contact

Verslag van de Merlijntjesrit 20 augustus 2017 rond Tielt

Na de talrijke rituele calorieverbrandingen op de flanken van de Vlaamse heuvels had onze kalendermaker in een overgangsetappe voorzien. Een welkome afwisseling voor lijf en leden, een recuperatiekuur voor beschadigde spiervezels en een uitgelezen kans om de hematocrietwaarden naar normale proporties te herleiden opdat het bloed niet zou veranderen in stroperig, geestrijk vocht. We noteerden een drukte van jewelste in ons VIP-dorp. Koning Vakantie had zonet troonsafstand gedaan en was niet vergeten zijn onderdanen gratie te verlenen. Het resultaat mocht er wezen : maar liefst 24 deelnemers waaronder sportdirecteur Yvan verdrongen zich aan de inschrijvingstafel. De ervaren Yvan krabde zich daarbij vertwijfeld in de haren maar had gelukkig met alle mogelijke scenario’s rekening gehouden. Hij diste dan ook met sprekend gemak plan B uit zijn koffer op : het vierendelen van proviand en het recycleren van sportdrank. Twee van de werken van barmhartigheid, de hongerigen spijzen en de dorstigen laven, kwamen aldus nooit in het gedrang. Het 3de werk, de naakten kleden, nam de president voor zijn rekening. Zo probeerde hij Arne te bedekken met zijn vorige clubuitrusting hetgeen evenwel jammerlijk mislukte. De spierballen van een KVK-sup bleken niet compatibel met de tractorbenen van een Zultesup. Voor Arne zit er niks anders op dan het seizoen “naakt” uit te fietsen. Wie ook klamme handjes kreeg bij het zien van een dergelijk omvangrijk peloton was onze SB/PM Willy die al even vertwijfeld via het mobiele 4G netwerk vlug de clubrekening appsgewijs checkte. Na de rit was er op kosten van de Vereniging (het woord Club lag iets te gevoelig vanwege een plotse opstoot van epidemische derbykoorts in de regio) immers een bacchanaal voorzien in ’t Merlijntje. Gelukkig kon Willy nog putten uit een extra voorraad zilverlingen  die hij veilig en wel in zijn achterzak had opgeborgen. Nuchter boerenverstand gekoppeld aan financieel inzicht, men zou zweren dat Willy in een vorig leven bankier is geweest. Fanny en Petra hadden niet kunnen weerstaan aan de smeekbede van vorige week en vereerden ons terug met hun aanwezigheid. De vrouwelijke touch deed een frisse wind door het peloton waaien.
Onder leiding van Mark, onze ervaren gids en fiere geletruidrager, vertrokken we om 7:30 stipt voor een rit richting Ruiselede. Daar waar Mark vorig seizoen zijn architecturale kunststukjes steevast met regen overgoot, slaagt hij er tijdens deze jaargang wonderwel in om het telkens droog te houden. De Arme Klaren blijken nu éénmaal dol te zijn op fipronileieren terwijl de Mark content is dat hij  er op die manier vanaf geraakt. Van een win-win situatie gesproken.
Op nieuwe, vaak met fluisterasfalt bedekte  wegen (waar blijft hij ze uithalen?)  was het zeer aangenaam fietsen. We stoomden geruisloos en ongemerkt vlug op richting pitstop waar Yvan ons naast zijn koud buffet ook vergastte op het sexy optreden van een plaatselijke schone. (zie foto hieronder) Het bleek om een hobbykokkin te gaan die met plezier kwam proeven van de rijkgevulde pitstoptafel. Bedankt Yvan!
Tijdens de terugweg bleven we genieten van de ritarchitectuur waarbij iedereen gevrijwaard bleef van materiaalpech of ander onheil. Murphy is zo vriendelijk om op reis te vertrekken als iedereen terug is. Soms valt er te klappen met die onverlaat. Tussendoor slaagde Willy er nog in om  door middel van een geniale dribbel de code van de clubgps te kraken.
Zonder het goed en wel te beseffen reden we plots het mondaine Gullegem binnen waar we ons met veel plezier laafden aan het clubtraktaat.
Opnieuw een heel mooie rit waarvoor dank aan Mark. 80 km, 26,8 gemiddeld en 208 hm.
Tot zondag om 8u!
Red Philip
 NVDR: herbeleef de rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/1933629114


