Verslag van de rit naar Mullem op 29 maart 2026

Ondanks de 2 graden buitentemperatuur boden 15 Tinekesvrienden en 1 gastrijder zich aan om de eerste rit van de lente onder eerder winterse temperaturen aan te vatten. Voor Mark 2 een vreugdevol maar ook stressy moment: voor het eerst kwam hij aan de start als officieel aanvaard nieuw lid. Een ganse eer en genoegen waarbij hij snel heel wat voordelen zal ondervinden, zoals daar zijn: het grote respect van de algemene omgeving, een thuisomgeving die nu liefdevol de koerskleren op zondag zal klaarleggen, de drinkbus zal vullen, de banaan en de energiereep zal klaarleggen, … Kortom Mark 2 komt in de rij der lokale beroemdheden. Wat ook moet vermeld worden, is het feit dat onze club zodanig bol staat van roemvolle feiten en gebeurtenissen dat bijna iedereen, met uitzondering van uw verslaggever, niet stilstond bij het feit dat deze rit in de annalen van het gulden boek van de club zal genoteerd worden als eerste rit waarvan de organisatie volledig in Portugese handen was en dan ook volledig terecht werd aangekondigd als “Passeio de bicicleat com o Paulo até Mullem”, een mondvol om te zeggen dat Paulo een ritje naar Mullem zou verzorgen. En het moet gezegd: ondanks de Portugese roots had Paulo voor de organisatie zeer goed gekeken naar ons Belgisch businessmodel om succesvol uit de hoek te komen en had hij zowaar een heuse managementstool opgezet. In eerste instantie benoemde hij zichzelf tot CEO en dat gaf hem het recht om de rit uit te besteden aan externen. In Joost-doet-al vond hij een gewillig slachtoffer die hij prompt de opdracht gaf om een rit op te stellen met mooie baantjes, prachtige vergezichten én een sfeervolle plaats voor de klassieke stop. Daarnaast stelde hij twee mogelijke persberichten op voor na de wedstrijd. Communiqué 1 klonk als volgt: “ De Heer Ferreira heeft met plezier vastgesteld dat de rit door hem opgesteld op grote algemene tevredenheid van de leden kon rekenen. Zijn ervaring en kennis ten dienste stellen van de leden ten einde bij te dragen tot hun algemeen welzijn is zijn grootste genoegdoening”. Maar Paulo, voorzienig en in overeenstemming met zijn managementsmodel, had ook een tweede persbericht klaar voor het geval mocht de rit een tegenvaller zijn, en dat klonk als volgt: “ De rit van 29 maart voldeed niet aan de door mij persoonlijk zorgvuldig opgestelde targets en dit dient ten zeerste vermeden in de toekomst. Ik zal dan ook betrokken medewerkers, die dit project realiseerden, ter verantwoording roepen alsmede een plan van aanpak voor de toekomst opstellen ten einde dit in de toekomst te vermijden.” Dit noemt men voorzien zijn op alles ! En zo vertrokken wij onder de vleugels van Paulo, zowaar met een lange koersbroek aan (!) en nam hij de overige 15 man, helaas geen enkele vrouw, op sleeptouw. Wat was hij blij dat hij eindelijk de stress van de voorbije week kon uitwerken op zijn pedalen want wat weinigen weten is dat Paulo verleden week naast deze organisatie nog een belangrijke opdracht heeft vervuld. Zo kreeg hij het bezoek van Antonio Morgado en Oiveira Ruidie, die zondag de Ronde afwerken en gevraagd hadden om een aantal Vlaamse wielertermen uit te leggen zodat zij de belangrijkste koers van het jaar beter zouden kunnen lezen. Een opdracht die Paulo gezien zijn ervaringen op het lijf geschreven is. Als deze renners zondag sterker voor de dag komen dank zij hun kennis van belangrijke termen zoals “goan - demarcar”, “steentjes – pedras”, “ge kunt ze kussen - você pode ir se danar”, is dit voor een groot deel de verdienste van Paulo. De vertalingen waren tevens eerst voorgelegd aan eminent Portugalexpert en bestuurslid Philippe die na diepgaande evaluatie zijn goedkeuring gaf voor dit project. En ja, er werd ook gefietst ! Na een koude start kwam een weliswaar aarzelend zonnetje ons bijstand verlenen maar algauw vervulden de stijgende temperaturen alsook de mooie wegeltjes ons een warm gevoel, al was het maar een 5-tal graden. Paulo wilde dat er ook een Portugese toets in het parcours vervat zat en dat deed Joost met brio: plots zaten we op een opengelegd traject dat bestond uit stenen, aarde en modder maar opzettelijk was ingelast om de leden de ervaring te geven van een aantal banen van de Algarve: prima les ! En zo kwamen we via mooie wegen aan in het centrum van Mullem voor de klassieke stop en het moet gezegd, ook de stopplaats verdiende de quotering 5 sterren ! Zo kon Mark 1 er zijn fiets én zijn kuiten opladen aan de speciaal geplaatste laadpaal, was er een vuilnisbakje aanwezig voor diegenen die anders hun bananenschil achteloos weggooien en was er vooral een zicht op wellicht één van de mooiste en gezelligste pleintjes in ons Vlaanderenland. Vooral voor Patrick was dit een heilzaam moment; na enkele weken slecht weer in Spanje waar de kleren van zijn lijf waaiden, was dit een vreugdevol moment. Na de klassieke foto trokken we huiswaarts op een echt goed uitgekiend parcours. Ondanks het aantal hoogtemeters voelde dit niet bepaald lastig. Dit bevestigt het eerdere vermoeden dat het snor zit met de conditie van de leden ! Voor we het goed en wel doorhadden, bereikten we Kortrijk waar we aan de achterzijde van het station nog een soort doolhof doorspartelden om zo aan te komen in de vertrouwde thuishaven waarbij de ene koos voor een snelle thuiskomst en anderen voor een deugddoend glas bij sponsor Dudu. En Paulo, die zag dat het goed was geweest, en zorgde meteen met een opgelucht hart dat perscommuniqué 1 naar de verschillende perskanalen kon gestuurd worden…. Schitterende rit met dank aan Paulo en Joost met 16 deelnemers, 85 afgelegde kilometers, 24.5 gemiddelde en 429 hoogtemeters. En zet je maar schrap voor volgende week : Geert neemt ons mee naar het parcours van de Ronde, en dat belooft een zware klus te worden ! ! ! Yvan the Champ