contact

Philippe Y, Kampioen 2011 overhandigt de scepter aan Ronny, Kampioen 2012


Top drie op de Champs-Elysees


Het stralend podium 2012


Verslag van de laatste rit seizoen 30 september 2012


Zondagmorgen 30 september 2012 om 7u55. Meteo Tineke is er  net als de 30 vorige zondagen weer boenk op met haar voorspellingen:  een frisse ochtend maar een stralend zonnetje wacht de 22 aanwezige Tinekesvrienden op  voor de laatste rit van het seizoen. Het zonnetje van de club is er na haar achillespeesperikelen ook weer bij: directiesecretaresse Petra maakt net op tijd haar come-back om zo, in haar voorbeeldfunctie,  aan  10 ritten te komen en het podium 2012 een dikke smakkerd te geven. Ronny straalt als nieuwe kampioen en laat zich de loftuitingen welgevallen, na enkele podiaplaatsen eindelijk de hoofdvogel, Proficiat Ronny!!!.  Vice-kampioen Marc de Fondateur is een meer dan verdienstelijke tweede en dat verdient ook een Proficiat met grote P: met zijn drukke job en mega BMI is het niet evident telkens weer om 7u30 aan de aftrap te staan. Co-sponsor Bjorn vervolledigt waardig de top-drie, eveneens een dikke proficiat, als zelfstandige en zaterdagcoureur is hij toch telkens weer de zondagmorgen op de afspraak, chapeau. Na de officieuze huldigingen en foto-opnames  trekken we ons olv de Fondateur en Matthijs op gang voor een ritje rond Waregem, waar men denkt een eersteklasseploeg te hebben met een Oost-Vlaams stamnr. Zalig zij die dolen want ze zullen 2de klas zien. De Fondateur heeft aan de President plechtig beloofd  om er een voorbeeldrit van te maken qua snelheid, kms en tijdstip aankomst lokaal Merlijn. Via de geijkte paden leidt hij ons door Kortrijk en Stasegem. Vanaf Deerlijk wordt het origineel en via Nieuwenhove en Boeregem strelen we de flanken van Nokereberg. Vlak voor de beruchte Holstraat kiest Marc echter opnieuw voor de afdaling, eindeseizoensrit nietwaar. De rit verloopt rimpelloos en Radio Corsa blijft muisstil. Ondertussen wordt er gezellig gebabbeld over koetjes en kalfjes oa over de langdurig afwezige ex- materiaalmeester die nu vertoeft aan de regenachtige stranden van  Ile d'Oleron alwaar mede door het slechte weder zijn Schnauzer wordt getransformeerd in een Atlantische zeehond. Geen etenspauze deze keer maar een korte plaspauze.  Alleen, wie anders dan Rambo blijkt in het bezit van een wafel, wellicht een hamsterend kelderrestje van eerdere pitsstops. Het spul , eerder met zijn koerstrui meegewassen aan 60°,  bevalt hem slecht en hij test de aanwezige "blikvanger" als "braakvanger". Ivan is de technisch werkloze sportdirecteur van dienst. Hij blijkt na den break om een duistere reden tijdelijk spoorloos maar duikt na een tijdje toch op. Via Wielsbeke en het zuiden van Ingelmunster bereiken we Lendelede waar de cameraploegen wachten. De top-3 wordt aan kop van het peleton op een glaasje champagne getrakteerd en poseren gewillig voor de lens. Het edele vocht moet hen echter naar het oriëntatie- en navigatiecentrum der hersenen gestegen zijn want in de halsbrekende afdaling van de Beiaard missen ze, niet gehinderd door enige parcourskennis, de juiste afslag. MM Pantani zet een zwaailicht op zijn helm en piloteert het podium vakkundig weer naar voor.  Onder hun leiding en onder luid applaus vlammen we om 10u38 de terras van lokaal Merlijn op. Veel te vroeg en pas om 11u stipt serveert Johan het traktaat van Kampioen Ronny: een frisse pint en een boterham met gekapt en mosterd. Ondertussen is de regerende kampioen Red-Philippe gemotoriseerd opgedoken met een ruiker bloemen voor zijn opvolger. Toch een mooie en sympathieke geste van deze eminente voetbalkenner. We laten ons spijs en drank welgevallen en het bestuur zet er in zijn ongekende goedheid nog een consumptie tegen. Prachtige afsluiter van een schitterend seizoen. 65km aan 25,2 gem.

Tot zondag voor de Algemene Vergadering

President

NVDR: herbeleef de rit op garmin http://connect.garmin.com/player/228911467

Verslag van de rit van 23 september 2012 Langemark.


Een bedrukt kijkende Jacques begroette ons voor de voorlaatste rit van het seizoen. De donkere regenwolken die zich samenpakten boven Heule zijn voor hem normaal voldoende om opnieuw de warme bedstede op te zoeken maar zijn verplichtingen als parcoursbouwer noopten er hem toe om het gekende rood-zwarte ros te bestijgen en zijn strijdmakkers op sleeptouw te nemen. Wat verder stond Ronny, na het overwinnen van zijn huwelijkscrisis zoals beschreven in een vorig verslag, te glunderen: de eerste titel was wiskundig zeker en nu wist hij zich verzekerd van eeuwige roem en een definitief plaatsje in de rijke geschiedenis van de Tinekesvrienden.

Ondertussen was Kevin komen aansloffen op zijn nieuwe fiets die eindelijk op zijn maat gemaakt was: een soort kinderfietsje met twee steunwieltjes. Je zag onmiddellijk dat dit voor hem de ideale maten waren.

Ondertussen probeerde Jacques de rit omwille van de weersomstandigheden in te korten maar hevig verzet van de andere leden  brachten hem tot inkeer. Ook het fantastisch voorstel om bij hevige regen naar Kortemark te rijden in plaats van Langemark vond geen genade. Men wilde de rit afmaken zoals voorzien.

