Verslag van de rit van 22 september 2013 Mesen

Een fel licht verwelkomt de Tinekesvrienden aan “Ten Koetshuize”. Bedevaarder-Pelgrim Penningmeester Willy schittert aan de start met een blinkend Aureool rond zijn kale knikker, verworven in Rome tijdens zijn audiëntie bij Paus Franciscus. Hij zou er ook een kaars van 2m aanstoken hebben ter zieleheil van onze geliefde fietsclub en zijn eminente leden. Willy wordt door de President in de figuurlijke bloemekes gezet voor zijn prachtprestatie: van Wevelgem naar Rome, 2134km met MTB en pak en zak , respect! Ook Ronny heeft een applaus verdiend: met nog één rit te gaan is hij al zeker van de verlenging van zijn titel , proficiat Ronny!! En volgende week trakteert hij in ons lokaal met Trappist en een stutte met gekapt!! Op het programma een ersatzrit olv Jacques die hiermee het in extremis gevallen gat in de planning opvult waarvoor dank. 21 Tinekesvrienden en tester Piet trekken zich op gang voor een ritje richting verre westen maar na 3km reeds stokt de karavaan: den auto is niet mee!!! Geert Sioen is volger van dienst maar blijkt plots spoorloos verdwenen!! Pantani en Champ Ronny zetten een Search en Rescue missie op maar komen vruchteloos terug. Wat is er gebeurd?? Is Geert solidair met de autoloze zondagen in Gent & Brussel? Alle moderne multimediatechnieken worden aangewend maar Geert blijkt van de planeet verdwenen. Ondertussen is het 8u18 en we zijn al 3km ver. Het bestuur beslist dan maar om de rit verder te zetten zonder service course. Rambo krijgt op hetzelfde moment een paniek- en woedeaanval: geen eten tijdens de break!!! Verweesd bollen we verder. En ook fluitarm want de directie heeft collectief hun blaasinstrument vergeten wat voor een onveiligheidsgevoel zorgt. Tinekesvriend in proefperiode Piet begint te twijfelen over zijn keuze van wielerclub en overweegt de overstap naar de Streuvelsvrienden. Gelukkig wordt de rit zonder verdere incidenten afgewerkt. Met een nijdige kasseihelling ter hoogte van Geluwe wordt een eerste hindernis onder de wielen geschoven. De President geeft een lesje parcourskennis aan de Youngsters Simon en Steven. Via Houthem en Warneton naderen we bestemming Mesen. Jacques laat nog eens de teugels los maar alleen Steven voelt zich geroepen en fietst een strijd tegen zichzelf, een goeie training voor het WK tijdrit van woensdag. Hij wint hiermee ruimverdiend de prijs van de strijdlust. Pitstop in de kleinste stad van België: Mesen, waar we publieke toiletten vinden maar geen eten. Iedereen kijkt jaloers naar Willy die nog gezegend Romeins gebak over heeft. De terugweg wordt met de wind in de rug aan een strak tempo afgelegd. Ex-SG Jacques neemt ons nog mee langs heuvellachtig terrein en de OCMW bossen in Zillebeke. Er volgt nog een spetterende finale vanaf de Kezelberg met tactische ingrepen World Tour waardig. Ringo en Pantani lijken definitief ontsnapt maar Tim rijdt aan 53/u zijn kas leeg om de kopmannen Bjorn, Steven, Guy en President mee vooraan te brengen. Hij wint hiermee welverdiend de trofee van de beste ploegmaat. Tevreden fietsen we Heule binnen waar MM Pantani gewapend met een huiszoekingsbevel het clubmateriaal moet opeisen ter fermette Geert S alwaar er gans de week eierkoeken op de menu staan. Heel mooi eindeseizoensritje van 77km aan een sportief gemiddelde van 27,3. 313 hoogtemeters President NVDR: herbeleef de rit op Garmin http://connect.garmin.com/player/380281352

