Rit van 10 september naar Kanegem
Het Heulse wegdek was voor de
gelegenheid versierd met glasscherven en plastic bekers. Stille getuigen van
een wilde feestnacht in naam van ons zo geliefd Tineke. Ze ontleent niet alleen
haar naam aan topatleten –en atletes op 2 wielen maar staat ook garant voor feestelijkheden
waarop enkel de rasechte Heulenaars een patent lijken te hebben. Dit is dé
feestgemeente bij uitstek binnen Groot-Kortrijk , hier en enkel hier wordt het
leven zo gulzig gesavoureerd en verstaat men perfect de kunst om het nuttige
aan het aangename te koppelen. Deze gemeente kent in de wijde omtrek haar
gelijke niet. Zoals het zwin hier deur de bjeiten gejoagd wordt, wordt het er
nergens anders doorgejaagd. Zelfs het “you’ll never walk alone” weerklonk om
7:45 vanuit de plaatselijke herbergen uit schorre, door alcohol en tabak
aangetaste kelen. Nie pluuje, Gentse gewoontes in Zuid-West-Vlaanderen.
Het was dan ook uitkijken naar
hoeveel feestneuzen er aan de sportieve Tinekesdis zouden opduiken. We telden
uiteindelijk 16 dapperen w.o. zelfs rasechte Heulenaar Mathijs die voor het
eerst in zijn fietsloopbaan de day after paraat was! Hij leverde een heroïsch
gevecht tegen de bierkaai en onderstreepte daarmee volmondig de leuze “waar een
wil is, is een weg”. De volgwagen van zijn kant had een eigenaardige
clochardachtige, in blauwwit uitgedoste verschijning als passagier (zie foto).
Gezien de Gantoise gezinde first lady momenteel in warme zuidelijke oorden
vertoeft, moest dit wel het werk zijn van Buffalo Benny! En inderdaad, den
Benny was sportdirecteur en probeerde aldus de voetbalgoden gunstig te stemmen
voor de avondlijke blauwwitte kraker Gent –Genk. TripAdvsor Kevin stond in voor
de ritarchitectuur en had nog een blijde
mededeling in de aanbieding : Tinekesrit = na afloop traktaat uit de clubkas!
Jan heeft iets met het Heulse wegdek
en zette reeds aan kilometerpaal 2 voet aan de grond : lekke voorband als
herinnering aan het losbandig Heulse nachtleven. Het ding zal ingekaderd worden
en volgend seizoen als hoofdprijs dienen voor de bekroning van het kersverse
Tineke. De fietsuitstap ging onder impuls van Kevin en David richting Kanegem,
geboortedorp van niemand minder dan Ijzeren Briek, de enige echte Flandrien.
Voor Fanny een meer dan symbolisch gegeven : Briek Schotte was sportdirecteur van
vader Wilfried David die in 1971 de 2de plaats wegkaapte in de
Vuelta terwijl één van haar zonen ook gezegend werd met de naam Briek. Een
schitterende ode aan deze wielerheld uit de buik van een wielerfamilie! Fanny
liet zich trouwens ook zaterdag fel opmerken door in Tinekesoutfit deel uit te
maken van het grootste vrouwenpeloton en aldus 90 km onder de wielen schoof.
Sterke prestatie en gratis reclame voor onze club!
Kanegem centrum vormde dan ook het
decor voor een gesmaakte pitstop waarvoor dank aan Benny. Mark, onze gele
truidrager, loosde enig prostaatvocht tegen de gevel van het stadhuis. Wist hij
veel dat er in het gemeentehuis zelf een gulden pisboek aanwezig was dat na de
urinelozing in de daarvoor voorziene interne kanalen, ondertekend moest worden.
We hopen dat de openbare zedenschennis niet gefilmd werd.
Tegen de wind in vervolgden we daarna
onze weg richting heimat waarbij naar goede gewoonte nog langs de industriezone
een cartouche afgeschoten werd. Het was een gedisciplineerd peloton dat ééndrachtig
de feestgemeente binnenreed. Een uitgedunde delegatie bezette op kosten van de
clubkas de terras van de Kameleon en liet het geestrijk vocht rijkelijk
vloeien.