Wie niet deelnam aan de debatten en aan wie het allemaal wat voorbijging, was ons aller Ringo. Zware verplichtingen de avond voordien waar we niet in detail over treden, lagen naar verluid aan de basis.

Met onze gekende flair en klasse vertrokken wij  en moesten we vaststellen dat Jacques ondanks de gekende bestemming opnieuw een blik vol nieuwe en ongekende trajecten had opengetrokken. Op datzelfde moment beleefden wij nog een première: Simon nam voor de eerste keer de kop. Vooral zijn echtgenote zal daar blij mee zijn want naar het schijnt, is het al weken zo dat hij in zijn slaap ligt te woelen en alsmaar roept ‘ik wil ook eens op kop rijden, ik wil ook eens op kop rijden!’. Zo zie je maar dat rijden met de Tinekesvrienden ook een positief therapeutisch effect heeft want vanaf nu zal daar ten huize Simon opnieuw kunnen genoten worden van een normale nachtrust.

Wie dit met tevreden blik aanschouwde, was onze Willy. Net terug van 1000 en 1 km in het buitenland zag hij met tranen in de ogen hoe de generatiewissel van de familie Wittewrongel een feit was. Nu moet u echter ook weten dat er maar één codewoord bestaat ten huize Wittewrongel en dat is ‘Perfectie’. Willy heeft nog een aantal tekortkomingen gezien en daarom moet Simon dinsdag aanstaande van 18 tot 20 uur langskomen bij schoonvader voor een theoretische vorming en donderdagavond dezelfde uren voor een les praktijk op kop rijden. Wanneer een evaluatie volgt, is op vandaag nog niet geweten.

Willy was zich echter op een bepaald ogenblik zodanig aan het vergapen op zijn schoonzoon dat hij vergat dat er op Vlaamse wegen nog putten en boorden liggen en zo werd het peloton opgeschrikt door een bijna-valpartij. Sommigen dachten dat dit een oefening kunstduiken was, anderen meenden dat het gewoon onhandigheid was. Feit was dat hier een grote valpartij zoals onze vrouwelijke collega’s in Valkenberg realiseerden nipt kon vermeden worden.

Voor de rest was de rit er eentje om in te lijsten: mooie wegen, goede leiding,  mooi tempo en geen ‘accrootjes’, dit om maar te zeggen dat dit voor een verslaggever niet altijd even makkelijk is er zinnige dingen over te schijven.

Eens in Heule terug aangekomen, spoedde Ringo zich naar het toilet (dit was de enige tempoversnelling die hij die dag in huis had) alwaar hij de plaatselijke riolen op een grote portie Duvel met frieten (volgorde volgens de dosis die hij had ingenomen) op een bedje van verschillende coctails trakteerde.

Kevin was de volmaakte gastheer: naast een traktaat onder de baan kwam hij na de rit nog aandraven met een bak bier hetgeen fel gesmaakt werd door onze leden. Bedankt Kevin. Klasse !

Bij deze wensen wij nog met z’n allen de groeten te doen aan ons lid Gerd die thuis revalideert na een schouderoperatie. Wij wensen hem het beste toe en hopen hem begin volgend seizoen opnieuw te mogen begroeten. We zijn er zeker van dat hij tegen dan zijn bovenste-beste- forme zal  teruggevonden hebben en dat we weer de oude superGerd zullen terugzien.

Leuke rit in aanwezigheid van 22 renners die de rit van 74 km afwerkten aan een mooie gemiddelde van 27,2 per uur. 348 hoogtemeters

Yvan

NVDR: herbeleef de rit op

Tinekesveteranen voor de Mont-St-Michel


De os en de stier , who is who?


Verslag van de rit van 16 september 2012 Ronse & Merlijntje


“Ten Koetshuize” zondag 16 september om 7u55. De President is terug na 2 weken welverdiende vakantie en treft zijn geliefkoosde club aan in volle crisis. Op het programma staat een rit van 80km richting Ronse met aankomst aan lokaal Merlijn waar enkele trappisten en een stapel boterhammen met gekapt en mosterd wachten. De Fondateur heeft echter de knuppel in het hoenderhok geworpen: ge zult nooit op tijd terug zijn, niemand zal willen meegaan naar onze lokaalhouder en hij zal blijven zitten met zijn stutten, enz, enz…. De echte reden is dat Marc geen tijd heeft om te blijven plakken want om 12u moet hij met col en plastron bij zijn Veerle klaar staan wegens uitstap naar een of andere eetgelegenheid. Jaarplanner Wim bevestigt dat het rittenschema al van februari vastligt en dat daar niet wordt van afgeweken. Organisator Geert Sioen kan echter de kilometrage van zijn rit niet bevestigen door het ontbreken van een fietscomputer op zijn Amerikaans High Tech Carbonros…..Enfin, de President hakt de knoop door: we rijden zoals gepland naar Ronse en als er iets gebeurt onderweg snijden we een stuk af.  Bernard heeft last van een moeilijke zadelgang en we moeten hem van het toilet plukken. Zonder zijn handen te wassen springt hij op zijne velo, dat hij straks maar van de boterhammen blijft....