Verslag van de rit van 15 september 2013 Mont St-Aubert

Na enkele kletsnatte dagen was de (pluvio)maat meer dan vol en stelde het management van meteo Tineke het KMI voor de duidelijke keuze : droog op zondagmorgen of een bombardement met biologische wapens .Dit laatste is voor onze club een koud kunstje gezien de aanwezigheid van een apotheker op de ledenlijst. Het dreigement maakte sterke indruk met een kurkdroge zondagmorgen tot gevolg. Eens te meer werd hiermee bewezen dat de aanval de beste verdediging is. Dit werd trouwens het voorbije voetbalweekend ook duidelijk gemaakt in de voetbalarena’s van KVK en Racing Genk,maar dit even ter zijde natuurlijk. Door de overwinning van KVK voelde Red Philip zich moreel verplicht nog eens aan de start te verschijnen : spijtig dat het wielerseizoen op zijn laatste benen loopt want net nu zal die ploeg de ene overwinning aan de andere rijgen. Een bruingebrande president was eveneens terug van weggeweest na een welverdiend intermezzo op Spaanse bodem. Terwijl Ten Koetshuize omgedoopt werd in een blauw-oranje kluwen bleef het angstvallig wachten op de parcoursbouwer van dienst,ex-MM Geert. De modernste communicatiekanalen werden aangewend om onze strijder van vele wieleroorlogen en heler van platte banden op te sporen. Volgens de enen was hij het land uitgezet,volgens anderen was hij teruggestuurd naar Plopsaland. Misschien was hij plots Syriëstrijder geworden? Niks van dat alles evenwel,uiteindelijk bleek onze jonggepensionneerde - overmand door fin de carrière emoties - gewoon op afzondering naar Ile-D’Oléron. Onze bestuurstop riep ter plaatse via de alarmbelprocedure het directiecomité samen dat in nauw overleg met de raad van bestuur ex-Secretary General Jacques benoemde tot instantparcoursbouwer. Een staaltje crisismanagement van de allerbovenste plank zoals alleen de Tinekesvrienden dat kunnen. Noteer dat topploegen niet enkel een schaduwploeg maar ook een schaduwbestuur hebben of hoe de ene ex de andere ex uit de penarie hielp! Er wordt nog bekeken hoe die plotse aanstelling te rijmen valt met een correcte fiscale boekhouding en of er geen extra legale witwasoperatie in het spel is. Voer voor de in doofpotoperaties gespecialiseerde cel compliance van onze vereniging. Yvan,inmiddels notoir lid van de huisredactie,moest verstek geven met een ontstoken wijsvinger en een muisarm veroorzaakt door een overbelasting van de patellahandpees na het schrijven van 2 opeenvolgende verslagen. Hij wordt voor de rest van het seizoen vrijgesteld van persopdrachten om tegen maart 2014 wedstrijd-en schrijffit aan een nieuwe jaargang te kunnen beginnen. Jacques besloot dan maar gpsloos het peloton een week vroeger dan gepland over de flanken van de gevreesde Mont-St-Aubert te loodsen. Mathijs was de sportdirecteur van dienst. Een 24-koppig peloton zette de Tinekesmachine in gang. 22 leden en 2 testers : Piet die meteen duidelijk maakte dat de fietsmicrobe in zijn genen aanwezig is en de schoonzoon van Ronny King die onze club een internationaal tintje kan geven want hij is van Russische makelij! Het werd een gezapige aanloop waarbij de flanken van enkele vervaarlijk ogende cols vanuit het dal te bewonderen waren. Half koers kregen we de koninginnecol van het seizoen voor de wielen geworpen. Lange aanloop om uit te monden in een verschrikkelijke voorlaatste bocht met stijgingspercentages van +/- 16 %. Zonder parcourskennis een dodelijke combinatie met explosiegevaar voor de motorspier. Iedereen haalde heelhuids de top ,David schoot de oppergaai af en liep weg met de bergprijs. Mathijs voorzag de afgepijgerde lichamen van spijs en drank waardoor de dreigende staat van ontbinding kon afgewend worden. Bedankt Matthijs! Het 2de ritgedeelte bleef van de pittige soort en maakte een slachtoffer : de schoonzoon van Ronny stapte geplaagd door krampen noodgedwongen in de bezemwagen. Hij leverde niettemin een topprestatie af door met een mountainbike een onvervalste bergrit te rijden. 70 km,26,7gemiddeld en 440 hoogtemeters. Prachtige rit waarvoor dank aan parcoursbouwer Jacques! Tot zondag om 8u voor de voorlaatste van het seizoen! Red Philip NVDR: herbeleef de rit op http://connect.garmin.com/activity/376699057

