Verslag van de laatste rit seizoen 30 september 2012
Zondagmorgen 30 september 2012 om 7u55. Meteo Tineke is er net als de 30 vorige zondagen weer boenk op
met haar voorspellingen: een frisse
ochtend maar een stralend zonnetje wacht de 22 aanwezige Tinekesvrienden op voor de laatste rit van het seizoen. Het zonnetje
van de club is er na haar achillespeesperikelen ook weer bij:
directiesecretaresse Petra maakt net op tijd haar come-back om zo, in haar
voorbeeldfunctie, aan 10 ritten te komen en het podium 2012 een
dikke smakkerd te geven. Ronny straalt als nieuwe kampioen en laat zich de
loftuitingen welgevallen, na enkele podiaplaatsen eindelijk de hoofdvogel,
Proficiat Ronny!!!. Vice-kampioen Marc
de Fondateur is een meer dan verdienstelijke tweede en dat verdient ook een
Proficiat met grote P: met zijn drukke job en mega BMI is het niet evident
telkens weer om 7u30 aan de aftrap te staan. Co-sponsor Bjorn vervolledigt
waardig de top-drie, eveneens een dikke proficiat, als zelfstandige en
zaterdagcoureur is hij toch telkens weer de zondagmorgen op de afspraak,
chapeau. Na de officieuze huldigingen en foto-opnames trekken we ons olv de Fondateur en Matthijs op
gang voor een ritje rond Waregem, waar men denkt een eersteklasseploeg te
hebben met een Oost-Vlaams stamnr. Zalig zij die dolen want ze zullen 2de klas
zien. De Fondateur heeft aan de President plechtig beloofd om er een voorbeeldrit van te maken qua
snelheid, kms en tijdstip aankomst lokaal Merlijn. Via de geijkte paden leidt
hij ons door Kortrijk en Stasegem. Vanaf Deerlijk wordt het origineel en via
Nieuwenhove en Boeregem strelen we de flanken van Nokereberg. Vlak voor de
beruchte Holstraat kiest Marc echter opnieuw voor de afdaling, eindeseizoensrit
nietwaar. De rit verloopt rimpelloos en Radio Corsa blijft muisstil. Ondertussen
wordt er gezellig gebabbeld over koetjes en kalfjes oa over de langdurig
afwezige ex- materiaalmeester die nu vertoeft aan de regenachtige stranden van Ile d'Oleron alwaar mede door het slechte
weder zijn Schnauzer wordt getransformeerd in een Atlantische zeehond. Geen
etenspauze deze keer maar een korte plaspauze.
Alleen, wie anders dan Rambo blijkt in het bezit van een wafel, wellicht
een hamsterend kelderrestje van eerdere pitsstops. Het spul , eerder met zijn
koerstrui meegewassen aan 60°, bevalt
hem slecht en hij test de aanwezige "blikvanger" als "braakvanger".
Ivan is de technisch werkloze sportdirecteur van dienst. Hij blijkt na den
break om een duistere reden tijdelijk spoorloos maar duikt na een tijdje toch
op. Via Wielsbeke en het zuiden van Ingelmunster bereiken we Lendelede waar de
cameraploegen wachten. De top-3 wordt aan kop van het peleton op een glaasje
champagne getrakteerd en poseren gewillig voor de lens. Het edele vocht moet
hen echter naar het oriëntatie- en navigatiecentrum der hersenen gestegen zijn
want in de halsbrekende afdaling van de Beiaard missen ze, niet gehinderd door
enige parcourskennis, de juiste afslag. MM Pantani zet een zwaailicht op zijn
helm en piloteert het podium vakkundig weer naar voor. Onder hun leiding en onder luid applaus
vlammen we om 10u38 de terras van lokaal Merlijn op. Veel te vroeg en pas om
11u stipt serveert Johan het traktaat van Kampioen Ronny: een frisse pint en
een boterham met gekapt en mosterd. Ondertussen is de regerende kampioen
Red-Philippe gemotoriseerd opgedoken met een ruiker bloemen voor zijn opvolger.
Toch een mooie en sympathieke geste van deze eminente voetbalkenner. We laten
ons spijs en drank welgevallen en het bestuur zet er in zijn ongekende goedheid
nog een consumptie tegen. Prachtige afsluiter van een schitterend seizoen. 65km
aan 25,2 gem.
Tot zondag voor de Algemene Vergadering
President
NVDR: herbeleef de rit op garmin http://connect.garmin.com/player/228911467
Verslag van de rit van 23 september 2012 Langemark.