Met de vlam in de pijp en de wind in de rug vliegen we via Moen en Avelgem en een intermezzo in Walenland naar Ronse. In het centrum houden we ons aan de snelheidsbeperking van 30km/u en dit jaar is de overweg gelukkig open , vorig jaar nog moeten improviseren wegens een wanhoopsdaad op de sporen.  Geert serveert ons 2 beklimmingen : een steile zijflank van de kanarieberg ( tripelkost!) en de Savooistraat , een echte loper die zelfs de Fondateur met de kopgroep beëindigd. Op het hoogste punt, aan het stemmige kerkhof van Ronse, serveert sportbestuurder Bart Huysentruyt frisdrank "on the rocks" en gebakjes waarvoor dank. De timing begint te nijpen en in gestrekte draf en gesloten gelederen stomen we richting onze herbergier Johan tot het noodlot toeslaat: Rambo valt eens te meer plat en wordt alleenrecordhouder in deze triestige statistiek. Om geen tijd te verliezen wordt een reservewiel gestoken dat echter na 5m bollen ook de geest geeft. Materiaalkenner Bart Vanmarcke had al opgemerkt dat het bandje een verstorven indruk gaf. Het tweede reservewiel wordt aangerukt: een antiek exemplaar waarop Briek Schotte in 1948 in Valkenburg  nog Wereldkampioen is geworden. Het specimen telt slechts 6 tanden maar dat zijn er nog altijd meer dan de originele in het bakkes van Rambo.  Driewerf helaas echter, het wiel kan niet recht in de kader worden gestoken en de enige oplossing blijkt toch een nieuw binnenbandje steken. Ondertussen wordt Rambo voortduren uitgelachen door 2 ganzen die niet meer bijkomen van zoveel geklungel. Toegegeven: het reservemateriaal kan beter maar zelfs een gedreven Materiaalmeester zoals Pantani kan geen  12 jaar wanbeheer in 3 maanden rechtzetten. Ondertussen hebben we enorm veel tijd verloren en het lijkt erop dat de Fondateur gelijk krijgt. Simon en Matthijs nemen echter het commando over en we snellen door de sens-uniques, langs de paaltjes en dwars door overstekende jeugdbewegingen. Zelfs de Bolide Met Wielen van sportdirecteur Bart kan ons niet meer volgen. In de finale doen Kevin en David er nog een schepke bovenop en gaat de snelheidsmeter niet meer onder de 35. Om 11u35 vliegen we de terras van café Merlijn op waar Johan ons met een glimlach maar toch lichtjes ongerust ons opwacht. Liefst 17 man waaronder de Fondateur zijn nog meegekomen voor een stevige pint en boterham. We krijgen nog het charmante gezelschap van secretaris Petra en haar vriendin/kinesiste die Petra begeleidt in het herstel van haar achillespees. De sfeer op het terras  is opperbest, Bernard heeft eerst zijn handen gewassen en in tegenstelling tot de voorspellingen worden alle stutten soldaat gemaakt!!!!  Prachtige rit over landelijke wegen, afgelegd in ideale zonnige omstandigheden: 86km aan een atletisch gemiddelde van 27,5 km/u. 509 hoogtemeters

 

 

Een tevreden President

 

NVDR: herbeleef de rit op Garmin http://connect.garmin.com/player/223884514

Teambuilding op de Tinekesfeesten


Verrassingsrit van 9-9-2012



Ondanks de vele kermisescapades  tekenden 20 Tinekes  present voor dit ritje van 65 kilometer. De gevreesde alcoholdampen die normaal aanwezig zijn die ochtend, bleven gelukkig beperkt.
Geert Depoortere II arriveerde met de borst fier vooruit. Hij werd vandaag 45 jaar jong. Ten huize Depoortere was het ondertussen een drukte van jewelste: die taart bakken en er nog eens 45 kaarsjes opzetten, is nu niet bepaalde een klein werkje. Proficiat Geert !
Ronny King zag er niet bepaald gelukkig uit. Ingewijden vertelden dat zwaar gekrakeel in het gezin aan de basis ligt. Ronny had immers zondagavond zijn echtgenote naar de sofa verwezen omdat hij meende dat het beter was dat zijn nieuwe fiets bij hem sliep, kwestie van deze met de nodige liefde te omringen. Pas toen de vrouw met de kettingzaag naar boven kwam en dreigde het vehikel in 55 stukken te zagen, zag Ronny af van zijn oorspronkelijke plannen en werd de fiets naar de garage verbannen.
Daar de rit aangekondigd was als een ver(r)assingsrit meenden de meesten dat het richting crematorium ging gaan maar daar bleek niets van aan. Onze parcoursbouwer had er voor geopteerd om een glooiend parcours voor de wielen te schuiven en beschreef het parcours als  ‘pittig’.
Tussen de hellingen in werd zwaar gedebatteerd over welke verrassing het bestuur in petto zou hebben. Toen Pantani besefte dat er eigenlijk niks was georganiseerd én dat hij bovendien het enige aanwezig bestuurslid was, trok hij wit tot achter de oren en kreeg hij van plaatsvervangende schaamte een rode bos op de wangen zodat hij willens nillens een levend reclamebeeld was voor de KVK.
Op een lieflijk plaatsje met een aantal koeien en ossen (= stieren zonder rijbewijs) trakteerde David met spijs en drank (bedankt David).  Het vee dat met open ogen ons stond aan te staren, maakte algauw onderwerp uit van heel interessante gesprekken die onmiddellijk ingeschakeld mogen worden in programma’s zoals boer en tuinder.
Toen onder zware druk van de leden was afgesproken om een degustatie te nuttigen  op ‘Heule-Platse’ ging het tempo zienderogen de hoogte in en werd  na een langgerekte vlucht langs het Kanaal alles in gereedheid gebracht voor een eindsprint  in Heule waar niet minder dan drie mensen hadden plaats gevat: 2 die nog dronken van de avond voordien en 1 brandweerman die op baan was met de worsten voor de barbecue van die middag.
Logisch dat de twee sterkste renners van het ogenblik, met name Marc en Rambo, zich afscheidden en alle energie in stelling brachten voor een  ware koninginnesprint. Deze sprint kwam er echter niet omdat de ketting van Rambo alle medewerking weigerde. Blijkbaar koopt hij niet alleen zijn binnenbanden in den Aldi maar gaat hij daar ook kettingen en andere aandrijfmiddelen aankopen. De sprint werd dan ook met de vingers in de neusgaten gewonnen door Marc.
Ondertussen probeerde Pantani de zware tekortkomingen van het bestuur te compenseren door vlug naar huis te rijden waar hij de geldbuidel van zijn vrouw uitschudde en met deze buit in allerijl naar de Kameleon vloog waar de Tinekes begonnen waren aan één van hun specialiteiten, met name het verzetten van een aantal bierglazen.
De vrouw van Bart stond ondertussen reeds een half uur achter het beeld van Tineke verscholen te wachten op haar man omdat deze, één keer aan de drank, beter onder begeleiding staat.
Tevens was het Guy ter ore gekomen dat er gratis drank te verkrijgen was zodat deze vlug op zijnen moto sprong en terwijl hij zijn helm over zijn hoofd wrong nog in alle vlugte zijn vrouw meescharrelde om op die manier niet alleen van de gratis consumpties maar ook één van de meest charmante gezelschappen te genieten die er zijn, met name de Tinekesvrienden met een glas bier voor zich.
Ten slotte voor de archieven: aanwezig 20 man, afstand  66 km en 25.2 gemiddeld.