Verslag van de Tinekesrit 8 september 2013

17 Tinekesvrienden zijn, goed uitgerust (?) en monter aanwezig op het appel om 8 uur. Dit in schril contrast met een aantal feestvierders die de nacht doorgetrokken hebben. Zo worden we opgeschrikt door enkele jongelui die met een teveel aan alcohol en/of drugs en met een omgekeerd evenredig aantal grijze hersencellen een demonstratie komen geven hoe het absoluut niet moet en ‘poepeloere’ achter het stuur plaats nemen. Hun auto staat amper enkele meter verwijderd van onze vertrekplaats en daar ze nog amper het verschil kennen tussen de vooruit- en de achteruitversnelling zijn we maar al te blij wanneer ze uit ons gezichtsveld verdwenen zijn. Ook dit zijn de Tinekesfeesten…… Is het een toeval dat uitgerekend dit weekend twee zware verkeersongelukken te noteren vallen in Heule? Rambo komt ook met heel interessant nieuws: hij heeft nog een koppel gespot in de omgeving van het park, waarschijnlijk ornithologen, want ze informeren elkaar ijverig over de nobele kunst van alles wat met vogelen te maken heeft. Zijn beschrijving over haar gele bloesje en zijn broek zijn niet voor publicatie vatbaar……. Onze club heeft altijd nauw aangesloten bij de traditie van ‘Vlaanderen zendt zijn zonen uit’: Philippe zit in Duitsland bomen en worsten te tellen, onze voorzitter houdt omwille van vrees voor de pers zijn bestemming geheim, Willy rijdt een triomftocht in het noorden van Italië en Ronny is naar het Belgisch kampioenschap waar hij een schitterende 8ste plaats zou veroveren. Proficiat Ronny! Wie zonen uitzendt, krijgt ook vaak ‘verloren zonen’ terug: zo kunnen we Joost opnieuw verwelkomen die op deze manier dit seizoen aan drie ritten probeert te geraken en ook onze ex-materiaalmeester heeft de weg naar de thuisstal teruggevonden. Hij heeft als excuus dat hij nu veel minder tijd heeft dan vroeger want ook hij is nu op pensioen. Onze club krijgt een hoog OKRA-gehalte…. Gelukkig komt er regelmatig vers bloed in onze club: zo mogen we ook een (letterlijk) nieuwe witte merel verwelkomen: Bart die goed Piet kent (of is het omgekeerd). Ook de terugkeer van onze sponsor Wouter is fel opgemerkt. Blij hem opnieuw in ons midden te hebben. Pantani, in afwezigheid van de rest van het bestuur, de volledige bestuursverantwoordelijkheid torsend, meldt in een officiële mededeling dat Franky, die normaal de rit zou voorrijden, gemeld heeft dat hij niet langer zal meerijden. Jammer maar helaas ! Het ga je goed Franky! Omwille van die reden had Wim tijdens het weekend nog zitten snuffelen in zijn uitgebreide bibliotheek ritjes en was uitgekomen op een tochtje van de fondateur dat richting Zulte ging. Vandaar ook dat onmiddellijk vertrokken werd want iedereen weet dat met het Tinekesweekend op het einde een frisse pint staat te wachten op ‘Heule Platse’. Na een aanvangsfase in Harelbeke met veel draaien en keren, komen we geleidelijk aan op mooie plattelandswegen: het ritme wordt strak gehouden door Wim en Bart die beiden met een ‘Picardieconditie’ de anderen ferm op de tanden laten bijten. De pauze is weer een waar festijn dank zij Wouter die met heel lekker gebak Bakkerij Soete nog maar eens mooie publiciteit bezorgt. Dank u wel Wouter! Op de terugreis heeft iedereen dank zij de lekkere cake een prima gevoel en vallen talrijke nieuwsjes te rapen. Zo leren we dat de fondateur in februari op brugpensioen gaat, dat enkele van onze leden volgend jaar de grote Ronde van Vlaanderen in hun planning opnemen, dat Noah genoten heeft van het vorig verslag, en nog veel meer. Een ritje met de Tinekesvrienden leert je meer dan 10 kranten samen. Door het vele babbelen, vliegt de tijd en komen we vlugger dan gedacht in Heule aan en na de klassieke eindsprint ploft iedereen zich neer aan de Kameleon waar we doelgericht de clubkas wat lichter maken. Daar zien we ook Geert Depoortere I die niet kon meefietsen omwille van andere verplichtingen. Als lid van de jury van de Tinekesverkiezing moest hij om 10 uur naar de mis om er met het linker oog de kandidaat Tinekes te observeren en eventueel wangedrag te sanctioneren en om er met het rechter oog zijn paternoster in de gaten te houden. In de annalen van onze clubgeschiedenis noteren we verder nog dat 17 man 70 kilometer afhaspelden aan 27.2 gemiddeld en dit na een voor sommigen zwaar weekend. Proficiat ! Yvan

Rit 01-09-2013 naar Rumilies en omstreken

Rumillies, zondag 1 september om 7.20 uur: het anders zo stille en vredige dorpje wordt opgeschrikt door een 10-tal met fietsen beladen voertuigen die druppelsgewijze binnenkomen en zich parkeren op het idyllische dorpsplein. Het zijn de Tineksvrienden die zich mooi op tijd aanbieden voor een rit die, omdat deze op vreemd terrein bereden wordt én omdat deze geprepareerd wordt door de fondateur, hoge verwachtingen oproept. Het pleit voor de discipline van de club dat iedereen, nou ja bijna iedereen, zich op tijd aanmeldt om op het afgesproken tijdstip te vertrekken. Alleen Bart komt te laat maar hij kan verzachtende omstandigheden pleiten: in zijn Lada zit geen GPS en de wegwijzers zijn bij nos frères Wallons ook niet altijd even duidelijk. Sportbestuurder van dienst is Ringo en die wordt geassisteerd door onze ongelukkige Dirk: deze moet donderdag onder het mes om de ravage aangericht naar aanleiding van zijn val te herstellen. Bij deze wensen we hem een voorspoedige revalidatie toe! Hij had twee redenen om aanwezig te zijn: enerzijds de grenzeloze sympathie voor de club en anderzijds vond hij het nogal riskant om vrouwlief zomaar los te laten samen met 19 geoefende body’s. Beter voorkomen dan genezen… Met slechts 12 graden op de thermometer gingen 19 renners van start en dit onder het commando van het niet meer zo jonge maar oerdegelijke commando van de fondateur en Jacques. Wie twijfelt aan de leiderscapaciteiten van dergelijk duo is van een andere planeet. Woorden schieten te kort om de kwaliteit van het parcours te beschrijven: de ene helling na de andere werden ons voorgeschoteld, het ene mooie vergezicht na het andere werd ons aangeboden en op een ogenblik waar de concentratie dreigde weg te ebben, kregen we kasseistroken voorgeschoteld die ons onmiddellijk verplichtten aandachtig te blijven rijden. U begrijpt onmiddellijk dat de afwezigen meer dan ongelijk hadden en als we er nog bij vertellen dat de zon ondertussen haar verschijning had gemaakt, zie je zo dat dit een voormiddag Grand Cru was. De pauze was van een even hoog gehalte: aan een witte molen met een mooie oprit werd halt gehouden en ook het buffet dat volgde bleek even kwaliteitsvol: rijst- en flantaarten werden door Ringo met gulle hand uitgedeeld en iedereen feliciteerde zijn vrouw om haar schitterende bakkunsten. Maar ten huize Ringo is het niet de vrouw die de kookmuts (of moeten we zeggen de bakmuts) draagt maar de 8-jarige Noah want het was hij die speciaal voor ons deze heerlijke taarten had gebakken! Dank u wel Noah! Er werd reeds druk gespeculeerd in welk kookprogramma onze Noah zal verschijnen op TV …… feit is dat hij op termijn een ernstige concurrent zal worden voor de Heulse bakkerijen. Misschien kan er ook gesproken worden over een stage bij onze sponsor Soete. Na versterking van de inwendige mens werd het tweede deel aangevat en de gesprekken werden, als gevolg van het verteren van de vele hellingen, wat stiller. Ook Rambo ging minder decibels produceren maar dat was naar eigen zeggen omdat hij te weinig taarten gegeten had. Rond de klok van 11 arriveerden wij opnieuw aan ons vertrekpunt en spoedde iedereen zich naar de sportbestuurder want onder weg had men ongeveer een halve kleerkast kledij overboord (lees in de auto van Ring) gekieperd. Moe maar tevreden werden met de laatste resterende krachten de fiets opgeladen en vertrok men huiswaarts om Rumillies opnieuw te herschapen in hetgeen het eigenlijk moet zijn: een heel mooi en heel rustig dorpje….. Dank aan allen die deze mooie voormiddag hebben helpen realiseren. En bij deze ook veel moed toegewenst aan onze penningmeester die nu ongeveer aan de hellingen begint vooraleer omwille van zijn sterke devotie maar ook omwille van grote vermoeidheid in de armen van de paus te vallen. Bij deze ook dank aan Red Phillippe die speciaal zijn computer naar het Zwarte Woud meezeult om deze tekst op onze blog te plaatsen. Verslaggever van dienst: Yvan Winne