Sfeerbeelden van de Merlijntjesrit met dank aan fotograaf Piet












Verslag van de rit van 13 augustus 2017 Berendries

Na onze strapatsen van vorige week stonden we in de vroegte van de zondagmorgen opnieuw paraat voor een remake van Geert S zijn bergbestseller. Wie dacht dat na het autoloos gesukkel op D-7 de Edelare, Leberg en Berendries zomaar zonder slag of stoot geruisloos van het programma zouden afgevoerd worden, kwam bedrogen uit want deze club geeft zich niet vlug gewonnen. Het moet zijn dat het congéspook langzaam maar zeker getemd raakt want het deelnemersaantal steeg in 1 ruk met 3 eenheden : 14 man aan de start, sportdirecteur Jan inbegrepen. Onze vrouwkes lieten het echter nog massaal afweten en natuurlijk hopen we op een spoedige terugkeer van dit elegant gezelschap met de wapperende manen. We trokken ook presidentsloos over berg en dal want de voorzitter had iets te vieren met de first lady. First things first, met heuglijke gebeurtenissen is het zoals met briefwisseling : die verdienen een prioritaire behandeling. Voor de rest een opgemerkt heroptreden van Buffalo Benny die tegenwoordig met een sombere 1 op 9 blik door het landschap fietst terwijl de eveneens wederoptredende SB/PM Willy afgetraind en zoals altijd goedgehelmd zijn opwachting maakte. De scalp van de Mont Ventoux bengelde nog gedeeltelijk uit zijn achterzak : enorme prestatie die opnieuw duidelijk maakt dat de vergrijzing van de bevolking vooral tussen de oren zit. Ook David, Pantani en Xavier staken opnieuw hun wiel aan het venster hetgeen de snelheid van uitvoering van Europaleague  naar Championsleagueniveau catapulteerde.
Consternatie evenwel toen een verbouwereerde Joost plots om 7:29 met een blaffende fiets aan de leiband zijn opwachting maakte. Het arme vehikel was met zijn voorpoot in een nagel gesukkeld. Er werd ter plaatse voor de korte pijn gekozen : Jan bouwde de volgwagen om tot een ambulance waarna een amputatie zonder verdoving gevolgd werd door de plaatsing van een wielprothese. Het arme ding slaakte nog een Gaiaanse zucht maar raakte in extremis nog klaargestoomd voor de strijd. Topdokterstoestanden bij de Tinekesvrienden!
Ritdirigent Geert S had ondertussen  het deelnemersveld goed gemonsterd en pakte meteen uit met een primeur. Hij delegeerde het kopmanschap aan superknechten David en Kevin waarna hij op megafoonachtige wijze juist na de frontlinie de gps-lakens uitdeelde. Evolutie zonder grenzen. In een mistig decor rukten we in colonne op richting Vlaamse Ardennen waar het landschap pittoresk is, de bomen uitnodigend wenken, de wegen glooien en hier en daar kleine bergrivieren het geheel een zuiders karakter bezorgen. Op de Edelare werd het peloton op 1 lijn getrokken en verraadden de wiegende bovenlichamen gekoppeld aan samengebalde beenspieren een hellende moeilijkheidsgraad. Iedereen reed gezwind de goedbollende flanken omhoog terwijl onze geletruidrager Marc extra trainde door de rode lantaarn mee over de top te sleuren. Wie omhoog zegt, zegt ook naar beneden en dat zorgde meteen voor bijna gemotoriseerde snelheden. Joost had ondertussen al voor extra sponsorinkomsten gezorgd door eerst zijn pulle weg te gooien en daarna zodanig in discussie te gaan met zijn ketting dat ze tussen hamer en aambeeld viel. Radio tour raakte oververhit terwijl Jan overuren draaide. De toeschouwers smulden van zoveel spektakel en Joost begon zich af te vragen wat hij toch in ’s hemelsnaam misdaan had. Op de gezwollen rug van de Leberg speelden we opnieuw kilo’s calorieën kwijt terwijl Joost alias Murphy de ultieme oppergaai afschoot : zijn ketting verloor het gevecht der Titanen, knakte en bleef vervolgens roerloos liggen op het asfalt. Vertwijfeling in de gelederen, het onding werd opgebaard en pechvogel Joost mocht voor de 2de keer in 3 seizoenen bij Jan in de bezemwagen kruipen. De videoref deed alsof zijn neus bloedde en floot voor pitstop in Zwalm. Sportdirecteur Jan rukte opnieuw uit al was het nu met zeer welkome spijs en drank, waarvoor dank! Met een volle maag serveerde Geert S ons vervolgens op een hoogtemetersdessert waardoor iedereen flink “boerend” de maag kon ontlasten. Ook dat is wielertoerisme in zijn puurste vorm. De legendarische Berendries sloot de bergaflevering passend af waarna in de finale langs het kanaal nog een demonstratie ploegentijdrit ten beste werd gegeven.
Zeer gesmaakte rit waarvoor dank aan ritarchitect Geert S en de kopmannen Kevin en David. 106 km, 14 deelnemers, 27,2 gemiddeld en 599 hm. Tot zondag!