Yvan

Rit van 2 september,Kemmel en omstreken



Is er sprake van enige zomermoeheid? Eisen de talrijke burenfeestjes-barbecues met de vrienden- tuinparty’s en andere uitspattingen hun tol? In elk geval was het een feit dat slechts 15 man zich aanboden voor deze laatste echte zomerrit met start om 7.30 uur.
De met klokkengeluid en troffelgerom aangekondigde aanwezigheid na lange tijd van Philippe Ysebaert, veelvuldig champ en gepatenteerde kroniekschrijver, bleek een zeepbel. Dezelfde morgen had hij aan Pantani laten weten ‘dat de benen niet goed waren’. Natuurlijk kunnen de benen niet goed zijn als je de Tinekesvrienden niet wekelijks vervoegt! Er bestaat nu algemene vrees dat het slechte gevoel van de benen zal overslaan op het hoofd en dan zijn de gevolgen niet te overzien. Zal ons eerder zo geroemd lid  nog dieper wegzakken? Komt hij opnieuw boven water of eindigt hij in de goot? Dit verhaal (drama?) wordt ongetwijfeld nog vervolgd.
Bij het verzamelen stond Ronny King  in een hoekje lieve woordjes te fluisteren tegen zijn fiets en aaide hij liefdevol over het frame van hetgeen bij nader inzien een spiksplinternieuwe bolide leek te zijn. Ronny heeft ondertussen een enorme voorsprong genomen op zijn eerste belager (je kunt het vergelijken met het verschil tussen KVK Kortrijk en Zulte-Waregem verleden seizoen) en heeft de ultieme trofee zo voor het grijpen. Als toekomstig nieuwe kampioen is hij van oordeel dat hij zich niet alleen met zijn rennerskwaliteiten moet onderscheiden maar dat een ‘champ’ ook op topmateriaal dient te rijden. Vandaar de aankoop van een frame waarop vreemd genoeg de naam van charcuterie staat: Cervela. Verder echter aangevuld met van alles het beste van het beste! Carbon wielen, Cancellara-aandrijving én een elektronisch gestuurde groep. Vandaar dat deze dag opnieuw de geschiedenisboeken ingaat: Ronny is de eerste Tinekesvriend die elektronisch schakelen introduceert in onze o zo geroemde club! Vanaf vandaag komt er een nieuwe slogan bij: “ De Tinekesvrienden, daar waar toptechnologie zich thuis voelt…”.
Geert had een ritje voorgekauwd rond de Kemmel. Met de wind op de kop en de zon op het achterwerk werd via Geluwe en Houthem eerst een soort breiwerk rond de Kemmel afgewerkt. Groot was de vreugde in het peloton toen na een 25 km Jacques het kopwerk overliet aan Yvan. Zo kon het ganse peloton schuilen achter de twee breedste paar schouders van onze club en werd achter deze twee renners met een hoog gehalte aan Body-builders-torso niet het minste tegenwindje meer gevoeld.
Dit leuk gevoel bleef niet duren want Geert opteerde voor een klim aan de zijkant van de Kemmel. De batterijen van de nieuwe fiets van Ronny bleken nog niet goed afgesteld want ondanks het verbod tot demarrage sprong zijn Cervela uit het peloton naar voor. Toen het echte sein werd gegeven voor ‘ten aanval’ kon iedereen naar godsvrucht en vermogen zijn klimtalenten botvieren op deze korte helling.
Eens de hartslagen min of meer normale waarden hadden teruggevonden, informeerde Rambo wat ongerust of er bevoorrading mee was. Hij werd op zijn wenken bediend want een kwartier later werd op een charmant plekje halt gehouden. Het dient ook vermeld dat we een heel jonge sportbestuurder van dienst hadden: Noah had deze taak op zich genomen maar omdat hij omwille van zijn leeftijd nog geen rijbewijs kon krijgen, had hij zijn vader Ringo meegebracht om de vervoersopdrachten op zich te nemen. Dank aan het duo Noah-Ringo voor spijs en drank.


De terugrit bewees eens te meer de parcours-bouwers-capaciteiten van onze ex-materiaalmeester. Op veelal onbekende banen en met pittoreske uitzichten werd stilaan de Westhoek verlaten en richtten we onze steven naar de zo vertrouwde heimat.
Toch ook één minpunt dat onze aandacht verdient: er is nog werk aan de winkel inzake discipline bij het oversteken van bepaalde grote en gevaarlijke banen: de bevelen van de kopmannen respecteren, blijft een werkpunt willen wij ook bij andere weggebruikers als gerespecteerde club overkomen.
Ten slotte nog dit voor wie van cijfermateriaal houdt: 15 aanwezigen, rit van 93 km, gemiddelde snelheid 27 per uur maar vooral een mooie rit met het mooiste gezelschap dan men zich kan wensen, met name de zon!