Verslag van de rit van 25 augustus 2013 Ronse en omgeving

Meteo Tineke is er weer boenk op: als het niet onweert wordt het 32° orakelde onze verbeterde versie van Frank Deboosere maandag laatst. Ahwel: het onweert niet en het is 's morgens 16° en 's namiddags idem. Grote klasse van onze weerapp! Een druilerige hemel verwelkomt de schaars binnendruppelende Tinekesvrienden aan "Ten Koetshuize". Slechts 11 moedigen tekenen het startblad. Heeft de rest schrik van een druppel hemelvocht of van de wenkende hoogtemeters? Of ligt de nederlaag van onze geliefde voetbalclub als een Mechelse baksteen op de klotsende maag? Feit is dat Dirk thuis zijn wonden likt na een val op training woensdag. Een krolse kat (nee, niet Petra) deed hem in de gracht belanden en zijn ligamenten uitrekken. In naam van de club veel courage en een spoedig herstel gewenst. Feit is ook dat de PM/SB van zijn voorlaatste nacht bij Marleen profiteert vooraleer hij met een baardige medemens op fietsbedevaart trekt naar Rome. In naam van de club goeie en plezante reis gewenst Willy en steek een dikke kaars aan tvv de club in het Vaticaan. Enfin, de beperkte opkomst zorgt voor een veldslag in het klassement: de nrs 2,3 en 4 ontbreken. Zie update hiernaast. Het fietselftal wordt opgesteld door champ/trainer/service course Ronny. Hij zelf wordt het betrouwbare mobiele sluitstuk en hij kiest voor een flexibele 5 x 2 opstelling met in de aanval 2 pocketspitsen zijnde organisator Geert Sioen en targetman President. Beukend tegen de oostenwind in kiezen we koers richting Ronse en Pays des Collines. In Avelgem keert Dieter reeds huiswaarts wegens wachtend bacchanaal. Er resten ons nog 9 fietsers en een blinkende volgwagen....Wordt dit het verhaal van de 10 kleine negers?? Blijf vooral lezen! Het aansnijden van de eerste heuveltjes verloopt vlot maar bij het bereiken van de favela's van Ronse loopt het mis. Het parcours wordt versperd door de aanleg van een nieuwe steenkoolmijn in het kader van een duurzame energieproject aldaar. Geert had deze rit nochtans 16 maand, excuseer 16 dagen geleden nog verkend en dan was er geen vuiltje aan de lucht. Onze gids zoekt koortsachtig naar een alternatief. De Hightech GPS clubinfrastructuur laat hem in de steek en we lopen vast in een doodlopende weg. We tjolen verder en sukkelen op "Les Hauts", een kuitenbijter van formaat: 1000m lang, gem 8,4% en max 13% stijgingspercentage. We verorberen gezapig de hoogtemeters tot een hartverscheurende kreet de vredige stilte verscheurd. Enkele autochtonen komen verschrikt uit hun huizen. Wat is er gebeurd? Onze omvangrijkste negerman Mobutu Sese Seko alias de Fondateur ligt in een Gordiaanse Knoop met zijn Eddy Merckx te kreunen op het tarmac. Bij het inwinnen van de laatste tactische info bij sportdirecteur Ronny is hij gehinderd door een hitsige kater de controle over zijn carbonnen vehikel kwijtgeraakt met als resultaat een deuk in de carrosserie van de volgwagen en die van Marc. MM Wim deelt de eerste EHBO zorgen toe, het bloed sijpelt uit de knie maar Marc wil van geen opgeven weten. Wegens de reeds afgelegde omweg en om de kalvarietocht van de Fondateur niet nodeloos te rekken beslist de koersdirectie de volgende helling te schrappen. Het blijft natuurlijk op en af gaan en het is mooi om zien hoe Youngster Tim het lijdend voorwerp Marc bijstaat in de achtergrond. Break aan het feeëriek kerkhof van Ronse waar Ronny trakteert met keuzecake en fruitsap waarvoor dank. Ondertussen wordt de schade aan de verschillende koetswerken gemonsterd. Dit wordt verzekeringswerk... De terugweg wordt in dalende lijn en met rugwind afgewerkt. Alleen de Kapelberg wordt nog als digestief onder de wielen geschoven. Marc krijgt vrijstelling door zijn parcourskennis en net als Degenkolb krijgt Tim vleugels nu hij weer voor eigen rekening mag koersen: met een snedige demarrage laat hij iedereen ter plaatse. De "Laagvliegers" van Hulste zetten ons de laatste kms nog met gestrekte draf uit de wind. De nerveuze finale langs de vaart wordt al van op de brug ingezet wat een terechte reprimande van Yvan oplevert: veiligheid eerst en steeds verwittigen voor aankomende wagens, denk ook aan de achterkomers!! Door omstandigheden een chaotische maar ook mooie rit dank zij de natuurpracht van de Pays des Collines. Bedankt Geert. 95km, 27gem en 643 hoogtemeters. President NVDR: herbeleef de rit op http://connect.garmin.com/player/365527497