Red Philip

Joost "machtsmens" Murphy tot opgave gedwongen op de Leberg 13 augustus 2017


Verslag van de rit van 6 augustus 2017 op weg naar Berendries maar tot Ladeuze geraakt

Het proces van ontwaken en de buitentemperatuur voelen had meer voeten in de aarde dan gewoonlijk. Er was niet alleen de zegedronken toestand na een pot sprankelend voetbal waaraan een oververdiende zege gekoppeld werd. Er werd ook een twijfelachtige temperatuur van een 11-tal graden (1 per deelnemer)  waargenomen die zorgde voor enige verwarring in de keuze van het clubkostuum. Feit was dat Geert Sioen een bergreis gepland had die de zweetproductie en het calorieverbruik zodanig zou opdrijven dat de opwarming van de aarde in een stroomversnelling dreigde te belanden. Maillot jaune Mark, terzelfdertijd clubfondateur, clubgps en ex-poids lourd fietste in het gezelschap van Geert Depoortere 1 de tarmac op. Beiden kennen bijzonder goed onze kalender en hadden in functie van deze rit net een hoogtestage in het fabelachtige Oostenrijk achter de rug. Kevin en Piet waren eveneens terug van de partij. Ook zij hadden ettelijk hoogtemeters in de benen na o.m. de Mont Ventoux in hun achterzak te hebben gestoken.  Door de grillen van de kalender gekoppeld aan het vakantiespook werden de Kyotonormen moeiteloos gehaald : geen uitlaatgassen van de volgwagen want die was er niet. Het was dan ook met uitpuilende achterzakken vol proviand, verborgen fipronil, reservebanden, Pollentierperen, spieringkoteletten en ander superfood dat we onze door spierkracht aangedreven rossen tussen de benen staken op zoek naar spannende avonturen in de Vlaamse Ardennen. Man in vorm Kevin nam samen met sherpa Geert ons elftal op sleeptouw. Geen ontevreden bankzitters op het wedstrijdblad hetgeen inhield dat deze ploeg het eendrachtig zou moeten uitzingen tot in de ultimo kilometro. Het was alsof het ronddraaien van de benen de buitentemperatuur op een dieselachtige manier deed aanslaan. 50-plussers springen nu éénmaal behoedzaam om met hart en bloedvaten : direct de gaskraan opendraaien is uit den boze vanwege acuut ontploffingsgevaar. Aan kilometerpaal 20 had Geert Depoortere 1 een eerste verrassing in petto : achterband plat vanwege het niet meer kunnen torsen van enkele overtollige vakantiekilo’s. Geen nood evenwel, als een volleerde mecanicien stroopte Geert de buitenband van de velg om vervolgens een durexachtige binnenband te plaatsen. De aap kwam pas echt uit de mouw toen Piet zich plots outte als een wolfterrorist in schapevacht. Hij toverde een niet-ontmantelde bom uit zijn achterzak die gevuld bleek met diepgevroren ipv gebakken lucht. Mark riep direct alle hens aan dek. Hij belde net niet naar Dovo maar gaf Piet het bevel handschoenen aan te trekken ten einde op de plaats van delict geen vingerafdrukken achter te laten. Met ingehouden adem werd de band gereanimeerd en konden we opnieuw geruisloos en zonder brokken te maken, vertrekken. Oef! In Melden toverde Geert een 2de verrassing uit zijn helm : zijn achterband ontplofte in uitgesteld relais! Murphy bleek de echte terrorist en had zich ongemerkt onder ons gemengd. Ramp in het kwadraat want de buitenband hing zowat aan flarden. Als de nood het hoogst is, is de redding bij deze club evenwel nabij. De president ontpopte zich als crisismanager en zorgde in een handomdraai voor logistieke ondersteuning door zijn broer in te schakelen die op een boogscheut van deze onheilsplek resideert. Een rustientje, een halve kilo lijm en een voetpomp van een wieleroudstrijder verder en we waren opnieuw klaar voor de strijd. In navolging van de voorzitter deed ook onze Tripadvisor Kevin zijn duit in het zakje om nog binnen de tijdslimiet de huiselijke patatten te kunnen verorberen. Hij wisselde in een handomdraai met Geert van parcours en kneep aldus 10 km van de voorziene afstand. Dit bestuurt barst van het talent dat erin slaagt het onoplosbare op te lossen. De hindernissen die nog op ons lagen te wachten waren overigens niet min : Ladeuze, Boigneberg, achterkant Koppenberg, een berg zonder naam en de Tiegemberg! Hoogtemeters à volonté op de korte ruimte. Wesley, Piet, Mathijs, Yvan, Geert Sioen en de president zorgden voor een doorgedreven conditietest waarvoor uiteindelijk iedereen slaagde. Een vluchtige pitstop vulde de hongerige magen waarna we incidentloos en ruim binnen de tijd Heule binnenreden. Speciale vermelding voor de kopmannen Geert S, Kevin, Mathijs, Piet en een dikke duim voor de stoïcijnse tussenkomsten van de president en Tripadvisor Kevin die een uitzichtloze situatie omtoverden in een schitterende opportuniteit.
95 km, 26.5 gem en 582hm! Tot zondag voor een remake van de rit van Geert!