Yvan de Verschrikkelijke

Verslag van de rit van 26 augustus 2012 Armentiéres


18 Flandriens bewijzen dat ze niet bang zijn van een scheutje hemelvocht en staan aan de aftrap van deze Franco-Belge. Enkele verlofgangers zijn terug van weggeweest oa Simon en Jan die enkele weken Dolce far Niente in het zonnige Italia achter de rug hebben. Daarentegen valt er geen enkele oud-kampioen te bespeuren. Red Philippe zegt iedere keer weer: volgende week. En Rambo was te bespeuren op de KVK tribune maar vertikt het om zijn aluminiumen ros te bestijgen. De vloek van de kampioenentrui? Of schrik van de USADA, WADA of OMERTA? Wie in ieder geval wel gemotiveerd aan de start staat is onze kampioen in spé Ronny. Voor de gelegenheid heeft hij zijn sympathieke echtgenote meegebracht als koersdirectrice. Olv organisator Dirk en medekopman Pantani trekt de karavaan zich op gang. In Wervik steken we niet alleen de Leie maar ook de grens over. Bernard , die sedert lang nog eens met zijn tweewieler present is, ontvangt een dringende sms. Paniek bij de knapste Deschamps want hij is van wacht!! Zijn er brandblussers te kort? Moeten we hem asap escorteren naar de gemelde ramp? Vals alarm blijkt, gewoon melding van de gsm-operator wat het goedkoopste tarief is La Douce France.....Dirk zijn Garmin is in herstelling maar heeft de rit doorgefaxt naar Wim die deze heeft ingelezen in zijn GPS toestel. Resultaat is dat beide geen snelheidsmeterke op het stuur hebben en wie Pantani kent weet dat hij iedere 2km één km/uur sneller rijdt...Op den duur vlammen we aan 34 tegen wind en de President kan het niet meer aanzien dat bakker Wouter moederziel alleen op de 2de rij de barometrische toestanden moet trotseren. Hij laat Wouter 2 rijen zakken , aan de zijde van Dieter en in de slipstream van de atletische gebouwde Simon zodat ook onze sponsor kan genieten van de luwte van het peleton. Tijd voor den break: Veronique heeft 2 taarten gebakken: choco- en appeltaart. We laten het ons smaken, dank aan Veronique. Bjorn heeft een puppie ontdekt in de omgeving. Het beestje dat niet toevallig Rambo heet speelt met plezier de restjes binnen. Iemand stelt de vraag: waar zijn we hier nu eigenlijk? Blijkt dat niemand het weet, alleen de machtige Garmin. De voorzitter stelt tevergeefs voor om zoals in het leger of jeugdbeweging een dropping te houden en om ter snelst Heule te bereiken zonder gebruik te maken van satelliet en ander hoogtechnologische toestanden maar zoals vroeger met behulp van korstmossen en waterlopen. De terugweg verloopt dankzij " le vent à la pouppe" aan ijltempo. In Le Bizet steken we opnieuw de grens over en via Kruiseke bereiken we de Kezelberg waar nog een stukske vrij tempo op het programma staat. De gruute plateau's warmen zich al op maar een motortreffen steekt stokken tussen onze spaken. Dirk, verstandig als hij is, oordeelt het te onveilig voor de motards om op natte wegen tussen de Tinekesvrienden te laveren en we rijden gedisciplineerd mooi per 2 aan 40 per uur naar Heule waar we reeds om 10u50 arriveren, klaar voor enkele extra apero's. Prachtige rit, spijtig van de weersomstandigheden, de temperatuur (15°) bedraagt de helft van vorige week!!!! 88km aan 27,6 gem. Mooie prestatie van alle deelnemers.  Opgepast, volgende week nog altijd start om 7u30 ipv 8u zoals verkeerdelijk medegedeeld bij de ochtendbriefing!!!

Herbeleef de rit en het parcours om garmin http://connect.garmin.com/player/215661343

 

President

Verslag van de rit van 190812 WO I rit


Er heerst een ingetogen sfeer boven "Ten Koetshuize".  In groep herdenken we het overlijden van Duncan, fietsvriend van de Kameleon en enkele malen gastrenner van de Tinekesvrienden. Een foto van Duncan vind je onderaan dit verslag. Als eerbetoon voor deze veel te vroeg gestorven jongeman houden we één minuut stilte. Wim haalt ook bij de leden een vrijwillige bijdrage op waarmee een bloemenkrans wordt aangekocht. In naam van WTC Tinekesvrienden ons innig medeleven aan familie en vrienden.

Luchtiger kost wanneer de Fondatuer een oproep doet naar 5 vrijwilligers om te figureren in een promotiefilm voor de Tinekesfeesten. Ge moet echter van Heule zijn EN koerskledij van de club dragen wat Dieter doet beslissen om onmiddellijk klacht in te dienen bij het centrum van gelijke kansen. De Streuvelsvrienden vertrekken deze maal vroeger dan ons. Gerd staat echter met zijn breed karkas in de weg en oud-lid Andre Guillemyn kan hem niet passeren , hapert  en valt om in de haag. Sommigen vragen zich af of de slap-stick film nu al wordt opgenomen en Gerd laat droog weten dat zijn haag al geschoren is....

