contact

Verslag van de rit van 22 april 2018 Boezinge


Nu de lente in de praktijk stilaan plaats maakt voor de zomer zetten 18 Tinekesvrienden en 2 Tinnekesvriendinnen hun beste geschoren beentje voor om opnieuw te genieten van een voormiddag gezonde leute en sportief plezier. Alle ingrediënten waren aanwezig om een heerlijk fietsmenu samen te stellen. Aan het wielerfornuis zagen we in de persoon van de SB/PM een doorwinterde parcourschef omringd door zijn souschefs Simon en TripAdvisor Kevin. Willy stelt niet alleen zijn financiële en sportieve expertise ter beschikking van onze vereniging, hij waakt ook over de continuïteit  van het clubgebeuren. Daarbij komt nog dat hij zijn luttele vrije tijd spendeert aan het volgen van een soort grensverleggend potstampersensemble dat de PO II-finale cadeau krijgt van de vrijgevige buren. Elke discussie ter zake werd vakkundig ontweken conform de door de president ontworpen wetsartikelen. “Artikel 1 : de veekaa is dé ploeg van Zuid-West-Vlaanderen. Artikel 2 : indien de veekaa verliest, zie artikel 1”. Toch proficiat Willy!
Vooraleer we van start gingen, kregen we nog belangrijk veiligheidsadvies van coach Dirk die geruisloos waakt over het welzijn van zijn kompanen. De tip van de wielhendels werd genoteerd en toegepast, veiligheid vóór alles. Bedankt Dirk. Achter het stuur van de volgwagen mochten we topatleet en wereldburger Wesley verwelkomen die meteen zijn eerste clubkilometers onder de autobanden zag verdwijnen. Merkwaardig was tevens de afwezigheid van enkele grote kanonnen zoals o.m. de president, fondateur clubgps Mark en podiumkandidaat Mathijs. Jan verovert hierdoor de gele trui. De rush naar de eindzege ligt nu al wijd open en belooft niet alleen spannend maar ook een moeilijke zaak te worden voor onze pronostikerende medemens. 
Willy nam ons mee richting Boezinge en wist ons precies te vertellen waar we aan toe waren : 85,1 km en 246 hoogtemeters. Of hoe een ritarchitect zijn etappe voorbereidt zoals een plichtsbewuste leraar zijn les gestalte geeft. Zowaar een zwaar bijberoep als vrijetijdsbesteding en dat na de pensioengerechtigde leeftijd.
Brede lanen afgewisseld met stroken vals plat bezorgden ons de wind in de zeilen en deden de gemiddelde snelheid pieken. Wie evenwel dacht dat hij in deze zonovergoten omstandigheden een fietswasbeurt zou kunnen overslaan, kwam bedrogen uit. Het leek alsof er een verbond gesloten was met de plaatselijke boeren om de stadsmensen onder ons te trakteren op zand en modder, hét kenmerk van de veekaapelouse. Schitterende pitstoplocatie te Boezinge : de plaatselijke dodenakker werd opgefleurd met beiaardmuziek die onze euforische SB/PM aanzette tot een soort esseveegekweel. Schitterend, net als de heerlijke selfmade boogvuldersweightwatcherspudding van Wesley en co. Hartelijk dank!
De terugweg werd eveneens aan een gezond tempo afgewerkt met als uitsmijter een bijna accident door een niet-wijkende tegenligger die zich op een rallyparcours waande. De onverlaat werd eerst door Dirk tot de orde geroepen waarna onze sportdirecteur de volle lading kreeg. De Wesley was evenwel niet uit zijn lood te slaan en loste dit gespuis op als een afebryltablet  in een glas water. Eind goed, al goed.
Bij het ter perse gaan vernamen we nog dat er na de rit maar nipt een dopingschandaal vermeden werd. Gezien de zwijgplicht en het gevaar op revanchisme vanuit het milieu laten we dit potje gedekt en verwijzen we voor verdere info naar de beveiligde clubWhatsApp.
20 deelnemers, 85 km, 27,4 gemiddeld en 246 hm.
Tot zondag om 8u voor een portie pittig klimwerk!
Red Philip


