Verslag van de rit naar Cap Griz-Nez op 21 juni 2026

Heel wat beweging deze week op verschillende vlakken als aanloop naar onze ultra lange rit van 150 kilometer naar de kapen van de witte en de grijze neus. Alle deelnemers hadden zich in stilte doch intensief voorbereid en hadden daar zelfs een week van algemene geheelonthouding voor over. Op welke domeinen men zich onthield, werd echter door de leden niet allemaal op dezelfde manier geïnterpreteerd en ze wilden dan ook geen verdere commentaar geven aangaande dit onderwerp. Eén lid liet zich echter wel ontvallen “ge moet toch op uw tanden bijten zulle !”. Maar dat was nog maar klein bier tegenover wat zich op bestuursniveau afspeelde. Joost, gebombardeerd tot “Execute Officer Foreign Activities Tinekes Friends” vond het zijn heilige plicht deze opdracht tot in de puntjes uit te voeren. En zoals jullie al weten, eens hij zijn tanden in iets zet, laat hij niet meer los. Het algemeen actieplan, de SWOT-analyse, de to do’s, de must have’s, de timing, de te contacteren contactpersonen, ….. had hij uitgehangen in zijn living en boven zijn bed om toch maar geen enkel detail over het hoofd te zien bij deze toch wel grote uitdaging. De weerberichten waren onheilspellend waardoor Joost in allerijl een ganse lading eieren naar de Zusters Arme Klaren bracht ten einde de weergoden positief te stemmen maar daar kwam hij van een kale reis terug. Door de vele donaties aan eieren werden bij de zusters sterk verhoogde PFAS waarden vastgesteld. Daarom kon vanaf heden nog enkel van hun diensten kan gebruik gemaakt worden mits betalingen via bitcoins…… Een voorstel waarop onze Execute Officer terecht niet op inging. Financiële transparantie staat in onze club immers hoog aangeschreven. En ondertussen kwam zijn businessplan volop op gang. Voor de bevoorradingen werd een waaier aan voeding, drank , fruit opgeslagen en fris gehouden. Garminspecialisten bundelden de krachten voor het uittekenen van een mooi traject, bus en vrachtwagen werden contractueel vastgelegd….. en daarnaast werden Günther en Sinan bereid gevonden hun mooie zondag belangloos op te offeren om het broodnodige rollend materiaal te brengen waar het moest zijn. Speciale dank aan deze twee mensen zonder wie dit initiatief niet mogelijk zou zijn. Om de zenuwen te bedwingen, deed iedereen daags voordien de mentale voorbereiding op zijn eigen manier: Cies kuierde met zijn gitaar rond op de Heulse bierfeesten, Arne sprong wat weg en weer op zijn trapladder met als gevolg een verstuiking, en ondertussen was onze voorzitter gestart met een non-stop autorit van ruim 10 uur om toch maar ter plaatse de nodige ondersteuning te kunnen bieden. Ook bij hem waren de zenuwen strak gespannen en wou hij zaterdagmorgen zo snel mogelijk vertrekken uit zijn luxeresort waardoor Annick nog nauwelijks de tijd had om de spaghettisaus, de paté, de set pétanqueballen, Martin zijn ondergoed en de 12 dozen roséwijn in te laden in de auto. Ondertussen zaten de leden thuis nagelbijtend naar buiten te staren en zagen ze gietende regen, afgewisseld met hagel en verlicht met talrijke blikseminslagen. Maar toen de twijfels groter en groter werden, kwam het verlossende bericht van onze voorzitter: om 5 uur ‘s morgens stopt het onweer, krijgen we de wind schuin in het voordeel en wordt het een stralende dag ! In één slag iedereen opgewekt want het is algemeen geweten: Martin is een kruising van Armand Pien en Sabine Haeghedooren; zijn weersvoorspellingen zijn er steeds boek op ! En zo verschenen op zondagmorgen vol verwachting Jorge, Nico, Joost, Diederik, Xavier, Arne, Mark 2, Jan, Frederik, Cies en uw verslaggever, aangevuld met twee gastrijders Jan en Piet (Joris en Korneel waren verontschuldigd) aan de start voor de hoogdag van het seizoen. Onder echt ideale weersomstandigheden werd in een minimum van tijd het eerste deel van het traject afgewerkt en werden we door Joost in Poperinge op een viersterrenbevoorrading onthaald. Ondertussen had Joost zijn manager-pak (driedelig pak van Versace met das van Gucci en schoenen van Yves Saint-Laurent voor de kenners) verwisseld