Red Philippe



De pechvogel van de dag aan de voet van den druivelaar 6 augustus 2017


Pitstop op de top van de Koppenberg 6 augustus 2017


Verslag van de rit van 30 juli 2017 Plugstreets

Groot bezoek aan onze wielerpaddock deze zondagmorgen. Niemand minder dan de president junior (babydoc in de volksmond) bood zijn diensten als sportdirecteur aan! De president zelf was in de loop van de week geridderd in de orde van de ritarchitectuur en gaf zijn nakomeling een uit de kluiten gewassen ochtendbriefing. Architectuur mag hierbij letterlijk genomen worden want er kwamen ragfijne tekeningen en blitse luchtfoto’s aan te pas. Alle geografische gegevens en omleidingen waren gedetailleerd in kaart gebracht. Proactiviteit zit diep geworteld in de bedrijfscultuur van bpost : regeren is vooruitzien!
Het deelnemersveld heeft nog altijd enige last van de vakantiegekte : 9 congélozen – echte dwangarbeiders van de weg – vulden niet alleen het wedstrijdblad maar werden ook bereid gevonden moeder de vrouw te laten voor wat ze was en de klimatologische omstandigheden te trotseren. Het wolkendek leek boos en droevig terzelfdertijd , de wind floot in alle richtingen en blies de zuurstofrijke lucht via de neusgaten tot diep in de longen. Verder noteerden we de belangrijke afwezigheid van maillot jaune Mark en klassementsrijder Geert Depoortere 1. Beiden werden jodelend gespot in het geboorteland van de fuhrer waar ze evenwel plichtsbewust en nauwgezet hun whereabouts bijhouden en doorspelen aan de wedstrijdjury.
Een in bloedvorm verkerende Geert Sioen werd bereid gevonden om aan de zijde van de president de wind te doorklieven en het peloton te gangmaken voor wat in meerdere opzichten een legendarische rit zou worden. Zo gaf Jan al in de aanvangskilometer het bevel halt te houden ter hoogte van de ingrijpende werkzaamheden die van Heule plaats een verbeterde versie van de Kortrijkse Grote Markt moeten maken. Terwijl we ons vergaapten aan de putten in de weg en de Stadskas verwisselde Jan clandestien van achterwiel. Dit kon allerminst de prei (lees : de pret) bederven want de nieuwsgierigheid naar dé ritsensatie ,nl. de befaamde Plugstreets, beheerste alle gesprekken en deed ons ernaar verlangen zoals Adam indertijd naar Eva moet verlangd hebben. In het zicht van de eerste strook kregen we het Gent-Wevelgemgevoel helemaal te pakken. In een file Indienne, de ene mooi na de andere, bestormden we als rasechte kamikazepiloten dit wielererfgoed. Heerlijke toestanden waarbij