Verslag van de rit van 15 april 2018 Heuvelland


Deze keer geen ochtendlijke onheilsberichten via het multimediakanaal van de club. Wel een voorzichtige 11 graden die voor een vestimentaire veelzijdigheid zorgde. Terwijl o.a. Fanny vorige week nog in korte broek de kasseien soldaat had gemaakt, koos ze nu voor de lange panty’s om te vermijden dat haar douche afvoer opnieuw zou verstoppen. De plakkerige wegsubstantie had immers vorige week als bloedzuigers aan de benen gekleefd. Hier en daar spotten we toch korte broeken in een poging om de onthaarde aandrijfspieren van de trapassen een kleurtje te bezorgen. Het was met stijgende verbazing dat vooral sportdirecteur Bart de parking van de Aldi zag vollopen met Tinekesvrienden. Het leek wel alsof ze uit de grond kropen om uiteindelijk af te klokken op zomaar eventjes 28 renners! Absoluut record, onze sportdirecteur krabde zich in de haren en dokterde ter plaatse een “ravitailleringsspoedplan” uit : het legendarische ga en vermenigvuldig u werd toegepast op de taartcompartimentering waarbij het voedsel gebroken werd om dit record te gedenken, de hongerigen te spijzen en de dorstigen te laven. Een straf staaltje van crisismanagement in de volgwagen.
Onze parcoursbouwer Joost was intussen al in volle concentratie en zat met zijn gedachten bij de heuveltjes van E…euh West- Vlaanderen. Samen met Frederik trok hij de karavaan op gang voor een conditiebevorderende tocht vol avontuur. Het wegdek lag er na de nachtelijke plensbuien hier en daar nat bij hetgeen niet bevorderlijk was voor de gezondheidstoestand van ons rollend materieel. Zo kon Bart al vroeg vol aan de bak toen onze tripAdvisor de prijs van de eerste lekke band van het seizoen in de wacht sleepte. Sterk gedaan Kevin! Alsof de duivel ermee gemoeid was kreeg hij een blauwzwart wiel aangereikt dat enkele tellen later al krom gedraaid de geest gaf. Als dat maar geen onheilsmare was in het zicht van de avondlijke voetbaltopper. Pantani maakte van de gelegenheid gebruik om opnieuw zijn kandidatuur als MM te stellen vermits de huidige MM continu in ambtenarenmodus vertoeft : kijken en uitleggen zonder de handen vuil te maken. De president veegde de kandidatuur evenwel meteen van tafel gezien het feit dat Wim nipt gebuisd werd in de pumpproef. Even later werd het schietgebedje van een rancuneuze Red Philip verhoord en stond Pantani zo lek als een zeef aan de kant. Opnieuw actie vanuit de volgwagen waarbij Wim deze keer de grove middelen bovenhaalde  en de luchtkamer nieuw leven inblies via een vooroorlogs luchtbommeke. Sterke staaltjes van zelfredzaamheid, deze club bulkt van de doe het zelvers. Jo maakte van het oponthoud gretig gebruik door het op een lopen te zetten. Zou hij stiekem oefenen voor een duathlon?
Heerlijke pitstop waarbij het wonder van de vermenigvuldiging alsnog had plaatsgegrepen in de mobiele keuken van Bart. De ontberingsvrees was nergens voor nodig, er was genoeg voor iedereen, dus aten we samen, niet alleen. Bedankt Bart en co voor het tongstrelend gebak! Inmiddels bleek de zo gevreesde Murphy zich tijdens de pitstop anoniem in het wiel van Frederik genesteld te hebben : 3de lekke band van de voormiddag!
Joost nam het peloton terug op sleeptouw richting heimat en trakteerde ons daarbij op aangename vergezichten en een ontluikende zon. Testrijder Bram deed het peloton nog even opschrikken toen zijn drinkpul een kunstje maakte tussen ketting en kader. Acrobatie op 2 wielen.
Via de traditionele koersstrook te Moorsele gleden we voldaan en ettelijke calorieën armer de thuisbasis binnen na een opnieuw zeer gesmaakte rit.
77 km, 26,5 gemiddeld en 285hm.
Tot zondag om 8u!
Red Philip