18 fietsers en koersdirecteur Dries trekken zich met 10' vertraging op gang voor deze WO I rit olv  organisator Franky en medekopman de President. Via de traditionele wegen over Kezelberg en Polygone rijden we richting Ieper.  Dries moet een eerste maal in actie schieten als Dirk in de afdaling van de Nonnebossen aan een waanzinnige snelheid een spaak breekt. In ijltempo wordt een nieuw wiel gestoken en we bollen verder richting Ieperlee en Boezinge waar op een lang stuk kassei Geert Depoortere II zijn liefde voor het zware werk, opgedaan in Carrefour de l'Arbre, tentoon spreid. Via Zuidschote en Reninge bereiken we de Yzer. Franky heeft nog een mooie lus voorzien langs 3 Kappellen: Oude.- Nieuwe.- en St-Jacobs-Kappelle. We genieten met volle teugen van de prachtige omgeving en het ideaal fietsweer, zonnig en weinig wind. We komen opnieuw uit langs de Yzer. De Fondateur heeft al de ganse rit het peleton onderhouden met zijn spreekbeurt over 30j geschiedenis van de Tinekesvrienden. Dit heeft bij de luisteraars zodanig succes dat ze bij de aankondiging van het vrije tempo langs de Yzer als een pijl uit een boog wegstuiven. Er wordt vlot 43km/u gehaald. Tijd voor den break aan het schattig paviljoentje bij de samenvloeiing Ieperlee-Yzer. Dries heeft , de hittegolf in gedachten, voor ijsgekoelde drank gezorgd wat bij de leden in dank wordt aangenomen. Alleen enkele   bijtgrage vliegen die het melkzuur uit onze kuiten willen zuigen verstoren de verpozing. Aan de overkant van de rivier is het gras niet alleen groener maar zien we , het thema van de rit indachtig, een kolonne Willy's Jeeps. De pauze zit er op en we nemen afscheid van Wouter Soete, onze co-sponsor zet zijn weg verder  richting Kust waar hij op een terras, vergezeld van een stevige en welverdiende  pint gerstenat op zijn Karolien zal wachten.  De herstart verloopt chaotisch, we verzeilen tussen wielertoeristcollega's, motorally's en de vermelde Jeeps. Tevens  gaan er geruchten dat Marc met rugproblemen in de volgauto zit maar niets is minder waar. Marc bijt als een ware Flandrien door de pijn heen en herneemt zijn plaats in de voorste gelederen. We volgen de frontlijn verder langs memorabele plaatsen zoals Bikschote, Langemark  & Tine Cot Cemetery, grootste Britse militaire begraafplaats op het continent. De wedstrijdradio wordt nog éénmaal opgeschrikt als de President, verdwaasd door de wijnvertelsels van Ringo,  het Noorden verliest en rechts opdraait terwijl Franky links beveelt..

Voor deze keer besluiten  we eens Heule binnen te stormen via de Roeselaarsestraat in Gullegem. Ongelooflijk maar waar: deze drukke verkeersader is afgezet voor de wijkfeesten van 't Ris!!!!  In mijn jeugdjaren, halfweg de vorige eeuw dus, werd de feesttent nog op een weide gezet, nu zetten ze die midden op straat!!!!! Wegens geen weiden meer beschikbaar: Laagweide en Hoogweide staan vol steen & beton.  Via ingewikkelde fietspaden sukkelen we toch nog aan "Ten Koetshuize". Prachtige rit waarvoor dank aan Franky. 102 km aan 27,0 gem.

Herbeleef de rit en het parcours op http://connect.garmin.com/player/212377836



President






In Memoriam Duncan, overleden 150812

Verslag van de rit van 12 augustus 2012 Fiertel Ronse


19 deelnemers meldden zich onder een veelbelovende mooie hemel. Het  toenemend deelnemersaantal toonde aan dat de meeste vakantiegangers stilaan het vertrouwde nest hebben opgezocht en zich weer concentreren op hun corebusiness, met name de Tinekesvrienden.

10 seconden voor 7.30 verscheen een totaal ontredderde voorzitter: de werkdruk van de laatste weken had hem volledig onderuit gehaald. Alle bestuursdaden tot een goed einde brengen én wekelijks het verslag schrijven hadden hem mentaal  totaal ontredderd. Vooral het gebrek aan inspiratie had hem de laatste tijd sterk parten gespeeld: het voortdurend nadenken over de inhoud van zijn artikels bezorgde hem slapeloze nachten met als gevolg dat hij ging woelen in zijn bed waardoor op zijn beurt dit danig op de heupen begon te werken van de vrouw waardoor ook de huiselijke vrede in gevaar kwam… Voeg daarbij nog de schabouwelijke uitslag van zijn o zo geliefde wit-rode vereniging waardoor het echt wel te veel kan worden om door 1 mens te dragen. Naar het schijnt, was de voorzitter al om 7.20 in het park van Heule aanwezig maar verkoos hij om zich nog 10 minuten te verschuilen achter een dikke boom om op die manier zo lang mogelijk uit het zicht van de collega’s te blijven… Het was dan ook op beide knieën dat hij smeekte om de verslaggeving over te nemen. Om zijn gezin te redden, heb ik dan maar ja gezegd.

Ook Jacques was van de partij met een opgelapt vehikel. Omdat de fietsenmaker nog in verlof was, had hij eigenhandig een grote nagel door zijn kader geklopt waardoor zijn zadel opnieuw vast op zijn fiets stond: iets dat toch altijd handig is bij het fietsen. Vol ontzag luisterden wij naar zijn uitleg en leerden wij dat zelfs ambtenaren van financiën bepaalde capaciteiten kunnen hebben.

Bjorn was sportbestuurder van dienst en dat heeft zo zijn gevolgen: desnoods kon de helft van de aanwezige renners met fiets en al vervoerd worden in de enige en onvervalste Duthoo-camionette en dat kon nodig zijn want vandaag ging het richting Ronse en zelfs de grootste kierewiet weet dat het daar niet bepaald vlak is.

Gangmakers waren het onverwoestbare duo Willy en Geert. Blindelings mag en kan je die mannen volgen. Naar het schijnt,  stapt Willy de laatste tijd nog enkel van zijn fiets om te eten, te slapen en naar het toilet te gaan. Eerst heeft hij zelfs nog geprobeerd om te eten tijdens  het fietsen maar het snijden van een chateaubriand op zijn bovenbuis zorgde voor nogal wat ongemak en krassen op zijn mooie Colnago waardoor hij van dit idee  is afgestapt.

In de aanloop naar de Tiegemberg moest het peloton stoppen omdat Geert van versnelling wilde veranderen en zijn ketting manueel op een groter kroontje plaatste. Enige uitleg over die ‘stokskes aan het stuur’ leerde hem echter dat je ook zo kunt schakelen. Blij om deze wijsheid bleef Geert de rest van de voormiddag hiermee oefenen waardoor we hem de ganse dag niet meer gehoord hebben.