Verslag van de Merlijntjesrit van 18 augustus 2013 Ieper en omgeving

Op zondag 18 augustus verzamelden in alle vroegte tal van Heulse verenigingen voor heel uiteenlopende activiteiten. Zo werd de derde leeftijd gespot aan de autobushalte voor een bedevaart naar Banneux (sommige van onze oudste leden zagen wij informeren naar de kostprijs van het jaarlijks lidgeld…..), verzamelden alle drie de Streuvelsvrienden voor een gezapig ritje en last but not least hield de fietsende elite van Heule, met name de Tinekesvrienden, troepenschouw voor een rit die normaal voorzien was om samen met onze vrienden van Geraardsbergen te rijden. Penningmeester Willy verscheen als sportbestuurder van dienst in een kleurig ‘carreau hemdje’ met bijpassende beige broek en trendy zomersandalen. De aankoop van deze nieuwe garderobe had echter een gat in zijn budget geslagen waardoor de fondsen ontbraken om bijhorende kousen aan te schaffen. Oorspronkelijk had hij zich een maatpak met das aangemeten om net als zijn grote idool, Franky Dury, zijn ploeg te coachen op hoog vestibulair niveau. Toen Willy echter zich zo gekleed aan de ontbijttafel aanbood, verslikte zijn echtgenote zich net niet in haar croissant en gebood ze hem stante pede om terug naar boven te gaan en zich te kleden op normale wijze. De stille droom om in de voetsporen van Franky te treden, waren meteen de grond in geboord. Daarnaast nog een primeur: het volledige bestuur was aanwezig en ook dit verdient een speciale vermelding in de annalen van de clubgeschiedenis: of hiermee het intellectueel peil van onze groep de hoogte in ging, laten we hier wijselijk in het midden…. Dirk moest ook nog snel Petra ter orde roepen want zij was, professioneel gedreven tot en met, aan enkele huizen gaan aanbellen om er bij wijze van proef de water- en elektriciteitsmeters op te nemen. Deze week krijgt zij nog een brief van de heer Thijs hemzelve om te melden dat dit op vandaag nog maar een denkpiste is. Op de valreep verschenen nog de gebroeders Devos waardoor we onder een lichte miezerige regen op deze 18de met 18 vertrokken voor een ‘Memorial World War I’. Het grijze weertje werkte niet onmiddellijk stimulerend en de relatieve rust werd voor de eerste keer verstoord na een 7-tal km door de wedstrijdradio die tot twee maal toe ‘Crevaison Hanson, Crevaison Hanson’ signaleerde. Wat volgde, was niet meteen een hoog aangeschreven tafereel. Sukkelen met het achterwiel, de sportbestuurder die bang was zijn nieuw hemdje vuil te maken, … kortom in de tijd dat de reparatie gedaan was, kan je een biefstuk met frieten klaarmaken. Na dit intermezzo kwam de groep stilaan op stoom en onder leiding van het jeugdig duo Jan en Simon ging het tempo stilaan de hoogte in. Via Moorslede ging het naar de slagvelden van den ‘Grooten Oorlog’ en passeerden we in Passendale aan het Tyne Cot Cemetry. De kerkhoven en herdenkingstekens die we nog allemaal passeerden, gaan we hier niet opnoemen wegens te veel. Alleen moeten wij nog vermelden dat de Menenpoort in Ieper de kers op de taart was. Naarmate de rit vorderde, kwamen de boterhammen met gehakt en mosterd die op ons te wachten stonden, meer en meer in de gesprekken voor en de gevolgen bleven niet uit: door honger gedreven, ging het tempo meer en meer de hoogte in en werd in Moorsele nog een spetterende finale gereden. Schitterende rit die, ere wie ere toekomst, opgemaakt werd door onze penningmeester en deskundig voorgereden door zijn schoonzoon die reeds weken aan het trainen was met de Garmin van schoonpa lief. 18 renners reden 73 km aan een gemiddelde van 27.3 km per uur. In ons lokaal café Merlijn werd het nog een gezellige boel. Herbergier Johan , flexibel als hij is, maalde er niet om dat we nogal vroeg op de afspraak waren. Trappisten en Ice-Tea's werden in versneld tempo aangerukt. De stutten met gekapt werden verorberd , net niet verscheurd door de hongerige Tinekesleeuwen. Langslapers Geert Depoortere II en Matthijs hadden de e-mail van de President goed gelezen en kwamen de troepen nog vervoegen. Opnieuw een hoogdag in het jaarboek van onze geliefde club. Yvan NVDR: herbeleef de rit op http://connect.garmin.com/player/361722921

