Een frisse ochtendzon en een temperatuur van 9° waren onze metgezellen op de laatste rit van dit seizoen.22 okselfrisse renners aan de inschrijvingstafel.Tester Lucas mochten we eveneens opnieuw begroeten.Wegens afwezigheid van de MM nam de SB-PM de administratieve formaliteiten voor zijn rekening,euforisch als hij was na de overwinning van zijn ploeg (ske).Ivan Winne was traditiegetrouw sportdirecteur van de slotetappe.De président keek vlug even de aanwezigheidslijst na en kon vervolgens met luide stem overgaan tot de laatste briefing van 2009.Het podium werd definitief vastgespijkerd met op 3 Geert Depoortere,op 2 Geert Sioen en op 1 Red Philippe.Het regende felicitaties aan het adres van de kampioen waarbij de kussen van Petra uiteraard zeer gesmaakt werden.Gaat Red Philippe de Dalia Lama onttronen op Armstrongse wijze?Antwoord in de volgende jaargangen van deze schitterende club.
Fondateur Mark gaf het startsein en prompt werd de kampioen door de SB-PM uitgenodigd de honneurs waar te nemen op de eerste rij van het peloton.Het aanbod werd in dank aanvaard en was hopelijk een voorbode van een tricolore demonstratie tijdens het wereldkampioenschap te Mendrisio.
De fondateur had opnieuw een pracht van een rit uitgedokterd,het pittoreske landschap dreigde evenwel net zoals vorig seizoen onttrokken te worden aan onze ooglenzen vanwege de ochtendnevel maar uiteindelijk won Laura het pleit en werden de nevelslierten volledig verbannen.De rit vertoonde alle mogelijke ingrediënten : vlak voor de routiers,bergop voor de berggeiten, berg naar beneden voor de waaghalzen en een kasseistrook voor de machtsmensen.Voor elk wat wils dus,een sterk staaltje streekkennis gebald in 67 km.
Enkele markante feiten sierden deze rit.Zo werd een dolle haas gespot die amper het voorwiel van een ontketende fondateur kon ontwijken.Het deed de voetballiefhebbers onder ons wegdromen want wie wil er nu geen dergelijke aalvlugge spits in zijn ploeg.Halfweg was er een gesmaakte bevoorrading geschonken door ritsponsor en tevens sportdirecteur Ivan.Wijn,suikerwafels en fruitsap,waarvoor dank!
Na de herneming werd ons een zeer verraderlijke afdaling geserveerd waarbij de haarspeldbochten geplaveid waren met tonnen zand en fijne steentjes.Het peloton hield zich maar ternauwernood recht,salto’s mortale’s werden amper vermeden maar gelukkig was dit de laatste rit en bleek onze stuurvaardigheid outstanding.Aan kilometerpaal 55 opschudding toen youngster Tim bleek en ontredderd de bezemwagem moest opzoeken.Onze jongste had ’s nachts per vergissing aan een gerstenatbaxter gelegen en de combinatie van weinig slaap,schuimend vocht en zware rit zorgden voor een appelflauwte.Dit seizoen dus 2 renners in de bezemwagen en dan nog uit één en dezelfde familie : il faut le faire, zeggen ze in de Groeningstad.
Even verderop kreeg de kampioen al een 1e cadeau aangeboden : de voorzitter deed een strik rond zijnen Eddy Merckx en overhandigde zijn exemplaar aan Red Philippe die dan pas goed begon te vliegen,om niet te zeggen zweven.Het rijwiel zit hem als gegoten.Merci président!
Op de Gullegemse Champs Elysées werd de rit ontbonden en er volgde in ’t Merlijntje nog een terugblik op een schitterend seizoen.Opnieuw werden de vriendschapsbanden nauwer aangehaald.De combinatie inspanning-ontspanning-eendracht-solidariteit en vriendschap op zondagmorgen kenmerken deze heerlijke club.
67 km aan een gemiddelde van 27.
Vive le vélo,leve de Tinekesvrienden!
Tot maart 2010!
Red Philippe