contact

Verslag van de laatste rit van het seizoen 2017 "de Geite" tegen Kortemark

Het heeft telkens iets feestelijks, die laatste van het seizoen. In amper 7 maanden tijd maken we kennis met alle jaargetijden : een stukje winter - lente en zomer verslijten we volledig om uiteindelijk te stranden in het begin van de herfst.
De avonturen tussen start en einde seizoen staan garant voor kolder en plezier, ettelijke km's verdwijnen onder de wielen, berg en dal worden van nabij aan een onderzoek onderworpen. Zelfs de landsgrenzen worden overschreden om o.a. vers aangevoerde kasseien uit Paris - Roubaix te verorberen.
De Plugstreets uit Gent-Wevelgem, klassiekers uit de Ronde, WO I geschiedenis…Zoveel ritten, zoveel parcoursbouwers waarbij rally's tot het absolute minimum beperkt worden : ook dat is deze club, enig in haar soort en vooral kwalitatief hoogstaand.
In crisismanagement zijn de Tinekesvrienden ook heel straf : een Murphyrit zonder volgwagen, een parcoursbouwer die forfait dient te geven, de deur van ons munitiedépôt die dienst weigert : al deze hindernissen worden met gemak en zonder enig kwaliteitsverlies genomen. En dat telkens op vroege zondagmorgens hetgeen bewijst dat de sfeer uitstekend is en iedereen reikhalzend uitkijkt naar de wekelijkse evenwichtsoefeningen op 2 wielen.
Om niet het slachtoffer te worden van de demografische evolutie wordt zelfs het ledenbestand door de scoutingscel continu gerefresht. Dit levert een goede mix op van ervaring en jeugd en zorgt voor een eeuwige dynamiek.
Bij de laatste officiële verzameling van 2017 aan den Aldi werd het podium wereldkundig gemaakt. Clubgps Mark en nog zoveel meer schiet voor de 4e keer in zijn wielercarrière de hoofdvogel af gevolgd door Red Philip en Mathijs die in extremis het podium een jeugdige touch meegaf.
Petra kroonde zich tot kampioen bij de dames! Applaus op alle banken waarna onze clubkampioengps traditiegetrouw het peloton op de afsluiter trakteerde. In zijn zog volgde TripAdvisor Kevin die voor de gelegenheid zijn taak cumuleerde met die van sportdirecteur. Oude politieke cultuur in nieuwe zakken maar toch met een hoog politiek correctheidsgehalte. Mathijs van zijn kant stond onze kampioen bij als locomotief.
Weeral tal van nieuwe baantjes en mooie vergezichten : Mark blijft ongelooflijk verrassen en zorgde bovendien voor een pitstop aan “De Geit”, een klein en nederig stulpje te midden moeder natuur. Kevin voorzag daar iedereen van spijs en drank terwijl de president het podium op de gevoelige plaat vastlegde. (zie foto's hieronder)
De terugweg richting de Gullegemse Champs Elysées spaarde het peloton niet : een forse tegenwind zorgde ervoor dat Dirk het heft vooraan in de wielen nam. Met sprekend gemak trotseerde hij de natuurelementen en leverde het peloton kreukvrij af bij ’t Merlijntje waar kampioen Mark ons trakteerde op krokante pistolets, gehakt en tevens de kelen smeerde.
De algemene vergadering koppelen aan de laatste rit bleek eveneens een schot in de roos : 23 aanwezigen die interactief productieve voorstellen lanceerden.

Mooie afsluiter van weeral een seizoen om in te kaderen. 19 renners, 67 km, 248hm en 26,7 gemiddeld.
Leve de Tinekesvrienden, vive le vélo!

Red Philip

NVDR: herbeleef de prachtige rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/2037639381


Dikke proficiat aan Het podium 2017

vice-kampioen Red Philippe ; kampioen Mark de Fondateur; kampioen dames Petra; brons Mathijs