Groepsfoto te Hollebeke 15 april 2018


Sfeerbeelden van de rit naar Heuvelland 15 april 2018






Verslag van de rit van 8 april 2018 Camphin-en-Pévèle


Zondagmorgen 7u05: de President verslikt zich in zijn ochtendkoffie bij het raadplegen van de buienradar. De door Meteo Tineke aangekondigde regenzone die rakelings naast den Aldi  zou passeren zet gestaag koers richting Heule en Camphin.
7u10: Red Philippe laat weten dat hij forfait geeft wegens ernstige darmklachten na het verorberen van een verse garnaalkroket uit het jaar 2013 dat ze de dag ervoor aan de kust nog in een uithoek van een vergeten diepvries hadden gevonden.
Als dit maar geen Murphyrit wordt! Edward A. Murphy is een onbetalend occasioneel lid die enkele keren per jaar ongevraagd opduikt om stokken ipv spaken in onze wielen te steken. Geen Philippe is geen verslaggever. Aan de start doet de President een oproep naar een vrijwilliger journalist voor één dag maar het blijft merkwaardig stil bij de 20 aanwezigen, ze testen nog eens de bandenspanning of checken hun emails maar geen antwoord. De voorzitter gaat het dan maar allemaal zelf doen, ritarchitect, kopman en verslaggever.
Om 8u stipt start de rit en openen de hemelsluizen zich, eerst matig dan in neerpletsende versnellingen. De PM/SB, ex-flandrien en nochtans veteraan van vele oorlogen geeft in Bissegem al de pijp aan Martin. Abandon Willy schalt door de wedstrijdradio. 18 moedige fietsers en gastrenner Klaas zetten hun veldtocht verder waaronder de voltallige vrouwelijke bezetting van onze geliefde club. De service-course is vandaag in de bekwame handen van nieuw lid Nonkel Mark en echtgenote Nicole die de titels van tante en meter van Petra cumuleert, kunde nog volgen?
In Dottenijs stopt het met regenen maar de wegen blijven er nat en vuil bijliggen. De geplande 2de kasseistrook van Blandain wordt uit veiligheidsoverwegingen geschrapt , de eerste strook had al de week voordien de geest gegeven onder een laag van 10 cm asfalt L. Het is het voorjaar van de ritflexibiliteit, praktisch iedere rit werd al onder klimatologische of andere druk aangepast met het nodige gezond verstand.
Een plaspauze in het zicht van La Douce France wordt aangewend om de regenvestjes naar de volgwagen te brengen maar ook om een briefing te houden over de pièce de résistance van deze rit. De koersdirectie biedt uitzonderlijk een keuzemenu aan: met of zonder kasseien.  Dirk begeleidt enkele asfaltjeanetten via een achterpoortje naar het einde van strook 5 van Parijs-Roubaix. De flandriens en alle flandriennes volgen de President richting de 1800m kasseien 4*, waar aangekomen
medekopman Simon er onmiddellijk op zijn Sagans een lap op geeft en zo een onoverbrugbare kloof slaat temeer de voorzitter onder al die druk stil valt en zo de achtervolging door Jan en Mathijs laat stokken.
Uitgedokkerd genieten we van een uitgebreid ravittaillement geserveerd door Nicole en Marc, een waar 5*buffet met allerhande hapjes, fruit en dranken, zelfs (gin)-tonic. Zie de foto’s hieronder, indrukwekkend, opnieuw een supertransfer deze aanwinst! Hartelijk dank Nicole en Marc!
Het begint opnieuw te druppelen als we de terugweg aanvatten en Murphy slaat nog eens toe: overweg afgesloten , het geplande parcours kan niet gevolgd worden! Plan B wordt geruisloos ingeschakeld en de kasseistrook van Néchin in één beweging mee geschrapt, geen enkele fietser heeft het opgemerkt…of het zou clubGPS Mark moeten zijn…
Murphy heeft ondertussen Nonkel Marc in de mot en draait een nagel met bijhorende plank in zijn Michelinband. Opnieuw een primeur in Tinekesland: nog geen enkele lekke band bij de fietsers dit jaar en nu één bij de volgauto. Het onding kan echter zonder meer vakkundig worden verwijderd en Nicole en Marc kunnen zonder verdere averij hun volgweg verderzetten.
De laatste hellingen rond Tombroek jagen het laatste beetje jus uit onze benen maar in de frontlinie peddelen onze dames vlot mee omhoog, respect lady’s, knappe prestatie!!!!
Na de Pauvre Leute laten we ons als een kasseisteen vallen tot in Heule waar we vuil, moe maar heel gelukkig toekomen. Opnieuw een memorabele rit! Proficiat aan alle deelnemers, dank aan de super mede-kopman Simon
87 km aan 26.3 gem, 365 hm
Tot zondag voor de rit naar Heuvelland

