contact

Verslag van de rit op verplaatsing vanuit Deinze 20 mei 2018


Vandaag staat de jaarlijkse schoolreis van de Tinekesvrienden op de kalender! Voor de gelegenheid wordt het rennersdorp verlegd van den Aldi naar de carpoolparking aan de afrit Deinze. Een vleugje Tinekeshistoriek: Het idee om een rit op verplaatsing te fietsen kent zijn oorsprong bij de vroegere sponsor Tente, start aan de firma in Kruishoutem. Later verplaatst naar de markt van Kruishoutem en ook nog vanuit de rand van Doornik en Poperinge. Uiteraard telkens in een felgesmaakte regie  van onze onvolprezen clubGPS Mark de Fondateur.
Geen gorilla’s maar 13 fietsers en sportbestuurder Xavier duiken op  in de mist op de parking. Het is koud, 9° , maar meteo Tineke had zon beloofd en deze komt na een half uurtje piepen.
De rust in de vlakke aanloop wordt tot 3 maal toe verstoord door kleine parcoursvergissingen. De spitstechnologie van Mark’s GPS kan de opeenvolging van bochten en chicanes niet volgen, medekopman Kevin is gejaagd om naar het kampioensfeestje te gaan van zijn handbalclub en een dul konijn op het plein zorgt ervoor dat we telkens op onze stappen moeten terugkeren.  Maar niet getreurd, ter hoogte van Gavere steken we de Schelde over en beginnen we de eerste van onze 629 hoogtemeters te sprokkelen. We genieten van het prachtige parcours, 100% nieuwe baantjes, onbekende dorpjes passeren de revue: Munte, Scheldewindeke, Oosterzele.. Oogstrelende vergezichten en bloedmooie natuur vergezellen ons. De pitstop heeft Mark tactisch voorzien aan km 37 ter hoogte van het lekker ouderwetse voetbalplein van Sporting Strijpen want daarna begint de hectische finale van 43 km dixit de Fondateur. Xavier serveert ons een uitgebreid buffet van sportdranken en gebakjes waarvoor dank! Nog maar net terug op het carbonnen ros wordt de wielerkaravaan klem gereden door 2 volgeladen tractors, zie foto hieronder. De veiligheidsraad van de Tinekesvrienden stuurt onmiddellijk gezant en onderhandelaar Geert S op de wilde boerendochter af, en met succes, na 10’ oponthoud kunnen we onze fietsweg verderzetten met de beklimming van de Kortendries. Zoals zijn naam laat uitschijnen niet de langste helling maar wel pittig met een strook aan 9% en den ideale aperitief voor de Berendries. Vanuit het De Croo dorp Michelbeke vallen we deze klassieker uit de Ronde aan, 900m klimmen aan 7.2% met pieken tot 14%. Iedereen raakt vlot op de top, daarna laten we ons als bakstenen vallen naar de flank van de Valkenberg die we beklimmen via de Kiekenstraat (whats in a name nietwaar), 13% stijging schuiven we weer vlot onder de wielen. Eervolle vermelding voor de enige dame in het gezelschap: Marie klimt elegant en met de glimlach op eigen tempo, zie foto hieronder!
Op de terugweg dwarsen we nog de Zwalm en haar streek over supermooie baantjes, superlatieven schieten tekort om deze sublieme rit te beschrijven. Het is puur genieten tot we terug de carpoolparking oprijden. Dikke proficiat en dikke merci aan Mark voor deze nieuwe parel aan de rijke rittenkroon van de Tinekesvrienden!
80km aan 25gem, 629hm