Verslag van de rit van 11 augustus 2013 St-Martens-Latem

Het was even twijfelen voor de wielergarderobe : gingen we voor het luchtige zomertenue of kozen we alsnog voor de herfsvariant? Zo te zien verschillende smaken en lichaamstemperaturen binnen onze vereniging,eigenlijk een bonte verzameling van bloedhete –en koudwatervissen. Bjorn nam zelfs het zekere voor het onzekere en tooide zich met een regenvestje. Niemand werd evenwel bereid gevonden een regendans uit te voeren. Toen de SB/PM de startplaats opreed viel er plots een lomp voorwerp uit de lucht. Bij nader toezien bleek het niet om een gebraden kip te gaan maar wel om een gevallen engel in de persoon van CEO PDC van Zulte Quoi. Eerst verbannen worden door de eigen supporters en nu zelfs uitgespuwd worden door sintepieter…EnFINity op alle vlakken dus. De jongeren onder ons waren verwikkeld in een garmindiscussie. Zo is die van Bjorn compatibel met zijn gsm zodat elk smske van Ulrieke voor zijn ogen en op het stuur danst en die van Wim verstuurt zelfs faxen! Straffe toebak in ieder geval! Enkel een platte batterij krijgt die dingen op de kniëen. Geert,onze ex-MM had iets te vieren : net vandaag schreef hij zijn 10e rit van het seizoen op zijn palmares zodat zijn geldbeugel gespaard blijft van een flinke aderlating. Zijn vreugde was dermate groot dat hij besloot het peloton op sleeptouw te nemen naar de mondaine en pittoreske kunstenaarsgemeeente Sint-Martens-Latem. Onze beste jongere,Willy,deed een gooi naar de witte trui door zijn medekopmandiensten aan te bieden. Ook de emancipatie of positieve discriminatie blijft hoge ogen gooien binnen de club : vooral de Wims doen hierbij hun duit in het zakje door hun sportdirecteurschap steevast te delegEREN aan hun echtgenotes. In het kader van de vrouwvriendelijkheid kan misschien een reglementswijzing overwogen worden die stipuleert dat enkel nog dames mogen optreden als sportdirectrice? Een lichtlopend parcours dreef ons langzaam maar zeker richting weelderige villa’s en protserige schildersezels. Clubgps Mark verbaasde vriend en vijand door ook zijn kopmandiensten aan te bieden,of hoe een verkwikkend verlof de benen een kwaliteitsinjectie kunnen bezorgen. In de rand van het ritgebeuren kon radio Tinekestour op de moto nog opvangen hoe enkele clubleden op zaterdag de conditie aanscherpen om klaar te zijn voor het grotere werk op zondag. De Pantani’s,Wims,Bjorns ,Geerts en Ronny Kings van deze wereld maken dan km’s om zeker te zijn dat ze de dag erop kunnen meedraaien in de kop van het peloton. Haast ongemerkt kwam de bevoorrading in zicht : sportdirectrice Sabine verwende ons met felgesmaakte eierkoeken ,waarvoor dank! De afwezigen hadden zoals altijd ongelijk. Ook hier werden in de marge bloedverdikkende –en stollende verhalen opgetekend : er werd gegoocheld met termen die eerder thuishoren in ruige buurten in de omgeving van allesbehalve tabakplantages. Details zijn niet voor publicatie vatbaar maar de directe getuigen (lees : luistervinken) weten ongetwijfeld waar de klepel hangt. De terugrit werd vooral gekenmerkt door felle tegenwind die evenwel gecompenseerd werd door de vlakheid van het parcours. Het asfalt werd naarstig platgereden en toen Heule in het gezichtsveld kwam ,stak Ronny King het vuur aan de lont voor wat een zinderende finale zou worden. Een kopgroep mat alle favorieten zonderde zich af gevolgd door een tegenaanval van Guy en Red Philip. Toen deze laatsten op het punt stonden aansluiting te krijgen net voorbij de spoorweg schoot de president een zodanige pegel af dat beiden uit noodzaak van gestrekte draf naar galop dienden over te schakelen. Over and out voor de naar adem happende achtervolgers . Pantani wist nog volop te profiteren van de heilzame werking van zijn hoogtestage en rolde als primus over de meet! Klassewerk! Er werd geen materiële schade opgemeten zodat de MM werkloos moest toezien. Vraag hierbij is hoelang de clubkas deze werkloze medewerker nog kan onderhouden? Prachtige rit,20 deelnemers,90 km, 27 gemiddeld. Tot zondag voor de Tinekesrit! Red Philip NVDR: herbeleef de rit op http://connect.garmin.com/player/357822260

