Verslag van de rit naar de Plugstreets op 12 juli 2026

De topsport draait mondiaal op volle toeren: het wereldkampioenschap voetbal komt in de eindfase, Wimbledon is zondag afgerond, de Ronde van Frankrijk raakt op snelheid en boven dit alles werken de Tinekesvrienden hun voorlaatste rit af vooraleer het zomerreces in te gaan. De door de Soleil de l ‘Ardèche gebronzeerde voorzitter had voor ons een pittig traject in petto en hij had er een waarachtige driegangenmenu van gemaakt. Het eerste deel bestond uit een vlakke aanloop richting Ploegsteert die mede dank zij een strakke rugwind, fraaie temperaturen en verstandig kopmanschap ervoor zorgde dat een mooi tempo werd aangehouden maar dat tevens tijd en ademruimte bood voor goeie gesprekken waarbij vooral de geplande vakantiebestemmingen uitvoerig ter sprake kwamen. Sneller dan we dachten, werd ons deel 2 van het menu aangeboden, met name de Plugstreets. Mochten sommigen onze vaderlandse geschiedenis niet kennen, hierbij wat belangrijke informatie: de Plugstreets zijn onverharde stroken rond Ploegsteert. In de Eerste Wereldoorlog vonden de Britten het lastig de naam van dit dorp goed uit te spreken en raakten zij niet verder dan “Plugstreet”. Eens de eerste gravelstrook aangesneden, stoof onze voorzitter er zoals de traditie het wil, van door alsof hij perse de eerste wou zijn om de weinig resterende Duitse soldaten op hun donder te geven. De rest volgde echter op heel korte afstand en daar Arne niet mee was, hoefden we ons ook geen zorgen te maken dat we iemand daar ter plekke zouden achterlaten. Enige ongerustheid bij het aansnijden van deze stroken was ook aanwezig: had de voorzitter hier niet eens twee opeenvolgende platte banden opgelopen, had Diederik hier niet enkele jaren geleden zijn fietskader in twee gebroken ? Twijfels die echter al heel vlug verdwenen daar de grintwegen er heel proper en droog bijlagen. Eens de Plugstreets achter de rug was iedereen er gerust in dat we zonder averij de terugweg konden aanvatten maar een ongeluk zit vaak in een klein hoekje: in de aanloop naar de Rozenberg zorgde het gewriemel, het gepositioneer, het figuurlijk sluiten van de deur of gewoon onhandigheid ervoor dat plots twee rode fietsen met bijhorende renners, in dit geval Mark 2 en Paulo, terug te vinden waren in een gracht en op die manier zich prima konden inleven in het bestaan van de soldaten tijdens de eerste wereldoorlog in hun loopgraven. Na een check up van lijf en leden en de fietsen van de betrokkenen, kon al vlug geconcludeerd worden dat beiden er vrij ongehavend waren van afgekomen. Alleen ondervond Mark 2 nog enige tijd de gevolgen van het feit dat hij midden de Urtica Dioica, door sommigen ook brandnetels genoemd, was terecht gekomen. Geheel opgelucht over de goede afloop van deze derde tuimelperte in evenveel weken kregen we het derde deel van het menu voorgeschoteld: elke bult, elke helling tussen Ploegsteert en Heule stond op het programma en dit gecombineerd met steeds oplopende temperaturen en een sterkere tegenwind, zorgde voor menige transpiratie. Als professioneel zorgverlener had Diederik dit grote vochtverlies natuurlijk vlug in de smiezen en daarom besloot hij het nuttige aan het gezonde te paren: na de rit zou hij in de Dudu voor zijn verjaardag een traktaat geven. Het beloofde traktaat gaf ons vleugels; geen helling was nog te steil, geen tegenwind nog te fel …. en toen velen met hun gedachten al in de Dudu zaten, gaf Joost er richting Moorsele nog een ferme lap op die menig mond deed openvallen. Zelfs Arjen Livyns zou waarschijnlijk moeite gehad hebben om hem te volgen. Wat een conditie ! Op het stemmig terras van onze sponsor was al snel gezelligheid troef, leerden we wat een Willy was, vernamen we meer nieuws over de barbecue van 23 augustus en kregen we boekhoudkundige inzichten in het financieel beleid van onze organisatie. Een mooie rit met 11 deelnemers, 92 kilometers aan een gemiddelde van 26 per uur en 437 hoogtemeters. Tot zondag voor een vlakke rit naar Hameau des Papins ! Dank aan parcoursbouwer Martin en trakteerder van dienst Diederik ! Yvan