditie verkerende Jo ontpopte zich als
ramptoerist en schoot lifebeelden van een slagveld vol stervende
Tinekesvrienden. Enkel het bloed ontbrak al vielen er uiteindelijk toch geen
lijken uit de kast.
Kampioen Joost was na de korte inzinking van vorige week
weer helemaal in conditie en Mark zelf had een begenadigde dag en bewees dat
het jus nog lang niet uit de klimbenen is.
Schitterende ervaring in een nieuw decor. Er zijn superlatieven te kort om het exacte gevoel te
beschrijven al benadert de omschrijving door Diederik het dichtst de realiteit
: iconische rit waarvoor hartelijk dank aan Mark!
Piet had zodanig de smaak te pakken dat hij niet meer in de
auto wou maar in het gezelschap van Simon en Kevin zich fietsend naar Heule
begaf. Wat een atleten!
80 km, 14 renners, 24 gemiddeld en 640 hm. Tot zondag voor
een rit olv champ Joost naar Heuvelland.
Red Philip
Abonneren op:
Posts (Atom)