Verslag van de rit van 13 augustus 2017 Berendries
Na onze strapatsen van vorige week stonden we in de vroegte van de
zondagmorgen opnieuw paraat voor een remake van Geert S zijn bergbestseller.
Wie dacht dat na het autoloos gesukkel op D-7 de Edelare, Leberg en Berendries
zomaar zonder slag of stoot geruisloos van het programma zouden afgevoerd
worden, kwam bedrogen uit want deze club geeft zich niet vlug gewonnen. Het
moet zijn dat het congéspook langzaam maar zeker getemd raakt want het
deelnemersaantal steeg in 1 ruk met 3 eenheden : 14 man aan de start,
sportdirecteur Jan inbegrepen. Onze vrouwkes lieten het echter nog massaal
afweten en natuurlijk hopen we op een spoedige terugkeer van dit elegant
gezelschap met de wapperende manen. We trokken ook presidentsloos over berg en
dal want de voorzitter had iets te vieren met de first lady. First things
first, met heuglijke gebeurtenissen is het zoals met briefwisseling : die
verdienen een prioritaire behandeling. Voor de rest een opgemerkt heroptreden
van Buffalo Benny die tegenwoordig met een sombere 1 op 9 blik door het
landschap fietst terwijl de eveneens wederoptredende SB/PM Willy afgetraind en
zoals altijd goedgehelmd zijn opwachting maakte. De scalp van de Mont Ventoux
bengelde nog gedeeltelijk uit zijn achterzak : enorme prestatie die opnieuw
duidelijk maakt dat de vergrijzing van de bevolking vooral tussen de oren zit.
Ook David, Pantani en Xavier staken opnieuw hun wiel aan het venster hetgeen de
snelheid van uitvoering van Europaleague
naar Championsleagueniveau catapulteerde.
Consternatie evenwel toen een verbouwereerde Joost plots om 7:29
met een blaffende fiets aan de leiband zijn opwachting maakte. Het arme vehikel
was met zijn voorpoot in een nagel gesukkeld. Er werd ter plaatse voor de korte
pijn gekozen : Jan bouwde de volgwagen om tot een ambulance waarna een
amputatie zonder verdoving gevolgd werd door de plaatsing van een wielprothese.
Het arme ding slaakte nog een Gaiaanse zucht maar raakte in extremis nog
klaargestoomd voor de strijd. Topdokterstoestanden bij de Tinekesvrienden!
Ritdirigent Geert S had ondertussen het deelnemersveld goed gemonsterd en pakte
meteen uit met een primeur. Hij delegeerde het kopmanschap aan superknechten
David en Kevin waarna hij op megafoonachtige wijze juist na de frontlinie de
gps-lakens uitdeelde. Evolutie zonder grenzen. In een mistig decor rukten we in
colonne op richting Vlaamse Ardennen waar het landschap pittoresk is, de bomen
uitnodigend wenken, de wegen glooien en hier en daar kleine bergrivieren het
geheel een zuiders karakter bezorgen. Op de Edelare werd het peloton op 1 lijn
getrokken en verraadden de wiegende bovenlichamen gekoppeld aan samengebalde
beenspieren een hellende moeilijkheidsgraad. Iedereen reed gezwind de
goedbollende flanken omhoog terwijl onze geletruidrager Marc extra trainde door
de rode lantaarn mee over de top te sleuren. Wie omhoog zegt, zegt ook naar
beneden en dat zorgde meteen voor bijna gemotoriseerde snelheden. Joost had
ondertussen al voor extra sponsorinkomsten gezorgd door eerst zijn pulle weg te
gooien en daarna zodanig in discussie te gaan met zijn ketting dat ze tussen
hamer en aambeeld viel. Radio tour raakte oververhit terwijl Jan overuren
draaide. De toeschouwers smulden van zoveel spektakel en Joost begon zich af te
vragen wat hij toch in ’s hemelsnaam misdaan had. Op de gezwollen rug van de
Leberg speelden we opnieuw kilo’s calorieën kwijt terwijl Joost alias Murphy de
ultieme oppergaai afschoot : zijn ketting verloor het gevecht der Titanen,
knakte en bleef vervolgens roerloos liggen op het asfalt. Vertwijfeling in de
gelederen, het onding werd opgebaard en pechvogel Joost mocht voor de 2de keer
in 3 seizoenen bij Jan in de bezemwagen kruipen. De videoref deed alsof zijn
neus bloedde en floot voor pitstop in Zwalm. Sportdirecteur Jan rukte opnieuw
uit al was het nu met zeer welkome spijs en drank, waarvoor dank! Met een volle
maag serveerde Geert S ons vervolgens op een hoogtemetersdessert waardoor
iedereen flink “boerend” de maag kon ontlasten. Ook dat is wielertoerisme in
zijn puurste vorm. De legendarische Berendries sloot de bergaflevering passend
af waarna in de finale langs het kanaal nog een demonstratie ploegentijdrit ten
beste werd gegeven.