Verslag van de rit van 4 augustus 2013 Wortegem & Petegem

Om 7u23 leek het peloton nog zo goed als volledig opgeslokt door de veelkoppige draak Kortrijk Congé vermits we toen amper een 6-tal Tinekespiloten de inschrijvingstafel hadden zien passeren.Was iedereen nog in vakantiemodus ,waren sommigen nog rondjes aan het draaien op de City Mountainbike,was er ergens nog een …voetbalfeest aan de gang? Niks van dat alles,de duivinnekes hadden hun duiven just in time en met Rodaniaprecisie gelost richting Ten Koetshuize. Ze streken er massaal neer en zwelden aan tot een peloton van zowaar nog 16 Kerels en 1 matennaaier. Door de herhaaldelijke afwezigheden van Pantani moest de president opnieuw vol aan de bak om alles ordentelijk te laten verlopen. Geen enkele politicus die meer functies cumuleert dan onze leider : wedstrijdcommissaris,voorzitter,materiaalmeester,concierge…Door de afwezigheid van Rambo kwam daar nog eens nieuwsanker van radio Tour bij! Il faut le faire, zeggen ze over de skreve. Tijd dat er in bestuurskringen eens werk gemaakt wordt van een modernisering van de statuten onder de vorm van de invoering van een betaald voorzittersmandaat. Vrijwilligerswerk op zondagmorgen waarbij the first lady eenzaam achtergelaten wordt : het is niet meer van deze tijd.Even paniek toen 2 schijnbaar onbekende Tinekesvrienden de startplaats opvlamden. Er kwam een identiteitscontrole aan te pas die uitwees dat het om 2 leden ging met een glorieus wielerverleden : Joost en Geert,de ex-MM. Het leek erop dat deze laatste uit de teletijdsmachine gecatapulteerd was want hij was nog op zoek naar de beroemde clubpump die nu evenwel als getuige van een rijk verleden naast de coiffeur een vooraanstaande rol vertolkt in het Tinekesvriendenmuseum.Geert Depoortere 1 nam de sportdirecteurshonneurs waar en Ronny King kwam nog in extremis aandraven met een reservewiel dat een update had gekregen door een ganse week deel te hebben uitgemaakt van een hoogtechnologisch kampioenenvehikel. De professionalisering van de club wordt geruisloos verder doorgevoerd.De rit zelf zat ingenieus in mekaar en deed ons doorheen een spectaculair decor laveren dat de thuisblijvers onder ons nog een hoogst aangenaam vakantiegevoel bezorgde. Alle ingrediënten waren aanwezig ,vlak voor de routiers,heuvelachtig voor de berggeiten en dit alles werd dan nog eens overgoten met door de parcoursbouwers speciaal bestelde verdraagzame temperaturen.In het zicht van de bevoorrading schoot de president op de Bergstraat een weergaloze cartouche af die het deelnemersveld aan flarden reet. In een ultieme jump hield hij Geert Depoortere 2 nog net op 2mm afstand . Hetgeen volgde was uniek in de Tinekesgeschiedenis : een 5-sterrenbevoorrading bestaande uit outside seats,drank ,krachtvoeding en bovenal een panoramisch vergezicht dat recht uit een schilderij leek te komen. Fenomenaal,waarvoor dank aan sportbestuurder Geert en ritarchitecten Joost en ex-MM! Een inderhaast bijeengeroepen directiecomité besliste dan ook dat beide heren volgend seizoen lid mogen blijven en daarbovenop 3 ritten extra op hun palmares van 2013 krijgen. Het zijn enkel topclubs die hun vedetten zoveel haver geven. De geniale ingevingen bleven ook in het 2e ritgedeelte aanwezig. De Tiegemberg deed opnieuw de ruggen krommen en als uitsmijter werd nog een topfinale geserveerd langs het Kanaal. Tim testte nog even de benen door er een zodanige ferme lap op te geven dat zijn motor plots ontplofte. Niks ergs evenwel,Tim gaf aan dat het enkel om een test ging van materiaal en spierkracht na een totaal onterechte voetbalnederlaag. Hij was op die manier toch verlost van een hoop frustraties en herwon zo zijn innerlijke rust.Een prachtige rit met dank aan Joost en Geert die ipv te kunnen genieten van een eervol ontslag willens nillens de volgende 10 jaar aan boord zullen moeten blijven! Kersverse papa Simon trakteerde nog onder het goedkeurend oog van opa Willy op de geboorte van zijn al even kersverse dochter . Santé en proficiat Simon en Willy! 17 renners,90 km tegen 26,2 gemiddeld en 562 hoogtemeters. Sterke teamprestatie! P.S. : Pantani bestormde vorige week de Ventoux in een tijd van 1u49! Ook hier bijzonder sterk en felicitaties van de voltallige Tinekesjury! Red Philip NVDR: herbeleef de rit (tot op de keiberg want dan was de pijp uit en de batterij plat) op Garmin http://connect.garmin.com/player/353973034