we in onze verbeelding (of is het zinsverbijstering) halfgekke wielerfanaten ons met het schuim op de lippen zagen vooruitjagen. Geert Sioen besloot geen risico’s te nemen en deed dan maar in wandeltempo aan sightseeing. Geert Depoortere 2 van zijn kant voelde zich enorm in zijn sas en verzette mee vooraan de bakens. Op een al even historische plaats had de president de pitstop ingepland : te Ploegsteert waar de geallieerden op Kerstavond 1914 de kanonnen inruilden tegen voetbalschoenen en de Duitse vijand partij gaven. Een magisch moment van broederschap dat vereeuwigd werd in een monument dat een verzamelplaats is geworden van clubattributen afkomstig uit alle Europese uithoeken. Hier proef je geschiedenis en word je stil van bewondering. Zoals boeken van verschillende ideologieën vreedzaam naast elkaar staan in de bibliotheek, zo liggen hier rivaliserende clubs verenigd in de gemeenschappelijke strijd. Indrukwekkend en een voorrecht om dit te mogen ervaren. Terwijl dit moment op de gevoelige plaat vereeuwigd werd, voorzag Pieter ons van spijs en drank, waarvoor dank!
We genoten vervolgens nog van enige neerdwarrelende mist en enkele Plugstreets waarbij een scherpe Mathijs zich in de voorste gelederen knokte en Geert Depoortere 2 opnieuw lichtvoetig aan de kop kwam sleuren. Arne fietste ook op wolkjes nu zijn favoriete club aan de leiding staat na het forfait van Eupen. Red Philip van zijn kant baalde als een stekker want een gehuurde boer had zijn ploeg middels een penalty schaakmat  gezet. Van een Trojaans paard gesproken. Schande! Er stond ook nog een bezoek aan Beselare gepland waar de tweejaarljkse stoet van de schoonmoeders op de agenda stond. Hemelse en steelse toestanden alginder! Op Mesenberg schudde de voorzitter nog eens duchtig aan de boom en werd op Moorseels grondgebied in de finale nog een  indrukwekkende cartouche afgeschoten. Jo draaide moeiteloos de grote platteau rond en Yvan deed, zelfs na 3 fietsloze weken, met sprekend gemak mee aan de fietsdebatten. Al bij al dus een bijzonder fit 9-tal dat 89 km afhaspelde tegen 27,2 gemiddeld en 456 hm overwon.
Bedankt president voor deze historische belevenis en het berijden van nog maar eens nieuwe paden! 

Tot zondag!

Red Philip

NVDR: herbeleef de rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/1889017807


De Tinekesvrienden aan de memorial "Christmas Truce 1914" Ploegsteert op 30 juli 2017


De Tinekesvrienden in actie op de Plugstreets



Let op de snelheid in het beeld!!!!