Verslag van de rit van 24 september 2017 Ieper

We zeggen en schrijven voorlaatste rit van deze jaargang en die bracht ons al onmiddellijk spetterend nieuws. Onze kampioen 2017 is immers gekend en dat is niemand minder dan de man die wegens zijn dienstanciënniteit bedolven is geraakt onder de eretitels : gaande van (ex) president over fondateur tot clubgps en (ex) poids lourd. Proficiat Mark, dik verdiende oppergaai die je als een echte raketman met een Noordkoreaans precisieschot uit de lucht hebt gehaald. Red Philip neemt de Poulidorpositie voor zijn rekening terwijl Mathijs en Geert Depoortere I nog in aanmerking komen voor brons. Mathijs heeft de sleutel in handen en zal in zijn ééntje de gemiddelde leeftijd van het podium bepalen. We zijn benieuwd.
Het was tevens een blij weerzien tussen enkele leden van ons rijdend personeel. Zo kreeg onze Canadees Willy een hartelijke verwelkoming van onze Spaanse president. De bloemen vlogen met potten en al door de lucht maar gezien onze gehelmde toestand was er nooit enig gevaar voor het welzijn van het financiële clubbrein. De sfeer in de bestuurskamer is net zoals die op het terrein : meer dan voorbeeldig. Limburger Jo vervolledigde ons vreemdelingenlegioen : politieke correctheid om u tegen te zeggen, niemand nam het woord opkuisen in de mond. We spotten ook een boomlange testrijder in de persoon van Diederik junior die ter plaatse door een eigentijdse Piet gedoopt werd tot “baby ap(p)”. Ringo vulde de vacature van koersdirecteur in en Simon zette de wielerlijnen uit met Willy als souffleur.
De rit ging voor de gelegenheid richting de Menenpoort van Ieper en stond bol van oorlogshistoriek. Zo waren we in Passendale getuige van Tyne Cot Cemetery waar Britse soldaten hun laatste adem uitbliezen en nu in naam van de vrijheid ter plaatse rusten. Het blijft een indrukwekkende regio die  heel vredig oogt maar 100 j geleden bloedrood kleurde. Ondertussen gaven Simon en mede kopman Jan, geruggesteund door een milde rugwind, van jetje. Hier en daar strooiden ze wat hoogtemeters rond en op een nijdige helling staken testrenner Diederik junior en Jo stevig de neus aan het venster. Ondertussen schoot onze huisfotograaf Piet vanop zijn bolide opnieuw enkele unieke actiefoto’s. (zie hieronder)
Samen met de Menenpoort kwam ook de pitstop in zicht. Ook hier weer oorlogshistoriek : de poort werd gebouwd door de Britten ter ere van gesneuvelde soldaten die niet geïdentificeerd of teruggevonden werden. Om stil van te worden…The last Post…In Flanders fields, where poppies blow…De pitstop bracht ons nabij de Ieperse Grote Markt waar Ringo de Jeroen Meus van dienst was, waarvoor hartelijk dank.
Eénmaal de innerlijke mens versterkt, trok de heimat aan ons koersbroek. Opnieuw een heerlijke terugtocht tegen een sportief tempo en waarbij het peloton er ter hoogte van Moorsele op waaiers getrokken werd. Er werden tegen de wind in snelheden van 45 km/u genoteerd. Een heerlijke sensatie die de rit nog wat extra glans gaf.
Bedankt aan Simon voor deze zeer gesmaakte rit en aan Jan die outstanding was als medekopman.
18 renners, 78 km, 421 hm en 27,8 gemiddeld.
In naam van de club wensen we voorts Frederik nog een spoedig herstel toe na zijn valpartij waarbij hij zijn pols brak.
Tot zondag voor de last one!

Red Philip

Selfie op de fiets


Verslag van de rit van 17 september 2017 Kluisberg

Aangezien Heule hoe langer hoe meer het decor vormt voor oorlogstaferelen en nu ook de heilige grond van ten Koetshuize geïmpacteerd wordt door de profileringsdrang van enkele plaatselijke politici, diende onze club op zoek te gaan naar een nieuwe startlocatie. Onder het motto gouverner, c’est prévoir toverden we plan B uit onze hoed en werd ons VIPdorp met sprekend gemak verhuisd naar de parking van de Aldi. Misschien opent dit wel onverhoopte en nagelnieuwe sponsordeuren onder de vorm van startpremies want enkel de zon gaat voor niks op. Bovendien hadden we tot voor enkele seizoenen ook nog Rambo in de rangen : een notoir liefhebber van binnen - en buitenbanden uit den Aldi. Dit kan meegenomen worden in toekomstige onderhandelingen, we zijn immers steeds op zoek naar opportuniteiten en streven daarbij uiteraard naar win winsituaties. Toch enige consternatie toen bleek dat onze clubgps en gele truidrager Mark noch zichzelf, noch zijn kat aanbood bij de inschrijvingstafel. Zijn rugnummer bleef verweesd achter in de fichebak van sportdirecteur Sven terwijl Red Philip alle moeite van de wereld ondervond om zijn stylo geen halt te laten houden naast de naam van onze fiere leider. Wel weer van de partij was de president die volledig zen en bruingebrand zijn rentree vierde na een verkwikkend verblijf op Lanzarote alwaar enkel een kleine voetbalruzie met de First Lady zijn hartslag enigszins opdreef. Willy, onze SB/PM, daarentegen geniet nog met volle teugen van Canada alwaar hij de beren wonderlijk broodjes ziet smeren.
Met 22 renners staken we olv parcoursbouwer Piet en medekopman Joost van wal voor een pittige etappe richting Kluisbergen. Niks eindeseizoenstoestanden, integendeel zelfs, langs glooiende wegen gleden we doorheen de Vlaamse Ardennen waarbij de spierspanning egaal op peil gehouden werd en ademhaling en hartslag mekaar in evenwicht hielden. Mathijs loste Joost af als kopman terwijl in de buik van het peloton onze jongste soldaten hun kernkoppen begonnen te laden. Aan de voet van de Kluis werden er enkele korte afstandsraketten afgevuurd die op de top tot ontploffing kwamen. De artillerietroepen hesen zich iets trager naar boven zodat ze onderweg de lichaamsschade konden opmeten. Joost was in volle klim het slachtoffer geworden van een clusterbom waarbij zijn voorband jammerlijk doorboord werd en daarbij de geest gaf. Hoeveel tegenslag kan een mens hebben? Het koud buffet van Sven en zijn jonge assistent was dan ook meer dan welkom, waarvoor dank aan het ritmanagement!
Na een splijtende afdaling vervolgden we onze weg naar Heule waarbij Piet niet op een hoogtemeterke meer of minder had gekeken. Een wapenstilstand was niet aan de orde want onder impuls van TripAdvisor Kevin werd nog een telegeleide raket afgeschoten die tot ontploffing kwam op een brug zonder naam. Heerlijke koerstoestanden die nogmaals bewijzen dat deze club voor elk wat wils in petto heeft zonder daarbij de samen uit, samen thuisleuze uit het oog te verliezen. Schitterend! Als extra ritservice had Piet voorzien in een sluiproute voor onze inwoners van Wevelgem door via Bissegem terug te keren richting Heulse thuishaven. Bijna delivery@home.
Opnieuw een schitterende en sportief gereden rit.
22 renners, 72 km, 411hm en 26,7 gemiddeld.
Tot zondag!

Red Philip

Girlpower Tinekesvrienden top Kluisberg 17 september 2017


Sfeerbeelden rit Kluisberg 170917