Opnieuw een heel mooie rit met een
hoog Flandriengehalte en die bol stond van wielerhistoriek. Only @
Tinekesvrienden! 72 km, 16 renners en 27,8 gemiddeld!
Tot zondag MAAR OPGELET! Startlocatie
is PARKING ALDI vanwege wegenwerken ter hoogte van Ten Koetshuize!
Red Philip
Verslag van de rit naar Gijzelbrechtegem van 3 september
Toch enige opschudding op zondagmorgen ten Koetshuize : geen
spoor te bekennen van MM – vaste verslaggever en podiumkandidaat Red Philippe,
noch van onze president die blijkbaar gespot werd op Lanzarote. Ook onze PM/SB had dan maar zijn beteuterde kat gestuurd. Zowaar een meer
dan gehalveerd bestuur ! Dit betekent wel dat onze gele truidrager
Mark opnieuw uitloopt op een paar
concurrenten. Onze fondateur kan stilaan de eindoverwinning gaan ruiken en gaan
genieten van eeuwige roem.
Gelukkig stond trip advisor Kevin klaar om de start in goede
banen te leiden en herkenden we Petra in
burgerkostuum , helemaal klaar voor een dolle rit in de volgwagen .
We konden nog even genieten van een propere tarmak in Heule
want volgende zondag passeert hier gegarandeerd een tsunami van bierbekertjes, brokken hot dog, frietzakken en andere
oorlogsrestanten van een waar Heuls
volksfeest.
Voor de ritarchitectuur konden we opnieuw rekenen op de deskundigheid
van Dirk , omringd met een 20 – tal afgetrainde coureurs .
Het werd steeds meer duidelijk dat de zondagmorgen wordt
ingenomen door de wielerterrorist. Werkelijk
uit alle donkere gaten doken ze op, uit ieder verfommefaaid achterbaantje bleek wel een verdwaalde
wielertoerist zich schuil te houden . De Tinekestrein stoomde echter
onverstoorbaar verder en stak de concurrentie moeiteloos in zijn achterzak. Niet moeilijk met krachtpantsers als Ringo en
Dirk als kopmannen.
Onder de lage nevelslierten en op het lichtglooiende mooie
landschap dokkerde het peloton het schilderachtige Gijzelbrechtegem binnen.
Verste bestemming en tevens ook decor van de pitstop waar Petra in Jeroen
Meus-stijl de gastronomie voor haar rekening nam. Bedankt hiervoor !
Voorzien van de
nodige suikershots kregen we nog de Tiegemberg voorgeschoteld waar David F + R
een cartouche afschoten die zelfs bij
het Noord Koreaanse regime in Pyongyang als
een ware bedreiging zou bestempeld worden. De start van een derde wereldoorlog ligt zowaar
op de Tiegemberg. Niet te geloven zeg.
Na de Tiegemberg denderden we verder via het liefelijke en
schilderachtige Bellegem terug ons vertrouwde Heule binnen.
Alweer een mooie rit,
bedankt hiervoor Dirk, zonder
noemenswaardige incidenten. Murphy hadden we bewust zijne C4 gegeven, geen
platte banden, geen doorkliefde kettingen, geen overbevolkte volgwagens deze
keer.
Er resten ons nog een 4 tal ritten ; ideale kans voor onze
vrienden die zich op de zwarte lijst gezet hebben, om zichzelf terug wit te wassen.
Tot volgende week 8 u Ten Koetshuize voor onze Tinekesrit .
21 deelnemers, 28,4 km/h gemiddeld, 80 km.
Joost
Verslag van de rit van 27 augustus 2017, de heroïsche piste van Roubaix
Opmerkelijk tafereel aan de
linkerzijde van Ten Koetshuize : onze start- en aankomstplaats wordt, net zoals
op het politiek toneel, momenteel langs deze zijde geteisterd door afbraakwerken.
Wie weet verrijst hier een gloednieuw clublokaal uit de grond met Roubaixiaanse
douches waar alle ritvermoeidheid samen met het badwater richting Heulse
onderwereld kan weggegooid worden. Misschien moeten wij in het licht van
de komende gemeenteraadsverkiezingen eens een dergelijk ballonnetje oplaten
vermits dit de uitgelezen periode is om luchtkastelen te bouwen.