Bij de aanloop van de Tiegemberg floot Willy haast de longen uit zijn lijf om kandidaat-aanvallers uit te nodigen voor een sprintje bergop. Niemand die zich geroepen voelde, duidelijk wetende dat er veel meer zou komen, behalve Guy Devos die met een niet ongevaarlijke rechts-inhaal-beweging ten aanval trok maar verder niemand kon beroeren om mee te gaan. Derhalve kon Guy boven even genieten van het” Lonely-at- the-Topgevoel”.

De kasseien van de Varent stonden ook op het menu en dienden vooral om de deelnemers wakker te schudden. Ondertussen leerde het angstzweet op het gezicht van de fondateur en de toenemende stilte in peloton dat de speeltijd stilaan over was en dat het tijd was voor het zwaardere werk. Dit bleek terecht: als aperitiefhapje werd de Kuitholstraat opgevlogen  en om te bekomen werd halt gehouden aan ons ‘schoolke’ waar niemand de naam van kent en waar Bjorn trakteerde op drank en allerhande koeken. Even was er ongerustheid omdat men meende dat iedereen een stuk Cyproc ging krijgen om op te kauwen maar deze vrees bleek ongegrond. Bedankt Bjorn !

Daarna ging het in gestrekte draf naar de hoofdschotel, met name de Fiertel met stukken van 21 % hellingsgraad waar kwikzilveren David als eerste de top bereikte, gevolgd door Bart en Yvan met in de nabijheid Pantani, duidelijk terend op zijn 7cols-conditie.

Daarna werd de steven weer gericht naar Heule en werden we op de terugweg nog verrast door Marc die, enigszins geholpen door de hand- en spandiensten van enkele collega’s, op de kleine hellingen rond Kortrijk nog het ganse peloton in flarden reed.

Terug in Kortrijk werd totaal onverwacht nog halt gehouden ten huize Guy Devos waar we allemaal twee sportpakketten met allerhande sportvoeding en –drank in ontvangst mochten nemen. Sinterklaas is dus niet alleen actief tijdens de maand december. Bedankt Guy!

De rit werd er ook ontbonden en dank zij het puike voorbereidende werk van Willy mogen wij opnieuw een rit met 5 sterren toevoegen aan het reeds welgevulde geschiedenisboek van de Tinekesvrienden …….
95 km aan 26,3 gem. 656 hoogtemeters

Yvan

NVDR : herbeleef de rit op Garmin http://connect.garmin.com/player/210110282




Verslag van de rit van 5 augustus 2012 Carrefour de l'Arbre


De President heeft het niet onder de markt (bis): Pantani zit nog altijd tussen zijn 7 colletjes en dus moet de voorzitter nog altijd het materiaalkot openen en sluiten , daarbij nog eens  het verslag schrijven, en vandaag moet hij zelfs de ganse dag op kop rijden!  Op het programma zijn  kasseiklassieker naar de Hel van Parijs-Roubaix. 13 kasseifretters voelen zich geroepen, sommige staan zelfs met speciaal materiaal aan de start. Bart Vanmarcke heeft tussen zijn 17 reservefietsen nog een stalen vehikel met speciale zanten en banden gevonden en Geert Depoortere II probeert zijn kassei-allergie te overwinnen met zijn winterbeestje. Ook Bernard staat nog eens aan de start, zij het gemotoriseerd. Hij slaat hiermee 2 vliegen in één klap: zo komt hij aan 10 ritten  zonder kans op nog eens een tuimelperte.  Bernard heeft zijn zoon meegebracht die de rit zal meefietsen op MTB. De rijzige jongeman heeft duidelijk het atletisch postuur van zijn nonkel Willy de coiffeur!! Of hij graag op den trekzak speelt is de redactie niet bekend. We verwelkomen eveneens tal van terugkerende verlofgangers oa Dieter uit Kos, Yvan uit de Gers en Il d’Oleron en de Fondateur en Geert Depoortere I, terug van hoogtestage uit het Kaunertal waar de 2 boezemvrienden menig cols hebben overwonnen , zij het deze van  de halveliters Weissbier. De PM neemt samen met de President het voortouw en we fietsen richting zuiden. Een eerste kasseistrook thv Dottenijs wordt als  borrelhapje geserveerd. De tweede daarentegen krijgt 4* en verhakkelt het peloton. De Fondateur heeft last van een klotsende maag en sluit de rij. De volgende strook wordt met enige zin voor overdrijving aangekondigd als “ le Petit kwaremont” en ziet er erger uit dan hij is. We zijn in Lamain en Hertain, een vergeten stukje België dat in het feodaal tijdperk is blijven hangen. De openbare weg loopt er dwars door een boerenhof en we moeten geconcentreerd laveren tussen de putten en den koeiendrek.  Na 47 km bereiken we Carrefour de l’Arbre, de gevreesde scherprechter uit Paris-Roubaix. Enkelen hebben nog de moed om de strook van 2,5km op en af te rijden tot aan het restaurant met dezelfde naam. Bart Vanmarcke test zijn ijzeren paard en wordt gevolgd door Bjorn, Geert Depoortere II, Dieter, President, Yvan ,geletruidrager Ronny en gastrijder Jurgen. Bij terugkomst wordt onder een stralende zon de break genomen: wafels en fruitsap aangeboden door Bernard waarvoor dank. De terugweg wordt aan een opgevoerd tempo afgelegd, wind in ’t gat en bergaf. De  2 laatste stroken worden door het peleton afgeteld: strook 5 in Néchin, een thuisverpleegster staat met haar wagentje dwars over de kasseien en de knappe deerne wordt bijna clubverpleegster voor sommigen. Strook 6 in Evregnies zorgt door de zijwind voor versnippering. Alleen de President wacht de Fondateur op, de rest rijdt niet gehinderd door enige vorm van parcourskennis altijd maar door, ze missen de juiste afslag en Bernard moet ze met zijn vierwieler  tot de orde roepen. Regel 1 & 2 van de club: na de kopman blijven en na een vrij tempo wachten op de overige leden! Na de hergroepering komt Bjorn nog wat kopwerk doen en na de afdaling van de Pauvre Leute laten we ons uitbollen tot in Heule. En zonder  materiaalpech hé, ge ziet dat die verhaaltjes als "kasseien zijn slecht voor het materiaal" fabelkes zijn. Alleen fiscaal adviseur Jacques zit plots 10cm lager op zijn kader wegens een losse TREKvijs maar dat kan de vreugde door de geslaagde rit niet temperen. 87km en 26,8 gem. Nog een echt gebeurde anekdote als afsluiter: de president sluit het materiaal samen met Bernard weg en keuvelt buiten nog wat met zoon Jurgen tot er plots hard van binnenuit op de deur van het lokaal wordt geklopt: Bernard was nog eens naar het wc en de voorzitter had de buitendeur al afgesloten. De Streuvelvrienden gingen hem volgende week wel terugvinden….