President




Groepsfoto en sfeerbeelden van de rit op verplaatsing 20 mei 2018











Verslag van de rit van 6 mei 2018 , piste Roubaix


De weer-en andere goden en waren ons fantastisch gezind : na een periode van net niet (tiens, waar hebben we dat nog gehoord), spreidde Laura haar tentakels wijds open zodat iedereen kon genieten van haar gratis aangeboden zonne-energie. Kilometertellers liepen net niet achterwaarts, zweetdruppels sierden al van bij de start menig voorhoofd als parels aan een snoer en de zomertenu’s gaven heelwat sportief mensenvlees bloot. De kannibalen onder ons stonden reikhalzend en likkebaardend achter de roodwitte Aldi-slagbomen klaar om op elk ongewapend moment fluks toe te slaan te meer ons vrouwelijk deelnemersveld nog eens compleet was.
Heuleplaats lag ondertussen bezaaid met de restanten van een ongemeen boeiend en losbandig leven. Heulenaars kennen er wat van : ze jagen met sprekend gemak het zwin deur de bjitten. Waren ze onder impuls van onze SB/PM gastheer geweest voor Team Essevee of lag een andere ploeg aan de basis van dit bacchanaal? Navraag bij de plaatselijke feestbeesten (lees : Mark, Piet, Mathijs, Diederik, Frederik, Joost, Yvan,…) leerde ons dat het uitgerekend Team Burgemeester was dat de forcing had gevoerd door uit te pakken met de realisatie van een gloednieuwe Heuleplaats.
We noteerden bij de start het heroptreden van onze president die net terug voet aan wal had gezet vanuit het land van Ouzo en Papazoglou. Het eerste streelt de smaakpapillen, het tweede doet pijn aan de voetbalogen.  Een wakkere Tripadavisor had reeds op vrijdag in de mot dat het Heuvellandparcours van Wesley in extremis gekaapt werd door de Montebergrally waarop onze  kopman in no time een rit naar Roubaix uit zijn gps toverde. Flexibiliteit, aanpassingsvermogen, creativiteit…Zie daar enkele van de eigenschappen die in overvloed aanwezig zijn binnen deze vereniging. De president was in ieder geval niet rouwig om deze lastminute aanpassing gezien zijn jetlag en de Zuiderse modus vivendi.
Een rit naar de legendarische vélodrome André Petrieux geeft altijd een speciaal gevoel. De wielergeschiedenis kleeft aan die wielerbaan, het stof van de kasseien, het zweet van de dwangarbeiders van de weg, de rondgierende adrenaline, het verstomde gejuich van de wielermassa…Je vindt het op die plaats allemaal terug. Een unieke ervaring. De weg daarheen verliep gestroomlijnd en tegen een sportief tempo met Wesley en Ringo als locomotieven van dienst.
Tijdens de pitstop deed Tripadvisor Kevin zijn naam alle eer aan : hij nam ons mee naar hogere sferen door uit te pakken met rasechte, onvervalste spacecake naar schoonmoeders recept. Overheerlijk en maagvullend : de reeds opgebruikte calorieën werden smakelijk aangevuld waarvoor hartelijk dank.
Blij dat we content waren richtten we de wielersteven terug naar de thuishaven waarbij we nog enkele hoogtemeters savoureerden en tevens een cartouche mochten afschieten langs de golden river.
Een all-in rit met historische inslag waarvoor dank aan Wesley.
80 km, 27,5 gem, 23 renners en 332hm.
Tot zondag om 8u aan den Aldi.
Red Philip

NVDR: herbeleef de rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/2683317707


Groepsfoto en sfeerbeelden piste Roubaix en onderweg




Flandriens om u tegen te zeggen!



Verslag van de regenrit van 29-4-18 Mont-Saint-Aubert

Wie kent nog Gerard Debaets , rasechte  Heulenaar, en onsterfelijk als meervoudig winnaar van de Ronde van Vlaanderen in 1924 en 1927 ? In zijne tijd bestonden er nog geen weerradars die , als er een beetje regen werd voorspeld, de benen van potentiële Heulse wielervrienden klapslags deed verlammen .  Want vanuit de wijde omgeving  van de Heulse Aldi kropen schichtig en twijfelend amper een 10 tal Debaets’kes  van onder de grond gekropen. Zeker in de wetenschap dat de stevig uit de kluiten gewassen aardkluit  van een  Mont St Aubert door onze Piet op het menu werd gezet.

Marc daarentegen, beter gekend als fondateur, club-gps,  veelvuldig clubkampioen maar vooral in groot Heule bekend als ware flandrien,  verkoos het stuur van de volgwagen om te wisselen met  zijn stalen ros en liet zich vakkundig vervangen door zijn sympathieke dochter Lies . 
Vlak na de start werden we nog enthousiast  uitgezwaaid door Marc’s echtgenote  Veerle, die ons toch met de nodige binnenpretjes  zag uitrijden. Ze had natuurlijk ook wel  iets van die regenradar gehoord en moet ongetwijfeld gedacht hebben :”tja, zot zijn doet gelukkig geen zeer”.

Na het buitenrijden van ons geliefde Heule, trakteerde Piet ons al vlug op wat kuitenbijtende hoogtemeters, enkele uitgestrekte stroken vals plat en charmante landwegels. De voorspelde regenvlagen bleven ons voorlopig gespaard en zo konden we opnieuw genieten van professioneel uitgekiende Tinekesrit. Week na week is het dus genieten geblazen dankzij onze parcourbouwers.

Na een 45 tal kilometers doemde  de Mont St Aubert toch op van tussen de grijze mistwolken.  Zijn steile flanken lagen te wachten  op die 10 Debaets -nakomelingen  en via Rue de la Folie (tja, een betere naam konden ze dat straatje toch niet geven),  verteerden we stijlvol de scherpste kantjes van deze bult.