Geert S kroop voor de
gelegenheid in de huid van Lomme Driessens en deed dat met een ongekende
overgave: Geert had zelfs zijn eigen wielen als reservemateriaal
meegebracht! Wesley van zijn kant had in alle vroegte de geheime
ritarchitectuur uit zijn kluis getoverd. Daarbij hoorde tevens een briefing
voor onze sportdirecteur om te vermijden dat hij in de finale met auto en al in
de Leie zou belanden. Hier wordt werkelijk aan alles gedacht! Benieuwd naar
welke verrassingen Wesley zo allemaal in petto zou hebben, zetten we onze
kathedralen van lichamen in een vloeiende en ritmische beweging. De buik -en
beenspieren werden aan een doorgedreven test onderworpen maar nergens viel enig
ingewandgeklots te horen.
Al vlug bleek dat we door het
overschrijden van de landsgrenzen de internationale toer zouden opgaan.
Europees wielrennen bij gebrek aan degelijk Europees voetbal : Wesley is vooruitziend
en realist tegelijk. We kregen enkele hoogtemeters in gastronomische gangen
opgediend en die werden rustig verteerd. Naarmate de pitstop dichterbij kwam
oogde de omgeving eerder ruig en grijs : dit moest Noord-Frankrijk wel zijn.
Ook het wegdek lag er op bepaalde plaatsen bij alsof er zich een aardbeving had
voorgedaan. Het regende dan ook “putmeldingen” waarbij een plaatselijke schone
nogal verwonderd en verongelijkt opkeek. Put…pute…of hoe een deftig
wielergezelschap over de skreve scheef bekeken kan worden. Plots doemde de
legendarische piste van Roubaix, eindstation van de klassieker Paris-Roubaix,
voor onze wielen op. Onder de grote ogen van een horde supporters uit Zwevegem
doken we met ware doodsverachting de velodroom in. Een aparte sensatie die
net als de heersende gewijde stilte van deze plaats bijna een
fietsbedevaartoord maakt. Het viel daarbij op dat ons peloton enkel echte
pistiers herbergt die zich sierlijk en onbevreesd in de hoogste bochten begaven
alsof ze nooit iets anders gedaan hadden. Op deze plaats kan men de
wielergeschiedenis ruiken en de heroïek van de Flandrien proeven. Het
figuurlijke zweet kleeft aan deze baan, unieke beelden van zwartgeblakerde
dwangarbeiders van de weg werden zomaar op ons netvlies gekatapulteerd. Diep onder
de indruk mochten we nadien aanschuiven voor een vijfsterrenpitstop geschonken
door onze sportdirecteur. Overheerlijke vaste voeding die begeleid werd door
passende drankjes in alle maten en gewichten. Bedankt Geert! Bij onze
supporters bleken er bovendien nog enkele volleerde fotografen aanwezig te zijn
die gretig alles op de gevoelige plaat vastlegden en aldus met een koffer vol
Tinekesherinneringen huiswaarts konden. Hier zal het nageslacht nog van
smullen.
Onder impuls van de
indrukwekkende kopmannen Wesley en Kevin kregen we nog een pittige finale langs
de Leie voorgeschoteld. De conditie van de troepen werd hier aan een stevige
test onderworpen : iedereen slaagde met brio!
Een uiterst aangename en
indrukwekkende rit waarvoor dank aan Wesley en medekopman Kevin. 19
renners, 80 km, 341hm en 28,2 gemiddeld!
Tot zondag om 8u.