Zeer gesmaakte rit waarvoor dank aan ritarchitect Geert S en de
kopmannen Kevin en David. 106 km, 14 deelnemers, 27,2 gemiddeld en 599 hm. Tot
zondag!
Red Philip
Verslag van de rit van 6 augustus 2017 op weg naar Berendries maar tot Ladeuze geraakt
Het proces van ontwaken en de buitentemperatuur voelen had meer
voeten in de aarde dan gewoonlijk. Er was niet alleen de zegedronken toestand
na een pot sprankelend voetbal waaraan een oververdiende zege gekoppeld werd.
Er werd ook een twijfelachtige temperatuur van een 11-tal graden (1 per
deelnemer) waargenomen die zorgde voor enige verwarring in de keuze van
het clubkostuum. Feit was dat Geert Sioen een bergreis gepland had die de
zweetproductie en het calorieverbruik zodanig zou opdrijven dat de opwarming
van de aarde in een stroomversnelling dreigde te belanden. Maillot jaune Mark,
terzelfdertijd clubfondateur, clubgps en ex-poids lourd fietste in het
gezelschap van Geert Depoortere 1 de tarmac op. Beiden kennen bijzonder goed
onze kalender en hadden in functie van deze rit net een hoogtestage in het
fabelachtige Oostenrijk achter de rug. Kevin en Piet waren eveneens terug van
de partij. Ook zij hadden ettelijk hoogtemeters in de benen na o.m. de Mont
Ventoux in hun achterzak te hebben gestoken. Door de grillen van de
kalender gekoppeld aan het vakantiespook werden de Kyotonormen moeiteloos
gehaald : geen uitlaatgassen van de volgwagen want die was er niet. Het was dan
ook met uitpuilende achterzakken vol proviand, verborgen fipronil,
reservebanden, Pollentierperen, spieringkoteletten en ander superfood dat we
onze door spierkracht aangedreven rossen tussen de benen staken op zoek naar
spannende avonturen in de Vlaamse Ardennen. Man in vorm Kevin nam samen met
sherpa Geert ons elftal op sleeptouw. Geen ontevreden bankzitters op het
wedstrijdblad hetgeen inhield dat deze ploeg het eendrachtig zou moeten
uitzingen tot in de ultimo kilometro. Het was alsof het ronddraaien van de
benen de buitentemperatuur op een dieselachtige manier deed aanslaan. 50-plussers
springen nu éénmaal behoedzaam om met hart en bloedvaten : direct de gaskraan
opendraaien is uit den boze vanwege acuut ontploffingsgevaar. Aan kilometerpaal
20 had Geert Depoortere 1 een eerste verrassing in petto : achterband plat
vanwege het niet meer kunnen torsen van enkele overtollige vakantiekilo’s. Geen
nood evenwel, als een volleerde mecanicien stroopte Geert de buitenband van de
velg om vervolgens een durexachtige binnenband te plaatsen. De aap kwam
pas echt uit de mouw toen Piet zich plots outte als een wolfterrorist in
schapevacht. Hij toverde een niet-ontmantelde bom uit zijn achterzak die gevuld
bleek met diepgevroren ipv gebakken lucht. Mark riep direct alle hens aan dek.
