Verslag van de laatste rit seizoen 2011 dd 250911
Laatste rit in de Tinekestour van 2011…Onder een stralende hemel en gezellige nazomerse temperaturen verdrong de Tenteploeg zich voor de allerlaatste keer aan de start. Historische rit trouwens,want niet alleen de vertrouwde groenwitte outfit zal ingeruild worden voor een roodwit PO I exemplaar,ook aan de bestuurstop staan er enkele wissels op het programma. De club staat op een kruispunt maar niemand die eraan twijfelt dat er opnieuw voor de juiste richting zal gekozen worden,gps of niet.
Rambo gaf net voor de start de kampioenenfakkel door aan Red Philip waarop de president onder luid applaus de kampioenenoorkonde aflas. De titel verhuist opnieuw voor een jaar naar de clubheimat : bpost,waar wielerterroristen thuis zijn. Ofschoon Red Philip voor de 3e keer in 4 seizoenen in de prijzen rijdt ,liet hij toch optekenen dat succes nooit went en het onovertroffen clubrecord van Tchmil verbeteren niet direct in de ambities ligt. Het zilver en de prijs voor de strijdlust gaan naar Ronny die een fantastisch seizoen neerzette en meer dan eens voor de juiste ontsnapping koos. Bjorn Duthoo tenslotte kaapt brons weg en was meermaals medegangmaker naast de talrijke ritkopmannen en ook vaak een targetspits die dikwijls de lont aan het vuur stak.
Niemand minder dan de fondateur was traditioneel ritarchitect van de slotetappe en als sportdirecteur deze keer geen Ivan maar wel Geert Depoortere achter het stuur.
Goedgezind zette het peloton zich in gang en regelde Marc als een volleerde thermostaat snelheid en omgevingstemperatuur. Zijn rit werd al een paar jaar gesaboteerd door de weersomstandigheden maar deze keer ontrolde de pracht van het natuurlandschap zich volop aan onze ogen. De eerste noemenswaardige hindernis was al voldoende om de champketting in de soep te doen draaien, even later sneuvelde ook nog zijn zonnebril. Gelukkig bracht teletekst p.505 toch even soelaas…Deugddoende bevoorrading geserveerd door Geert Depoortere,waarvoor dank!
De terugtocht was al even pittoresk en onderlijnde nog maar eens de klasse van onze huis-gps,alias de fondateur.
Bij het naderen van de Gullegemse Champs-Elysées werd nog een laatste cartouche afgeschoten waarbij het podium verzocht werd de eerste 3 plaatsen in te nemen.
Bij een natje en een droogje werd het seizoen afgesloten in ’t Merlijntje. Herinneringen en anekdotes vlogen, net als de stutten met gekapt, in het rond.
Verbazingwekkend hoe vlug het allemaal voorbijvloog. Er werden in 2011 opnieuw ettelijke calorieën verbruikt,spieren,hart-en longen gepijnigd,soms vloeide er bloed,zweet en tranen maar bovenal werden er opnieuw vriendschapsbanden gesmeed,lachsalvo’s afgestoken. Die heerlijke zondagmorgens tussen maart en september,ze staan met stip genoteerd op onze kalenders.
Red Philip
NVDR: herbeleef de rit op GARMIN http://connect.garmin.com/player/117728629
Rambo gaf net voor de start de kampioenenfakkel door aan Red Philip waarop de president onder luid applaus de kampioenenoorkonde aflas. De titel verhuist opnieuw voor een jaar naar de clubheimat : bpost,waar wielerterroristen thuis zijn. Ofschoon Red Philip voor de 3e keer in 4 seizoenen in de prijzen rijdt ,liet hij toch optekenen dat succes nooit went en het onovertroffen clubrecord van Tchmil verbeteren niet direct in de ambities ligt. Het zilver en de prijs voor de strijdlust gaan naar Ronny die een fantastisch seizoen neerzette en meer dan eens voor de juiste ontsnapping koos. Bjorn Duthoo tenslotte kaapt brons weg en was meermaals medegangmaker naast de talrijke ritkopmannen en ook vaak een targetspits die dikwijls de lont aan het vuur stak.
Niemand minder dan de fondateur was traditioneel ritarchitect van de slotetappe en als sportdirecteur deze keer geen Ivan maar wel Geert Depoortere achter het stuur.
Goedgezind zette het peloton zich in gang en regelde Marc als een volleerde thermostaat snelheid en omgevingstemperatuur. Zijn rit werd al een paar jaar gesaboteerd door de weersomstandigheden maar deze keer ontrolde de pracht van het natuurlandschap zich volop aan onze ogen. De eerste noemenswaardige hindernis was al voldoende om de champketting in de soep te doen draaien, even later sneuvelde ook nog zijn zonnebril. Gelukkig bracht teletekst p.505 toch even soelaas…Deugddoende bevoorrading geserveerd door Geert Depoortere,waarvoor dank!