voor de befaamde groene trui en zou hij de rest van de rit met ons meerijden. Tijdens de tweede gedeelte van de rit werd weer een stelling bevestigd, met name het feit dat het tateren en keuvelen omgekeerd evenredig is met de aangehouden snelheid. Inderdaad, de snelheid ging zienderogen omhoog, het getater steeds minder, en algauw werd de Franse grens overschreden. De inrijperiode was duidelijk ten einde en in gestrekte draf ging het snel vooruit naar het tweede bevoorradingspunt, en wat voor een punt. Een oase van rust in het groen, schaduw ten overvloede onder de bomen, een leuke haag ter ontlasting en een klassevolle ontvangst door de gebronzeerde voorzitter himself, geflankeerd door de first lady. Even dachten we dat we in de Provence zaten, alleen de geur van lavendel ontbrak. Het dient ook vermeld dat het vinden van deze mooie plek volledig op het conto van Geert mag komen: avonden van zoeken, af en toe binnensmonds vloeken, bestuderen van luchtfoto’s, …. Niets was hem te veel om een leuke stopplaats te vinden. Maar niet geaarzeld, de benen jeukten, de neuzen speurden naar de kapen en in geen tijd vervolgden we onze weg naar de ultieme kilometers waarvan geweten was dat zich nog heel wat hellingen aandienden. Gedreven door de sportieve klasse en de rugwind kregen we na enige tijd de zee in het vizier en hielden we even halt om van het mooie zicht te genieten vooraleer de zone van de waarheid aan te vatten. En inderdaad, de ene helling na de andere geselde hart, longen en beenspieren en bovendien kwamen we vaak op wegdek dat zo weggeplukt was uit de Strade Bianchi. Onderweg volgde de azuurblauwe Skoda van onze voorzitter die in de rol van sportbestuurder gekropen was. Met tevredenheid volgde hij onze atletische exploten op. En zo kwamen we duidelijk afgepeigerd aan op het eindpunt waar niemand minder dan eminent bestuurslid Philippe samen met Ann ons opwachtten en alles klaar gezet hadden om ons culinair te verwennen. Zij waren trouwens reeds de dag ervoor ter plaatse om de beste kwalitatieve eindplaats uit te zoeken en de nodige catering in orde te brengen om de Tineksvrienden zo goed mogelijk in de watten te leggen. Dank u wel Philippe en Ann! Het werd er algauw een gezellige bedoening en de wijn, de Jupiler en de frisdrank smaakten na dergelijke inspanning nog des te meer. Ondertussen ging Philippe rond met broodjes die met dank in ontvangst werden genomen en verorberd. Op gezelligheid staat geen tijd maar helaas werd het toch tijd om naar het huisfront terug te keren. Fietsen, tafels, stoelen, …. werden opgeladen bij Sinan en de Tinekesvrienden zelf konden bij Günther terecht die met een busje van Reizen Herman & Vandamme een veilige terugtocht garandeerde. Rond de klok van vijven kwamen we aan in onze vertrouwde omgeving en aan alle gezichten zag je dat iedereen fel, heel fel had genoten. Na een meer dan gemeend dankwoord voor het ganse bestuur en de voltallige serviceploeg gaf onze voorzitter nog een staaltje ten beste dat alleen weggelegd is voor grote staatshoofden en sprak de profetische woorden “Uw plezier is ons plezier!”. Zelfs de Bond zonder Naam deed nooit beter ! ! Eens thuis bewezen de reacties op whatsapp dat iedereen nog aan het nagenieten was van ongetwijfeld één van de absolute topdagen van onze club. Nogmaals bedankt aan iedereen die geholpen heeft aan het welslagen van deze dag. Namen noemen, is gevaarlijk want dan vergeet je er maar ik denk dat we niemand schofferen als we Joost hierbij heel speciaal in de bloemetje zetten: duizend maal bedankt Joost. En laat ons besluiten met de mooie woorden van nieuwkomer Mark 2 die niet alleen talenten etaleert op de fiets maar ook als stadsdichter onmiddellijk aan de slag kan: “Zo een organisatie, de beste van de natie. Zo een bestuur, doet ons genieten van elk uur” !!! We reden of beter genoten van 145.5 km aan een gemiddelde van 27,8 km per uur, overbrugden 749 hoogtemeters en waren 5 uur 14 minuten en ongeveer 7 seconden onderweg. En niet te vergeten, de gemiddelde temperatuur tijdens onze rit bedroeg 26 graden met een maximum van 33 graden ! Champ Yvan