President







De Flandriens in de Hel van het Noorden


Sfeerbeelden van de kasseirit Camphin-en-Pévèle















De wielertoekomst is verzekerd: Eward met bompa Willy op de kasseien


Tinekes in de Leeuwkesrally Paasmaandag



Onder een van Paaseieren zwangere hemel bliezen we verzamelen voor rit 5 van het nog prille seizoen. De weergoden hadden het niet zo begrepen op de commerciële invulling van dit religieus feest en zorgden dan ook voor een bedrukt wolkendek dat in de vroege uurtjes al blijk gegeven had van enkele incontinentieproblemen. Een variant op naast de pot plassen. Daarnaast hadden we de eer het fel opgemerkt wederoptreden van Marie te mogen noteren. Applaus op alle banken toen Marie, omringd door enkele uit de kluiten gewassen body-guards, à la Madonna de Aldiparking opdraaide! Dit hadden we nog niet meegemaakt. Anderzijds liet Bart - één van onze trouwste fietsers - ons weten dat hij op doktersadvies enige tijd op non-actief wordt gezet. Vanuit de club wensen we Bart alvast een spoedig herstel toe en duimen we volop dat de ongemakken vlug tot het verleden mogen behoren. We telden 11 fietsers aangevuld met Mathijs die de lakens als sportdirecteur mocht uitdelen.
Het gros van de leden genoot van een dag dienstvrijstelling nadat ze op zaterdag een bovenaardse prestatie hadden neergezet. Zo stuurde de club enkele zonen uit naar Reims – Heule. Na een wekenlange voorbereiding was voor hen le moment suprême aangebroken. 8u40 op de fiets, 5200 kcal doorheen de atletische lijven gejaagd tegen een gemiddelde van 29 km/u en tussendoor nog 1900 hm soldaat gemaakt : aub! Welke wielerclub kan dergelijke heldendaden voorleggen? Juist! Een dikke proficiat aan al deze ambassadeurs van ons team! We hadden ook enkele bedflandriens die beseffen dat de grootste koersen in bed worden gewonnen. Hun wederhelften stelden dit ten zeerste op prijs. Ook dat zijn Tinekesvrienden : een veelzijdig gezelschap dat de kerk in het midden houdt als de klokken beginnen te luiden.
De unieke ritconstructie mocht er ook wezen : Simon was parcoursbouwer maar had de architectuur uitbesteed aan Jan en tripAdvisor Kevin. Sven werd daarbij als alibi gebruikt : vooraleer opgesloten te worden in de huwelijksgevangenis werd de begrafenis van zijn vrijgezellenbestaan rijkelijk overgoten met spijs ,drank en andere culturele activiteiten. Kevin hield ten allen tijde het hoofd koel en kon via het toevoegen van enkele extra prostaatstops zijn detoxkuur tot een goed einde brengen. De pre-ritneerslag van het hemelvocht had voor natte wegen gezorgd en dat gaf aanleiding tot de geboorte van een nieuw nevenklassement : de prijs van het mooiste poepke! Dankzij een op maat gemaakte gardeboe (lees : slijkweerder) bleef het achterwerk van Yvan volledig spatvrij terwijl de koffers van de president en Red Philip eerder iets stierlijks hadden. Yvan voert dan ook dit nevenklassement aan met in zijn zog Geert Depoortere 1 en Gerd.
Ter hoogte van Deinze konden we genieten van een welverdiende pitstop waarbij Mathijs taarten en broodpudding liet aanrukken, waarvoor hartelijk dank! Marie zonderde zich af voor een sanitaire stop en werd daarbij bijna aangevallen door de gluurder van Deinze. De onverlaat werd met enkele boze blikken weggejaagd terwijl de bodyguards van Marie al met het mes tussen de tanden klaarstonden. Her eerste bloedbad in de geschiedenis van de club kon maar nipt vermeden worden.
Tijdens de terugtocht blies de wind van alle kanten hetgeen sommige fietsconversaties zo goed als onmogelijk maakte. Jan en Kevin bleven de debatten beheersen en troonden ons onvermoeibaar mee richting Heule. Marie leverde meteen haar visitekaartje af door zonder noemenswaardige training vlot de kaap van 94 km te ronden. Bravo!
94 km, 26,5 gem en 323 hm.
Tot zondag 8u voor een hoogdag olv de president!
Red Philip

NVDR: herbeleef het eerste deel van de rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/2598397715

daarna was de batterij plat....