De terugtocht was al even pittoresk en onderlijnde nog maar eens de klasse van onze huis-gps,alias de fondateur.
Bij het naderen van de Gullegemse Champs-Elysées werd nog een laatste cartouche afgeschoten waarbij het podium verzocht werd de eerste 3 plaatsen in te nemen.
Bij een natje en een droogje werd het seizoen afgesloten in ’t Merlijntje. Herinneringen en anekdotes vlogen, net als de stutten met gekapt, in het rond.
Verbazingwekkend hoe vlug het allemaal voorbijvloog. Er werden in 2011 opnieuw ettelijke calorieën verbruikt,spieren,hart-en longen gepijnigd,soms vloeide er bloed,zweet en tranen maar bovenal werden er opnieuw vriendschapsbanden gesmeed,lachsalvo’s afgestoken. Die heerlijke zondagmorgens tussen maart en september,ze staan met stip genoteerd op onze kalenders.
Red Philip
NVDR: herbeleef de rit op GARMIN http://connect.garmin.com/player/117728629
Tente op het kampioenschap van Belgie
Tinekesvriend Ronny Deras behaalde op 11 sept 2011 een verdienstelijke 12de plaats op het Kampioenschap van België voor Doven te Damme.
Het werd een bikkelharde strijd aan een gemiddelde van 37 km/u
Een dikke proficiat aan Ronny die bezig is aan een superseizoen!!
President
Het werd een bikkelharde strijd aan een gemiddelde van 37 km/u
Een dikke proficiat aan Ronny die bezig is aan een superseizoen!!
President
Verslag van de rit van 18 september 2011 Lichtervelde
Voorlaatste rit in de Tinekestour van 2011 en de weergoden hadden dit goed begrepen. Ze bekochten hun losbandig leven met een dot van een indigestie op zaterdag,kotsten alles eruit wat er maar uit te kotsen viel en hielden het dan ook noodgewongen droog op zondagmorgen. Uitgeteld en met bonkend hoofd legden ze hun hoofd in de schoot , soesden hun roes vredig uit. Het gevoel van de kampioenenviering,the day after…Geen renner die er rouwig om was.
18 pedaaalridders aan de start waaronder een gastrenner uit het Noorden van de provincie (schoonpa van Mathijs) en de nr 3 ,Bjorn Duthoo, nam de honneurs van sportdirecteur waar. Opgemerkte rentree van een extra gebronzeerde president die bijzonder fris oogde na een oefenkamp op Spaanse bodem. De MM had iets te lang op de sleppe van zijn Roos blijven liggen en had alle moeite van de wereld om zijn aanwezigheidswerkzaamheden uit de handen te slaan van een euforische Red Philip. Zou deze laatste dan toch de klassering gemanipuleerd hebben? Voer voor de arbitragecommissie!
Ronny,de nr 2,verdedigde vorige week met verve de clubkleuren op het Belgisch kampioenschap door tussen kerels die 20 en 30 jaar jonger zijn toch nog een 12e plaats in de wacht te slepen! Proficiat Ronny,da’s pas echt kampioenenwerk!
De SB/PM van zijn kant oogde eerder depressief…Is het de leeftijd,het vroege uur op zondag of dient zijn dipje eerder gezocht te worden in het feit dat Zuid-West-Vlaanderen 2 totaal verschillende voetbalploegen in stelling brengt : een ploeg van “geen woorden maar daden” en een “gazetteploeg”?
De vraag die op éénieders lippen brandde was evenwel : “waar blijft de Secretary-General”? Zou hij Pantani’s wijze woorden “ge moet vooral veel drinken op de vélo” iets te letterlijk genomen hebben en het ook toegepast hebben naast de vélo? Binnenkort hopelijk meer duidelijkheid hierover.
Een origineel startschot deze keer : de voorzitter zette iedereen op scherp door te verwijzen naar teletekst pagina 504 en 505 er mysterieus aan toevoegend “ik heb er heel de nacht naar gekeken en nu zijn we weg…”.
Het peloton trok richting Gits onder het bewind van parcoursbouwer Pantani en zijn trouwe kompaan Dirk. Van vrouwelijke zijde opnieuw Petra in de voorste gelederen die aldus bewees uit het goede conditie-en wielerhout gesneden te zijn. Misschien te verklaren door het feit dat ze het bed deelt met topatleet Dirk?