Een bedrukt kijkende Jacques begroette ons voor de
voorlaatste rit van het seizoen. De donkere regenwolken die zich samenpakten
boven Heule zijn voor hem normaal voldoende om opnieuw de warme bedstede op te
zoeken maar zijn verplichtingen als parcoursbouwer noopten er hem toe om het
gekende rood-zwarte ros te bestijgen en zijn strijdmakkers op sleeptouw te
nemen. Wat verder stond Ronny, na het overwinnen van zijn huwelijkscrisis zoals
beschreven in een vorig verslag, te glunderen: de eerste titel was wiskundig zeker en nu wist hij zich verzekerd van eeuwige
roem en een definitief plaatsje in de rijke geschiedenis van de Tinekesvrienden.
Ondertussen was Kevin komen aansloffen op zijn nieuwe fiets
die eindelijk op zijn maat gemaakt was: een soort kinderfietsje met twee
steunwieltjes. Je zag onmiddellijk dat dit voor hem de ideale maten waren.
Ondertussen probeerde Jacques de rit omwille van de
weersomstandigheden in te korten maar hevig verzet van de andere leden brachten hem tot inkeer. Ook het fantastisch
voorstel om bij hevige regen naar Kortemark te rijden in plaats van Langemark
vond geen genade. Men wilde de rit afmaken zoals voorzien.
Wie niet deelnam aan de debatten en aan wie het allemaal wat
voorbijging, was ons aller Ringo. Zware verplichtingen de avond voordien waar
we niet in detail over treden, lagen naar verluid aan de basis.
Met onze gekende flair en klasse vertrokken wij en moesten we vaststellen dat Jacques ondanks
de gekende bestemming opnieuw een blik vol nieuwe en ongekende trajecten had
opengetrokken. Op datzelfde moment beleefden wij nog een première: Simon nam
voor de eerste keer de kop. Vooral zijn echtgenote zal daar blij mee zijn want
naar het schijnt, is het al weken zo dat hij in zijn slaap ligt te woelen en
alsmaar roept ‘ik wil ook eens op kop rijden, ik wil ook eens op kop rijden!’.
Zo zie je maar dat rijden met de Tinekesvrienden ook een positief therapeutisch
effect heeft want vanaf nu zal daar ten huize Simon opnieuw kunnen genoten
worden van een normale nachtrust.
Wie dit met tevreden blik aanschouwde, was onze Willy. Net
terug van 1000 en 1 km in het buitenland zag hij met tranen in de ogen hoe de
generatiewissel van de familie Wittewrongel een feit was. Nu moet u echter ook
weten dat er maar één codewoord bestaat ten huize Wittewrongel en dat is
‘Perfectie’. Willy heeft nog een aantal tekortkomingen gezien en daarom moet
Simon dinsdag aanstaande van 18 tot 20 uur langskomen bij schoonvader voor een
theoretische vorming en donderdagavond dezelfde uren voor een les praktijk op
kop rijden. Wanneer een evaluatie volgt, is op vandaag nog niet geweten.
Willy was zich echter op een bepaald ogenblik zodanig aan
het vergapen op zijn schoonzoon dat hij vergat dat er op Vlaamse wegen nog
putten en boorden liggen en zo werd het peloton opgeschrikt door een
bijna-valpartij. Sommigen dachten dat dit een oefening kunstduiken was, anderen
meenden dat het gewoon onhandigheid was. Feit was dat hier een grote valpartij
zoals onze vrouwelijke collega’s in Valkenberg realiseerden nipt kon vermeden
worden.
Voor de rest was de rit er eentje om in te lijsten: mooie
wegen, goede leiding, mooi tempo en geen
‘accrootjes’, dit om maar te zeggen dat dit voor een verslaggever niet altijd
even makkelijk is er zinnige dingen over te schijven.
Eens in Heule terug aangekomen, spoedde Ringo zich naar het
toilet (dit was de enige tempoversnelling die hij die dag in huis had) alwaar
hij de plaatselijke riolen op een grote portie Duvel met frieten (volgorde
volgens de dosis die hij had ingenomen) op een bedje van verschillende coctails
trakteerde.
Kevin was de volmaakte gastheer: naast een traktaat onder de
baan kwam hij na de rit nog aandraven met een bak bier hetgeen fel gesmaakt
werd door onze leden. Bedankt Kevin. Klasse !
Bij deze wensen wij nog met z’n allen de groeten te doen aan
ons lid Gerd die thuis revalideert na een schouderoperatie. Wij wensen hem het
beste toe en hopen hem begin volgend seizoen opnieuw te mogen begroeten. We
zijn er zeker van dat hij tegen dan zijn bovenste-beste- forme zal teruggevonden hebben en dat we weer de oude
superGerd zullen terugzien.