Naast de muren van de Eglise de Mont St Aubert trakteerde Lies ons op spijs en drank,  zeer welgekomen na deze forse krachtinspanning.  Bedankt hiervoor . Stilletjes begonnen de regendruppels feller te tokkelen en besloten we toch het hazepad richting Heule te kiezen.  Per strekkende kilometer leken we steeds meer op aangespoelde soepkiekens want de regen striemde nu toch wel met bakken uit de hemel.

Niettemin werden op de terugweg  nog enkele hoogtemeters opgepeuzeld , en werd er in Rollegem nog een ferme cartouche afgeschoten. Straffe gasten toch die Tinekesvrienden, nee ? Gerard Debaets  keek zelfvoldaan toe vanuit de wielerhemel.

Eenmaal binnengereden in Heule stond een bezorgde Veerle met kleinspruit lieftallig haar uitgeputte wielerheld op de wachten . Een  zachte Thaise massage was ongetwijfeld Marc’s deel. Sjansaar zeg ;-)

Bedankt in elk geval Piet voor deze memorabele rit,  waarin Jan stilaan zijn grip verstevigt in ons clubklassement.  Het seizoen is (gelukkig) nog lang, maar doet Jan nu al een gooi naar de felbegeerde oppergaai ? Spanning verzekerd in elk geval .We zullen zien.

Tot volgende zondag om 8 uur !

10 renners, 85 km, 423 hoogtemeters, 26,3 gemiddeld.

Joost

Verslag van de rit van 22 april 2018 Boezinge


Nu de lente in de praktijk stilaan plaats maakt voor de zomer zetten 18 Tinekesvrienden en 2 Tinnekesvriendinnen hun beste geschoren beentje voor om opnieuw te genieten van een voormiddag gezonde leute en sportief plezier. Alle ingrediënten waren aanwezig om een heerlijk fietsmenu samen te stellen. Aan het wielerfornuis zagen we in de persoon van de SB/PM een doorwinterde parcourschef omringd door zijn souschefs Simon en TripAdvisor Kevin. Willy stelt niet alleen zijn financiële en sportieve expertise ter beschikking van onze vereniging, hij waakt ook over de continuïteit  van het clubgebeuren. Daarbij komt nog dat hij zijn luttele vrije tijd spendeert aan het volgen van een soort grensverleggend potstampersensemble dat de PO II-finale cadeau krijgt van de vrijgevige buren. Elke discussie ter zake werd vakkundig ontweken conform de door de president ontworpen wetsartikelen. “Artikel 1 : de veekaa is dé ploeg van Zuid-West-Vlaanderen. Artikel 2 : indien de veekaa verliest, zie artikel 1”. Toch proficiat Willy!
Vooraleer we van start gingen, kregen we nog belangrijk veiligheidsadvies van coach Dirk die geruisloos waakt over het welzijn van zijn kompanen. De tip van de wielhendels werd genoteerd en toegepast, veiligheid vóór alles. Bedankt Dirk. Achter het stuur van de volgwagen mochten we topatleet en wereldburger Wesley verwelkomen die meteen zijn eerste clubkilometers onder de autobanden zag verdwijnen. Merkwaardig was tevens de afwezigheid van enkele grote kanonnen zoals o.m. de president, fondateur clubgps Mark en podiumkandidaat Mathijs. Jan verovert hierdoor de gele trui. De rush naar de eindzege ligt nu al wijd open en belooft niet alleen spannend maar ook een moeilijke zaak te worden voor onze pronostikerende medemens. 
Willy nam ons mee richting Boezinge en wist ons precies te vertellen waar we aan toe waren : 85,1 km en 246 hoogtemeters. Of hoe een ritarchitect zijn etappe voorbereidt zoals een plichtsbewuste leraar zijn les gestalte geeft. Zowaar een zwaar bijberoep als vrijetijdsbesteding en dat na de pensioengerechtigde leeftijd.
Brede lanen afgewisseld met stroken vals plat bezorgden ons de wind in de zeilen en deden de gemiddelde snelheid pieken. Wie evenwel dacht dat hij in deze zonovergoten omstandigheden een fietswasbeurt zou kunnen overslaan, kwam bedrogen uit. Het leek alsof er een verbond gesloten was met de plaatselijke boeren om de stadsmensen onder ons te trakteren op zand en modder, hét kenmerk van de veekaapelouse. Schitterende pitstoplocatie te Boezinge : de plaatselijke dodenakker werd opgefleurd met beiaardmuziek die onze euforische SB/PM aanzette tot een soort esseveegekweel. Schitterend, net als de heerlijke selfmade boogvuldersweightwatcherspudding van Wesley en co. Hartelijk dank!
De terugweg werd eveneens aan een gezond tempo afgewerkt met als uitsmijter een bijna accident door een niet-wijkende tegenligger die zich op een rallyparcours waande. De onverlaat werd eerst door Dirk tot de orde geroepen waarna onze sportdirecteur de volle lading kreeg. De Wesley was evenwel niet uit zijn lood te slaan en loste dit gespuis op als een afebryltablet  in een glas water. Eind goed, al goed.
Bij het ter perse gaan vernamen we nog dat er na de rit maar nipt een dopingschandaal vermeden werd. Gezien de zwijgplicht en het gevaar op revanchisme vanuit het milieu laten we dit potje gedekt en verwijzen we voor verdere info naar de beveiligde clubWhatsApp.
20 deelnemers, 85 km, 27,4 gemiddeld en 246 hm.
Tot zondag om 8u voor een portie pittig klimwerk!
Red Philip