Hij belde net niet naar Dovo maar gaf Piet het bevel handschoenen aan te
trekken ten einde op de plaats van delict geen vingerafdrukken achter te laten.
Met ingehouden adem werd de band gereanimeerd en konden we opnieuw geruisloos
en zonder brokken te maken, vertrekken. Oef! In Melden toverde Geert een 2de verrassing uit zijn
helm : zijn achterband ontplofte in uitgesteld relais! Murphy bleek de echte
terrorist en had zich ongemerkt onder ons gemengd. Ramp in het kwadraat want de
buitenband hing zowat aan flarden. Als de nood het hoogst is, is de redding bij
deze club evenwel nabij. De president ontpopte zich als crisismanager en zorgde
in een handomdraai voor logistieke ondersteuning door zijn broer in te
schakelen die op een boogscheut van deze onheilsplek resideert. Een rustientje,
een halve kilo lijm en een voetpomp van een wieleroudstrijder verder en we
waren opnieuw klaar voor de strijd. In navolging van de voorzitter deed ook
onze Tripadvisor Kevin zijn duit in het zakje om nog binnen de tijdslimiet de
huiselijke patatten te kunnen verorberen. Hij wisselde in een handomdraai met
Geert van parcours en kneep aldus 10 km van de voorziene afstand. Dit bestuurt
barst van het talent dat erin slaagt het onoplosbare op te lossen. De
hindernissen die nog op ons lagen te wachten waren overigens niet min :
Ladeuze, Boigneberg, achterkant Koppenberg, een berg zonder naam en de
Tiegemberg! Hoogtemeters à volonté op de korte ruimte. Wesley, Piet, Mathijs,
Yvan, Geert Sioen en de president zorgden voor een doorgedreven conditietest
waarvoor uiteindelijk iedereen slaagde. Een vluchtige pitstop vulde de
hongerige magen waarna we incidentloos en ruim binnen de tijd Heule
binnenreden. Speciale vermelding voor de kopmannen Geert S, Kevin, Mathijs,
Piet en een dikke duim voor de stoïcijnse tussenkomsten van de president en
Tripadvisor Kevin die een uitzichtloze situatie omtoverden in een schitterende
opportuniteit.
95 km, 26.5 gem en 582hm! Tot zondag voor een remake van de rit van
Geert!
Red Philippe
NVDR: herbeleef de rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/1903803204
Familie Wittevrongel op de top van de Ventoux 2 augustus 2017!
 |
| 11% van de Tinekesvrienden op den Ventoux!!!! |
Verslag van de rit van 30 juli 2017 Plugstreets
Groot bezoek aan onze
wielerpaddock deze zondagmorgen. Niemand minder dan de president junior
(babydoc in de volksmond) bood zijn diensten als sportdirecteur aan! De
president zelf was in de loop van de week geridderd in de orde van de
ritarchitectuur en gaf zijn nakomeling een uit de kluiten gewassen
ochtendbriefing. Architectuur mag hierbij letterlijk genomen worden want er
kwamen ragfijne tekeningen en blitse luchtfoto’s aan te pas. Alle geografische
gegevens en omleidingen waren gedetailleerd in kaart gebracht. Proactiviteit
zit diep geworteld in de bedrijfscultuur van bpost : regeren is vooruitzien!
Het deelnemersveld heeft nog
altijd enige last van de vakantiegekte : 9 congélozen – echte dwangarbeiders
van de weg – vulden niet alleen het wedstrijdblad maar werden ook bereid
gevonden moeder de vrouw te laten voor wat ze was en de klimatologische
omstandigheden te trotseren. Het wolkendek leek boos en droevig terzelfdertijd
, de wind floot in alle richtingen en blies de zuurstofrijke lucht via de
neusgaten tot diep in de longen. Verder noteerden we de belangrijke afwezigheid
van maillot jaune Mark en klassementsrijder Geert Depoortere 1. Beiden werden
jodelend gespot in het geboorteland van de fuhrer waar ze evenwel plichtsbewust
en nauwgezet hun whereabouts bijhouden en doorspelen aan de
wedstrijdjury.