Tinekeswaakhond aan de voet van de Ventoux

Verslag van de rit van 28 juli 2013 Eikenberg

Het zijn zware tijden voor de President. De rest van het bestuur zit in het zonnige zuiden of fladdert van feest naar feest. De functie van Materiaalmeester wordt dus gecumuleerd en dat betekent nog een kwartier vroeger opstaan en de reservewielen ed aanreiken en de aanwezigen noteren enz.. Tot overmaat van ramp worden zijn 2 verzoeken door de 15 aanwezigen beantwoord met een koele stilte: Wie wil het verslag schrijven en wie wil naast Geert Sioen op kop rijden? Ondergetekende dus. De charmante verschijning van de Service Course zijnde Nouch verzacht zijn lijden. In het rennersdorp wordt vernomen dat gisteren zaterdag 4 tinekesvrienden op training werden getroffen door het noodweer: Bart Vanmarcke en vriend Geert Depoortere II teruggespoeld vanuit St-Denijs .Geertje ex MM met boezemvriend Joost ternauwernood overspoeld door een Tsunami in Grijsloke moesten verlamd van schrik schuilen in een bushokje omringd door zandzakjes tot de civiele bescherming in de vorm van Rosanne hen kwam ontzetten. Tip van Meteo Tineke: check de Europese buienradar www.meteox.com ipv de Belgische voor vertrek…Onweer komende van Frankrijk was van ver zichtbaar. Kersvers vader Simon verwelkomen en feliciteren we aan de start. Zichtbaar vermoeid door de nieuwe verantwoordelijkheden maar toch dapper aan de aftrap. Geert S neemt ons mee richting Vlaamse Ardennen en gedreven door een stevige rugwind vliegen we richting hellingen. We aaien de Kluisberg en de Kwaremont maar de pezen en spieren worden de eerste maal op spanning gezet tijdens de beklimming van de Elsstraat, evenwijdige zusterbeklimming van de Korte Keer. Na Nukerkedorp laten we ons als een baksteen vallen naar Etikhove. Maarkedal werd zwaar getroffen door het onweer en we laveren langs omgevallen bomen en wandelende takken, door modderstromen en –baden en over zwervende dwaalkiezels. Zo'n steen wordt fataal voor onze Champ Ronny die vorige week nog pochte over zijn bijna 3000km met dezelfde banden. Net toe aan zijn 2999^e km valt hij toch wel plat zeker!! Bart Vanmarcke is de depanneur van dienst en maakt zijn handen vuil, het reservewiel is populair de laatste weken... De Eikenberg en zijn kasseien maken hun opwachting. Geert’s Cannondale wil eerst niet over de stenen, allergisch dat het carbonvehikel is aan bonkige Vlaamse Kasseien maar Geert dwingt het beestje toch over de hel van Etikhove, zijn imago van Kasseienhater naar het rijk der verzinsels sturend. David en Bart V vliegen als doorwinterde profs de Eikenberg op , de rest komt in verspreide slagorde toe. Na een korte afdaling wordt als dessert de Kapelleberg geserveerd, deze hoogtemeters worden eerder gezamenlijk verorberd. En van verorberen gesproken: de pitstop gaat op het hoogste punt van de rit door waar Nouch en Geert trakteren met overheerlijke eigengemaakte taarten , meerkeuze zelfs:  met of zonder rozijnen, en frisdrank. Grote Klasse,hartelijk dank hiervoor. Ondertussen heeft in La Douce de fel gemiste MM Wim de Ventoux aan zijn reeds rijk gevuld palmares toegevoegd in een mooie tijd van 1u49, zijn alter ego Pantani waardig.  Na de gesmaakte break gaat de terugweg bergaf maar tegen wind. Zoals in elk Pro-Tour gebeuren worden we opgeschrikt door een loslopende hond die naar een kat staart als was het een zieke koe.  Het peleton dreigt in te dommelen en om hen wakker te schudden drijft de President het tempo op met wisselkopman Steven en rijden we een tijdje aan 35 /u . De afgetrainde atleten geven geen krimp, meer nog: langs de vaart wordt het gaspedaal nog wat dieper ingeduwd. Net als in een ploegentijdrit doet iedereen zijn kopbeurt en wordt vlot 40/u gehaald. Alleen als Geert ex MM op kop komt dreigt het mis te lopen: door de strakke tegenwind gaat Geert ipv vooruit, achteruit en omhoog!! Vriend Joost kan hem nog niet bij de beentjes grijpen of hij waaide aan Stadsbaders het kanaal binnen!! Pinarello gaat nu bij het F1 team Red Bull Racing spoilers bestellen om hem aan de grond te houden bij straffe zuidwesters. Moe, stoffig, modderig maar gelukkig bollen we Heule Plaats binnen. Prachtige rit, het was genieten geblazen, proficiat en dank aan Geert S. 91 km aan 26,6 gem, 529 hm

 

President

 

NVDR: herbeleef de rit op Garmin http://connect.garmin.com/player/350249333