Verslag van de rit van 15 april 2018 Heuvelland


Deze keer geen ochtendlijke onheilsberichten via het multimediakanaal van de club. Wel een voorzichtige 11 graden die voor een vestimentaire veelzijdigheid zorgde. Terwijl o.a. Fanny vorige week nog in korte broek de kasseien soldaat had gemaakt, koos ze nu voor de lange panty’s om te vermijden dat haar douche afvoer opnieuw zou verstoppen. De plakkerige wegsubstantie had immers vorige week als bloedzuigers aan de benen gekleefd. Hier en daar spotten we toch korte broeken in een poging om de onthaarde aandrijfspieren van de trapassen een kleurtje te bezorgen. Het was met stijgende verbazing dat vooral sportdirecteur Bart de parking van de Aldi zag vollopen met Tinekesvrienden. Het leek wel alsof ze uit de grond kropen om uiteindelijk af te klokken op zomaar eventjes 28 renners! Absoluut record, onze sportdirecteur krabde zich in de haren en dokterde ter plaatse een “ravitailleringsspoedplan” uit : het legendarische ga en vermenigvuldig u werd toegepast op de taartcompartimentering waarbij het voedsel gebroken werd om dit record te gedenken, de hongerigen te spijzen en de dorstigen te laven. Een straf staaltje van crisismanagement in de volgwagen.
Onze parcoursbouwer Joost was intussen al in volle concentratie en zat met zijn gedachten bij de heuveltjes van E…euh West- Vlaanderen. Samen met Frederik trok hij de karavaan op gang voor een conditiebevorderende tocht vol avontuur. Het wegdek lag er na de nachtelijke plensbuien hier en daar nat bij hetgeen niet bevorderlijk was voor de gezondheidstoestand van ons rollend materieel. Zo kon Bart al vroeg vol aan de bak toen onze tripAdvisor de prijs van de eerste lekke band van het seizoen in de wacht sleepte. Sterk gedaan Kevin! Alsof de duivel ermee gemoeid was kreeg hij een blauwzwart wiel aangereikt dat enkele tellen later al krom gedraaid de geest gaf. Als dat maar geen onheilsmare was in het zicht van de avondlijke voetbaltopper. Pantani maakte van de gelegenheid gebruik om opnieuw zijn kandidatuur als MM te stellen vermits de huidige MM continu in ambtenarenmodus vertoeft : kijken en uitleggen zonder de handen vuil te maken. De president veegde de kandidatuur evenwel meteen van tafel gezien het feit dat Wim nipt gebuisd werd in de pumpproef. Even later werd het schietgebedje van een rancuneuze Red Philip verhoord en stond Pantani zo lek als een zeef aan de kant. Opnieuw actie vanuit de volgwagen waarbij Wim deze keer de grove middelen bovenhaalde  en de luchtkamer nieuw leven inblies via een vooroorlogs luchtbommeke. Sterke staaltjes van zelfredzaamheid, deze club bulkt van de doe het zelvers. Jo maakte van het oponthoud gretig gebruik door het op een lopen te zetten. Zou hij stiekem oefenen voor een duathlon?
Heerlijke pitstop waarbij het wonder van de vermenigvuldiging alsnog had plaatsgegrepen in de mobiele keuken van Bart. De ontberingsvrees was nergens voor nodig, er was genoeg voor iedereen, dus aten we samen, niet alleen. Bedankt Bart en co voor het tongstrelend gebak! Inmiddels bleek de zo gevreesde Murphy zich tijdens de pitstop anoniem in het wiel van Frederik genesteld te hebben : 3de lekke band van de voormiddag!
Joost nam het peloton terug op sleeptouw richting heimat en trakteerde ons daarbij op aangename vergezichten en een ontluikende zon. Testrijder Bram deed het peloton nog even opschrikken toen zijn drinkpul een kunstje maakte tussen ketting en kader. Acrobatie op 2 wielen.
Via de traditionele koersstrook te Moorsele gleden we voldaan en ettelijke calorieën armer de thuisbasis binnen na een opnieuw zeer gesmaakte rit.
77 km, 26,5 gemiddeld en 285hm.
Tot zondag om 8u!
Red Philip

Groepsfoto te Hollebeke 15 april 2018