Leuke rit in aanwezigheid van 22 renners die de rit van 74
km afwerkten aan een mooie gemiddelde van 27,2 per uur. 348 hoogtemeters
Yvan
NVDR: herbeleef de rit op
Verslag van de rit van 16 september 2012 Ronse & Merlijntje
“Ten Koetshuize” zondag 16 september om 7u55. De President is
terug na 2 weken welverdiende vakantie en treft zijn geliefkoosde club aan in
volle crisis. Op het programma staat een rit van 80km richting Ronse met
aankomst aan lokaal Merlijn waar enkele trappisten en een stapel boterhammen
met gekapt en mosterd wachten. De Fondateur heeft echter de knuppel in het
hoenderhok geworpen: ge zult nooit op tijd terug zijn, niemand zal willen
meegaan naar onze lokaalhouder en hij zal blijven zitten met zijn stutten, enz,
enz…. De echte reden is dat Marc geen tijd heeft om te blijven plakken want om
12u moet hij met col en plastron bij zijn Veerle klaar staan wegens uitstap naar
een of andere eetgelegenheid. Jaarplanner Wim bevestigt dat het rittenschema al
van februari vastligt en dat daar niet wordt van afgeweken. Organisator Geert Sioen
kan echter de kilometrage van zijn rit niet bevestigen door het ontbreken van
een fietscomputer op zijn Amerikaans High Tech Carbonros…..Enfin, de President
hakt de knoop door: we rijden zoals gepland naar Ronse en als er iets gebeurt
onderweg snijden we een stuk af. Bernard
heeft last van een moeilijke zadelgang en we moeten hem van het toilet plukken.
Zonder zijn handen te wassen springt hij op zijne velo, dat hij straks maar van
de boterhammen blijft....
Met de vlam in de pijp en de wind in de rug vliegen we via
Moen en Avelgem en een intermezzo in Walenland naar Ronse. In het centrum
houden we ons aan de snelheidsbeperking van 30km/u en dit jaar is de overweg
gelukkig open , vorig jaar nog moeten improviseren wegens een wanhoopsdaad op
de sporen. Geert serveert ons 2
beklimmingen : een steile zijflank van de kanarieberg ( tripelkost!) en de
Savooistraat , een echte loper die zelfs de Fondateur met de kopgroep
beëindigd. Op het hoogste punt, aan het stemmige kerkhof van Ronse, serveert
sportbestuurder Bart Huysentruyt frisdrank "on the rocks" en gebakjes
waarvoor dank. De timing begint te nijpen en in gestrekte draf en gesloten
gelederen stomen we richting onze herbergier Johan tot het noodlot toeslaat:
Rambo valt eens te meer plat en wordt alleenrecordhouder in deze triestige statistiek.
Om geen tijd te verliezen wordt een reservewiel gestoken dat echter na 5m
bollen ook de geest geeft. Materiaalkenner Bart Vanmarcke had al opgemerkt dat
het bandje een verstorven indruk gaf. Het tweede reservewiel wordt aangerukt:
een antiek exemplaar waarop Briek Schotte in 1948 in Valkenburg nog Wereldkampioen is geworden. Het specimen
telt slechts 6 tanden maar dat zijn er nog altijd meer dan de originele in het
bakkes van Rambo. Driewerf helaas
echter, het wiel kan niet recht in de kader worden gestoken en de enige
oplossing blijkt toch een nieuw binnenbandje steken. Ondertussen wordt Rambo
voortduren uitgelachen door 2 ganzen die niet meer bijkomen van zoveel
geklungel. Toegegeven: het reservemateriaal kan beter maar zelfs een gedreven
Materiaalmeester zoals Pantani kan geen 12 jaar wanbeheer in 3 maanden rechtzetten. Ondertussen
hebben we enorm veel tijd verloren en het lijkt erop dat de Fondateur gelijk
krijgt. Simon en Matthijs nemen echter het commando over en we snellen door de
sens-uniques, langs de paaltjes en dwars door overstekende jeugdbewegingen.
Zelfs de Bolide Met Wielen van sportdirecteur Bart kan ons niet meer volgen. In
de finale doen Kevin en David er nog een schepke bovenop en gaat de
snelheidsmeter niet meer onder de 35. Om 11u35 vliegen we de terras van café
Merlijn op waar Johan ons met een glimlach maar toch lichtjes ongerust ons
opwacht. Liefst 17 man waaronder de Fondateur zijn nog meegekomen voor een
stevige pint en boterham. We krijgen nog het charmante gezelschap van
secretaris Petra en haar vriendin/kinesiste die Petra begeleidt in het herstel
van haar achillespees. De sfeer op het terras is opperbest, Bernard heeft eerst zijn handen
gewassen en in tegenstelling tot de voorspellingen worden alle stutten soldaat
gemaakt!!!! Prachtige rit over
landelijke wegen, afgelegd in ideale zonnige omstandigheden: 86km aan een
atletisch gemiddelde van 27,5 km/u. 509 hoogtemeters
Een tevreden President
NVDR: herbeleef de rit op Garmin http://connect.garmin.com/player/223884514
Abonneren op:
Posts (Atom)