President

Herbeleef de rit op garmin http://connect.garmin.com/player/207370130

Tinekesvriend Hermida & kroost op de Giant van de Provence

Tinekesvriend in het Tourpeleton

Tinekesvriend down under

Kevin trekt met zijn gezin 6 weken door Australië. Volg hun strapatsen op hun weblog: http://met4downunder.blogspot.be/

Verslag van de rit van 29 juli 2012 Wortegem-Petegem


De vrolijke, vrolijke Streuvelsvrienden lezen ook onze Blog en maken deze keer ruim op tijd  plaats voor de President die nog steeds de functie van materiaalmeester cumuleert en de clubspullen vandaag moet stouwen in de wagen van nieuw lid Geert Depoortere II die zijn lieftallige dame Nouch aan het stuur van de service course heeft gezet. We boffen dit jaar enorm met de nieuwe leden: het zijn allemaal geweldig toffe gasten, ze kunnen een deftig stukske met de velo rijden en ze hebben een knappe vrouw!!! En naar het schijnt kunnen ze ook wreed drinken, dat belooft voor de souper.

PM springt bij en noteert de aanwezigheden. Hij komt aan een elftal en begint direct de posities te verdelen: hijzelf in de spits en Geertje ex MM in de goal. Hij is niet van de grootste maar is  net als zijn hond getalenteerd met een enorme springkracht.

Er wordt nog wat nagekaart over de Renmanskoe van vorige week en stipt om 7u30 starten we olv organisator Joost richting Wortegem-Petegem en omstreken.

Er blaast een strakke wind uit het westen en met “le vent au poupe” peddelen we gezwind richting oosten tot we plots moeten stoppen voor…ge raadt het al: een bende koeien. Boer Germain, finalist van het gekende VTM programma “Boer zoekt Tanden” houdt ons tegen en legt uit dat melk van een koe komt en niet uit blik of brik en dat daarom zijn potentiële Cote à L’Os-en de weg  moeten oversteken richting volautomatische melkinstallatie.

We naderen de bergzone en op de lange helling richting Gijzelbrechtegem plooit Joost zijn medekopman Willy tussen zijne Colnago, Geertje ex MM neemt over en het tempo gaat met een snok omhoog. Willy zakt één positie en wordt in de volgende bocht geramd door zijn spitsbroeder ex SG Jacques die een Cancellarake doet: voor de bocht naar zijn braquet kijken en aan volle snelheid tevergeefs de bocht willen ronden. De stuurmanskunsten van de Waldorf en Staettler van de club vermijden nipt een valpartij. De heuveltjes volgen elkaar op en we naderen de kers op de taart: de fameuze Bergstraat van Petegem aan de Schelde. David staat al boven door de recent geïnstalleerde periscoop te turen als de rest van het elftal puffend en blazend de top bereikt. In de voorwacht van het peleton merken we Bart Vanhouttegem op, voorwaar een knappe prestatie die hij zal overdoen op de Tiegem- en Keiberg. Schoonpa José Decauwer mag fier zijn. Naast de periscoop staat nu een houten tuintafel en daar nemen we onze pauze. Nouch heeft voor een subliem buffet gezorgd met eigen gebakken appel-rozijntaart en cake waarvoor hartelijk dank. Rambo, ge weet niet wat ge mist. In het deugddoend zonnetje is het er  hartstikke gezellig en de grappen en grollen zijn niet uit de lucht. Zelfs na 2 stuks per persoon is er nog gebak over die onze Penningmeester tevergeefs probeert te verkopen aan passanten, toch verdienstelijke poging om de clubkas te spijzen.

De terugweg wordt aangevat tegen de beukende wind in en Joost plooit zijn 2de medekopman tussen zijn Pinarellooke. Sterke Bart Vanmarcke neemt over tot aan de finish. Tiegem en Keiberg staan nog op het bergmenu en Joost zou Joost niet zijn mocht hij ons niet trakteren op een extra ommetje: de Joseph Morelhelling op de Kappaert, gekend van onze vroegere rally naar de Kwaremont.

Het peleton wordt nogmaals opgeschrikt door een viervoeter, nu geen herkauwer maar een bijter: een ferme Duitse Schaper achtervolgt ons met schuim op de lippen tot aan de vaart waar de traditionele finale wordt ingezet door het aanwezige bestuur: Willy en de President jagen het tempo op tot de rest voor vuurwerk zorgt. De PM eindigt nog knap in de eerste 10….

Content landen we aan “Ten Koetshuize”. Prachtige rit met mooi rustige wegeltjes , dikke proficiat aan parcoursbouwer Joost, ook voor zijn ijzersterke conditie. 92 km aan 26,6 gem, 597 hoogtemeters



President

Herbeleef de rit op garmin http://connect.garmin.com/player/204294081