Een in bloedvorm verkerende Geert
Sioen werd bereid gevonden om aan de zijde van de president de wind te
doorklieven en het peloton te gangmaken voor wat in meerdere opzichten een
legendarische rit zou worden. Zo gaf Jan al in de aanvangskilometer het bevel
halt te houden ter hoogte van de ingrijpende werkzaamheden die van Heule plaats
een verbeterde versie van de Kortrijkse Grote Markt moeten maken. Terwijl we
ons vergaapten aan de putten in de weg en de Stadskas verwisselde Jan
clandestien van achterwiel. Dit kon allerminst de prei (lees : de pret)
bederven want de nieuwsgierigheid naar dé ritsensatie ,nl. de befaamde
Plugstreets, beheerste alle gesprekken en deed ons ernaar verlangen zoals Adam indertijd
naar Eva moet verlangd hebben. In het zicht van de eerste strook kregen we het
Gent-Wevelgemgevoel helemaal te pakken. In een file Indienne, de ene mooi na de
andere, bestormden we als rasechte kamikazepiloten dit wielererfgoed. Heerlijke
toestanden waarbij we in onze verbeelding (of is het zinsverbijstering)
halfgekke wielerfanaten ons met het schuim op de lippen zagen
vooruitjagen. Geert Sioen besloot geen risico’s te nemen en deed dan maar in
wandeltempo aan sightseeing. Geert Depoortere 2 van zijn kant voelde zich enorm
in zijn sas en verzette mee vooraan de bakens. Op een al even historische
plaats had de president de pitstop ingepland : te Ploegsteert waar de
geallieerden op Kerstavond 1914 de kanonnen inruilden tegen voetbalschoenen en
de Duitse vijand partij gaven. Een magisch moment van broederschap dat
vereeuwigd werd in een monument dat een verzamelplaats is geworden van
clubattributen afkomstig uit alle Europese uithoeken. Hier proef je
geschiedenis en word je stil van bewondering. Zoals boeken van verschillende
ideologieën vreedzaam naast elkaar staan in de bibliotheek, zo liggen hier
rivaliserende clubs verenigd in de gemeenschappelijke strijd. Indrukwekkend en
een voorrecht om dit te mogen ervaren. Terwijl dit moment op de gevoelige plaat
vereeuwigd werd, voorzag Pieter ons van spijs en drank, waarvoor dank!
We genoten vervolgens nog van
enige neerdwarrelende mist en enkele Plugstreets waarbij een scherpe Mathijs
zich in de voorste gelederen knokte en Geert Depoortere 2 opnieuw lichtvoetig
aan de kop kwam sleuren. Arne fietste ook op wolkjes nu zijn favoriete club aan
de leiding staat na het forfait van Eupen. Red Philip van zijn kant baalde als
een stekker want een gehuurde boer had zijn ploeg middels een penalty schaakmat
gezet. Van een Trojaans paard gesproken. Schande! Er stond ook nog een
bezoek aan Beselare gepland waar de tweejaarljkse stoet van de schoonmoeders op
de agenda stond. Hemelse en steelse toestanden alginder! Op Mesenberg schudde
de voorzitter nog eens duchtig aan de boom en werd op Moorseels
grondgebied in de finale nog een indrukwekkende
cartouche afgeschoten. Jo draaide moeiteloos de grote platteau rond en Yvan
deed, zelfs na 3 fietsloze weken, met sprekend gemak mee aan de fietsdebatten.
Al bij al dus een bijzonder fit 9-tal dat 89 km afhaspelde tegen 27,2 gemiddeld
en 456 hm overwon.
Bedankt president voor deze
historische belevenis en het berijden van nog maar eens nieuwe paden!
Tot zondag!
NVDR: herbeleef de rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/1889017807
Abonneren op:
Posts (Atom)