Met de wind in de zeilen ging het met een rotvaart richting pitstop langs mooie vlakke wegen. De Pantaniklassieker is een welkom kolfje naar de hand van de echte routiers die de gruute platteau met alle plezier geselen. Met enige voorsprong op het uurschema werden de remmen dichtgeknepen voor een smakelijke pitstop waarvoor dank aan Bjorn! Rambo kraaide van de pret toen bleek dat een vrouwelijke versie van De Vos de parking opreed. Bij nader toezien bleek alle aandacht evenwel uit te gaan naar de gewelfde rondingen van de wagen waarop de fondateur ei zo na bezweek aan een plotse samentrekking van het middenrif waarbij de gehamsterde pitstopvloeistoffen als een fontein een uitweg zochten langs mond,neus,keel en oren. Als de vos de passie preekt,boer let op je ganzen…
Ook tijdens de terugtocht werd de pees er nog eens stevig opgelegd wat bewijst dat de najaarsconditie volop aanwezig is. Ouderwetse finale in de centrumstraten van Heule!
Mooie rit, 75 km,27,7 gemiddeld. Met dank aan Pantani!
Tot zondag 8u voor de kampioenenrit. De kampioen trakteert op een natje en een droogje aan het einde van de rit in ’t Merlijntje.
Red Philippe
nvdr: herbeleef de rit op kaart op http://connect.garmin.com/player/115614363
18 pedaaalridders aan de start waaronder een gastrenner uit het Noorden van de provincie (schoonpa van Mathijs) en de nr 3 ,Bjorn Duthoo, nam de honneurs van sportdirecteur waar. Opgemerkte rentree van een extra gebronzeerde president die bijzonder fris oogde na een oefenkamp op Spaanse bodem. De MM had iets te lang op de sleppe van zijn Roos blijven liggen en had alle moeite van de wereld om zijn aanwezigheidswerkzaamheden uit de handen te slaan van een euforische Red Philip. Zou deze laatste dan toch de klassering gemanipuleerd hebben? Voer voor de arbitragecommissie!
Ronny,de nr 2,verdedigde vorige week met verve de clubkleuren op het Belgisch kampioenschap door tussen kerels die 20 en 30 jaar jonger zijn toch nog een 12e plaats in de wacht te slepen! Proficiat Ronny,da’s pas echt kampioenenwerk!
De SB/PM van zijn kant oogde eerder depressief…Is het de leeftijd,het vroege uur op zondag of dient zijn dipje eerder gezocht te worden in het feit dat Zuid-West-Vlaanderen 2 totaal verschillende voetbalploegen in stelling brengt : een ploeg van “geen woorden maar daden” en een “gazetteploeg”?
De vraag die op éénieders lippen brandde was evenwel : “waar blijft de Secretary-General”? Zou hij Pantani’s wijze woorden “ge moet vooral veel drinken op de vélo” iets te letterlijk genomen hebben en het ook toegepast hebben naast de vélo? Binnenkort hopelijk meer duidelijkheid hierover.
Een origineel startschot deze keer : de voorzitter zette iedereen op scherp door te verwijzen naar teletekst pagina 504 en 505 er mysterieus aan toevoegend “ik heb er heel de nacht naar gekeken en nu zijn we weg…”.
Het peloton trok richting Gits onder het bewind van parcoursbouwer Pantani en zijn trouwe kompaan Dirk. Van vrouwelijke zijde opnieuw Petra in de voorste gelederen die aldus bewees uit het goede conditie-en wielerhout gesneden te zijn. Misschien te verklaren door het feit dat ze het bed deelt met topatleet Dirk?
Met de wind in de zeilen ging het met een rotvaart richting pitstop langs mooie vlakke wegen. De Pantaniklassieker is een welkom kolfje naar de hand van de echte routiers die de gruute platteau met alle plezier geselen. Met enige voorsprong op het uurschema werden de remmen dichtgeknepen voor een smakelijke pitstop waarvoor dank aan Bjorn! Rambo kraaide van de pret toen bleek dat een vrouwelijke versie van De Vos de parking opreed. Bij nader toezien bleek alle aandacht evenwel uit te gaan naar de gewelfde rondingen van de wagen waarop de fondateur ei zo na bezweek aan een plotse samentrekking van het middenrif waarbij de gehamsterde pitstopvloeistoffen als een fontein een uitweg zochten langs mond,neus,keel en oren. Als de vos de passie preekt,boer let op je ganzen…
Ook tijdens de terugtocht werd de pees er nog eens stevig opgelegd wat bewijst dat de najaarsconditie volop aanwezig is. Ouderwetse finale in de centrumstraten van Heule!
Mooie rit, 75 km,27,7 gemiddeld. Met dank aan Pantani!
Tot zondag 8u voor de kampioenenrit. De kampioen trakteert op een natje en een droogje aan het einde van de rit in ’t Merlijntje.
Red Philippe
nvdr: herbeleef de rit op kaart op http://connect.garmin.com/player/115614363
Abonneren op:
Posts (Atom)