Red Philip
NVDR: herbeleef de rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/1944005591
Verslag van de Merlijntjesrit 20 augustus 2017 rond Tielt
Na de talrijke rituele calorieverbrandingen op de flanken van de
Vlaamse heuvels had onze kalendermaker in een overgangsetappe voorzien. Een
welkome afwisseling voor lijf en leden, een recuperatiekuur voor beschadigde
spiervezels en een uitgelezen kans om de hematocrietwaarden naar normale
proporties te herleiden opdat het bloed niet zou veranderen in stroperig,
geestrijk vocht. We noteerden een drukte van jewelste in ons VIP-dorp. Koning
Vakantie had zonet troonsafstand gedaan en was niet vergeten zijn onderdanen
gratie te verlenen. Het resultaat mocht er wezen : maar liefst 24 deelnemers
waaronder sportdirecteur Yvan verdrongen zich aan de inschrijvingstafel. De
ervaren Yvan krabde zich daarbij vertwijfeld in de haren maar had gelukkig met
alle mogelijke scenario’s rekening gehouden. Hij diste dan ook met sprekend
gemak plan B uit zijn koffer op : het vierendelen van proviand en het
recycleren van sportdrank. Twee van de werken van barmhartigheid, de hongerigen
spijzen en de dorstigen laven, kwamen aldus nooit in het gedrang. Het 3de werk, de naakten
kleden, nam de president voor zijn rekening. Zo probeerde hij Arne te bedekken
met zijn vorige clubuitrusting hetgeen evenwel jammerlijk mislukte. De
spierballen van een KVK-sup bleken niet compatibel met de tractorbenen van een
Zultesup. Voor Arne zit er niks anders op dan het seizoen “naakt” uit te
fietsen. Wie ook klamme handjes kreeg bij het zien van een dergelijk omvangrijk
peloton was onze SB/PM Willy die al even vertwijfeld via het mobiele 4G netwerk
vlug de clubrekening appsgewijs checkte. Na de rit was er op kosten van de
Vereniging (het woord Club lag iets te gevoelig vanwege een plotse opstoot van
epidemische derbykoorts in de regio) immers een bacchanaal voorzien in ’t
Merlijntje. Gelukkig kon Willy nog putten uit een extra voorraad
zilverlingen die hij veilig en wel in zijn achterzak had opgeborgen.
Nuchter boerenverstand gekoppeld aan financieel inzicht, men zou zweren dat
Willy in een vorig leven bankier is geweest. Fanny en Petra hadden niet kunnen
weerstaan aan de smeekbede van vorige week en vereerden ons terug met hun
aanwezigheid. De vrouwelijke touch deed een frisse wind door het peloton
waaien.
Onder leiding van Mark, onze ervaren gids en fiere geletruidrager,
vertrokken we om 7:30 stipt voor een rit richting Ruiselede. Daar waar Mark
vorig seizoen zijn architecturale kunststukjes steevast met regen overgoot,
slaagt hij er tijdens deze jaargang wonderwel in om het telkens droog te
houden. De Arme Klaren blijken nu éénmaal dol te zijn op fipronileieren terwijl
de Mark content is dat hij er op die manier vanaf geraakt. Van een win-win situatie gesproken.
Op nieuwe, vaak met fluisterasfalt bedekte wegen (waar
blijft hij ze uithalen?) was het zeer aangenaam fietsen. We stoomden geruisloos
en ongemerkt vlug op richting pitstop waar Yvan ons naast zijn koud buffet ook
vergastte op het sexy optreden van een plaatselijke schone. (zie foto hieronder) Het bleek om een
hobbykokkin te gaan die met plezier kwam proeven van de rijkgevulde
pitstoptafel. Bedankt Yvan!
Tijdens de terugweg bleven we genieten van de ritarchitectuur
waarbij iedereen gevrijwaard bleef van materiaalpech of ander onheil. Murphy is
zo vriendelijk om op reis te vertrekken als iedereen terug is. Soms valt er te
klappen met die onverlaat. Tussendoor slaagde Willy er nog in om door
middel van een geniale dribbel de code van de clubgps te kraken.
Zonder het goed en wel te beseffen reden we plots het mondaine
Gullegem binnen waar we ons met veel plezier laafden aan het clubtraktaat.
Opnieuw een heel mooie rit waarvoor dank aan Mark. 80 km, 26,8
gemiddeld en 208 hm.
Tot zondag om 8u!
Red Philip
NVDR: herbeleef de rit op https://connect.garmin.com/modern/activity/1933629114
Abonneren op:
Posts (Atom)